Y เมื่อหมอดูที่ทายไม่เคยแม่นอย่างผม ดันเบิกเนตรเห็นคดีฆาตกรรมกลางไลฟ์สด! - บทที่ 17 มีเกณฑ์คำพยากรณ์กลายเป็นตราบาป
- Home
- Y เมื่อหมอดูที่ทายไม่เคยแม่นอย่างผม ดันเบิกเนตรเห็นคดีฆาตกรรมกลางไลฟ์สด!
- บทที่ 17 มีเกณฑ์คำพยากรณ์กลายเป็นตราบาป
ตอนที่เสิ่นฟานหมิงกลับมา กู้ซื่อเหิงยังคงนั่งนิ่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ไม่ขยับเขยื้อนไปไหน
เขาเดินเข้าไปหา เหลือบมองหน้าจอที่มืดสนิทไปแล้วแวบหนึ่ง ก่อนจะมองใบหน้าของกู้ซื่อเหิง เขาไม่ได้ถามอะไร เพียงแต่นั่งลงข้าง ๆ อีกฝ่ายเท่านั้น
ผ่านไปนานแสนนาน กู้ซื่อเหิงจึงเอ่ยปากพูดออกมา
“ผมเห็นมันอีกแล้วครับ”
“ผมรู้ครับ” เสิ่นฟานหมิงบอก “ผมดูไลฟ์อยู่”
กู้ซื่อเหิงหันมามองเขา ขอบตาเริ่มแดงระเรื่อ
“เป็นผู้ชายครับ ยังหนุ่ม สวมชุดนักแสดง อยู่ในห้องแต่งตัว บนผนังมีป้ายและมีตัวอักษร ดูเหมือนจะมีส่วนประกอบของคำว่าไม้” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “ผมพูดออกไปแล้ว ผมบอกว่าคนเกิดปีวอก นามสกุลหลิน หรือมีชื่อที่มีส่วนประกอบของคำว่าไม้ที่เป็นบุคคลสาธารณะ จะมีอันตรายถึงชีวิต”
เสิ่นฟานหมิงนิ่งเงียบ รอให้อีกฝ่ายพูดต่อ
“เขาคือหลินเฉินครับ” กู้ซื่อเหิงพูด “เขาเกิดปีวอก ชื่อมีส่วนประกอบของไม้ และเป็นบุคคลสาธารณะ เขาจะเป็นอะไรไหมครับ…”
เขาพูดต่อไม่ออก
เสิ่นฟานหมิงลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบโยน
“มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่คุณคิดก็ได้ครับ” เขาบอก “บางทีอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ”
กู้ซื่อเหิงยิ้มขื่น “บังเอิญเหรอครับ? คราวก่อนความบังเอิญมันหมายถึงชีวิตคนสองคน ครั้งนี้ถ้ามันบังเอิญอีก ผมคงกลายเป็นยมทูตจริง ๆ แล้วละ”
เสิ่นฟานหมิงมองเขา แววตาแฝงไปด้วยความสงสาร
“อย่าคิดมากเลยครับ คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่”
กู้ซื่อเหิงพยักหน้ารับคำ แต่ในใจรู้ดีว่าคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับอย่างแน่นอน
เช้าวันต่อมา กู้ซื่อเหิงถูกปลุกด้วยแรงสั่นสะเทือนของโทรศัพท์
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยอาการงัวเงีย ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะเด้งขึ้นจากเตียงทันที
ข้อความวีแชท: 999+
ข้อความส่วนตัวในเวยป๋อ: 999+
ความคิดเห็นในโต่วอิน: 999+
ฮอตเสิร์ชอันดับ 1: #หลินเฉินเสียชีวิต
ฮอตเสิร์ชอันดับ 2: #คำทำนายของกู้ครึ่งเซียนกลายเป็นจริง
ฮอตเสิร์ชอันดับ 3: #สาเหตุการตายของหลินเฉิน
มือของเขาเริ่มสั่นเทาขณะกดเข้าไปดูในฮอตเสิร์ชอันดับแรก
โพสต์แรกเป็นประกาศอย่างเป็นทางการจากบัญชีหนึ่ง
[ประกาศการเสียชีวิต| นักแสดงชื่อดัง หลินเฉิน ถูกพบว่าเสียชีวิตในบ้านพักเมื่อช่วงเช้ามืดของวันนี้ ด้วยวัยเพียง 28 ปี ขณะนี้สาเหตุที่แน่ชัดกำลังอยู่ในระหว่างการสืบสวน หลินเฉินเคยฝากผลงานการแสดงไว้ในซีรีส์ชื่อดังหลายเรื่อง เช่น 《บันทึกวัยเยาว์》 และ 《ผู้พิทักษ์รัตติกาล》 เขาคือนักแสดงรุ่นใหม่ที่ได้รับการจับตามองอย่างมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ขณะนี้ตำรวจได้เข้าสืบสวนคดีแล้ว และจะแจ้งผลการตรวจสอบให้ทราบในลำดับต่อไป]
สมองของกู้ซื่อเหิงดังอื้ออึง
ตายจริง ๆ ด้วย
เขาทำนายอีกครั้ง และมันก็แม่นยำอีกครั้ง
มือของเขาสั่นรุนแรงจนโทรศัพท์เกือบหลุดมือ เขาพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อบังคับตัวเองให้สงบลง จากนั้นจึงกดเข้าไปดูในส่วนของความคิดเห็น
[??? ตายจริง ๆ เหรอเนี่ย?]
[เมื่อวานกู้ครึ่งเซียนเพิ่งจะทำนายจบ วันนี้ก็ตายเลยเหรอ?]
[นี่มันจะบังเอิญเกินไปไหม?]
[ตกลงกู้ครึ่งเซียนเป็นคนยังไงกันแน่?]
[ตำรวจรีบไปตรวจสอบเขาเร็วเข้า!]
[อย่าพูดมั่วสิ เขาแค่พยากรณ์ ไม่ใช่ฆาตกรสักหน่อย]
[พยากรณ์แม่นขนาดนี้ ไม่ใช่ฆาตกรก็ต้องเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดแล้วละ!]
กู้ซื่อเหิงมองความคิดเห็นเหล่านี้แล้วรู้สึกคลื่นไส้ในกระเพาะอย่างรุนแรง
เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำ พิงชักโครกพลางพะอืดพะอมอยู่นานแต่กลับไม่มีอะไรออกมาเลย
ตอนที่เสิ่นฟานหมิงเปิดประตูเข้ามา กู้ซื่อเหิงกำลังนั่งกองอยู่ที่พื้นพิงผนัง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
เสิ่นฟานหมิงเดินเข้าไปคุกเข่าลงตรงหน้าเขา
“เห็นข่าวแล้วใช่ไหมครับ?”
กู้ซื่อเหิงพยักหน้าพลางตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “หลินเฉินตายแล้วครับ”
เสิ่นฟานหมิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ผมเพิ่งกลับมาจากกองสืบสวนครับ ผลการชันสูตรเบื้องต้นออกมาแล้ว เวลาเสียชีวิตอยู่ระหว่างช่วงตีหนึ่งถึงตีสามของวันนี้ สาเหตุการตายคือการขาดอากาศหายใจ มีรอยรัดที่ลำคอ สันนิษฐานว่าเป็นการถูกฆาตกรรม”
ร่างกายของกู้ซื่อเหิงสั่นสะท้าน
“ฆาตกรรมเหรอครับ? มีคนฆ่าเขาเหรอ?”
“ครับ” เสิ่นฟานหมิงบอก “ในที่เกิดเหตุไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ฆาตกรอาจจะเป็นคนรู้จัก”
กู้ซื่อเหิงเงยหน้าขึ้นมองเสิ่นฟานหมิง
“คุณว่า… จะเป็นผมไหมครับ?”
แววตาของเสิ่นฟานหมิงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นทันที
“อย่าพูดจาเหลวไหลสิครับ คุณจะไปเป็นฆาตกรได้ยังไงกัน”
“แต่คำทำนายของผม…” เสียงของกู้ซื่อเหิงสั่นเครือ “ทุกครั้งที่ผมทำนายจบ ก็จะมีคนตาย สามครั้งแล้วนะครับ ปากผมนี่มันอัปมงคลเสียจริง ผมบอกว่าใครตาย คนนั้นก็ต้องตาย”
เสิ่นฟานหมิงยื่นมือมาบีบไหล่เขาไว้แน่น
“ฟังผมนะครับ”
กู้ซื่อเหิงมองเขา
“คุณแค่เห็นมัน แต่ไม่ใช่คนฆ่าครับ” เสิ่นฟานหมิงพูด “ถ้าคุณเป็นฆาตกรจริง ๆ คุณจะประกาศคำทำนายออกมาต่อหน้าสาธารณะในห้องไลฟ์สดไหม? คุณจะทำให้ทุกคนรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับผู้ตายอย่างนั้นเหรอ?”
กู้ซื่อเหิงอึ้งไป
“แต่เจ้าของบัญชี [444killer] บอกว่า ผมอาจจะจงใจพยากรณ์เพื่อล้างมลทินให้ตัวเองก็ได้”
“เขาพูดจาเลอะเทอะครับ” เสิ่นฟานหมิงขัดจังหวะ “ผมอ่านบทวิเคราะห์ของเขาแล้ว มีช่องโหว่เต็มไปหมด อย่างเช่นที่เขาบอกว่าคุณพักอาศัยอยู่ระหว่างที่เกิดเหตุของทั้งสองคดี คุณจึงมีเวลาลงมือฆ่า แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ ในตอนที่เกิดคดีแรก คุณกำลังไลฟ์สดอยู่ ตลอดเวลาที่เกิดเหตุมีคนดูคุณอยู่เป็นพันคน ส่วนในตอนที่เกิดคดีที่สอง คุณก็อยู่ข้าง ๆ ผม”
หัวใจของกู้ซื่อเหิงเริ่มกลับมาเต้นเป็นปกติอีกครั้ง
“จริงเหรอครับ?”
“จริงครับ” เสิ่นฟานหมิงยืนยัน “เพราะฉะนั้นคุณไม่ใช่ฆาตกร และไม่มีทางเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วยครับ”
กู้ซื่อเหิงสูดลมหายใจลึกพลางค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
“แล้วคดีของหลินเฉิน…”
“ผมจะสืบครับ” เสิ่นฟานหมิงบอก “และคุณต้องช่วยผมด้วย”
“ผมเหรอครับ? ผมจะช่วยได้ยังไง?”
เสิ่นฟานหมิงมองเขาด้วยสายตาที่ล้ำลึก
“ภาพที่คุณเห็นเหล่านั้น บางทีอาจจะมีเบาะแสที่พวกเรามองข้ามไปซ่อนอยู่ก็ได้ครับ”