War sovereign Soaring The Heavens นิยาย PDF - บทที่ 4435 - 4435 หลี่เฟิงผู้มีน้ำใจ

4435 หลี่เฟิงผู้มีน้ำใจ

คนในตระกูล รวมทั้งหวังกุยและผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสอง จะปฏิบัติต่อต้วนหลิงเทียนเสมือนเป็นส่วนหนึ่งของตระกูล หากเขาสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้

“พี่หลี่เฟิง ข้าจะบอกตามตรงนะ ตระกูลหวังว่าท่านจะไปหารือเรื่องวิถีดาบกับท่านอาวุโสซือตู ด้วยระดับฝีมือของท่านในตอนนี้ ท่านจะต้องได้เรียนรู้จากท่านไม่น้อยเลยทีเดียว หากท่านอาวุโสซือตูพึงพอใจกับผลลัพธ์ ตระกูลหวังก็จะตอบสนองความต้องการของท่านอย่างเต็มที่ ตราบใดที่อยู่ในขีดความสามารถของเรา” หวังกุยกล่าวอย่างเคร่งขรึม แสดงถึงความตั้งใจของตระกูลหวัง

ต้วนหลิงเทียนยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ท่านผู้นำตระกูลหวัง ข้าหลี่เฟิงเป็นลูกเขยของตระกูลหวัง เราเป็นครอบครัวเดียวกัน หากตระกูลต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วย ข้าขอทราบเวลาที่ท่านอาวุโสซือตูสะดวกที่จะพบข้าได้ไหมครับ”

ดวงตาของหวังกุยเป็นประกายเมื่อได้ยินคำตอบของต้วนหลิงเทียน เขาแทบจะเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ขณะพูดว่า “คุณชายหลี่เฟิง ท่านอาวุโสซือตูจะมาพบท่านเมื่อใดก็ตามที่สะดวกครับ”

หลังจากรู้ว่าความเข้าใจในวิถีแห่งดาบของต้วนหลิงเทียนนั้นเหนือกว่าตนเอง ซือตูเล่ยก็ไม่ได้วางท่าโอ้อวดแต่อย่างใด เนื่องจากความเข้าใจในวิถีแห่งดาบของต้วนหลิงเทียนนั้นลึกซึ้งมากแม้จะมีอายุยังน้อย เขาจึงมั่นใจว่าต้วนหลิงเทียนต้องมีพื้นฐานที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ในระดับเทพทราย เขาไม่ได้ประมาทต้วนหลิงเทียนเลย

ต้วนหลิงเทียนยิ้มและกล่าวว่า “ท่านอาวุโสซือตูใจดีเหลือเกิน ในฐานะศิษย์รุ่นน้อง ข้าก็ย่อมต้องไปพบท่านเป็นธรรมดา ท่านผู้นำตระกูล โปรดนำทางด้วย…”

“ขอบคุณครับ คุณชายหลี่เฟิง” หวังกุยกล่าวพลางถอนหายใจโล่งอกในใจ ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกซาบซึ้งใจ

หากเป็นไปตามความต้องการของหวังกุยและตระกูลหวัง พวกเขาย่อมหวังว่าต้วนหลิงเทียนจะเป็นฝ่ายไปพบซือตูเล่ยมากกว่าที่จะเป็นฝ่ายไปพบต้วนหลิงเทียนเอง เนื่องจากซือตูเล่ยมีฐานะสูงส่ง ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความอาวุโสของซือตูเล่ย การที่ต้วนหลิงเทียนไปพบซือตูเล่ยเองจึงเหมาะสมกว่าในฐานะการแสดงความเคารพ อย่างไรก็ตาม ตระกูลหวังก็รู้ดีว่าพวกเขาทำอะไรไม่ได้หากต้วนหลิงเทียนเลือกที่จะให้ซือตูเล่ยมาหาเขาเอง

หวังกุยรีบส่งข้อความไปบอกหวังจิงเหราว่าต้วนหลิงเทียนตกลงที่จะพบกับซือตูเล่ยแล้ว นอกจากนี้เขายังไม่ลืมที่จะบอกหวังจิงเหราถึงความเอาใจใส่และความมีไหวพริบของต้วนหลิงเทียนด้วย

“ตระกูลหวังติดหนี้บุญคุณหลี่เฟิงอยู่ หลังจากท่านอาวุโสซือตูจากไปแล้ว จงพาหลี่เฟิงมาที่คลังสมบัติของตระกูลเรา และให้เขาเลือกเอาอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ อย่างไรก็ตาม ด้วยพรสวรรค์ ความสามารถในการเข้าใจ และภูมิหลังของเขา ข้าไม่คิดว่าจะมีอะไรในคลังสมบัติของเราที่จะดึงดูดความสนใจเขาได้” หวังจิงเหราตอบหวังกุย

ในขณะนั้น ต้วนหลิงเทียนซึ่งติดตามหวังกุยไปพบกับซือตูเล่ย ไม่รู้เลยว่าตระกูลหวังได้ตัดสินใจอนุญาตให้เขาเข้าไปในห้องเก็บสมบัติและหยิบสิ่งของใดๆ ก็ได้ตามที่ต้องการ