Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 161: ธาตุพืช!

ผู้ที่ไม่เห็นด้วยมีจำนวนไม่น้อยเลย โม่ฟ่านเห็นว่าแถวตรงทางออกยาวเป็นหางว่าวแล้ว จากสีหน้าของพวกเขา เขารู้ได้ทันทีว่าทุกคนมีสีหน้าเดียวกัน นั่นคือ “ไอ้เวรเอ๊ย ฉันจะโค่นแกให้ได้!”

“ข้าชื่อ จวง ลี่เฟิง ศิษย์ตระกูลจวง ข้าไม่ชอบเจ้าตั้งแต่เจ้าก้าวขึ้นมาบนเวทีนี้แล้ว เจ้าคิดว่าเจ้าเจ๋งมากหรือไงที่มีธาตุอัญเชิญน่ะ? ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสความเก่งกาจของตระกูลจวงของเรา!” เมื่อจวง ลี่เฟิงก้าวขึ้นมา เขามีท่าทีเหมือนบัณฑิต

โม่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะยอมรับว่ารูปลักษณ์ของคนผู้นี้ไม่เลวเลย ด้วยท่าทีที่ดูดีในการประกาศชื่อตระกูล รวมถึงออร่าที่ทำให้รู้สึกว่าเขากำลังแบกรับเจตจำนงแห่งสวรรค์ ทำให้โม่ฟ่านรู้สึกว่าต้องให้ความสนใจเขาอยู่บ้าง

แน่นอนว่าโม่ฟ่านไม่ได้ระวังตัวเพียงเพราะคำพูดของเขา เป็นเพราะโม่ฟ่านรู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากคนอื่นๆ

“ไอ้บ้าเอ๊ย ข้าจะจัดการสัตว์อสูรของเจ้าที่กำลังรังแกคนอื่น แล้วค่อยสั่งสอนเจ้า!” จวง ลี่เฟิงม้วนแขนเสื้อขึ้น

หมาป่าวิญญาณไม่พูดมากกับมนุษย์ กรงเล็บของมันยืดออกแล้ว

จวง ลี่เฟิงมีความสามารถจริงๆ ความเข้าใจในธาตุลม: รอยลม ของเขาเชี่ยวชาญกว่าไอ้หัวโตคนก่อนมาก

ในเมื่อหมาป่าวิญญาณสามารถพุ่งเข้าโจมตีระดับที่สามได้ จวง ลี่เฟิงก็ได้วางอาณาเขต รอยลม ไว้รอบกรงประลองสัตว์อสูรแล้ว ทุกคนเห็นจวง ลี่เฟิงหยุดอยู่ที่ตำแหน่งหนึ่ง แล้ววินาทีต่อมาก็หายไปจากบริเวณนั้น หมาป่าวิญญาณทำได้เพียงแค่สร้างบาดแผลเล็กๆ ที่แขนขวาของเขาในการพุ่งเข้าโจมตีสามครั้ง

“ยอดเยี่ยมมาก จวง ลี่เฟิง! นายคุมมันไว้!” หญิงสาวธาตุไฟผิวคล้ำเล็กน้อยกล่าว

“เพลิงระเบิด: แตกกระจาย!!” หญิงสาวตะโกนขณะที่ลูกไฟก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในฝ่ามือของเธอ

เปลวไฟถูกขว้างไปยังตำแหน่งที่หมาป่าวิญญาณอยู่ ก่อนที่หมาป่าวิญญาณจะหลบได้ มันก็ระเบิดออก เปลวเพลิงที่ดุร้ายระเบิดใส่ร่างของหมาป่าวิญญาณ ทำให้มันกระเด็นออกไปหลายเมตร เปลวไฟเหมือนกับประกายไฟที่โปรยปรายไปทั่วบริเวณ

“อ๊าวววว!” หมาป่าวิญญาณลุกขึ้นยืนและสะบัดเปลวไฟเล็กๆ ที่ติดอยู่บนตัวออก

นี่เป็นครั้งแรกที่หมาป่าวิญญาณได้รับความเสียหาย ในตอนแรก โม่ฟ่านกังวลเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ความกังวลของเขาก็คลายลงเมื่อเห็นประกายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในการต่อสู้ของหมาป่าวิญญาณ

เพลิงระเบิด: แตกกระจาย ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงถึงตายให้กับหมาป่าวิญญาณในระยะวิวัฒนาการได้ ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของหมาป่าวิญญาณก็ค่อนข้างแข็งแกร่งอยู่แล้ว!

“ไม่ต้องสนใจไอ้ธาตุลมนั่น จัดการคนอื่นให้หมด” โม่ฟ่านพูดกับหมาป่าวิญญาณ

หมาป่าวิญญาณก็สังเกตเห็นว่าจอมเวทธาตุลมค่อนข้างเร็ว และการจับตัวเขานั้นยากมาก หมาป่าวิญญาณเปลี่ยนเป้าหมายทันที สายตาของมันจับจ้องไปที่หญิงสาวที่กำลังร่ายเพลิงระเบิดโดยตรง

หญิงสาวไม่มีใครคอยคุ้มกัน เมื่อหมาป่าวิญญาณพุ่งเข้าใส่เหมือนสัตว์ป่าในลานประลอง มันก็หยุดไม่อยู่โดยสิ้นเชิง แม้จวง ลี่เฟิงจะเร็วกว่า ก็ยังไร้ประโยชน์

เมื่อหมาป่าวิญญาณอยู่ห่างจากหญิงสาวประมาณยี่สิบเมตร ก็มีเสียงร่ายเวทดังขึ้น หลังจากนั้น ฉากประหลาดก็ปรากฏขึ้น บนพื้นดินที่หมาป่าวิญญาณกำลังวิ่ง เถาวัลย์สีฟ้าก็แผ่ขยายออกมาอย่างกะทันหัน

เถาวัลย์เหล่านี้มีขนาดเท่าแขนผู้ใหญ่ ผิวของเถาวัลย์ปกคลุมไปด้วยหนาม และพวกมันก็ฉลาดแกมโกงและดุร้ายอย่างยิ่งภายใต้การควบคุมของใครบางคน…

หมาป่าวิญญาณกำลังพุ่งเข้าโจมตีอยู่ อย่างไรก็ตาม ทันทีที่มันก้าวเข้าไปในบริเวณนั้น เถาวัลย์สีฟ้าก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและรัดขาของหมาป่าวิญญาณไว้อย่างแรง

หมาป่าวิญญาณถูกจับได้โดยไม่ทันตั้งตัวขณะที่มันถูกลากกระแทกลงพื้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งกระจาย

“ธาตุพืช??” โม่ฟ่านตกใจขณะมองไปที่จวง ลี่เฟิงจากระยะไกล

จวง ลี่เฟิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ขณะพูดว่า “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าเป็นแค่จอมเวทธาตุลม?”

หลังจากจวง ลี่เฟิงเปิดเผยธาตุที่สอง ผู้ชมทั้งหมดก็ตกใจจนอ้าปากค้าง

จอมเวทระดับกลางอีกคนแล้ว!!

จวง ลี่เฟิงเพิ่งใช้เวทมนตร์ธาตุลม ทุกคนจึงรู้ว่าการปลุกพลังครั้งแรกของเขาคือธาตุลม ตอนนี้ เขาใช้เวทมนตร์ธาตุพืช!

ธาตุพืชเป็นส่วนหนึ่งของเวทมนตร์ขาว และหายากมากในระดับเริ่มต้น เป็นที่ชัดเจนว่าจวง ลี่เฟิงได้บรรลุระดับจอมเวทระดับกลางแล้ว และธาตุพืชคือเวทมนตร์ที่สองที่เขาปลุกพลังได้!

โม่ฟ่านระวังคนผู้นี้มาตั้งแต่แรกแล้ว อย่างที่คาดไว้ สัญชาตญาณของเขาไม่ผิดเลย คนผู้นี้ได้ก้าวเข้าสู่ระดับกลางแล้ว

“น่าสนใจดีนะ น่าเสียดายที่ความแตกต่างระหว่างคุณกับไอ้อ้วนหลัวซงมันมากเกินไป” โม่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะยิ้มขณะมองไปที่จวง ลี่เฟิง

ใบหน้าของจวง ลี่เฟิงไม่มีรอยยิ้มที่หยิ่งผยองเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว เขารู้สึกว่าจอมเวทอัญเชิญผู้นี้ดูเหมือนจะรู้บางอย่างที่เขาไม่รู้

“การที่สามารถไปถึงระดับกลางได้นั้นดีมากจริงๆ น่าเสียดายที่คุณยังไม่สามารถวาดแผนที่ดวงดาวได้อย่างถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นธาตุลมหรือธาตุพืช คุณก็ไม่สามารถร่ายเวทมนตร์ระดับกลางได้เลย!” โม่ฟ่านเปิดปากพูด

จวง ลี่เฟิงคิดว่าเขาจะทำให้โม่ฟ่านกลัวได้เมื่อแสดงธาตุที่สองออกมา อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคิดเลยว่าโม่ฟ่านจะมองทะลุทุกอย่างไปแล้ว

“แค่ระดับเริ่มต้น อย่าคิดแม้แต่นิดเดียวว่าจะหยุดหมาป่าวิญญาณของฉันได้!”

หัวใจของโม่ฟ่านเชื่อมต่อกับหมาป่าวิญญาณ เขารู้ว่ามันอยู่ในสภาพไหน!

เวทมนตร์ระดับเริ่มต้นของธาตุพืชถูกจัดว่าเป็นเวทมนตร์กับดัก ถ้าจวง ลี่เฟิงเชี่ยวชาญเถาวัลย์ในระดับที่สูงกว่านี้ มันคงยากมากที่หมาป่าวิญญาณจะหลุดออกมาได้…

“อ๊าวววว!!” หมาป่าวิญญาณคำรามขณะที่มันใช้กำลังดุร้ายเพื่อดึงตัวเองให้หลุดออกจากเถาวัลย์ปีศาจที่พันรอบตัวมัน

เถาวัลย์ปีศาจดูแข็งแรงมาก แต่มันก็ไม่เหนียวพอ เมื่อหมาป่าวิญญาณใช้กำลังอย่างดุร้าย เถาวัลย์ก็ขาดสะบั้นและกระจัดกระจายไปทั่วพื้น

หมาป่าวิญญาณไม่ได้อยู่ที่เดิมนาน ส่วนนี้ของลานประลองถูกจอมเวทธาตุน้ำแข็งแช่แข็งไปหมดแล้ว ถ้ามันยังอยู่ต่ออีกสองวินาที ขาทั้งสี่ข้างของมันก็จะถูกแช่แข็งไปด้วย!

เมื่อหมาป่าวิญญาณพุ่งออกมา ความเร็วของมันทำให้เวทมนตร์ธาตุน้ำแข็ง: น้ำแข็งกระจาย ดูเหมือนไม่มีอะไรเลย เป้าหมายของหมาป่าวิญญาณก็คือหญิงสาวธาตุไฟนั่นเอง

ครั้งนี้ ต่อให้เธอวิ่งหนีก็ไม่มีประโยชน์ หมาป่าวิญญาณปรานีโดยการใช้หัวพุ่งชนร่างของหญิงสาว ทำให้เธอกระเด็นออกไปเหมือนลูกฟุตบอลก่อนจะกระแทกเข้ากับกรง

โชคดีที่กรงทำจากธาตุน้ำและค่อนข้างนุ่ม ไม่เช่นนั้นการกระแทกคงทำให้กระดูกหักไปหลายท่อน!

หลังจากจัดการจอมเวทที่อันตรายที่สุดแล้ว หมาป่าวิญญาณก็จัดการจอมเวทธาตุน้ำแข็งและธาตุแสงของพวกเขาลงไปตามลำดับ ในที่สุด ก็เหลือเพียงจวง ลี่เฟิงเท่านั้น

หลังจากจวง ลี่เฟิงเห็นเพื่อนร่วมทีมถูกจัดการอย่างง่ายดาย ความคิดที่ชั่วร้ายก็แวบเข้ามาในใจเขา

“ไอ้โง่ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าจะจัดการได้แค่สัตว์อสูรที่เจ้าอัญเชิญมา? ถ้าจอมเวทอัญเชิญไม่รู้วิธีป้องกันตัวเอง สัตว์อสูรที่อัญเชิญมาก็จะไร้ประโยชน์ แม้ว่ามันจะแข็งแกร่งมากก็ตาม!” ร่างของจวง ลี่เฟิงหายไปอย่างกะทันหัน

ขณะที่หมาป่าวิญญาณกำลังจัดการคนอื่นๆ จวง ลี่เฟิงกลับใช้ อุโมงค์ลม พุ่งเข้าหาโม่ฟ่าน!