War sovereign Soaring The Heavens นิยาย PDF - บทที่ 4392 - 4392 เจ้าโง่!

4392 เจ้าโง่!

ต้วนหลิงเทียนมองไปรอบๆ และไม่นานเขาก็เห็น ‘เขา’ อีกคนปรากฏขึ้น เขาแน่ใจว่าไม่ใช่ร่างปลอมของเขาเพราะไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ ระหว่างกัน

อีกคนหนึ่งต่อสู้กับปีศาจขนาดมหึมาที่โผล่ขึ้นมาจากทะเลอย่างดุเดือดแทบจะทันทีที่พวกมันปรากฏตัว

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเหมือนกำลังดูรายการโทรทัศน์ขณะที่มองดูการต่อสู้ที่ค่อยๆห่างออกไปเรื่อยๆ

“วิญญาณแห่งป่าได้เริ่มรุกรานต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์ของปีศาจสีแดงแล้ว ด้วยความช่วยเหลือจากพวกเรา มันกำลังใช้ต้นไม้แห่งชีวิตของปีศาจสีแดงเพื่อสร้างความสับสนให้กับปีศาจสีแดง… วิญญาณแห่งป่าทำเช่นนี้เพราะมันกังวลว่าปีศาจสีแดงกำลังจับตาดูพวกคุณอยู่ ซึ่งจะขัดขวางแผนการของเรา…” น้ำศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างโลกอธิบายอย่างรวดเร็ว

ด้วยเหตุนี้ ต้วนหลิงเทียนจึงรู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของวิญญาณไม้ และทุกสิ่งตรงหน้าล้วนถูกเสกขึ้นมาโดยวิญญาณไม้

“ปีศาจตัวใหญ่เหล่านั้น…”

ต้วนหลิงเทียนยังคงงุนงงเล็กน้อยเมื่อนึกถึงพละกำลังมหาศาลของเหล่าปีศาจเหล่านั้น หากทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา พวกมันหายไปไหนกัน?

“การทดสอบและความท้าทายในดินแดนลับทั้งหมดถูกควบคุมโดยปีศาจสีแดง กล่าวให้ชัดเจนคือ ปีศาจสีแดงควบคุมพวกมันโดยใช้ต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์ ภายใต้สถานการณ์ปกติ แม้ว่าต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์จะอยู่ในสภาวะหลับใหล ปีศาจสีแดงก็ยังคงสามารถใช้มันควบคุมทุกสิ่งในดินแดนลับได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์นั้นมีความสามารถในการควบคุมสิ่งต่างๆ ที่นี่ได้ดีกว่าเจ้าของของมันอย่างปีศาจสีแดงเสียอีก วิญญาณไม้เคยควบคุมต้นไม้และใช้มันส่งเหล่าปีศาจกลับลงทะเล หากปีศาจสีแดงกำลังเฝ้าดูอยู่ เขาจะเห็นภาพลวงตาที่วิญญาณไม้สร้างขึ้นผ่านต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์ของเขา…”

จากนั้น เสียงของเทพธิดาน้ำชำระล้างก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขณะที่เธอกล่าวต่อว่า “เอาล่ะ รีบๆ เริ่มกันเลย ทำตามคำแนะนำของฉันและส่งพลังงานของคุณไปยังวิญญาณไม้ เพื่อให้เขาสามารถควบคุมต้นไม้แห่งชีวิตศักดิ์สิทธิ์ของปีศาจสีแดงได้ดีขึ้น และช่วยให้คุณหนีออกจากโลกเล็กๆ ของปีศาจสีแดงได้ หวังว่ามันจะช่วยให้คุณหนีรอดจากการไล่ล่าได้ก่อนที่ปีศาจสีแดงจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น…”

หัวใจของต้วนหลิงเทียนเริ่มเต้นแรงเมื่อได้ยินคำพูดของน้ำศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างโลก หากปีศาจสีแดงรู้ตัว ปีศาจสีแดงจะต้องตามล่าเขาอย่างแน่นอน การที่เขาสามารถหลบหนีการไล่ล่าของปีศาจสีแดงได้หลังจากออกจากโลกเล็กของปีศาจสีแดงจึงเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง

“เอาล่ะ เริ่มกันเลย!”

ต้วนหลิงเทียนละทิ้งความคิดฟุ้งซ่านและปฏิบัติตามคำแนะนำของน้ำทิพย์ชำระล้างโลก โดยส่งพลังไปที่ต้นไม้แห่งชีวิตในโลกเล็กของเขา เขาสัมผัสได้ว่าต้นไม้แห่งชีวิตกำลังปล่อยพลังออกมาสู่ดินแดนลับ แต่พลังนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าดินแดนลับเป็นหลุมลึกที่ไม่มีก้นบ่อ ไม่สามารถเติมเต็มด้วยพลังของต้นไม้แห่งชีวิตได้

…

น้ำศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างโลกและต้วนหลิงเทียนต่างคาดเดาว่าปีศาจสีแดงกำลังจับตามองเขาอยู่ พวกเขาไม่รู้เลยว่าทันทีที่เขาเข้าสู่ดินแดนลับ ปีศาจสีแดงก็เฝ้าดูเขาอยู่แล้ว เพียงแค่เหลือบมองคนอื่นเป็นครั้งคราว เขาผู้ซึ่งอยู่ในสันเขาปีศาจสีแดง สามารถมองเห็นทุกสิ่งในดินแดนลับได้ผ่านทางต้นไม้แห่งชีวิตในโลกเล็กของเขา

“อืม?”

หลังจากเฝ้ามองต้วนหลิงเทียนอยู่นาน ปีศาจสีแดงก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ตามหลักแล้ว ด้วยความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียน เขาไม่น่าจะใช้เวลานานขนาดนี้ในการผ่านด่านแรก เขาทำอะไรอยู่กันแน่?”

ปีศาจสีแดงเฝ้ามองดูต้วนหลิงเทียนต่อสู้อย่างสูสีกับกลุ่มปีศาจร่างยักษ์ พวกเขาสูสีกันมากจนยากที่จะบอกได้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ อย่างไรก็ตาม เขาสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดที่มี

‘เขากำลังพยายามใช้ปีศาจเพื่อค้นหาอะไรบางอย่างอยู่หรือเปล่า? หรือบางทีเขาอาจไม่แน่ใจว่ากำลังเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง? หรือบางทีเขาอาจกำลังพยายามยืนยันว่ามีเบาะแสอื่นใดที่จะได้รับจากการต่อสู้กับปีศาจเหล่านี้?’

ปีศาจสีแดงพยักหน้าให้กับตัวเองเมื่อคิดถึงเรื่องนั้น รู้สึกสบายใจขึ้น เขาคิดว่าข้อสันนิษฐานของเขาสมเหตุสมผล

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ปีศาจสีแดงก็หันความสนใจไปที่อัจฉริยะคนอื่นๆ

…

ในขณะนี้ นอกเหนือจากต้วนหลิงเทียนแล้ว ยังมีอัจฉริยะอีกประมาณสิบกว่าคน รวมทั้งซุนจือเหยาและซ่างกวนจุน ที่ได้เข้าสู่ดินแดนลับแล้ว

เช่นเดียวกับต้วนหลิงเทียน พวกเขาก็พบว่าตัวเองลอยอยู่บนท้องฟ้าเหนือทะเลทันทีที่เข้าไป

ส่วนใหญ่ยังหาเบาะแสไม่เจอ และมีเพียงไม่กี่คนที่หาเจอและเริ่มเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง

ในบรรดาคนไม่กี่คนที่พบอะไรบางอย่าง มีสองคนที่เดินผิดทาง สองคนนี้เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ทักทายต้วนหลิงเทียนก่อนหน้านี้ที่ทางเข้าดินแดนลับ

หนึ่งในนั้นสอบผ่านการทดสอบครั้งแรกไปได้อย่างหวุดหวิดหลังจากเลือกเส้นทางผิด เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสหลังจากสังหารปีศาจจำนวนมาก ดังนั้น ในการทดสอบครั้งที่สอง เขาจึงได้รับบาดเจ็บหนักขึ้นก่อนที่จะถูกฆ่าตาย

“นี่มันไม่ยุติธรรม!” เด็กอัจฉริยะคำรามอย่างโศกเศร้าก่อนจะตาย และกลายเป็นอาหารในท้องของเหล่าปีศาจ

หลังจากที่เขาเสียชีวิต อัจฉริยะคนอื่นๆ ก็เสียชีวิตตามไปเช่นกัน

…

ปีศาจสีแดงมองดูทุกสิ่งทุกอย่างด้วยท่าทีเฉยเมย

“นี่แหละคือสิ่งที่ควรจะเป็น… คราวนี้ ฉันจะได้เลือกร่างที่เหมาะสมที่สุดสำหรับตัวเองเสียที หวังว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!”

จนถึงตอนนี้ ปีศาจสีแดงยังคงโปรดปรานต้วนหลิงเทียนมากที่สุด ด้วยเหตุนี้ เขาจึงให้ความสนใจต้วนหลิงเทียนเป็นพิเศษ หากไม่ใช่เพราะเงื่อนไขที่บรรพบุรุษของตระกูลกำหนดไว้ เขาคงเลือกต้วนหลิงเทียนมาครอบครองโดยตรงแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะ ความรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นในตัวปีศาจสีแดง

อัจฉริยะที่เหลือรอดอีกไม่กี่คนเดินทางไปถึงใจกลางดินแดนลับได้ครึ่งทางแล้ว และผ่านการทดสอบไปครึ่งหนึ่งแล้ว แต่ที่แปลกคือ ต้วนหลิงเทียนยังคงต่อสู้ได้อย่างสูสีกับปีศาจระดับสูงจากการทดสอบครั้งแรก

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? นี่มันเป็นไปไม่ได้ มันกำลังพยายามทำอะไรกันแน่?”

ปีศาจสีแดงเริ่มสงสัย และแตกต่างจากเดิม มันเริ่มจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของต้วนหลิงเทียนอย่างละเอียด ในชั่วพริบตาเดียว มันก็ค้นพบปัญหา

“นี่มันภาพลวงตาเหรอ?!”

สีหน้าของปีศาจสีแดงเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดขณะที่มันคำรามว่า “เจ้าโง่!”

…

เสียงของปีศาจสีแดงก่ำดังกึกก้องจนทุกคนในสันเขาปีศาจสีแดงก่ำ รวมถึงองครักษ์ปีศาจส่วนตัว เซนทูเรียน และเดคูเรียน ต่างได้ยินเสียงของเขา สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที พวกเขาสั่นสะท้านด้วยความกลัว พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าปีศาจสีแดงก่ำกำลังดุด่าใครอยู่ ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็รู้สึกสงสารคนๆ นั้น เพราะรู้ว่าคนๆ นั้นกำลังจะพบกับจุดจบในไม่ช้า

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นปีศาจสีแดงโกรธเกรี้ยวขนาดนี้ หลังจากที่พวกเขาตกเป็นหุ่นเชิดของมัน

…

สวูช!

ร่างหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากสันเขาปีศาจสีแดงฉานและพุ่งออกไปราวกับลำแสง จากรอยฉีกขาดในห้วงอวกาศ ทำให้เห็นได้ชัดว่าร่างนั้นเคลื่อนที่เร็วเพียงใด

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นก็ดังขึ้นในโลกเล็ก ๆ ของปีศาจสีแดง

“ใครกล้ามายึดครองต้นไม้แห่งชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของข้าขณะที่มันหลับใหลอยู่?! บ้าเอ้ย! อย่าแม้แต่จะคิดหนี!”