War sovereign Soaring The Heavens นิยาย PDF - บทที่ 4206 เป็นไปได้อย่างไร?!

4206 เป็นไปได้อย่างไร?!

หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ ถูกส่งออกจากหุบเขาแห่งโชคชะตา เหล่าเจ้าแห่งอาณาจักรเทพต่างๆ ก็ใช้พระราชโองการของตนนำจักรพรรดิเทพขั้นสูงกลับมาร่วมรบได้อย่างง่ายดาย ด้วยพระราชโองการนี้ พวกเขาจึงมีพลังเทียบเท่ากับเทพสูงสุดขั้นสูง

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกถึงพลังลึกลับบางอย่างห่อหุ้มตัวเขาไว้ก่อนจะพาเขาหายไป ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกว่าพลังปราณของเขาลดลง ทำให้เกิดความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงขึ้นมา

‘นี่คือพลังของจักรพรรดิเทพขั้นสูงงั้นหรือ?!’ ต้วนหลิงเทียนตกใจในใจ เขาเคยเห็นพลังของเทพสูงสุดขั้นต้นมาก่อน แม้ว่าตอนนี้เขาจะสู้กับเทพสูงสุดขั้นต้นไม่ได้ แต่เขามั่นใจว่าเมื่อเขากลายเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูงแล้ว สถานการณ์จะไม่เป็นเช่นนั้น เขาตกใจกับพลังของจูอิงจุน ซึ่งได้รับการเสริมพลังจากพระราชโองการของพระเจ้า ความแตกต่างของพลังระหว่างเทพสูงสุดขั้นต้นและขั้นสูงนั้นราวกับฟ้ากับดิน

‘ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนจะพูดว่า เทพสูงสุดขั้นสูงสามารถฆ่าเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานได้ด้วยเพียงนิ้วเดียว ความแตกต่างในด้านพละกำลังนั้นมหาศาล’

ต้วนหลิงเทียนยังคงเหม่อลอยอยู่เมื่อเขามาถึงข้างๆ จูอิงจุน เขาจึงได้สติกลับคืนมาเมื่อได้ยินเสียงของหยุนเหอ

หยุนเหอส่งข้อความเสียงเตือนต้วนหลิงเทียนว่า “พี่หลิงเทียน ท่านอาจารย์กำลังพูดกับท่านอยู่”

หลังจากได้สติกลับคืนมา ต้วนหลิงเทียนพบว่าคนอื่นๆ จากอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมได้มารวมตัวกันหมดแล้ว ดูเหมือนว่าจะมีจำนวนน้อยกว่าคนที่เสียชีวิตในหุบเขาแห่งโชคชะตาเสียอีก จากนั้นเขาก็มองไปที่จูอิงจินด้วยสีหน้าสับสนเล็กน้อย พยายามนึกถึงสิ่งที่จูอิงจินพูดไว้

จูอิงจุนยิ้ม เขาไม่รู้สึกขุ่นเคืองเลยที่ต้วนหลิงเทียนเสียสมาธิขณะที่เขากำลังพูดอยู่ เขาพูดว่า “ท่านเจ้าสำนักต้วน ท่านได้สร้างเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ให้แก่อาณาจักรเทพอันเที่ยงธรรมของเรา!”

ไม่เพียงแต่ต้วนหลิงเทียนจะได้อันดับหนึ่งเท่านั้น แต่เขายังทำลายสถิติเดิมด้วยการสะสมคะแนนมากกว่า 10,000 คะแนน ด้วยคะแนนของเขา ทำให้ราชอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่งในการจัดอันดับราชอาณาจักรเทพด้วยเช่นกัน

หลังจากนั้น ผู้เข้าร่วมจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งความชอบธรรมก็ทยอยกันกล่าวสุนทรพจน์ทีละคน

“ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ท่านลอร์ด”

“ขอแสดงความยินดีกับท่านเจ้าสำนักต้วน”

เหล่าจักรพรรดิเทพชั้นสูงจากอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมหลายองค์มองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยความกตัญญูและแสดงความยินดีกับเขา ก่อนหน้านี้ พวกเขาเคยพบกับต้วนหลิงเทียนในหุบเขาแห่งโชคชะตา ตอนนั้นพวกเขาคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะฆ่าพวกเขาเหมือนที่เขาฆ่าคนอื่นๆ แต่ที่น่าประหลาดใจคือเขาไว้ชีวิตพวกเขา พวกเขารู้สึกกตัญญูมากยิ่งขึ้นเมื่อได้ยินในภายหลังว่าเขาฆ่าคนไปมากมายเพียงใด

หนึ่งในเจ้าสำนักจากอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมมองไปรอบๆ ก่อนจะถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าจะมีผู้เสียชีวิตในหุบเขาแห่งโชคชะตาอย่างน้อยสิบสองคนจากแต่ละอาณาจักรเทพ”

หลังจากที่เขาพูดจบ หลายคนก็หันไปมองต้วนหลิงเทียนโดยอัตโนมัติ

ความสูญเสียที่อาณาจักรเทพต่างๆ ได้รับนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับต้วนหลิงเทียน แต่พวกเขาก็ไม่ได้คิดว่าเขาเป็นฆาตกรกระหายเลือด เพราะถ้าพวกเขามีพลังเท่าเขา พวกเขาก็คงทำเช่นเดียวกัน การต่อสู้ของอาณาจักรเทพเป็นการแข่งขัน พวกเขาเข้าร่วมเพื่อชิงสมบัติ การพบปะโดยบังเอิญ และรางวัลในหุบเขาแห่งโชคชะตา รางวัลสำหรับการฆ่าคนในหุบเขาแห่งโชคชะตาเป็นสองเท่าของที่พวกเขาได้รับปกติ ใครจะต้านทานสิ่งนี้ได้?

แตกต่างจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งความเที่ยงธรรม ผู้คนจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ ต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมเนื่องจากความสูญเสียอย่างหนักที่พวกเขาได้รับ

ในขณะเดียวกัน กวนเป่าหยู เจ้าแห่งอาณาจักรเทพธนูหยก ได้กล่าวกับหลางชุนหยวนผ่านระบบเสียงว่า “สาวน้อย ขอบคุณนะ” จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาก่อนจะกล่าวเสียงดังว่า “ขอแสดงความยินดีที่ได้เป็นเทพสูงสุดแล้ว”

ผู้คนจากอาณาจักรเทพธนูหยกก็ร่วมแสดงความยินดีกับหลางชุนหยวนเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้สนิทสนมกับเธอมากนักก็ตาม เพราะอย่างไรก็ตาม การแสดงความยินดีเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ

ในเวลานั้น อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับความเสียหายไม่มากนักและสามารถติดอันดับหนึ่งในสิบอันดับแรกได้ก็ฟื้นตัวจากความเศร้าโศกในที่สุด

ในทางตรงกันข้าม ผู้คนจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่ประสบความสูญเสียอย่างหนัก เช่น อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ราเมอู อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ไรซิ่งแคร็ก และอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์โพรฟาวด์ลอว์ แทบจะซ่อนสีหน้าเศร้าหมองเอาไว้ไม่ได้เลย ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ด้วยความสูญเสียอย่างหนักเช่นนี้ พวกเขาจึงไม่ติดอันดับท็อปเท็น

“ไปกันเถอะ”

หลังจากนั้นไม่นาน เหล่าขุนนางแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ราเมโอ อาณาจักรไรซิงแคร็ก และอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งกฎแห่งความลึกซึ้ง ก็พาผู้คนของตนจากไปโดยไม่ได้กล่าวคำอำลาแก่ผู้อื่น

องค์จ้าวแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่งก็จากไปโดยไม่หันกลับมามองเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่ไม่ติดอันดับท็อปเท็นก็ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ต่ออีกต่อไป อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์ปกติ พวกเขามักจะอยู่ต่อเพื่อดูว่าผู้ที่ติดอันดับท็อปเท็นจะได้รับรางวัลอะไร แต่ในครั้งนี้ ไม่มีใครมีอารมณ์ที่จะอยู่ต่อเกินความจำเป็นเลย

ก่อนจากไป เซียวอี้ เจ้าแห่งอาณาจักรเทพทะยาน หันไปมองหลางชุนหยวนด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกสิ้นหวังก็ผุดขึ้นในใจเมื่อคิดว่าตอนนี้เธอกลายเป็นเทพสูงสุดแล้ว หากเธออยู่ในอาณาเขตของอาณาจักรเทพทะยาน เขาคงฆ่าเธอได้ง่ายๆ ด้วยพระราชโองการของเจ้าแห่งอาณาจักร แต่เมื่ออยู่นอกอาณาเขตของอาณาจักรเทพทะยาน เขาคงสู้เธอไม่ได้

ในที่สุด เหลืออาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพียง 12 แห่งเท่านั้น สองอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ติดอันดับท็อปเท็นยังคงอยู่ในการแข่งขัน เนื่องจากมีตัวแทนบางส่วนที่สามารถติดอันดับท็อปเท็นในการจัดอันดับรายบุคคลได้

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา พวกเขาจะได้รับรางวัลก็ต่อเมื่อผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้วเท่านั้น ไม่มีใครรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงต้องรอนานขนาดนั้น แต่ทุกคนก็รออย่างอดทน

ซู่! ซู่! ซู่!

ทันใดนั้น ชายชราสามคนก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาคือผู้อาวุโสแมงป่องปีศาจทั้งสามจากสำนักธาตุแฝงสวรรค์ ทั้งสามคนเป็นที่รู้จักกันดีว่าหากรวมพลังกันแล้วจะมีพลังเทียบเท่าเทพสูงสุดระดับสูงทั่วไป ก่อนเริ่มสงครามแห่งแดนเทพ พวกเขามาเพื่อชักชวนต้วนหลิงเทียนและหลางชุนหยวนเข้าร่วม แต่สุดท้ายหลางชุนหยวนเลือกสระสวรรค์ภูเขาน้ำแข็ง ทำให้เหลือเพียงต้วนหลิงเทียน ตัวเลือกที่สองของพวกเขา เมื่อได้ยินผลลัพธ์ พวกเขาก็ตกใจ พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าตัวเลือกที่สองของพวกเขาจะมีผลงานที่น่าทึ่งเช่นนี้ในสงครามแห่งแดนเทพ สิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือความสำเร็จในการรักษาเสถียรภาพระดับการฝึกฝนของเขาอย่างสมบูรณ์หลังจากก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลาง

‘เขาเป็นปีศาจ!’

ชายชราทั้งสามคนมีชีวิตอยู่มานานพอที่จะได้เห็นอัจฉริยะที่น่าทึ่งมากมายในชีวิตของพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังคงตกตะลึงกับพรสวรรค์ของต้วนหลิงเทียนอยู่ดี

ในที่สุด หนึ่งในสามผู้เฒ่าแมงป่องปีศาจก็กล่าวเสียงดังว่า “ต้วนหลิงเทียน สำนักธาตุแฝงจะช่วยให้เจ้าเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูง เมื่อเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูงแล้ว เจ้าจะได้เข้าร่วมสำนักธาตุแฝงอย่างเป็นทางการ”

ต้วนหลิงเทียนยิ้มเล็กน้อยขณะตอบว่า “ท่านผู้อาวุโส รางวัลที่ข้าได้รับในหุบเขาแห่งโชคชะตานั้นเกินความคาดหมาย และข้ายังดูดซับมันไม่หมดอีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังไม่ได้รับรางวัลสำหรับการเป็นที่หนึ่งเลย มีความเป็นไปได้ว่าเมื่อข้าดูดซับรางวัลทั้งหมดแล้ว ข้าจะสามารถทะลุระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูงได้ด้วยตนเอง”

เมื่อใกล้จะจบคำพูด ต้วนหลิงเทียนมองชายชราด้วยสายตาที่มีความหมาย

สีหน้าของชายชราแข็งค้างไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็สบตากับชายชราอีกสองคนและพูดคุยกับพวกเขาผ่านระบบสื่อสารด้วยเสียง ก่อนจะพูดกับต้วนหลิงเทียนว่า “ต้วนหลิงเทียน หากท่านสามารถบรรลุระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูงได้ด้วยตนเอง สำนักธาตุแฝงสวรรค์ของเราจะช่วยให้ท่านรักษาเสถียรภาพระดับการฝึกฝนได้ นอกจากนี้ สำนักของเราจะมอบ…”

เหล่าเจ้าแห่งอาณาจักรเทพทั้ง 12 ต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าสำนักธาตุแฝงจะยอมเสียสละมากมายขนาดนี้เพียงเพื่อจะรับตัวต้วนหลิงเทียนเข้ามา

ต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงความจริงใจของชายชรา ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ชายชราสัญญาไว้นั้นเป็นสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริงเพื่อที่จะก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“ท่านผู้อาวุโส หากท่านรักษาสัญญา ข้าจะยินดีเข้าร่วมสำนักธาตุแฝงสวรรค์อย่างยิ่ง” ต้วนหลิงเทียนตอบโดยไม่ลังเล เขาคงโง่มากหากไม่ทำเช่นนั้น

สำนักเทพธาตุแฝงหวังที่จะบ่มเพาะผู้มีพรสวรรค์แข็งแกร่งพอที่จะปกป้องพวกเขาในอนาคต ภายใต้สถานการณ์ปกติ ต้วนหลิงเทียนคงไม่อยากผูกมัดตัวเองกับคำสัญญาเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่มีความกังวลใดๆ เพราะในที่สุดเขาก็จะออกจากสนามประลองเทพและกลับสู่โลกแห่งความจริงอยู่ดี

หลังจากนั้น เหล่าเจ้าแห่งอาณาจักรเทพได้แสดงความยินดีกับผู้อาวุโสแมงป่องปีศาจทั้งสาม

“ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนชั้นปีสุดท้ายทุกคน!”

ณ เวลานี้…

“หลางชุนหยวน…”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งบินมา เขาคือหนานกงเซอี้ ผู้นำแห่งสระสวรรค์ภูเขาน้ำแข็ง เขาเดินตรงไปยังหลางชุนหยวนก่อนจะกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีที่ท่านได้เป็นเทพสูงสุด ตามที่ข้าได้สัญญาไว้ก่อนหน้านี้ สระสวรรค์ภูเขาน้ำแข็งจะช่วยให้ท่านรักษาเสถียรภาพของระดับการฝึกฝน”

ทันทีที่เสียงของหนานกงเซอี้จบลง พลังเทพของหลางชุนหยวนก็พุ่งออกมาจากร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว ไม่มีสัญญาณของความไม่เสถียรใดๆ เลย

กวนเป่าหยู เจ้าแห่งอาณาจักรธนูหยกผู้ยืนอยู่ข้างๆ หลางชุนหยวน อุทานด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่า “นี่เป็นไปได้อย่างไร?!”