Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 308: จิ้งจกดินทรราช

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
แถมสถานการณ์ยังแปลกประหลาดอีกด้วย

โม่ฟ่านพยายามสงบสติอารมณ์ขณะวิ่งหนี
เขาเริ่มทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมด

อย่างแรกเลย คนพวกนี้ไม่ใช่คนของนิกายมาร
พวกเขาแค่พุ่งเป้ามาที่เขาเพราะธาตุคู่กำเนิดของเขา

พวกเขากำลังทำการทดลองที่เกี่ยวข้องกับธาตุใหม่
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถปล่อยให้การทดลองนี้ถูกเปิดเผยได้
พูดอีกอย่างคือ ธาตุใหม่อาจเป็นแค่ความคิดเพ้อฝันของพวกเขาเอง

เขาจำได้ว่าการกำเนิดของธาตุใหม่ต้องใช้เวลาสำรวจยาวนานมาก
ที่สำคัญที่สุด เขาจะต้องได้รับการอนุมัติจากสังคมเวทมนตร์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาคมเวทมนตร์

สมาคมเวทมนตร์ไม่เคยประกาศการทดลองเกี่ยวกับธาตุใหม่ใดๆ เลย
ดังนั้น เป็นไปได้สูงที่พวกเขากำลังคิดค้นเวทมนตร์ชั่วร้ายที่เกี่ยวข้องกับการสังเวยชีวิตมนุษย์
คล้ายกับคำสาปอันน่าสะพรึงกลัวที่นิกายมารหลงใหล
ซึ่งเปลี่ยนมนุษย์ที่มีชีวิตให้กลายเป็นสัตว์อสูรต้องสาป

ไม่ว่าจะอย่างไร การทดลองใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ชีวิตมนุษย์เป็นเครื่องสังเวยถือเป็นเวทมนตร์ชั่วร้าย
สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือเวทมนตร์ชั่วร้ายของนิกายมาร
ซึ่งสามารถเปลี่ยนคนให้กลายเป็นสัตว์อสูรแห่งความมืดได้

ลู่เนี่ยนยังกล่าวอีกว่าการทดลองนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากสัตว์อสูรปรสิต
ดังนั้น เป็นไปได้สูงที่ธาตุใหม่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นสัตว์ประหลาด

แน่นอน ถ้ามันคล้ายกับภูตเกล็ดมารดา
ที่สามารถแพร่เชื้อผู้อื่นด้วยเลือดของมันและเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นภูตเกล็ด
ความแข็งแกร่งโดยรวมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก…
ตราบใดที่พวกเขายังคงรักษาความคิดที่มีเหตุผลไว้ได้หลังจากกลายพันธุ์เป็นสัตว์ประหลาด

สรุปแล้ว ธาตุใหม่ต้องเกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์บางอย่าง
ถึงขนาดนั้น ภูตเกล็ดมารดาจึงน่าจะเป็นสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ที่หลบหนีออกมาจากห้องทดลองลับบางแห่ง!

โม่ฟ่านไม่ต้องการเป็นหนูทดลอง
แม้ว่าเขาจะถือว่าตัวเองเป็นมนุษย์ต่างดาวเพราะเขามาจากอีกโลกหนึ่ง
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาเต็มใจเสียสละตัวเองเป็นหนูทดลองเพียงเพื่อทำให้โลกดีขึ้น
นอกจากนี้ มันเป็นเพียงคำกล่าวอ้างฝ่ายเดียวจากลู่เนี่ยน
สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดค้นเวทมนตร์ชั่วร้ายเหมือนนิกายมารจริงหรือไม่

“ไม่รู้ว่ามู่หนิงเสวี่ยเป็นอย่างไรบ้าง
เธอน่าจะยังมีชีวิตอยู่
หวังว่าไป๋ถิงถิงจะช่วยชีวิตเธอได้”
โม่ฟ่านเริ่มกังวล

ตอนที่เขาถูกสะกดจิต เขาได้เปิดเผยความลับบางอย่างในใจให้มู่หนิงเสวี่ยฟัง

เหมือนคำพูดที่พูดตอนเมา
มันอาจเป็นความจริง หรือแค่เขาอ่อนไหว

ไม่ว่าจะอย่างไร ก็เห็นได้ชัดว่าเขายังคงคิดถึงเธออยู่ตลอดเวลา
เธอเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อช่วยกลุ่ม
โม่ฟ่านจะไม่มีวันลืมความกล้าหาญของเธอได้ง่ายๆ

ลู่เนี่ยนผู้ชั่วร้ายนั่นไร้มนุษยธรรมโดยสิ้นเชิง
เขาจะต้องฆ่าไอ้สารเลวนั่นด้วยมือของตัวเอง

และไอ้ลูกชายสารเลวลู่เจิ้งเหอ
ที่กล้าทิ้งสัญญาณเพื่อดึงดูดพวกบ้าคลั่งมาหาพวกเขา
เขาไม่แน่ใจว่าคันธนูน้ำแข็งของมู่หนิงเสวี่ยจะทำให้เขาแข็งตายไปแล้วหรือยัง
ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่รังเกียจที่จะควักหัวใจไอ้สารเลวนั่นออกมา
เหลือเชื่อจริงๆ!

——

โม่ฟ่านหนีเข้าไปในเมืองที่ถูกทำลาย
เขาสัมผัสได้ถึงพวกปีศาจที่ไล่ตามหลังมา

โชคดีที่พวกเขาไม่กล้าดึงดูดความสนใจมากเกินไป
เนื่องจากมีผู้อยู่อาศัยปัจจุบันในเมือง
มันทำให้โม่ฟ่านมีโอกาสหนีได้ดีขึ้น

โม่ฟ่านตรงไปยังสถานที่ที่เขาคิดว่าอันตราย

เขาอยู่คนเดียว การเคลื่อนไหวของเขาจึงคล่องแคล่วกว่ากลุ่มของลู่เนี่ยนมาก
อย่างไรก็ตาม การซ่อนหาจะต้องจบลงในที่สุด
เขาจะต้องพึ่งพาสัตว์อสูรในเมืองเพื่อลดจำนวนพวกมัน

“น่าจะเป็นทางนี้
หวังว่าพวกมังกรหางคมจะใจดีกับฉันมากกว่านี้”
โม่ฟ่านพึมพำ

ขณะที่เขากำลังสำรวจสถานที่ต่างๆ ด้วยตัวเอง
เขาบังเอิญบุกรุกเข้าไปในอาณาเขตของพวกมังกรหางคม
มันเป็นพื้นที่กึ่งแห้งกึ่งบึงที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง
อาคารหลายแห่งที่นั่นจมลงไปในบึง

สัตว์หลายชนิดได้ตั้งถิ่นฐานในเมืองจินหลิน
แต่ส่วนใหญ่ถือว่าพื้นที่บึงเป็นเขตหวงห้าม
เนื่องจากเป็นอาณาเขตของพวกมังกรหางคม
ซึ่งเป็นสัตว์ที่ครอบงำทะเลสาบตงถิง

เมืองนี้เคยถูกครอบครองโดยฝูงมังกรหางคม
ข้อมูลที่โรงเรียนให้มาไม่น่าเชื่อถือพอ
พวกมังกรหางคมยังไม่ได้ถอนตัวออกจากเมืองทั้งหมด
อย่างน้อยก็มีฝูงหนึ่งที่ยังคงอยู่!

โม่ฟ่านวิ่งตรงไปยังอาณาเขตของมังกรหางคม
มันเป็นสถานที่ที่อันตรายที่สุดในเมืองจินหลิน
และเป็นความหวังเดียวที่จะมีชีวิตรอดของเขา

บึงที่เต็มไปด้วยต้นกกอยู่ในระยะที่มองเห็นได้
สถานที่แห่งนี้ดูปกติเมื่อเทียบกับพื้นที่อื่นๆ
สิ่งเดียวที่แปลกคือหลังคาของโครงสร้างที่ดูเหมือนสูงครึ่งเมตรโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

มันเงียบสงัด
ไม่ได้ยินเสียงแมลงร้องแม้แต่ตัวเดียวจากกองต้นกก
อย่างไรก็ตาม ฟองอากาศที่ผุดขึ้นสู่ผิวน้ำในบึงเป็นสัญญาณที่ดีว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ตายอย่างที่เห็น

หมาป่าดาราพริบตาพ่นลมหายใจลึกๆ
มันจ้องมองก้อนโคลนข้างบึงอย่างแหลมคม

“แกมองอะไร…ให้ตายเถอะ!”
โม่ฟ่านกัดลิ้นตัวเองเมื่อจู่ๆ เขาก็เห็นก้อนโคลนนั้นขยับขึ้นมาทันที
ปากยักษ์ที่มีเขี้ยวยาวพุ่งเข้าหาพวกเขา
ลำคอของมันใหญ่มากจนสามารถกลืนผู้ใหญ่ทั้งตัวได้

มันเป็นการปลอมตัว
สัตว์อสูรตัวนี้รู้วิธีพรางตัว!

ผิวหนังของมันมีสีเดียวกับโคลนและพื้นผิวก็กลมกลืนกับโคลนแห้งได้ดี
โม่ฟ่านจะไม่มีทางรู้ว่ามันอยู่ที่นั่นตราบใดที่มันนอนนิ่งอยู่บนพื้น

โชคดีที่หมาป่าดาราพริบตาตื่นตัวพอ
มันกระโดดหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว หลบการกัด
ไม่อย่างนั้น ความแข็งแกร่งของขากรรไกรมันสามารถฉีกมนุษย์ออกเป็นสองท่อนได้ทันที

พวกมังกรหางคมถูกจัดประเภทเป็นระดับต่างๆ

ระดับทาสของพวกมันโดยทั่วไปเรียกว่าสัตว์อสูรจิ้งจกยักษ์
พวกมันมีขนาดเท่าจระเข้โตเต็มวัยที่มีหัวเหมือนจิ้งจก
แผงคอทั้งสองข้างสามารถขยายออกได้เหมือนร่ม
และหางของพวกมันยาวอีกหนึ่งในสามของความยาวลำตัว

มังกรหางคมระดับนักรบมีอีกชื่อหนึ่งว่า: จิ้งจกทรราช!

จิ้งจกทรราชมีธาตุที่แตกต่างกันไป
รวมถึงธาตุไฟ ธาตุพิษ ธาตุน้ำแข็ง ธาตุดิน…

ตัวนี้ที่รู้วิธีพรางตัวเห็นได้ชัดว่าเป็นธาตุดิน
ร่างกายของมันกลมกลืนกับพื้นหลังได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เป็นไปไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นมันหากไม่มีสายตาที่แหลมคมจริงๆ
สิ่งมีชีวิตใดๆ ที่ผ่านไปมาจะถูกกินด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว
โดยไม่เข้าใจว่าพวกมันถูกฆ่าโดยก้อนโคลนได้อย่างไร

เขี้ยวอันชั่วร้ายของจิ้งจกดินทรราชส่งเสียงดังแกร๊กขณะที่ดวงตาของมันเบิกโพลง
พวกมันมีขนาดเท่ากำปั้นมนุษย์
และดูเหมือนจะเกือบจะหลุดออกมา

ความเร็วในการคลานของมันก็น่าประหลาดใจเช่นกัน
มันคลานอย่างรวดเร็วเข้าหาเหยื่อ
ลากร่างอันหนักอึ้งของมันไปตามพื้น

จิ้งจกดินทรราชฉลาดแกมโกงอย่างยิ่ง
มันแสร้งทำเป็นพุ่งเข้าใส่พวกเขา
เมื่อหมาป่าดาราพริบตาตอบสนองด้วยการกระโดดไปด้านข้าง
มันก็สะบัดตัวและฟาดหางเข้าใส่ทิศทางที่หมาป่าดาราพริบตากำลังเคลื่อนที่ไป

หมาป่าดาราพริบตาถูกเหวี่ยงลอยขึ้นไปในอากาศ
ร่างของมันลอยไปไกลกว่าสิบเมตร

โม่ฟ่านก็ถูกเหวี่ยงไปด้วย
กระแทกเข้ากับกองต้นกก

กระดูกสองสามซี่ในหน้าอกของหมาป่าดาราพริบตาหัก
ขณะที่โม่ฟ่านสาบานว่าเขาได้ยินเสียงดังแคร็กจากหน้าอกของมัน

หมาป่าดาราพริบตาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว
มันไม่สนใจกระดูกที่หักเลยขณะที่มันกลิ้งขึ้นมาจากพื้น
ดวงตาของมันเปล่งประกายเย็นชา

“เราไม่มีเวลาสู้
พวกปีศาจกำลังไล่ตามหลังมา
เราต้องเข้าไปลึกกว่านี้
และดูว่าเราจะล่อพวกจิ้งจกทรราชพวกนี้ออกมาฆ่าพวกมันได้บ้างไหม”
โม่ฟ่านตะโกนบอกหมาป่าดาราพริบตา