War sovereign Soaring The Heavens นิยาย PDF - บทที่ 4450 - 4450 คำเชิญจากฮั่นหวาง

4450 คำเชิญจากฮั่นหวัง

ถานซิวเติ้งเคยพบกับผู้ทรงพลังระดับสูงมาบ้างในชีวิต และมักจะสามารถระบุตัวพวกเขาได้ เขาจึงไม่แปลกใจมากนักที่ได้พบผู้ทรงพลังระดับสูงในเมืองกุ้ยหลาน ผู้ทรงพลังระดับสูงส่วนใหญ่สามารถกลมกลืนไปกับฝูงชนได้อย่างง่ายดาย ตราบใดที่พวกเขาไม่แสดงพลังของตนออกมา ก่อนหน้านี้ เขาเคยสังเกตเห็นชายหนุ่มผมสีฟ้า แต่เขาไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ทรงพลังระดับสูง

‘ยอดฝีมือระดับนี้แข็งแกร่งกว่าเมิ่งเทียนเฟิงแห่งเมืองกรีนบิลโลว์มาก’ ตันซิวเทิงคิดในใจ เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เจอกับยอดฝีมือระดับนี้ทันทีที่มาถึงเมืองกุ้ยหลาน

ในขณะนั้น แววตาของต้วนหลิงเทียนฉายแววหวาดกลัวเล็กน้อยขณะมองไปยังชายหนุ่มสวมชุดขาวผมสีน้ำเงิน อีกฝ่ายไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฮั่นหวาง มหาอำนาจสูงสุดที่ฉีหมิงขอความช่วยเหลือเพื่อโค่นล้มมหาอำนาจสูงสุดทั้งห้าของเมืองทั่งติ้งซัน ราวกับว่าเหตุการณ์นั้นเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน เขายังจำได้อย่างชัดเจนถึงเลือดที่หลั่งไหลนองไปทั่วเมืองทั่งติ้งซันเมื่อมหาอำนาจสูงสุดคนนั้นเสียชีวิต

ในเวลานั้น หานหวางยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “หนุ่มน้อย ข้าจำเจ้าได้ เจ้าอยู่ในเมืองชั้นในของเมืองเต้นระบำสุริยะในวันนั้น เจ้าเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวที่อยู่ต่ำกว่าระดับมหาอำนาจสูงสุดที่หนีออกมาจากเมืองเต้นระบำสุริยะได้…”

แม้ว่าในวันนั้น ฮั่นหวางจะต่อสู้กับมหาอำนาจสูงสุดอีกห้าคนร่วมกับฉีหมิง แต่เขาก็รับรู้ถึงฝีมืออันน่าทึ่งของต้วนหลิงเทียนในเวลานั้น ต้วนหลิงเทียนยังดึงดูดความสนใจของฉีหมิงในเวลานั้นด้วย โดยที่ต้วนหลิงเทียนไม่รู้ตัวเลยว่า หากฮั่นหวางไม่หยุดฉีหมิงในเวลานั้น ฉีหมิงคงจะฆ่าต้วนหลิงเทียนไปแล้ว ต้วนหลิงเทียนรอดชีวิตจากการสังหารหมู่ที่เมืองระบำสุริยะได้ก็เพราะการแทรกแซงของฮั่นหวาง

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกประหลาดใจที่ฮั่นหวางจำเขาได้ เมื่อได้สติแล้ว เขาก็กล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านฮั่นหวางจะจำคนธรรมดาอย่างข้าได้”

“ไม่สำคัญงั้นเหรอ?” หานหวางส่ายหัวแล้วพูดว่า “คนที่มีพละกำลังอย่างคุณในวัยไม่ถึง 10,000 ปีนั้นหายากมากในแดนนอกและจักรวาล คุณเป็นคนที่เก่งที่สุดที่ผมเคยเจอมาในชีวิต”

ในเวลานี้ ต้วนหลิงเทียนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาได้ดึงดูดความสนใจของฮั่นหวางในเมืองรำซัน? ที่จริงแล้ว เขาคิดว่าฮั่นหวางอาจเห็นเขาปราบต้าเมิ่งซาและไว้ชีวิตต้าเมิ่งซาด้วยซ้ำ

เมื่อฉีหมิงและกองทัพปีศาจบุกเข้าเมืองท็องติ้งซัน ฮั่นหวางไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาปรากฏตัวขึ้นก็ต่อเมื่อฉีหมิงเรียกหาเขาหลังจากที่มหาอำนาจสูงสุดทั้งห้าของเมืองท็องติ้งซันปรากฏตัวขึ้นแล้ว เป็นไปได้ว่าฮั่นหวางซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ และสังเกตการณ์ทุกอย่าง รวมถึงการต่อสู้ของต้วนหลิงเทียนกับต้าเมิ่งซาด้วย

“ท่านผู้อาวุโสฮั่นหวาง ท่านยกย่องข้ามากเกินไปแล้ว” ต้วนหลิงเทียนกล่าวอย่างนอบน้อม “ข้ามีพลังเช่นนี้ได้ก็เพราะโชคช่วยหลายอย่าง…ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความโชคดีของข้าเอง…”

“ขอให้โชคดีนะ” หานหวางกล่าวพร้อมรอยยิ้มจางๆ “หนุ่มน้อย เจ้าช่างอ่อนน้อมถ่อมตนเหลือเกิน”

ต้วนหลิงเทียนได้แต่ยิ้มอย่างอึดอัด ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกสบายใจขึ้นมากหลังจากที่ฮั่นหวางถอนพลังที่กดขี่และเย็นชาออกไป

ในขณะเดียวกัน ตันซิวเถิงก็ถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าฮั่นหวางดูเหมือนจะไม่มีเจตนาร้ายใดๆ เมื่อได้สติกลับคืนมา เขาก็สงสัยในใจว่า ‘ฮั่นหวาง? ทำไมชื่อนี้ถึงคุ้นหูจัง?’

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของถานซิวเถิงก็เปลี่ยนไป ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

เมื่อหลายปีก่อน ถานซิวเถิงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับยอดฝีมือระดับสุดยอดนามว่า หานหวาง ผู้ซึ่งใช้ชีวิตอย่างสันโดษในแดนทรายศักดิ์สิทธิ์ ว่ากันว่าหลังจากหานหวางมาถึงแดนทรายศักดิ์สิทธิ์แล้ว สมาชิกในตระกูลหนึ่งที่มียอดฝีมือระดับสุดยอดได้ไปล่วงเกินเขา ส่งผลให้เขาจัดการสังหารอีกฝ่ายหนึ่งได้สำเร็จ เมื่อยอดฝีมือระดับสุดยอดหลายท่านรวมตัวกัน หานหวางสามารถสังหารหนึ่งในนั้นได้ภายในเวลาไม่ถึง 30 ท่า ด้วยเหตุนี้ ยอดฝีมือระดับสุดยอดที่เหลือจึงหมดกำลังใจที่จะต่อสู้และถูกสังหารภายในเพียง 3 ท่า รวมแล้ว หานหวางสังหารยอดฝีมือระดับสุดยอดสองคนได้ภายในเวลาเพียง 33 ท่า หลังจากศึกที่เขย่าแดนทรายศักดิ์สิทธิ์ เขาก็กลายเป็นที่รู้จักไปทั่ว และไม่มีใครกล้าเข้าใกล้พื้นที่ฝึกฝนของเขา ราวกับว่าพื้นที่ฝึกฝนของเขากลายเป็นสถานที่ต้องห้าม

ในเวลานั้น ฉีหมิงเองก็ได้เห็นการรบครั้งนั้นเช่นกัน แม้แต่ฉีหมิงเองก็ยังไม่มั่นใจที่จะเผชิญหน้ากับฮั่นหวาง

‘ใช่เขาจริงๆ! เขาเก่งกาจไม่แพ้หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าสุดยอดผู้ทรงพลังระดับแนวหน้าในแดนทรายเทพเสียอีก!’ ตันซิวเทิงอุทานในใจ หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที แววตาของเขาฉายแววหวาดกลัวเล็กน้อย ขณะที่เขาคิดต่อว่า ‘ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริงที่เขาผนึกกำลังกับฉีหมิงและสังหารสุดยอดผู้ทรงพลังสองในห้าคนของเมืองทัวริ่งซัน!’

“หนุ่มน้อย หลังจากออกจากเมืองกุ้ยหลานในอาณาจักรสันโดษเชื่อมโยงแล้ว เจ้าจะมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรแห่งพลังสงบสุขใช่หรือไม่” หานหวางถามต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรและท่าทางสง่างาม

“ครับ ท่านอาวุโสฮั่นหวาง ข้ามีแผนจะไปที่แดนแห่งพลังสงบต่อไป” ต้วนหลิงเทียนตอบพร้อมพยักหน้า

หานหวางหัวเราะและกล่าวว่า “ช่างบังเอิญจริง ๆ ฉันก็กำลังจะไปดินแดนแห่งพลังสงบสุขเพื่อเยี่ยมเพื่อนเก่าเหมือนกัน ทำไมเราไม่เดินทางไปด้วยกันล่ะ?”

ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้ยินคำพูดของฮั่นหวาง เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าฮั่นหวางอาจมีเจตนาร้ายซ่อนอยู่ หลังจากประสบการณ์ที่เทือกเขาปีศาจสีแดง เขาก็ระมัดระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิม

หานหวางสัมผัสได้ถึงความไม่สบายใจของต้วนหลิงเทียน จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ต้องกังวลไป ฉันเสนอให้เราเดินทางไปด้วยกันเพราะฉันมีเรื่องจะขอร้องคุณ”