Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 186: จัดการรวดเดียว!

โม่ฟ่านวิ่งเร็วมาก เขาไม่ได้ยินชัดเจนว่าหลิงหลิงพูดอะไรเป็นประโยคสุดท้าย

หลังจากเข้าไปในสนามบาสเกตบอลในร่ม โม่ฟ่านเปิดประตูและได้ยินเสียงลูกบอลกระทบพื้น

“ให้ตายสิ ที่นี่มีผู้หญิงเล่นบาสจริงๆ ด้วย! ฉันให้พวกเธอช่วยสู้กับปีศาจเขียวสามตัวนั่นได้!” โม่ฟ่านเร่งความเร็วขณะที่เขาวิ่งไปทางกลางสนามบาสเกตบอล

พื้นสะอาดจนสะท้อนเงาได้เหมือนกระจก หลังจากโม่ฟ่านวิ่งเข้าไปในสนามบาสเกตบอล เขาก็พบว่ามีกลุ่มผู้หญิงกำลังเล่นเกมกันอยู่กลางสนาม ดูค่อนข้างดุเดือด

โม่ฟ่านดีใจสุดขีด แม้ขณะที่เขากำลังตะโกน เขาก็ได้ยินเสียงปะทะมาจากที่ที่เขาเพิ่งผ่านมาเมื่อครู่ เขาคิดว่าคงเป็นปีศาจเขียวสองสามตัวที่ชนถังขยะขนาดใหญ่ล้ม!

“สาวๆ ครับ หยุดเล่นบาสก่อนนะครับ มีสัตว์อสูรสามตัวกำลังมาทางนี้ เราต้องร่วมมือกันจัดการพวกมัน!” โม่ฟ่านวิ่งไปกลางสนามบาสและตะโกนบอกกลุ่มผู้หญิงที่กำลังเล่นบาสเกตบอล

พูดจบ เขาก็หันกลับไปพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยขณะมองไปยังปีศาจเขียวสามตัวที่ดูหยิ่งผยอง

คิดว่าฉันจะกลัวพวกแกที่มีจำนวนมากกว่างั้นเหรอ? ฉันมีผู้ช่วยเยอะกว่าพวกแกอีก!

ปีศาจเขียวทั้งสามตัวพุ่งเข้ามา ดวงตาสามเหลี่ยมของพวกมันจ้องไปที่โม่ฟ่านที่ยืนอยู่กลางสนามบาสเกตบอลด้วยท่าทางพอใจในตัวเอง

พวกมันอ้าปาก แต่ไม่ได้พุ่งเข้ามา

“ซ่าาาา~~!!”

“ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

“ฟ่านโม่ คุณสู้พวกมันได้ไหม?!” หลิงหลิงตะโกนใส่หูเขา

“ไม่ได้แน่นอน!”

“แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ?”

“ฉันจะหนีก่อน!”

โม่ฟ่านไม่ได้โง่ เขาจะไม่รอให้ผู้หญิงที่เล่นบาสทุกคนลอกคราบเสร็จแล้วกลายเป็นปีศาจ!

เขาเปิดใช้งานรองเท้าอสูรโลหิตโดยไม่ลังเล แสงสีเลือดปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนปกคลุมขาของโม่ฟ่าน

โม่ฟ่านวิ่งเร็วมากจนเห็นควันตามหลังเขา โชคดีที่สนามบาสเกตบอลมีทางออกอื่น ไม่อย่างนั้นคงลำบากแน่

รองเท้าอสูรโลหิตช่วยชีวิตโม่ฟ่านไว้อีกครั้ง แสงไฟในสนามบาสเกตบอลสว่างเกินไป การหาที่ที่มีเงาไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าไม่ใช่เพราะรองเท้าอสูรโลหิต เขาคงเสียชีวิตตรงนั้นไปแล้ว แม้จะใช้เวทมนตร์ระดับกลางก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น การใช้เวทมนตร์ระดับกลางต้องใช้เวลาหลายวินาที กว่าเขาจะร่ายเสร็จ เขาคงถูกปีศาจสาวๆ ในสนามบาสกลืนกินไปแล้ว!

โม่ฟ่านพุ่งไปยังทางออกอีกทาง ทางออกดูเหมือนจะเป็นทางเดินสำหรับนักกีฬา นำไปสู่บริเวณพักผ่อนด้านหลัง

ทางเดินค่อนข้างยาวและแคบ ทันทีที่โม่ฟ่านวิ่งเข้าไปข้างใน ปีศาจเขียวก็ลอกคราบเสร็จพอดี

พวกมันไม่ได้ทำตัวเหมือนนักบาสเกตบอล แต่เหมือนนักรักบี้ที่พุ่งเข้ามาตรงๆ!

โม่ฟ่านวิ่งตรงไปยังสุดทางเดิน เมื่อเขาเห็นปีศาจเขียวตามเข้ามาข้างใน มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

“ดีล่ะ ฉันจะจัดการพวกมันรวดเดียว!”

โม่ฟ่านยิ้มอย่างบ้าคลั่ง จ้องมองปีศาจเขียวที่โลภแต่ก็ดูโง่เง่าพวกนี้

“เปลวเพลิงกุหลาบ หมัดเพลิง ระเบิดสวรรค์!”

ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีชมพูที่น่าหลงใหลในทันที โม่ฟ่านกลายเป็นคบเพลิงมนุษย์ ปล่อยความร้อนสูงออกมาจากเปลวเพลิงรอบตัวเขา

หลังจากตะโกนเสียงดัง หมัดเพลิงทั้งหมดก็รวมตัวกันอยู่ในมือขวาของเขา!

“หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า… ไปตายซะ!”

โม่ฟ่านปล่อยหมัดเพลิงออกไปอย่างดุเดือด ทางเดินที่ค่อนข้างมืดมิดเต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีชมพูในทันที เมื่อหมัดเพลิงขนาดยักษ์ระเบิดออกมา และทางเดินทั้งหมดดูเหมือนจะพังทลายลง

ปีศาจสาวสองตัวที่อยู่ด้านหน้าสุดถูกเปลวเพลิงกลืนกินขณะที่พวกมันส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนา พวกมันหลบไม่ได้เลยแม้จะพยายามก็ตาม!

โม่ฟ่านลดพลังของหมัดเพลิงลงเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นปีศาจสาวสองตัวที่อยู่ด้านหน้าคงกลายเป็นเถ้าถ่านจากความร้อนไปแล้ว

พลังของหมัดเพลิงพุ่งทะลุไป ปีศาจสาวทั้งห้าตัวที่เข้ามาในทางเดินถูกเผาไหม้จนดำเป็นตอตะโกขณะที่พวกมันถูกกระแทกกระเด็นไปไกล

สนามบาสเกตบอลทั้งหมดสว่างวาบขึ้น และกระจกเสริมแรงภายในก็แสดงร่องรอยการแตกร้าว เสียงคำรามของแรงกระแทกสะท้อนก้องอยู่ภายใน

“ยอดเยี่ยม!” หลิงหลิงอุทานอย่างชัดเจนว่าพอใจกับการพัฒนานี้

“คุณว่าไงนะ?!” หูของโม่ฟ่านยังคงอื้ออึง เขาไม่ได้ยินสิ่งที่หลิงหลิงพูด

หมัดเพลิงนี้ได้พัดพาปีศาจเขียวห้าตัวออกไปโดยตรง พลังโจมตีที่อยู่เบื้องหลังมันเป็นหนึ่งในเวทมนตร์ระดับกลางที่สูงที่สุดโดยธรรมชาติ!

ปัญหาคือ ยังมีปีศาจสาวอีกสองตัวที่ยังไม่ได้เข้ามาในทางเดิน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพลังของหมัดเพลิงนั้นรุนแรงเกินไป ไม่เพียงแต่ทำลายทางเดินเท่านั้น มันยังกลายเป็นคลื่นไฟขนาดยักษ์ที่พุ่งออกมาจากโถงทางเดินอีกด้วย มันได้กวาดปีศาจสาวอีกสองตัวขึ้นไปและเผาไหม้พวกมันจนดำเป็นตอตะโกเช่นกัน

“ความแข็งแกร่งและสติปัญญาของปีศาจเขียวพวกนี้ไม่เทียบเท่ากับสองตัวที่เราเจอในสวนส่วนตัวนั่นแน่นอน โดยเฉพาะปีศาจสาวที่ลอกคราบมาจากภรรยา ไม่เพียงแต่เธอจะเร็ว แต่เธอยังเจ้าเล่ห์อย่างไม่น่าเชื่อ” หลิงหลิงพูดเสียงดังกับโม่ฟ่าน

“พวกนี้เป็นแค่ระดับลูกกระจ๊อกเท่านั้น ถ้ามีมากกว่านี้ ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน สถานการณ์เมื่อกี้อันตรายมากจริงๆ!” โม่ฟ่านตอบอย่างใจเย็น