Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ - บทที่ 1006: พลังของตั่วหลง

บทที่ 1006: พลังของตั่วหลง

!

เหล่าเซียนแท้และบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งก้าวจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในแดนกึ่งเต๋า และเข้ายึดครองพื้นที่ที่ยังไม่มีผู้ใดครอบครองในแดนกึ่งเต๋าโดยทันที

ดินแดนกึ่งเต๋าเกือบทั้งหมดถูกครอบครองโดยอาณาจักรที่แท้จริง เหล่าขุนศึกที่แท้จริงและบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งก้าวของสี่พลังเหนือธรรมชาติเหล่านี้ไม่สามารถเข้าไปในอาณาจักรที่แท้จริงของพลังอื่นได้ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถลงไปได้เฉพาะในพื้นที่ที่ยังไม่มีผู้ใดครอบครองเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม แม้แต่พื้นที่ที่ไม่มีเจ้าของก็ยังกว้างใหญ่ไพศาลอย่างเหลือเชื่อ มากพอที่พลังเหนือธรรมชาติทั้งสี่จะสร้างฐานที่มั่นได้

นอกจากนี้ นอกเหนือจากพันธมิตรแห่งชีวิตแห่งความโกลาหลแล้ว จำนวนของจักรพรรดิที่แท้จริงและบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งขั้นในอีกสามกองกำลังเหนือธรรมชาตินั้นมีน้อยมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องมีฐานที่มั่นและสามารถปฏิบัติการได้โดยตรง

อย่างไรก็ตาม จำนวนของจอมราชันย์ที่แท้จริงในพันธมิตรแห่งชีวิตแห่งความโกลาหลนั้นมีมากเกินไป และสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหลแต่ละชนิดก็มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร จึงจำเป็นต้องสร้างฐานที่มั่นในอาณาจักรกึ่งเต๋า

ทันใดนั้น เมืองขนาดมหึมาของพันธมิตรแห่งชีวิตโกลาหลก็ถูกสร้างขึ้น โดยแต่ละเมืองสร้างขึ้นตามขนาดของสิ่งมีชีวิตโกลาหล เมืองแต่ละแห่งมีขนาดเทียบเท่ากับกาแล็กซี และแม้แต่สิ่งก่อสร้างเพียงแห่งเดียวก็มีขนาดเทียบเท่ากับดวงอาทิตย์

เนื่องจากพันธมิตรแห่งชีวิตแห่งความโกลาหลกำลังยุ่งอยู่กับการสร้างฐานที่มั่น หมายเลข 21 จึงไม่ได้ไปยังซากปรักหักพังของสนามรบในทันที แต่เหล่าจักรพรรดิที่แท้จริงและบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งก้าวของอีกสามกองกำลังเหนือธรรมชาติไม่อาจต้านทานความจำเป็นที่จะต้องไปยังซากปรักหักพังของสนามรบได้

ก่อนหน้านี้พวกเขาต่างก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับซากปรักหักพังของสนามรบ และตอนนี้เมื่อพวกเขาได้เข้ามาแล้ว พวกเขาก็อยากจะไปชมซากปรักหักพังเหล่านั้น และอาจจะหาโอกาสอะไรบางอย่างระหว่างทางด้วย

ด้วยพละกำลังของพวกเขา พวกเขาน่าจะกวาดล้างทุกสิ่งได้หมด แม้ว่าพวกเขาจะเผชิญหน้ากับอวตารของบรรพบุรุษแห่งเต๋า คุณคิดว่าบรรพบุรุษแห่งเต๋าเหล่านั้นจะกล้าฆ่าพวกเขาหรือ? ในฐานะสมาชิกของกองกำลังเหนือธรรมชาติ พวกเขาไม่กลัวบรรพบุรุษแห่งเต๋าเหล่านั้นเลย เว้นแต่ว่าบรรพบุรุษแห่งเต๋าเหล่านั้นจะคิดจะล่วงเกินกองกำลังเหนือธรรมชาติ

แต่จะมีบรรพบุรุษแห่งเต๋ากี่คนที่กล้าไปล่วงเกินพลังเหนือธรรมชาติ…? “พลังเหนือธรรมชาติทั้งสี่ได้ส่งคนเข้ามาแล้ว!”

เย่เทียนได้รับข่าวนี้จากอาจารย์ของเขา คือท่านปรมาจารย์แห่งเต๋าซู่เทียน

ยิ่งไปกว่านั้น อาจารย์ของเขา ปรมาจารย์แห่งวิถีสวรรค์ว่างเปล่า ได้เตือนเขาให้ระวังเหล่าจักรพรรดิแท้จริงและปรมาจารย์แท้ระดับครึ่งก้าวของสี่กองกำลังเหนือธรรมชาติ คำเตือนนี้ไม่ได้มาจากความห่วงใยในความปลอดภัยของเขา แต่เป็นเพราะท่านกังวลว่าหากเขาฆ่าเหล่าจักรพรรดิแท้จริงของสี่กองกำลังเหนือธรรมชาติเหล่านั้น สถานการณ์จะยากลำบากยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ปรมาจารย์แห่งสวรรค์ว่างเปล่าก็ยังไม่อาจเทียบได้กับปรมาจารย์แห่งสวรรค์ชั้นที่สี่ของสี่พลังเหนือธรรมชาติ ก่อนที่ปรมาจารย์แห่งสวรรค์ว่างเปล่าจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นปรมาจารย์แห่งสวรรค์ชั้นที่สี่ เย่เทียนจำเป็นต้องเก็บตัวเงียบๆ แม้ว่าเขาต้องการฆ่าใครสักคน เขาก็ต้องทำอย่างลับๆ

เย่เทียนไม่มีความสนใจที่จะฆ่าศิษย์ของสี่สำนักเหนือธรรมชาติ แต่หากพวกเขาจงใจยั่วยุเขา เขาก็จะไม่สุภาพอย่างแน่นอน

ที่จริงแล้ว แม้แต่บรรพบุรุษแห่งเต๋าเองก็ยังไม่สามารถลงมายังอาณาจักรกึ่งเต๋าได้ในตอนนี้ แล้วเขาจะกลัวอะไร? ยิ่งไปกว่านั้น เขาเป็นผู้ที่จะขึ้นเป็นปรมาจารย์สูงสุดของภูเขาลมดำ และสามารถเข้าสู่อาณาจักรเล็กได้ อย่างแย่ที่สุด เขาก็แค่ซ่อนตัวอยู่ในอาณาจักรเล็ก และไม่มีใครสามารถไล่ตามเขาเข้าไปในอาณาจักรเล็กได้ เว้นแต่ว่าคนเหล่านั้นจะสามารถขึ้นเป็นปรมาจารย์สูงสุดของภูเขาลมดำได้เช่นกัน

เย่เทียนไม่เชื่อว่าจอมราชันย์ที่แท้จริงเหล่านั้นจะผ่านการประเมินเพื่อเป็นปรมาจารย์สูงสุดได้ ความหวังสูงสุดคือการผ่านการประเมินปรมาจารย์สูงสุดด้วยระดับการฝึกฝนของบรรพบุรุษที่แท้จริง แต่ในขณะนี้ อาณาจักรกึ่งเต๋าไม่สามารถรองรับผู้ทรงพลังระดับบรรพบุรุษที่แท้จริงได้

ดังนั้น จึงไม่สามารถคาดหวังได้ว่าจะสร้างนักปีนเขาผู้มีความสามารถระดับสูงหรือปรมาจารย์ปีนเขาคนใหม่ได้ในระยะเวลาอันสั้น ที่ภูเขาแบล็กวินด์

ทูโอหลงแห่งเผ่าสัตว์อสูรดาวเขาสัตว์ เข้าสู่ซากปรักหักพังของสนามรบพร้อมกับบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นสองคน ที่จริงแล้ว บรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นสองคนนั้นคือองครักษ์ของเขา

ในตอนนั้น บรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นทั้งสองนี้ไม่ใช่สัตว์อสูรดาวแท้ๆ พวกเขามีเลือดสัตว์อสูรดาวอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พวกเขาเกิดมาเป็นเพียงผู้ทรงคุณวุฒิแห่งโลก แต่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเก้าดาวและเก้าขุนพลศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ทรงพลังเท่ากับบรรพบุรุษเต๋าชั้นนำที่สอนพวกเขาโดยตรง แต่พวกเขาก็ยังแข็งแกร่งมาก

ในระดับหนึ่ง บรรพบุรุษที่แท้จริงครึ่งขั้นทั้งสองนี้ถือว่าฉลาดกว่าสัตว์อสูรดวงดาวสายเลือดบริสุทธิ์เสียอีก

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับตั่วหลงแล้ว ผู้เล่นระดับครึ่งก้าวทั้งสองคนนี้ถือว่าธรรมดามาก

.

ทู่หลงไม่เพียงแต่เป็นทายาทของบรรพบุรุษแห่งเต๋าเท่านั้น แต่พรสวรรค์ของเขายังหาใครเทียบได้ยากในหมู่สัตว์อสูรดาวเขา พลังกายของเขายังเทียบได้กับอัจฉริยะที่ก้าวขึ้นมาจากระดับขุนพลเทพสิบดาว เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นจอมราชันย์ที่แท้จริงอันดับหนึ่งของสัตว์อสูรดาวเขา และแข็งแกร่งกว่าบรรพบุรุษระดับครึ่งขั้นหรือแม้แต่บรรพบุรุษที่แท้จริงของสัตว์อสูรดาวเขาหลายคน

เผ่าพันธุ์สัตว์อสูรสตาร์ฮอร์นมีสองรูปแบบ: รูปแบบแรกคือร่างสัตว์ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ระเบียบ มีลักษณะคล้ายยูนิคอร์น รูปแบบที่สองคือร่างมนุษย์

รูปทรงมนุษย์เป็นรูปทรงสากลของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในความโกลาหล และยังเป็นรูปแบบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการฝึกฝนอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรสตาร์ฮอร์นถูกผลักดันถึงขีดจำกัดในการต่อสู้ มันมักจะปรากฏร่างสัตว์ร้ายออกมา ในขณะที่ในยามปกติมันจะเดินผ่านความโกลาหลในร่างมนุษย์

ในขณะนี้ ตั่วหลงและบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งก้าวอีกสองคนกำลังเดินในร่างมนุษย์อยู่บนซากปรักหักพังของสนามรบ

“พื้นที่ตรงนี้มีความมั่นคงมาก มั่นคงยิ่งกว่าพื้นที่ภายในเผ่าเสียอีก!”

ตั่วหลงอุทานด้วยความประหลาดใจ

ระหว่างทาง เขาได้พบกับซากปรักหักพังมากมาย แม้ว่าจะไม่มีสมบัติใดๆ อยู่ในซากปรักหักพังเหล่านั้น แต่ก็ยังสามารถเห็นร่องรอยของการสู้รบอันดุเดือดที่เคยเกิดขึ้นที่นั่นได้

เขาสามารถสัมผัสได้ถึงร่องรอยการต่อสู้ของบรรพบุรุษแห่งเต๋าในห้วงอวกาศ และในบางแห่ง เขารู้สึกหวาดกลัวและไม่กล้าเข้าใกล้

กะทันหัน.

กลุ่มของจักรพรรดิที่แท้จริง นำโดยบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งขั้นสองคน พุ่งเข้าหาพวกเขา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยเจตนาร้าย

“ปล้น!”

บรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นสองตนและกลุ่มจักรพรรดิแท้กลุ่มหนึ่งล้อมรอบทู่หลงและสหายอีกสองคน พร้อมทั้งข่มขู่พวกเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“การปล้น”

ตั่วหลงเยาะเย้ยว่า “เจ้ารู้จักข้าบ้างหรือ? กล้าดียังไงมาปล้นข้า?”

“คุณเป็นใครไม่ใช่เรื่องของฉัน ยังไงก็ตาม… ตราบใดที่คุณไม่ใช่บุตรแห่งเต๋าหมื่นกฎ เราก็กล้าที่จะปล้นคุณ เรามีจักรพรรดิแท้จริงมากมายและบรรพบุรุษแท้จริงครึ่งขั้นอีกสองคนอยู่ที่นี่ คุณกล้าที่จะขัดขวางเราหรือ?”

หนึ่งในนั้น ซึ่งเป็นบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งขั้น ได้ข่มขู่

กลุ่มคนเหล่านี้…เป็นแก๊งเล็กๆ พวกเขาเดิมทีสังกัดอาณาจักรแท้เดียวกัน นอกจากนี้ พวกเขายังได้รับผลประโยชน์มากมายจากการรวมตัวกันอย่างต่อเนื่องในซากปรักหักพังของสนามรบ ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก และสองคนในกลุ่มถึงกับบรรลุระดับครึ่งขั้นบรรพบุรุษแท้ ผลที่ตามมาคือ ความโลภของพวกเขาทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และพวกเขาก็เริ่มเข้าสู่เส้นทางแห่งการปล้นสะดม

พวกเขายังฉลาดมากด้วย พวกเขาไม่ได้มุ่งเป้าไปที่บรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งขั้น 047 ที่ทรงพลัง หรือกลุ่มใหญ่ๆ แต่กลับปล้นทีมเล็กๆ ที่มีสมาชิกเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้น

ตั่วหลงและคนอื่นๆ ดูไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเอาเสียเลย และแน่นอนว่าพวกเขาไม่ใช่ปรมาจารย์หรือบรรพบุรุษระดับครึ่งขั้นผู้มีชื่อเสียง ดังนั้นคนเหล่านี้จึงไม่เกรงกลัวเลย และมองว่าตั่วหลงเป็นเพียงตัวละครรอง

“อย่าขยับ!”

ตั่วหลงถ่ายทอดเสียงของเขาไปยังบรรพบุรุษที่แท้จริงระดับครึ่งก้าวทั้งสอง

“ใช่แล้ว ฝ่าบาท!”

บรรพบุรุษที่แท้จริงทั้งสองขั้นครึ่งได้ตอบกลับแล้ว

“ตาย!”

ตั่วหลงขยับตัว และเกล็ดก็ปรากฏขึ้นบนตัวของเขา ส่องประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว

นี่คือร่างเทพสัตว์อสูรดวงดาวที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเผ่าสัตว์อสูรดวงดาว มีพลังโจมตีและป้องกันที่ทรงพลัง

ตั่วหลงเองได้ฝึกฝนร่างกายของตนจนถึงระดับสุดยอดแล้ว และจิตวิญญาณของเขาก็ได้รับการฝึกฝนจนถึงขีดจำกัดเช่นกัน เหลือเพียงมหาธรรมเท่านั้นที่ยังไม่ถึงระดับมหาธรรมที่สมบูรณ์

ดังนั้น พลังของเขาจึงน่าสะพรึงกลัว เขาสามารถบดขยี้จอมราชันย์ระดับสูงได้อย่างง่ายดายด้วยการจับเพียงครั้งเดียว

เหล่าจักรพรรดิแท้จริงต่างพากันกลายเป็นศพทีละคนภายใต้ฝีมือของตั่วหลง แม้แต่บรรพบุรุษแท้จริงระดับครึ่งก้าวทั้งสองก็ไม่สามารถต้านทานตั่วหลงได้ และได้รับบาดเจ็บสาหัสในเวลาอันรวดเร็ว

ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที พื้นที่ทั้งหมดก็เต็มไปด้วยศพ เหล่าจอมราชันย์ที่แท้จริงบางคนพยายามใช้สมบัติแห่งมิติเพื่อหลบหนี แต่ถูกสกัดกั้นโดยสัตว์อสูรมีเขาดาวบรรพบุรุษระดับครึ่งขั้นสองตัว

ณ จุดนี้ ทุกคนเหล่านั้นเสียชีวิตหมดแล้ว

หลังจากสังหารเหล่าเซียนแท้เหล่านั้นแล้ว ตั่วหลงก็พูดอะไรบางอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“ปรมาจารย์แห่งกฎหมื่นข้อ” ที่คนเหล่านี้พูดถึงคือใครกันแน่?