Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 283: ล่าเหยื่อด้วยกับดัก

เถาวัลย์เริ่มขยับและเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน
พืชที่เมื่อครู่ยังระมัดระวังที่จะอยู่นิ่งๆ กลับเริ่มเคลื่อนไหวในทันที
เถาวัลย์หนาๆ หดตัวเข้าหากึ่งกลาง
กลุ่มคนรู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในเครื่องจักรขนาดยักษ์
เฟืองของมันตอนแรกหมุนช้าๆ แต่ตอนนี้มันตื่นขึ้นมาแล้วหลังจากเครื่องยนต์ร้อนขึ้น

เถาวัลย์ค่อยๆ รวมตัวกันอยู่นอกปล่องลิฟต์
ส่วนที่อยู่ด้านหน้าเปลี่ยนรูปร่างเป็นหอกหนามแหลม ยื่นตรงไปยังกลุ่มนักเรียนที่ติดกับดักเถาวัลย์

“ให้ตายสิ เราไม่รอดแน่!” หลัวซงกรีดร้อง
เขากับสวีต้าหลงอยู่ใกล้ที่สุดทางด้านหลัง
เถาวัลย์ใกล้บันไดยังคงบิดตัวไปมาขณะที่ก่อตัวเป็นกำแพงหลายชั้น ขวางทางหนีของพวกเขา
กำแพงหนามากจนแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่าออกไป!

“อ๊า! อ๊า!!”
มีคนในกลุ่มส่งเสียงกรีดร้องน่ากลัว
ปรากฏว่าเป็นซ่งเซี่ย ที่ถูกเถาวัลย์แหลมแทงเข้าจากด้านข้างขณะที่เธอกำลังจัดเรียงกลุ่มดาวธาตุไฟ
เถาวัลย์รูปหอกพุ่งเข้าใส่ท้องของเธอ ลากเธอขึ้นไปในอากาศเข้าหากำแพง
เลือดสดสาดกระเซ็นไปทั่วพื้น
ปากของซ่งเซี่ยเต็มไปด้วยเลือด
เธอไม่มีแม้แต่แรงจะร้องออกมา

ทุกคนสมองว่างเปล่าเมื่อเห็นเธอถูกลากไปมาเหมือนลูกกวาดเคลือบน้ำตาลบนไม้เสียบ

“พวกแกมัวรออะไรอยู่ วิ่งสิ!” หลัวซงตะโกนและไม่สนใจซ่งเซี่ยที่กำลังถูกพืชกลืนกินอย่างช้าๆ

“เราต้องช่วยเธอ”

“ทำอะไรไม่ได้แล้ว เธอไม่รอดแล้ว!” ลู่เจิ้งเหอพูดอย่างเย็นชา พยายามทำให้ทุกคนสงบลง

“พันธนาการน้ำแข็ง!”
มู่หนิงเสวี่ยเป็นคนแรกที่ร่ายเวทสำเร็จ
ดวงตาของเธอมองตรงไปยังซ่งเซี่ยที่กำลังติดอยู่ในกำแพงที่ทำจากพืช
โซ่น้ำแข็งพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพันรอบตัวซ่งเซี่ยอย่างแน่นหนา
มู่หนิงเสวี่ยจับปลายอีกด้านหนึ่งและดึงด้วยแรงมหาศาล ลากซ่งเซี่ยออกมาจากเถาวัลย์

ซ่งเซี่ยมีรูน่ากลัวที่ทะลุจากท้องไปถึงหลัง
เลือดของเธอสาดกระเซ็นไปทั่วขณะที่เธอกำลังถูกดึงเข้าหากลุ่ม เป็นภาพที่น่าสยดสยอง!

พันธนาการน้ำแข็งสามารถดึงซ่งเซี่ยกลับมาจากปากเหวแห่งความตายได้
อย่างไรก็ตาม อาการบาดเจ็บของเธอสาหัสมากจนเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะรอดชีวิตต่อไปได้
อวัยวะภายในของเธอเสียหาย และเธอเสียเลือดไปมาก…

“น้ำแข็งกระจาย: แช่แข็ง!”
มู่หนิงเสวี่ยร่ายเวทอีกครั้งเพื่อแช่แข็งร่างของซ่งเซี่ย
น้ำแข็งปกคลุมหญิงสาวที่บาดเจ็บอย่างรวดเร็ว ปิดผนึกบาดแผลเพื่อป้องกันไม่ให้เธอเสียเลือดไปมากกว่านี้

เลือดหยุดไหลจากบาดแผลในที่สุด แต่ซ่งเซี่ยกำลังจะหมดลมหายใจ และนอนอยู่บนพื้นในสภาพที่อ่อนแออย่างยิ่ง
ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความไม่เต็มใจที่จะตาย

“ทนหน่อยนะ ฉันจะพาเธอออกไป” มู่หนิงเสวี่ยมองเข้าไปในดวงตาของซ่งเซี่ย
ดวงตาของซ่งเซี่ยยังคงเบิกกว้าง
เลือดสดไหลออกมาจากปากของเธออย่างช้าๆ
เธอดูย่ำแย่อย่างที่สุด
เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะเกือบเสียชีวิตที่นี่ และไม่เคยจินตนาการเลยว่ามู่หนิงเสวี่ยจะเป็นคนที่ช่วยเธอไว้

“ฉันจะดูแลเธอเอง” มู่หนูเจียวพูดกับมู่หนิงเสวี่ย
มู่หนิงเสวี่ยพยักหน้าก่อนจะหันกลับไปและมองลู่เจิ้งเหอด้วยสายตาเย็นชา

ลู่เจิ้งเหอตอบกลับด้วยใบหน้าไร้อารมณ์
“ฉันกำลังพิจารณาถึงทีมทั้งหมด”

“ฉันจะเป็นคนออกคำสั่งนับจากนี้ไป” มู่หนิงเสวี่ยไม่เต็มใจที่จะให้คนอย่างลู่เจิ้งเหอซึ่งมาจากพื้นเพทางทหารเป็นผู้นำพวกเขา
ในสายตาของคนแบบนี้ ชีวิตของคนอื่นสามารถเสียสละได้ทุกเมื่อ

“ก็ได้”

มู่หนิงเสวี่ยควบคุมธาตุลมและรีบตรงไปยังเส้นทางที่ถูกปิดกั้น
หอกเถาวัลย์อันเดียวกับที่โจมตีซ่งเซี่ยก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้างอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ เล็งตรงไปที่หัวใจของมู่หนิงเสวี่ย
ถ้ามันโดน เธอจะตายทันที
เถาวัลย์พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ทำให้จอมเวทไม่มีเวลาตอบสนอง ไม่ต้องพูดถึงเวลาที่จะร่ายเวทระดับกลางเลย

มู่หนิงเสวี่ยเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องนี้แล้ว
ด้วยความคิด ชิ้นน้ำแข็งห้าเหลี่ยมก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเธออย่างรวดเร็ว
พวกมันเกาะติดเสื้อผ้าของเธอทันทีราวกับมีแม่เหล็ก
ภายในเวลาไม่ถึงวินาที ชิ้นน้ำแข็งก็ก่อตัวเป็นเกราะน้ำแข็งที่สง่างามรอบตัวมู่หนิงเสวี่ย
เกราะนั้นสง่างามแต่แข็งแกร่ง เปลี่ยนมู่หนิงเสวี่ยให้กลายเป็นเจ้าหญิงที่สวมชุดเกราะพร้อมรบ
ความสง่างามของเธอแฝงไว้ด้วยความเย่อหยิ่งแบบใหม่
เกราะน้ำแข็งห่อหุ้มตัวเธออย่างแน่นหนา
เถาวัลย์ที่พุ่งเข้ามาหักออกราวกับเพิ่งชนกับโลหะ และถูกดึงกลับไปทันทีเหมือนหนวดปลาหมึกที่บาดเจ็บ

“ป้องกัน!”
มู่หนิงเสวี่ยควบคุมโซ่ของพันธนาการน้ำแข็งให้หมุนรอบกลุ่ม
โซ่น้ำแข็งพุ่งตรงไปยังผู้ที่กำลังถูกเถาวัลย์เล็งเป้าหมายเพื่อปกป้องพวกเขาในทันที

“กำแพงน้ำ!”
“โล่ศักดิ์สิทธิ์!”
“กำแพงน้ำ!”
คนอื่นๆ ไม่สามารถยืนดูอยู่เฉยๆ ได้
พวกเขาร่ายเวทป้องกันของตนเองทันทีเพื่อปกป้องซึ่งกันและกัน

“กำแพงยังคงยุบตัวลงเรื่อยๆ ถ้ามันหดตัวเสร็จ เราจะลงเอยเหมือนพวกนักล่า
เราต้องหาทางฝ่าออกไปให้ได้!” จ้าวหม่านเหยียนพูด

“มีใครมีอุปกรณ์โจมตีสังหารไหม? ฉันไม่คิดว่าพวกคุณจะยังไม่ยอมใช้มันในเวลาแบบนี้!” มู่หนิงเสวี่ยถาม
พันธนาการน้ำแข็งของเธอเหมาะสำหรับใช้ป้องกันภายใต้สถานการณ์นี้เท่านั้น
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้มันเพื่อฝ่ากำแพงหนาๆ ที่ถักทอจากเถาวัลย์

“มู่หนิงเสวี่ย ลองแช่แข็งพืชพวกนั้นดูสิ! แบบนั้น ‘แสงฟันผ่า’ ของฉันจะได้ผลมากขึ้น!” หมิงฉงตะโกน

“เข้าใจแล้ว!”
ชิงชิงและหลัวซงซึ่งมีธาตุน้ำแข็งเช่นกัน ก็ร่ายเวทน้ำแข็งกระจายพร้อมกับมู่หนิงเสวี่ยทันที
เนื่องจากบัฟจากอาณาเขตของเธอ เวทน้ำแข็งกระจายของทั้งสามคนจึงแข็งแกร่งกว่าปกติ
น้ำแข็งกระจายไปทั่วบริเวณอย่างรวดเร็ว สามารถแช่แข็งกำแพงได้หลายชั้นภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

“แสงฟันผ่าทำลาย!” หมิงฉงเรียกดาบสีทองออกมาด้วยความคิด
ดาบนั้นทำจากแสงแข็ง
คนอื่นๆ รีบเปิดทางให้มันทันทีเมื่อเห็น
อุปกรณ์เวทโจมตีสังหารแบบนี้มีราคาแพง
ดูเหมือนว่าตระกูลที่มีชื่อเสียงของหมิงฉงยินดีที่จะใช้เงินเพื่อเขา เพียงเพื่อรับประกันความปลอดภัยของเขา
อุปกรณ์เวททั้งหมดต้องใช้พลังงานในการเปิดใช้งาน
พลังสูงสุดของพวกมันจะถูกปลดปล่อยออกมาได้ก็ต่อเมื่อมีพลังงานเพียงพอเท่านั้น
อุปกรณ์เวทโจมตีสังหารที่หมิงฉงกำลังถืออยู่นั้นมีมูลค่าอย่างน้อยสิบล้านหยวน
แสงของมันร้อนแรงอย่างยิ่ง ป้องกันไม่ให้พืชเข้ามาใกล้ได้
ขณะที่เขาฟันไปข้างหน้าด้วยดาบแสงแข็ง คนอื่นๆ เห็นเพียงดวงอาทิตย์เสี้ยวหนึ่งพุ่งตรงไปข้างหน้า ฟันกำแพงเถาวัลย์ขาดออกจากกัน
มันถึงกับทำให้เถาวัลย์ลุกไหม้…
แม้จะเป็นเพียงการฟันครั้งเดียว แต่มันก็สามารถเปิดทางกว้างได้
เถาวัลย์ดูเหมือนจะค่อนข้างหวาดกลัวมัน พวกที่ไม่ได้รับความเสียหายก็รีบถอยหนีไปอย่างรวดเร็ว

“เยี่ยมมาก!”
“เร็วเข้า เราต้องไปเดี๋ยวนี้! เถาวัลย์กำลังเข้ามาใกล้แล้ว!”