Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 218: การล่าครั้งใหญ่!

บทที่ 218: การล่าครั้งใหญ่!

“พวกที่อยู่ต่อ ขอแสดงความยินดีด้วยที่ได้เข้าสู่พื้นที่วิทยาเขตหลัก” คณบดีเซียวเปลี่ยนท่าที

“ไม่จริงน่า เราได้เข้าเรียนง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไหนบอกว่ามีสอบไง?”

“ใช่ ทำไมไม่มีสอบล่ะ!?”

“เราไม่ต้องสอบจริงๆ เหรอ? ถ้ามีคนระดับต้นอยู่ต่อได้ พวกเขาก็ได้ประโยชน์ไปเต็มๆ แบบนี้ยังจะนับได้อีกเหรอ?”

คนที่เหลืออยู่ดูเหมือนจะมีประมาณหนึ่งพันคน ตัวเลขนี้เกินความคาดหมายของหลายๆ คนจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล การเข้าสู่ระดับกลางกับการสามารถปลดปล่อยเวทมนตร์ระดับกลางได้นั้นเป็นคนละแนวคิดกัน อาจสันนิษฐานได้ว่าในหมู่คนจำนวนมาก จะมีไม่น้อยที่เข้าสู่ระดับกลางแล้ว แต่ยังห่างไกลจากการวาดแผนที่ดาว

“ถ้าไม่มีการสอบ แล้วจะตัดสินสิบอันดับแรกได้อย่างไร? ได้ยินมาว่าคนที่ได้ที่หนึ่งจะได้เข้าหอคอยสามก้าว! ที่สองและที่สามจะได้อุปกรณ์เวทมนตร์! ที่สี่ถึงที่สิบจะได้รางวัลอื่นๆ!” มีคนคัดค้านทันที

คณบดีเซียวดูเหมือนจะคาดการณ์การพูดคุยแบบนี้ไว้แล้ว เขารอจนทุกคนพูดจบ ก่อนจะค่อยๆ หยิบม้วนคำสั่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

“เมื่อไม่กี่วันก่อน เราได้รับข้อมูลบางอย่าง สัตว์เงาที่รัฐบาลใช้ฝึกหนีไปได้เนื่องจากปัญหาในการควบคุม สัตว์เงาตัวนี้มีความสามารถธาตุเงาบางอย่าง และสามารถซ่อนตัวได้ดีมากในเวลากลางคืน ในขณะเดียวกันก็หายากมากเมื่อพวกมันแอบย่องไปทั่วเมืองในเวลากลางวัน สัตว์เงาตัวนี้ได้รับการฝึกพิเศษ ดังนั้นมันจะไม่โจมตีมนุษย์ก่อน หรือพยายามสังหารหมู่ ตอนนี้มันเหมือนแมวจรจัดที่อยู่ในบางพื้นที่ของเซี่ยงไฮ้

“โรงเรียนของเราควรจะช่วยเหลือรัฐบาล ทันทีที่เราพบร่องรอยของสัตว์เงา เราจะต้องแจ้งให้พวกเขาทราบทันที ตอนนี้ ผมต้องการให้พวกคุณจับสัตว์เงาตัวนี้ให้ได้ทั้งเป็นและส่งคืนให้รัฐบาล

“นี่จะเป็นการสอบจัดอันดับสำหรับวิทยาเขตหลัก”

หลังจากคณบดีเซียวประกาศภารกิจนี้ นักเรียนพันคนก็เริ่มพูดคุยกันเสียงดังอื้ออึง

พวกเขาได้ยินมาว่าการสอบวิทยาเขตหลักครั้งนี้อาจเป็นการต่อสู้แบบแบทเทิลรอยัลขนาดใหญ่ เดิมทีพวกเขาคิดว่าจะเป็นการแข่งขันระหว่างนักเรียน แต่กลายเป็นว่ามันคือภารกิจทางทหารจริงๆ!

“สิ่งที่ควรกล่าวถึงคือ สัตว์เงาจะไม่โจมตีมนุษย์เอง หรือมีความตั้งใจที่จะสังหารผู้อื่น อย่างไรก็ตาม เมื่อมันถูกโจมตีหรือถูกไล่ล่า อารมณ์ของมันจะเปลี่ยนไปอย่างมาก ระดับความอันตรายของมันจะไม่น้อยไปกว่าสัตว์เวทมนตร์ทั่วไป นั่นคือเหตุผลว่าเมื่อคุณพบสัตว์เงาและกำลังจะจับมัน คุณจะต้องวางแผนก่อน

“นักเรียนหรือกลุ่มที่จับมันได้และส่งมอบให้กรงสัตว์ของโรงเรียนจะได้รับรางวัล! หากคนเดียวทำสำเร็จ คนนั้นจะได้รับรางวัล หากเป็นกลุ่ม จำกัดไม่เกิน 5 คน พวกเขาจะแบ่งรางวัลกัน รางวัลคือโอกาสในการเข้าหอคอยสามก้าว!” คณบดีเซียวกล่าว

“หอคอยสามก้าว!”

“สวรรค์ นั่นคือหอคอยสามก้าว!”

ทันทีที่คำพูดออกจากปากคณบดีเซียว นักเรียนพันคนเกือบจะคลั่ง

แม้แต่นักเรียนในวิทยาเขตหลักก็ยังต่อสู้กันเองเพื่อหอคอยสามก้าว ครั้งนี้ คณบดีเซียวได้มอบโอกาสถึงห้าตำแหน่ง!

ฉันเคยเข้าไปฝึกฝนในหอคอยสามก้าวด้วยตัวเอง ฉันรู้ดีว่ามันสามารถนำความเร็วในการฝึกฝนที่น่ากลัวมาสู่จอมเวทได้อย่างไร!

ถ้าฉันพุ่งตรงไปที่ชั้นสาม การฝึกฝน 200 เท่าคงมีประโยชน์อย่างไม่น่าเชื่อ!

ถ้ามีเวลาอีกสองสามวัน ฉันเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าฉันจะสามารถเพิ่มธาตุอื่นๆ ของฉันไปสู่อีกระดับใหม่ได้

วันแรกหลังจากออกมาจากหอคอยสามก้าว ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะต้องกลับไปที่หอคอยสามก้าวอีกครั้ง ใครจะรู้ว่าความสุขจะมาเร็วขนาดนี้ รางวัลสำหรับการสอบวิทยาเขตหลักครั้งนี้คือโอกาสในการเข้าหอคอยสามก้าว!

ดี ดีเกินไปแล้ว…

ตอนนี้ฉันสามารถเข้าชั้นสามได้ ถ้าฉันสามารถฝึกฝนในชั้นสามได้เจ็ดวัน ธาตุเงาและธาตุอัญเชิญของฉันจะเพิ่มขึ้นถึงระดับสองทั้งคู่!

นักเรียนคนหนึ่งที่ยืนค่อนข้างใกล้เวทีถามอย่างตื่นเต้นว่า “คณบดีครับ มีคำใบ้หรือร่องรอยอะไรไหมครับ?”

คณบดีเซียวส่ายหัวและกล่าวว่า “พวกคุณต้องไปหาเอง”

——

ความสุขก็คือความสุข ความตื่นเต้นก็คือความตื่นเต้น อย่างไรก็ตาม ภารกิจนี้ไม่มีคำใบ้หรือเบาะแสใดๆ และได้กลายเป็นอุปสรรคใหญ่สำหรับนักเรียนพันกว่าคนที่กำลังสอบ

ถ้าจะรวมชานเมืองเข้ากับเซี่ยงไฮ้ทั้งหมด มันเป็นพื้นที่ที่ใหญ่มาก มีตรอกซอกซอยและถนนมากมาย ในตอนนี้ พวกเขาไม่สามารถระบุได้ว่าสัตว์เงาอยู่ในพื้นที่ใดของเมือง การพยายามหาสัตว์เงาที่มีความสามารถในการซ่อนตัวในเมืองใหญ่ที่วุ่นวายแห่งนี้ มันเหมือนกับการงมเข็มในมหาสมุทร!

ฉันจำเป็นต้องเข้าหอคอยสามก้าวอีกครั้งจริงๆ

ตอนที่ฉันเข้าชั้นสาม ฉันเน้นการฝึกฝนธาตุไฟ ฉันได้สัมผัสประตูสู่เวทมนตร์ไฟระดับสามแล้ว ถ้ามีเวลาอีกสองวัน เนบิวลาไฟของฉันจะถึงระดับสามอย่างแน่นอน!

ภายใต้ระดับสูง ฉันไม่จำเป็นต้องกลัวใครเลย!

นอกจากนี้ ธาตุเงาของฉันอาจจัดได้ว่าเพิ่งเข้าสู่ขั้นเนบิวลา การควบคุมแผนที่ดาวของเงาหนามยักษ์ได้รับการฝึกฝนโดยฉันในหอคอยสามก้าว ไม่อย่างนั้นฉันคงต้องใช้เวลามากกว่าครึ่งปีก่อนที่จะสามารถร่ายมันได้ สิ่งที่เดิมแทบจะเป็นไปไม่ได้ ตอนนี้กลายเป็นสิ่งที่ฉันคุ้นเคยมาก

ส่วนธาตุอัญเชิญ ไม่จำเป็นต้องพูดถึง ฉันยังไม่สามารถวาดแผนที่ดาวระดับกลางของธาตุอัญเชิญได้

เวลาในหอคอยสามก้าวมีจำกัดเกินไป ฉันเน้นแค่การฝึกฝนธาตุไฟและธาตุสายฟ้าเท่านั้น

ครั้งต่อไปที่ฉันเข้าหอคอยสามก้าว ฉันจะมีสองทางเลือก ไม่ว่าจะพุ่งเข้าสู่ระดับสามของธาตุไฟ หรือยกระดับธาตุเงาและธาตุอัญเชิญ สรุปคือ สำหรับคนอย่างฉันที่มีหลายธาตุ การได้เข้าหอคอยสามก้าวสักครั้งจะทำให้ความแข็งแกร่งของฉันเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับ!

“สัตว์เงา… ถ้าหลิงหลิงอยู่ที่นี่ก็คงจะดี เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตามล่าสัตว์ร้าย เธอถึงกับสามารถหาสิ่งมีชีวิตที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังมนุษย์ได้ สัตว์เงาแบบนี้คงไม่มีอะไรสำหรับเธอเลย!” ฉันพูดกับตัวเอง

ฉันถือได้ว่าเป็นฮันเตอร์ระดับสูงแล้ว ฉันก็จนปัญญาเหมือนกัน ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน…

——

หลังจากกลับมาที่ห้อง ฉันเปิดคอมพิวเตอร์ด้วยความตั้งใจที่จะค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เงา ฉันอยากรู้ว่าสัตว์เงาตัวนี้มีนิสัยพิเศษอะไรบ้าง

“โม่ฟ่าน โม่ฟ่าน เนื่องจากการสอบครั้งนี้อนุญาตให้รวมกลุ่มได้… ทำไมคุณไม่เข้าร่วมกลุ่มสาวสวยของเราล่ะ ดูสิ มีฉันที่เต็มไปด้วยความรู้ พี่สาวมู่ที่รอบรู้และทรงพลัง คุณที่ดุร้ายและมีความสามารถในการต่อสู้สูง และอีกสองคนที่มีความสามารถในการควบคุมที่ดีมาก เราจะต้องไร้เทียมทานอย่างแน่นอน!” ไอ๋ถูถูพุ่งเข้ามาในห้องนั่งเล่นทันทีขณะที่พูดกับฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น หน้าอกของเธอเด้งไปมาต่อหน้าฉัน

ฉันเงยหน้าขึ้นมองไอ๋ถูถูที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง แล้วเหลือบมองมู่หนูเจียวที่กำลังเปลี่ยนรองเท้า

“ไปหาคนอื่นเถอะ” ฉันส่ายหัว เพราะไม่คิดจะไปกับพวกเธอ

“อย่าบอกนะว่าคุณวางแผนจะทำคนเดียว! อัยยะ ทำไมคุณถึงเป็นแบบนั้นได้?! พวกเรากลุ่มสาวสวยเชิญคุณด้วยความจริงใจขนาดนี้! คุณไม่รู้เหรอว่าชื่อเสียงของคุณในโรงเรียนแย่แค่ไหน ไม่มีใครอยากอยู่กลุ่มเดียวกับคุณเลย! นอกจากพี่สาวมู่กับฉันที่ไม่รังเกียจคุณ… ใครจะคิดว่าคุณจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้ แถมยังปฏิเสธพวกเราอีก! ฉันจะกัดคุณให้ตายเลย!” ไอ๋ถูถูพ่นออกมาขณะที่หน้าแดงก่ำ

“ถูถู หยุดก่อเรื่อง” มู่หนูเจียวห้ามเธอทันที

ฉันไม่อยากอธิบายให้ไอ๋ถูถูฟัง

ความจริงแล้ว ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากรวมกลุ่มกับคนอื่น ท้ายที่สุด รางวัลที่คนเดียวได้รับกับกลุ่มห้าคนก็ไม่ต่างกัน

อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองดี

บางทีโบสถ์มืดอาจไม่กล้าส่งเสียงดังมากนักในบริเวณโรงเรียน แต่เมื่อออกนอกโรงเรียน พวกเขาจะกล้าทำทุกอย่าง ฉันไม่อยากให้สาวๆ สองคนนี้เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องของฉัน โบสถ์มืดจะไม่ผ่อนปรนเพียงเพราะพวกเธอสวย!