Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 94: หมาป่าปีกทมิฬระดับผู้บัญชาการ!

สิ่งมีชีวิตมหึมาตัวนั้นกำลังนอนอยู่บนจุดที่สูงที่สุดของเมืองป๋อ คุณสามารถมองเห็นโดมของหอการค้าเงินได้จากทุกที่ในเมืองป๋อ นั่นหมายความว่าทุกคนในเมืองป๋อสามารถเห็นสิ่งมีชีวิตสีดำที่ดุร้ายและมหึมาตัวนี้ได้!

ภาพนี้ทำให้โม่ฟ่านต้องสูดหายใจลึกๆ เขาไม่สามารถตั้งสติได้เป็นเวลานาน!

นี่มันเหลือเชื่อเกินไป เรื่องทั้งหมดนี้มันมากเกินไปสำหรับโม่ฟ่าน

หมาป่าวิญญาณอะไร, หมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวอะไร, หนูยักษ์รอยเลือดอะไร? ทั้งหมดนี้ดูเหมือนกองทัพตลกๆ เมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตที่นั่งอยู่บนยอดหอการค้าเงิน คำจำกัดความของสัตว์อสูรของโม่ฟ่านถูกโค่นล้มอย่างรุนแรงในตอนนี้!

มันอยู่ในอาณาเขตของมนุษย์ แต่กลับดูเหมือนว่ามันได้เข้ามาในอาณาเขตของตัวเอง มนุษย์เป็นเพียงอาหารที่มันกักขังและเลี้ยงไว้ในเมืองนี้!

นี่มันยังเป็นเมืองป๋อที่ฉันคุ้นเคยอยู่หรือเปล่า?

สัตว์อสูรไม่ได้ถูกขับไล่เข้าไปในส่วนลึกของภูเขา หรือว่าตำราเรียนหลอกลวงมาตลอด? ผู้ที่ปกครองโลกนี้ไม่เคยเป็นมนุษย์ แต่เป็นสัตว์อสูรเหล่านี้ที่กำลังสังหารหมู่เมืองป๋อ!

มันคือฝันร้าย มันคือนรก! เขารู้สึกได้จริงๆ ว่าทุกส่วนของร่างกายกำลังสั่นสะท้านด้วยความกลัว!

“นั่นมันตัวอะไรกันแน่?” โม่ฟ่านตั้งสติได้หลังจากผ่านไปนานแสนนาน

เมื่อไม่นานมานี้ เขาอยู่ใต้สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวนี้โดยตรง ถ้าเขาไม่ได้ใช้ทางลับหนีออกจากหอการค้าเงิน แล้วเขาจะเสียชีวิตที่นั่นหรือเปล่า?

“หมาป่าปีกทมิฬ สัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการ เรียกสัตว์อสูรนับร้อยด้วยเสียงคำรามเพียงครั้งเดียว… คนเดียวในเมืองป๋อที่สามารถรอดจากการโจมตีของมันได้คือหัวหน้ากองทัพ จ้านคง” หลิน อวี้ซินตอบด้วยเสียงแข็งทื่อ

“ระ… ระดับผู้บัญชาการ?” โม่ฟ่านทวนคำเบาๆ

ในหน่วยฮันเตอร์ โม่ฟ่านได้เรียนรู้ความรู้มากมายที่ไม่ได้กล่าวถึงในตำราเรียนที่โรงเรียนให้มา เกร็ดความรู้หนึ่งคือสัตว์อสูรถูกแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ ตามขั้นการวิวัฒนาการ

หมาป่าวิญญาณ, ลิงหนูตาโต, หมาป่าเวทมนตร์ตาเดียว; สัตว์อสูรทั้งหมดที่โม่ฟ่านเคยเจอมาก่อนล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตระดับต่ำสุด ระดับลูกสมุน!

สิ่งมีชีวิตระดับลูกสมุนเหล่านี้เปรียบเสมือนคนฆ่าสัตว์ในสายตาของผู้ที่ไม่ใช่จอมเวท พวกเขาไม่สามารถป้องกันตัวเองได้เลย!

“หนูยักษ์รอยเลือดที่คุณเห็นในห้องโถงใต้ดินเป็นสิ่งมีชีวิตระดับทหาร หมาป่าปีกทมิฬเป็นสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการที่สูงกว่า และยังเป็นหนึ่งในสาเหตุเบื้องหลังการแจ้งเตือนสีเลือด นอกเหนือจากหนูยักษ์รอยเลือด ยังมีหมาป่าเวทมนตร์สามตานับร้อยอยู่นอกเขตปลอดภัย ซึ่งกำลังสั่งการหมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวจำนวนมากขณะที่พวกมันกำลังโจมตีกองทัพ ขอบเขตที่กองทัพสามารถป้องกันได้มีจำกัดมาก มีสัตว์อสูรประมาณหนึ่งพันตัวที่บุกเข้ามาในเมืองป๋อ เติ้งไคแห่งสมาคมฮันเตอร์กำลังสั่งการจอมเวทฮันเตอร์ทั้งหมดเพื่อปิดกั้นเส้นทางและสังหารสัตว์อสูรในเมือง” หลิน อวี้ซินกล่าวด้วยความสั่นสะท้าน

“ทำไมจู่ๆ ถึงมีสัตว์อสูรจำนวนมากโจมตีเมืองป๋อ?” โม่ฟ่านยังคงยอมรับเรื่องนี้ได้ยาก

“วาติกันทมิฬ เป็นฝีมือของคนจากวาติกันทมิฬ” หลิน อวี้ซินกล่าว

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โม่ฟ่านได้ยินชื่อองค์กรนี้!

“พวกเขาสร้างวสันต์คลั่ง ยาชนิดหนึ่งที่ดูเหมือนน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินปลอม อย่างไรก็ตาม ผลของมันแตกต่างจากน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินโดยสิ้นเชิง วสันต์คลั่งชนิดนี้สามารถกระตุ้นสัญชาตญาณป่าเถื่อนของสัตว์อสูร ทำให้พวกมันเสียการควบคุมและอาละวาด เรายังไม่รู้ว่าวาติกันทมิฬสามารถดึงดูดเผ่าหมาป่าเวทมนตร์มาที่เมืองป๋อได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม พวกเขาโปรยวสันต์คลั่งลงในก้อนเมฆและรอให้ฝนตกหนักมา เพื่อให้วสันต์คลั่งทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่น่าสะพรึงกลัว ทำให้เผ่าหมาป่าเวทมนตร์ทั้งหมดเริ่มโจมตีเมืองป๋ออย่างบ้าคลั่ง” หลิน อวี้ซินบอกเขา

ย้อนกลับไปตอนที่หลิน อวี้ซินค้นพบน้ำวสันต์คลั่ง เธอได้มองข้ามจุดนี้ไปโดยสิ้นเชิง เฉพาะเมื่อภัยพิบัติมาถึง เธอก็เพิ่งตระหนักได้ทันที ทำให้เธอเหงื่อแตกพลั่ก

ในมุมมองของหลิน อวี้ซิน นี่คือสิ่งที่พวกเขาวางแผนมานาน มีคนต้องการใช้ประชากรสัตว์อสูรเพื่อสังหารหมู่เมืองป๋ออย่างทั่วถึง!

กองกำลังเดียวที่จะทำเรื่องโหดร้ายเช่นนี้ได้คือวาติกันทมิฬ!

“แล้ว… ตอนนี้ล่ะ?” โม่ฟ่านถามอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้

“เป้าหมายของวาติกันทมิฬคือการทำลายเมืองป๋อให้สิ้นซาก และทำให้ที่นี่กลายเป็นนรกบนดิน… หมาป่าปีกทมิฬแข็งแกร่งมากก็จริง แต่มันไม่พอที่จะเปลี่ยนเมืองป๋อทั้งหมดให้กลายเป็นโรงฆ่าสัตว์ในวันสองวัน อย่างไรก็ตาม หากมีสัตว์อสูรระดับเดียวกับหมาป่าปีกทมิฬปรากฏตัวขึ้นอีก แม้ว่าเมืองป๋อของเราจะรอการเสริมกำลังมาถึง ก็แทบจะไม่เหลืออะไรเลย” หลิน อวี้ซินกล่าวด้วยสายตาเย็นชา

เมื่อเผชิญหน้ากับภัยพิบัตินี้ ตัวเขาเองทำได้เพียงกลายเป็นคนที่วิ่งหนีจากมัน ไม่มีอะไรที่เขาทำได้

“โม่ฟ่าน ตอนนี้คุณต้องทำสองอย่าง หนึ่ง ปกป้องน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน อย่าปล่อยให้มันตกไปอยู่ในมือใครในทุกสถานการณ์… ฉันมีลางสังหรณ์ว่าวาติกันทมิฬต้องการน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินอย่างเร่งด่วน” สีหน้าของหลิน อวี้ซินจริงจังมากขณะที่เธอมองโม่ฟ่าน

“แล้วอย่างที่สองล่ะ?” โม่ฟ่านถาม

“พยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติครั้งนี้ ตัวตนของฉันค่อนข้างละเอียดอ่อน คนจากวาติกันทมิฬอาจจะไม่เชื่อว่าฉันมีน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินอยู่กับตัว ดังนั้น ตอนนี้ฉันจะจงใจดึงความสนใจของพวกเขา สิ่งที่คุณต้องทำคือซ่อนตัวให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้พร้อมกับน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน และเอาชีวิตรอดให้นานที่สุด อย่าปล่อยให้คนจากวาติกันทมิฬหามันเจอ และห้ามปล่อยให้มันตกไปอยู่ในมือพวกเขาเด็ดขาด” หลิน อวี้ซินกล่าว

ในตอนนี้ โม่ฟ่านมีคำหยาบนับล้านคำพุ่งผ่านเข้ามาในใจ

ทำไมคุณถึงเอาของร้อนๆ แบบนี้มาใส่ในมือฉันเนี่ย?!?

หลิน อวี้ซินเห็นว่าโม่ฟ่านลังเลเล็กน้อย สีหน้าเจ็บปวดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไร

หลิน อวี้ซินจัดชุดเครื่องแบบสีขาวเปื้อนเลือดของเธอให้เรียบร้อย แล้วตัดผมที่ยุ่งเหยิงของเธอออกอย่างไม่ลังเล

สวมหมวกพร้อมกับจิตวิญญาณแห่งวีรบุรุษ หลิน อวี้ซินได้เริ่มก้าวเดินไปยังเมืองที่เปื้อนเลือดซึ่งกำลังถูกสัตว์อสูรยึดครอง ขณะที่เธอกำลังวิ่ง เธอเรียกกลับมาหาโม่ฟ่านอย่างไร้อารมณ์ว่า “ฉันจะดึงคนจากวาติกันทมิฬทั้งหมดออกไป ตราบใดที่คุณไม่โง่ ไม่เจอพวกเขาเอง และไปถึงเขตปลอดภัยที่กำหนดไว้ได้สำเร็จ คุณก็จะปลอดภัย”

หลังจากพูดเช่นนี้ หลิน อวี้ซินก็หายไปอย่างรวดเร็วในสายฝนที่ตกหนัก

ท่ามกลางการวิ่ง หลิน อวี้ซินไม่ได้หันกลับมามองเขา

เธอรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่มีหัวใจแห่งความยุติธรรม แต่เธอเชื่อว่าทุกคนมีบางสิ่งที่พวกเขาจะยอมสละชีวิตเพื่อปกป้อง น้องสาวที่เธอพึ่งพาได้กลายเป็นเหยื่อคนแรกของแผนการนี้ และดังนั้น สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ซึ่งเธอสามารถปกป้องได้คือน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน

โม่ฟ่านยืนนิ่งด้วยความประหลาดใจ มองดูร่างของหลิน อวี้ซินจากระยะไกล เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

โชคไม่ดีที่โม่ฟ่านไม่มีเวลาให้คิดถึงเรื่องนี้ จากตำแหน่งของเขาที่อยู่ด้านหลังสุด เขาเห็นกลุ่มบางอย่างกำลังวิ่งลงมาจากภูเขาด้านหลังของโรงเรียนเวทมนตร์เทียนหลาน

ร่างกายของพวกมันแข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อ พวกมันล้มต้นไม้หลายต้นได้อย่างง่ายดาย

พวกมันดูเหมือนกลุ่มหมาป่าป่าที่กำลังพุ่งเข้าไปในคอกแกะที่ไม่มีรั้ว ความโลภของพวกมันสามารถเห็นได้จากความเร็วที่ใจร้อน

บ้าจริง โรงเรียนก็มีสัตว์อสูรวิ่งไปมาด้วย แถมยังมีไม่น้อยเลย!