Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ - บทที่ 1008: เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิด

บทที่ 1008: เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิด

!

“ท่านคือเย่เทียน ผู้เป็นปรมาจารย์แห่งหมื่นกฎ”

ชายหนุ่มปรากฏตัวต่อหน้าเย่เทียน ชายผู้นี้ร่างกายปกคลุมไปด้วยเกล็ดและมีเขาเดียวที่ส่องประกายเจิดจ้าเป็นรูปดาว ประกอบกับพลังชีวิตอันปั่นป่วนที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา เย่เทียนจะจำเขาไม่ได้ได้อย่างไร? เห็นได้ชัดว่าชายผู้นี้คือจอมราชันย์ที่แท้จริงของเผ่าอสูรดาวเขา

“ข้าคือเย่เทียน และเจ้าคือ…”

เย่เทียนถาม

แน่นอนว่าเขารู้จักตัวตนของบุคคลที่อยู่ตรงหน้า เพราะเขาเพิ่งตรวจสอบด้วยพลังแห่งการจำลองแล้ว นั่นคือ ตูหลง แห่งเผ่าสัตว์อสูรดาวเขา ซึ่งน่าจะเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่โด่งดังในช่วงนี้เช่นกัน

“เผ่าอสูรเขาดาว ตั่วหลง!”

สีหน้าของตั่วหลงค่อนข้างไม่พอใจ และเขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เขาคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าสัตว์อสูรดาวเขา และผลงานของเขาในซากปรักหักพังแห่งสนามรบก็โดดเด่นอย่างยิ่ง แต่เย่เทียนกลับบอกว่าเขาไม่รู้จักเขา

“ตั่วหลง อะไรทำให้คุณมาที่นี่?”

เย่เทียนถามด้วยความสับสน

“มาประลองฝีมือกันแบบเป็นมิตรเถอะ!”

ตั่วหลงกล่าวว่า “เหล่าจักรพรรดิแท้จริงคนอื่นๆ ต่างก็บอกว่าท่านแข็งแกร่งมาก และถึงขั้นสังหารร่างอวตารของบรรพบุรุษแห่งเต๋าได้ แม้ว่าข้าจะไม่เชื่อ แต่การที่ท่านสามารถขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในการจัดอันดับจักรพรรดิแท้จริงได้นั้น แสดงว่าความแข็งแกร่งของท่านไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!”

เกี่ยวกับอันดับจอมราชันย์ที่แท้จริงนั้น ตั่วหลงรู้ว่ามันยุติธรรมมาก แต่การจัดอันดับจอมราชันย์ที่แท้จริงไม่ได้แสดงถึงทุกสิ่งทุกอย่าง พลังการต่อสู้ของคนๆ หนึ่งนั้นประกอบด้วยหลายแง่มุม ตัวอย่างเช่น ในฐานะอัจฉริยะแห่งเผ่าสัตว์อสูรดาวเขา เขามีวิชาลับและไพ่ตายมากมาย เขาไม่คิดว่าการจัดอันดับจอมราชันย์ที่แท้จริงจะสามารถอธิบายอะไรได้เลย

“ฉันไม่มีเวลาไปซ้อมชกหรอก!”

เย่เทียนปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

เขาจะไม่ได้อะไรเลยจากการประลองกับทูโอลง หากเขาทำร้ายทูโอลงอย่างรุนแรง เผ่าสัตว์อสูรดาวเขาจะมาหาเรื่อง และความขัดแย้งก็จะบานปลาย

เขาคงไม่ทำอย่างนั้นถ้าเขาถูกบังคับให้แพ้โดยตั้งใจ

“อะไรนะ? คุณไม่อยากซ้อมเหรอ?”

ตั่วหลงตกตะลึง

เผ่าสตาร์ฮอร์นอสูรเป็นเผ่าที่รักการต่อสู้มากที่สุด พวกมันมักเข้าร่วมการประลองทุกครั้งและไม่เคยปฏิเสธ

แต่ตอนนี้ เย่เทียนกลับปฏิเสธที่จะประลองกับเขา ซึ่งทำให้ความเข้าใจของเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

“ไอ้ขี้ขลาด แกกล้าดียังไงถึงปฏิเสธการประลอง!”

ตั่วหลงกล่าวอย่างดูถูก

“เฮ้ การซ้อมกับนายไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันเลย แล้วฉันจะซ้อมกับนายไปทำไมล่ะ? อีกอย่าง ฉันมาที่นี่เพื่อหาโอกาส ไม่ใช่มาต่อสู้และฆ่า!”

เย่เทียนกล่าวว่า…

“ประโยชน์”

หัวใจของถั่วหลงเต้นระรัว เขาพูดว่า “ถ้าเจ้าเอาชนะข้าได้ ข้าสัญญาว่าจะมอบสิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋าให้เจ้า!”

“โบราณวัตถุลัทธิเต๋า”

เย่เทียนหัวเราะเยาะ ในอดีต วัตถุมงคลแห่งเต๋าถือว่ามีค่ามาก แม้กระทั่งถึงขั้นทำให้ปรมาจารย์แห่งเต๋าต้องต่อสู้จนตาย แต่ในปัจจุบัน วัตถุมงคลแห่งเต๋าไม่มีค่าอะไรเลย และเขาไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว

“ข้ามีสิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋ามากมายเหลือเฟือ ข้าไม่ขาดแคลนสิ่งใดเลย!”

เย่เทียนไม่สนใจ

จากนั้นตั่วหลงก็ตระหนักว่าคุณค่าของเย่เทียนนั้นแตกต่างจากเดิม บุคคลที่แข็งแกร่งอย่างเย่เทียนจะไม่ขาดสิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋าเลย และอาจจะไม่ขาดมรดกหรือทรัพยากรใดๆ ด้วยเช่นกัน

“เอาอย่างนี้ไหม ถ้าคุณชนะ ฉันจะให้คุณชิ้นเดียว โอเคไหม?”

ตั่วหลงกล่าว

“เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิด คุณแน่ใจเหรอ?”

เย่เทียนตกใจมาก

เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดไม่ใช่สมบัติธรรมดา ในอดีต มูลค่าของมันมากพอที่จะซื้อสิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋าได้หนึ่งชิ้น แต่ในยุคนี้ที่สิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋ามีอยู่มากมาย สิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋าหนึ่งชิ้นย่อมไม่สามารถแลกเปลี่ยนกับเมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดเพียงเมล็ดเดียวได้ และแม้แต่สิ่งประดิษฐ์แห่งเต๋าหลายสิบชิ้นก็ไม่สามารถแลกเปลี่ยนกับเมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดเพียงเมล็ดเดียวได้

เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดเป็นสมบัติล้ำค่าที่ช่วยให้สามารถกลับชาติมาเกิดและเริ่มต้นใหม่ได้ ตัวอย่างเช่น หากรากฐานของมหาบุรุษผู้แท้จริงไม่มั่นคงและเขาต้องการเริ่มต้นใหม่ เขาสามารถกลั่นเมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดและเกิดใหม่เพื่อเริ่มต้นอีกครั้งได้

อย่างไรก็ตาม เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดมีข้อจำกัด ไม่สามารถยืนยันพรสวรรค์ในชาติหน้าได้ อาจเกิดใหม่เป็นคนธรรมดาที่มีพรสวรรค์ปานกลาง แม้ว่าคนที่มีความสามารถสูงจะมาพบร่างที่กลับชาติมาเกิดและพัฒนาพรสวรรค์นั้นได้ แต่พรสวรรค์บางอย่างก็ยากที่จะพัฒนาได้อย่างแท้จริง

ตัวอย่างเช่น ความเข้าใจพื้นฐานสามารถพัฒนาได้ แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่ ตัวอย่างเช่น ความสามารถในการต่อสู้บางครั้งอาจเป็นเพียงสัญชาตญาณหรือศักยภาพ

ตัวอย่างเช่น พลังใจ และพลังที่มองไม่เห็นภายใน…

ถึงกระนั้น เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดก็หายากยิ่งนัก และโดยส่วนใหญ่แล้วมักจะถูกบรรพบุรุษแห่งเต๋าซื้อไปทันทีที่เกิดมา

เย่เทียนเคยได้ยินเรื่องเมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดมาก่อน แต่เขาหาซื้อไม่ได้ และตระกูลซู่เทียนก็ไม่มีเมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดเช่นกัน

“ตกลง ฉันเห็นด้วย!”

เย่เทียนพยักหน้า

เขาต้องการเมล็ดพันธุ์แห่งการเกิดใหม่เป็นอย่างยิ่ง เพราะภรรยาของเขา เซียวเยว่ มีพื้นฐานที่อ่อนแอมาก อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นเขาทำอะไรไม่ได้เลย แม้ว่าเขาจะมอบพรสวรรค์ให้ภรรยาแล้ว แต่พรสวรรค์ที่ได้มานั้นไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงความเข้าใจพื้นฐานของเธออย่างแท้จริง และไม่สามารถเพิ่มพลังใจและศักยภาพของเธอได้

นอกจากนี้ เนื่องจากทรัพยากรไม่เพียงพอในขณะนั้น เซียวเยว่จึงไม่ได้พัฒนาไปถึงระดับแม่ทัพเทพ และเส้นทางที่เขาเลือกเดินในเวลานั้นก็ไม่ใช่เส้นทางแห่งการก้าวข้ามขีดจำกัด

ดังนั้น อนาคตของเซียวเยว่จึงอย่างดีที่สุดก็คือการเป็นเพียงบรรพบุรุษที่แท้จริงที่อ่อนแอ และไม่มีความหวังใดๆ เลยสำหรับเธอในการก้าวไปสู่การเป็นบรรพบุรุษแห่งเต๋า

แต่เมล็ดพันธุ์แห่งการกลับชาติมาเกิดคือความหวังที่จะเปลี่ยนแปลงภรรยาของเขา และเขาปรารถนาสิ่งนี้อย่างยิ่ง

“เอาล่ะ ไปประลองฝีมือกันตรงนั้นเลย!”

ตั่วหลงกล่าว

ฟิ้ว! เย่เทียนและถั่วหลงกระเด็นไปไกล ขณะที่เหล่าจักรพรรดิแท้จริงและอวตารบรรพบุรุษบางส่วนก็อยากรู้อยากเห็นและใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของตนตรวจสอบและสังเกตการณ์การต่อสู้ครั้งนี้

ในการต่อสู้กับทู่หลง เย่เทียนไม่ได้ใช้ภาพลวงตาของเสาเทพผ่าฟ้า มิเช่นนั้นเขาคงสามารถสังหารทู่หลงได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

แม้จะไม่ได้ใช้พลังเสาเทพผ่าฟ้า พลังของเย่เทียนก็ยังทรงพลังอย่างเหลือเชื่ออยู่ดี

เมื่อเผชิญหน้ากับเย่เทียน อัจฉริยะในตำนานผู้นี้ ถั่วหลงไม่ได้ประมาทและแปลงร่างเป็นร่างที่แท้จริงของตนทันที นั่นคือสัตว์อสูรดาวเขา

คำราม! สัตว์ร้ายเขาดาวขนาดมหึมาแผ่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวออกมา และด้วยขากรรไกรขนาดใหญ่ที่อ้ากว้าง ลำแสงทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่เย่เทียน

นี่ไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากพลังศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิม—แสงทำลายดวงดาว! อย่างไรก็ตาม เย่เทียนปลดปล่อยกายแท้สายน้ำโลหิตของเขา และด้วยการสั่นสะเทือนเพียงครั้งเดียว เขาก็ทำลายการโจมตีของถั่วหลง การสั่นสะเทือนนั้นสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้วงอวกาศ ส่งผลกระทบต่อถั่วหลงและทำให้ร่างกายของเขาแตกสลายโดยตรง

ต่อไป.

เย่เทียนปลดปล่อยวิชาดาบคู่หยินหยาง ฟาดฟันถัวหลงด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

*พึ่ม!* ตั่วหลงไอเป็นเลือดไม่หยุด ราวกับว่ามีแม่น้ำเลือดไหลลงมาจากฟ้า

“เป็นไปไม่ได้!”

ตั่วหลงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

สิ่งของช่วยชีวิตของเขาถูกเปิดใช้งานทีละอย่าง แม้แต่สิ่งประดิษฐ์ป้องกันระดับสูงสุดที่น่าทึ่งที่สุดก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของเย่เทียนได้ และถูกแทงทะลุไปโดยตรง

ทั้งสองฝ่ายอยู่คนละระดับกันอย่างสิ้นเชิง แตกต่างกันราวกับฟ้ากับดิน! “คุณยอมรับความพ่ายแพ้แล้วหรือ?”

เย่เทียนถาม

ในตอนแรก ตูหลงไม่ยอมรับเขา แต่เมื่อบาดแผลของเขากำเริบขึ้นเรื่อยๆ เขาก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้ต่อไปอีกแล้ว

“ฉันยอมแพ้!”

ตั่วหลงกล่าวอย่างหมดหวัง

ทันทีทันใดนั้น เขาก็โยนกล่องใบหนึ่งให้เย่เทียน แล้วออกจากที่นั่นไปพร้อมกับผู้ฝึกฝนระดับครึ่งบรรพบุรุษอีกสองคน

การต่อสู้ระหว่างเย่เทียนและถัวหลงแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเย่เทียน เหล่าจอมราชันย์แท้แห่งหอต้องห้ามและภูเขาเต๋าได้เห็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเย่เทียน และความปรารถนาเดิมที่จะท้าทายเย่เทียนก็หายไปในทันที

เมื่อครู่ที่ผ่านมา

เหล่าอวตารของบรรพบุรุษแห่งเต๋าได้ร่วมกันโจมตีซากปรักหักพังของกองบัญชาการสำนักซันเซ็ต และเหล่าจอมราชันย์แท้จำนวนมากก็หลั่งไหลเข้าไปในสำนักซันเซ็ตเช่นกัน