Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 209 - ค่าคอมมิชชั่นที่มากเกินไป!

โม่ฟ่านไม่มีอะไรให้เสียใจในชีวิตอีกแล้ว สถานที่ที่เต็มไปด้วยสาวสวย ดวงตาของเขามีปัญหากับการมองพวกเธอ

ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมคนโบราณถึงมีอายุเพียงสี่สิบหรือห้าสิบปีก่อนที่จะตาย ใครจะรู้ว่าโม่ฟ่านมีเลือดกำเดาไหลมากแค่ไหนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา นับประสาอะไรกับภรรยาและนางสนมของคนโบราณ…

ในช่วงกลางของวันหยุดฤดูหนาว โม่ฟ่านรู้สึกสบายอยู่ในที่ของเขา

ห้องนั่งเล่นทั้งหมดมีพรมปูพื้นขนปุย พวกเขาไม่ต้องเปิดเครื่องทำความร้อนเพื่อให้รู้สึกสบาย การนั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นขณะทำสมาธิทำให้เขารู้สึกดีมาก มันดีเกินไป!

โดยธรรมชาติแล้ว โม่ฟ่านจะฝึกฝนธาตุสายฟ้าและอัญเชิญเฉพาะเมื่ออยู่ในที่สาธารณะเท่านั้น อีกสองธาตุเขาฝึกฝนเฉพาะเมื่ออยู่ในห้องของเขาเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น เขาต้องควบคุมออร่าที่รั่วไหลออกมาให้ดี

โม่ฟ่านยังตระหนักว่าสาวกระต่ายขาวอย่างไอ่ถูถูจะพยายามเปิดเผยความลับของเขาด้วยวิธีการใดๆ ก็ตาม อย่าคิดว่าคุณสามารถหลับตาและวางท่าในอุณหภูมิ 34 องศาจะช่วยคุณเปิดเผยฉันได้! เมื่อนึกถึงคุณครูถังเยว่ ผู้หญิงที่โตเต็มที่และเซ็กซี่อย่างเธอต้องการทำสิ่งต่างๆ กับเขา แต่เขาก็ยังสามารถควบคุมตัวเองได้!

อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากที่วันหยุดฤดูหนาวเริ่มต้นขึ้น มู่หนูเจียวและไอ่ถูถูก็กลับบ้านเกิดของพวกเขา เป็นระยะเวลาหนึ่ง อพาร์ตเมนต์ทั้งหมดได้กลายเป็นสวรรค์ลับสำหรับโม่ฟ่านและซินเซี่ย การล็อคประตูและอุ้มเธอขึ้นไปบนโซฟานั้น ช่างเหมือนกับการล่องเรือไปตามลำธารโดยไม่มีไม้พายและไม่มีความช่วยเหลือใดๆ!

ความเร็วในการฝึกฝนของซินเซี่ยไม่ได้ช้าเลย เมื่อเทียบกับโม่ฟ่าน นักเรียนที่ไม่ฟังในชั้นเรียน ซินเซี่ยจริงใจกับสิ่งต่างๆ ของเธอมากกว่า รวมถึงการฝึกฝนด้วย

ตอนนี้ การฝึกฝนของเธอใกล้จะทะลวงผ่านระดับกลางแล้ว หากจี้หอยทากน้อยสามารถใช้กับคนอื่นได้ โม่ฟ่านก็หวังว่าเขาจะสามารถช่วยซินเซี่ยได้เล็กน้อยและช่วยให้เธอเดินเข้าสู่ระดับนักเวทมนตร์ระดับกลางได้

นักเวทมนตร์สายรักษาในระดับกลางค่อนข้างเป็นที่นิยม นักเรียนและรุ่นพี่ธาตุรักษาสุขภาพภายในสถาบันไข่มุกเป็นคนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเสมอ สำหรับหลายๆ คน นักเรียนสายรักษาสุขภาพเหล่านี้ก็เหมือนกับนางฟ้าผู้พิทักษ์ พวกเขาสวมเครื่องแบบสีขาว สุภาพ ใจดี และสวยงาม…

น่าเสียดายที่จี้หอยทากน้อยเป็นอย่างที่คุณครูถังเยว่บอกเขาจริงๆ เขาใช้มันได้ก็เพราะเขามีความเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณกับมัน ในมือของคนอื่น มันก็ไม่ต่างจากแหวนน่าเกลียดที่คุณสามารถหาได้ในร้านค้าทั่วไป

ซินเซี่ยต้องการที่จะทำลายพันธนาการของ Stardust ในช่วงวันหยุดฤดูหนาวนี้ เขาได้เห็นเธอฝึกฝน โดยธรรมชาติแล้ว โม่ฟ่านไม่สามารถนั่งอยู่เฉยๆ ได้ เขาเริ่มฝึกฝนธาตุสายฟ้าและไฟ โดยหวังว่าทั้งสองจะไปถึงสถานะต่อไป

หมัดเพลิงและสายฟ้าฟาดได้มาถึงระดับพลังที่เหมาะสมแล้ว อย่างไรก็ตาม ผลกระทบของพวกมันไม่ชัดเจนเท่าที่ควรเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตระดับนักรบที่มีร่างกายที่แข็งแรง

วันหยุดฤดูหนาวผ่านไปอย่างรวดเร็ว โม่ฟ่านพาซินเซี่ยกลับไปที่โรงเรียนของเธออย่างไม่เต็มใจ เขาก็กำลังจะเข้าสู่ภาคเรียนที่สองเช่นกัน

ในช่วงภาคเรียนที่สอง โม่ฟ่านไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนมากเกินไป ส่วนใหญ่เขาไปที่สำนักงานนักล่า Clearsky และมองหางานที่เหมาะสมกับตัวเองมากกว่า

การต่อสู้เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเพิ่มความแข็งแกร่ง โม่ฟ่านตระหนักว่าการฝึกฝนของเขาได้รับผลตอบแทนมากมายหลังจากการต่อสู้แต่ละครั้ง ไม่ว่าเนบิวลาจะขยายตัวหรือไปถึงระดับที่สามารถโจมตีระดับต่อไปได้

ธาตุสายฟ้าและไฟของเขาติดอยู่ในระดับแรกของระดับกลางมาค่อนข้างนาน โม่ฟ่านหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเขาจะสามารถยกระดับพวกมันไปสู่ระดับต่อไปได้ และการเพิ่มระดับด้วยการต่อสู้เป็นวิธีที่ดีที่สุด!

“หลิงหลิง ทำไมยังไม่มีภารกิจอีก ฉันเบื่อแทบตายแล้ว” โม่ฟ่านนั่งอยู่ในร้านชานมขณะที่เขามองไปที่โลลิตัวน้อยอย่างหลิงหลิงที่กำลังเพลิดเพลินกับชานมของเธออย่างเคร่งขรึม

“ถ้าไม่มีธุรกิจ ก็ไม่มีธุรกิจ ฉันจะทำอะไรได้” ใบหน้าของหลิงหลิงแสดงให้เห็นว่าเธอไม่สนใจเรื่องนั้นเลย

“พวกคุณไม่ใช่ร้านที่มีชื่อเสียงมายาวนานในจีนเหรอ?”

“อืม!” หลิงหลิงไม่ได้เปิดตาด้วยซ้ำขณะที่เธอดื่มชานมต่อไป

ตัวตนทั้งหมดของโม่ฟ่านดูเหมือนจะเหี่ยวเฉา การไม่ได้ต่อสู้มาสองสามวันทำให้ร่างกายของเขารู้สึกไม่สบาย!

เช่นเดียวกับที่เขาผ่านวันเหล่านั้นไป เบื่อ เบื่อ เบื่อ โม่ฟ่านนั่งอยู่บนระเบียงขณะที่เขาดูคู่รักจูบกันริมทะเลสาบจำลอง… ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เขากำลังเบื่อหน่ายถึงขนาดนั้น และการฝึกฝนของเขาดูเหมือนจะติดขัด ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีก

เขาได้ยินเสียงติ๊งๆ ขณะที่โทรศัพท์ของเขาเริ่มดังขึ้น

เมื่อโม่ฟ่านได้ยินเสียงเรียกเข้า เขาก็ดูเหมือนจะตื่นขึ้น

เพื่อที่จะรับภารกิจทันที โม่ฟ่านได้เปลี่ยนเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของหลิงหลิงเป็นเสียงเรียกเข้าพิเศษ ซึ่งเกิดขึ้นในตอนนี้!

“โม่ฟ่าน มีงานให้ทำ!” เสียงของหลิงหลิงพูดอย่างชัดเจน

“ดี งานอะไรคราวนี้” โม่ฟ่านถามอย่างเร่งด่วน

“มันค่อนข้างซับซ้อน แต่ก็เรียบง่ายในเวลาเดียวกัน มาที่สำนักงานนักล่า” หลิงหลิงพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ

โม่ฟ่านก็งงเช่นกัน เขาอยู่ในสำนักงานนักล่า Clearsky มาประมาณสี่เดือนแล้ว และได้จัดการกับภารกิจที่แตกต่างกันเกือบสิบภารกิจ ทุกภารกิจประสบความสำเร็จ และโดยปกติแล้ว หลิงหลิงจะให้คำอธิบายง่ายๆ เกี่ยวกับภารกิจทางโทรศัพท์ด้วย ทำไมเธอถึงต้องการให้เขาไปที่สำนักงานใหญ่ในครั้งนี้?

ด้วยความรู้สึกตลกขบขัน โม่ฟ่านนั่งแท็กซี่ไปที่สำนักงานนักล่า Clearsky

สำนักงานนักล่า Clearsky ก็เหมือนเดิม มันดูเหมือนโรงน้ำชาฟิวชั่นที่ใกล้จะล้มละลาย และถูกทิ้งร้างอย่างสมบูรณ์

หลังจากเดินเข้าไปข้างใน เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน ไม่มีลูกค้าอยู่ข้างในจริงๆ

ชายชราเปากำลังสูบบุหรี่อยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ หลิงหลิงนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ขาเรียวของเธอนั้นผอม แต่ไม่ถึงพื้น เธอสวมกระโปรงสั้นกับถุงน่องยาวด้วยซ้ำ

โม่ฟ่านเดินเข้าไปข้างหน้าหลิงหลิงและถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

“ดูด้วยตัวเองสิ ภารกิจแบบนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นหลังจากอยู่ในอาชีพนี้มาหลายปี” ชายชราเปาผลักเอกสารภารกิจไปข้างหน้าโม่ฟ่าน

หลิงหลิงก็ไม่ได้พูดอะไร เธอดื่มน้ำผลไม้ขณะรอให้โม่ฟ่านอ่านจบ

โม่ฟ่านสับสน เขาหยิบเอกสารภารกิจขึ้นมาและเริ่มอ่านออกเสียง

“เนื่องจากเหตุผลพิเศษ ฉันจึงยุ่งอยู่กับบางสิ่ง และฉันจึงทำได้เพียงส่งคนอื่นมาส่งภารกิจนี้ให้คุณที่สำนักงานนักล่า Clearsky ฉันหวังว่าคุณจะสามารถส่งนักล่าที่มีประสบการณ์มาช่วยฉันปกป้องความปลอดภัยของใครบางคนได้ ฉันเชื่อมั่นในชื่อเสียงของสำนักงานนักล่า Clearsky ของคุณ! ฉันได้โอนเงินเข้าบัญชีธนาคารของคุณแล้ว…”

ขณะที่โม่ฟ่านอ่านสิ่งนี้ เขาไม่รู้สึกว่ามันซับซ้อนอะไร เขาประหลาดใจขณะที่เขามองไปที่ชายชราเปา “มันก็แค่เป็นการเป็นบอดี้การ์ด ไม่มีอะไรพิเศษใช่ไหม?”

ชายชราเปาะเคาะไปที่ไปป์ขณะที่เขาพูดช้าๆ ว่า “ดูคนที่คุณจะต้องคุ้มกันสิ”

“เป็นไปได้ไหมว่าคนๆ นี้พิเศษ? แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพิเศษแค่ไหน มันก็แค่การปกป้อง- อะไรวะเนี่ย!” เมื่อโม่ฟ่านเห็นสิ่งนั้น เขาก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

โม่ฟ่านมองเอกสารภารกิจอย่างใกล้ชิดขณะที่เขาขยี้ตา เขาตรวจสอบว่าเขาอ่านผิดหรือไม่

“ตอนแรกพวกเราก็คิดว่านี่เป็นการแกล้งกัน อย่างไรก็ตาม เงินได้ถูกโอนเข้าบัญชีของเราแล้วจริงๆ และมันก็ไม่ใช่จำนวนเงินเล็กน้อยด้วย” ชายชราเปาพูด

“นี่มันอะไรกัน…” โม่ฟ่านถือเอกสารภารกิจขณะที่เขารู้สึกว่ามีเหงื่อเย็นๆ ไหลออกมา

การปกป้องใครบางคนเป็นเรื่องปกติมาก โม่ฟ่านไม่คิดว่าภารกิจนี้มีส่วนใดที่พิเศษ

ปัญหาคือ คนที่จะได้รับการปกป้องในใบภารกิจมีชื่อว่า โม่ฟ่าน!

ตอนแรกโม่ฟ่านคิดว่ามีคนชื่อเดียวกับเขา ท้ายที่สุด ชื่อของเขาหล่อเหลา สง่างาม และมีความหมายมาก การที่คนอื่นใช้ชื่อเดียวกับเขาเป็นเรื่องปกติโดยธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม เอกสารภารกิจระบุไว้อย่างชัดเจนว่า “วิทยาเขต Azure สถาบันไข่มุก นักเรียนอัญเชิญมือใหม่ โม่ฟ่าน!”

การจ้างนักล่ามาปกป้องนักล่า โม่ฟ่านรู้สึกว่าเขามีเซลล์สมองไม่เพียงพอที่จะใช้สำหรับเรื่องนี้

เดิมที โม่ฟ่านคิดว่าสถานการณ์กับภรรยาและสามีในอดีตนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับสถานการณ์ในตอนนี้ พวกเขาอยู่ในระดับที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!