Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ - บทที่ 824 กวาดล้างเจ้าพิภพ!
“กระบวนท่าเดียวฆ่าเจ้าพิภพ 9 ดาราในเสี้ยววินาที?”
เจ้าพิภพเล่ยเซียงขมวดคิ้วเล็กน้อย
แม้ว่าเขาและเจ้าพิภพ 10 ดาราอีกสองคนสามารถบรรลุถึงระดับดังกล่าวได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เย่เทียนฆ่ากวนหลิงได้อย่างง่ายดาย กวนหลิงไม่ใช่เจ้าพิภพ 9 ดาราธรรมดา อย่างน้อยเขาก็เป็นหนึ่งในเจ้าพิภพ 9 ดาราชั้นแนวหน้า
จากข่าวที่พวกเขาได้รับมา มีเจ้าพิภพ 10 ดาราขั้นสูงสุดเพียงไม่กี่โหลในจักรวาลนิรันดร์ ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าพิภพ 10 ดาราเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็เป็นบุคคลที่ได้รับการจับตามองจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษา และดินแดนศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ อย่างใกล้ชิด
ครั้งนี้ การเปิดฉากโจมตีเผ่าโปรตอสของพวกเขาเป็นเพียงการโหมโรงเท่านั้น พวกเขาต้องการทดสอบว่าจักรวาลนิรันดร์มีตัวตนที่ทรงอำนาจซ่อนตัวอยู่อีกหรือไม่ หากไม่มี เมื่อกวาดล้างเผ่าโปรตอสแล้วก็จะถึงคราวของเผ่าปีศาจ และเผ่าพันธุ์ใหญ่อื่นๆ ในจักรวาล
เจ้าพิภพที่ถูกจับตามองอยู่นั้นไม่มีทางที่จะมาช่วยเหลือเผ่าโปรตอสได้ทัน เห็นได้ชัดว่าเย่เทียนไม่ใช่หนึ่งในเป้าหมายที่พวกเขาได้รับข้อมูลมา
เรื่องนี้จะตำหนิหน่วยข่าวกรองของพวกเขาก็ไม่ถูกนัก แท้จริงแล้วเย่เทียนมักเก็บตัวมาโดยตลอด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเย่เทียน ในขณะที่เจ้าพิภพทั่วไปไม่มีทางรู้ข้อมูลของเขาเลย
“ยอดฝีมือเร้นกายงั้นหรือ?” เจ้าพิภพเล่ยเซียงพึมพำกับตัวเอง
เขาไม่เชื่อว่าเย่เทียนจะอยู่ในระดับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ ด้วยเงื่อนไขของการบ่มเพาะในจักรวาลนิรันดร์ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะไปถึงระดับแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ แล้วจู่ๆ จะมีแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์อีกคนปรากฏตัวขึ้นได้อย่างไร?
ในความเห็นของเขา อย่างมากเย่เทียนก็เป็นเจ้าพิภพ 10 ดาราขั้นสูงสุด
พวกเขาค่อนข้างมั่นใจในการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่ง
“ปิดล้อมเขา!” เจ้าพิภพเล่ยเซียงออกคำสั่ง
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
เจ้าพิภพ 10 ดาราทั้งสามคนเข้าประจำตำแหน่งจากสามทิศทางที่ต่างกัน พร้อมกับปลดปล่อยแรงกดดันปิดกั้นทางหนีของเย่เทียน ในขณะเดียวกันพวกเขาก็นำสมบัติสูงสุดทรงพลังออกมาปิดผนึกพื้นที่ทั่วบริเวณ
“พวกคุณอยากเป็นศัตรูกับฉันจริงๆ หรือ?” เสียงของเย่เทียนแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา “ไสหัวออกไปซะ บางทีฉันอาจจะปล่อยให้พวกคุณมีชีวิตอยู่!”
จริงๆ แล้ว เขาไม่เคยมีความขัดแย้งกับคนเหล่านี้ แม้ว่าเขาและคนเหล่านี้จะเป็นสิ่งมีชีวิตจาก 2 จักรวาลที่แตกต่างกัน แต่มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรเลยหากทั้งสองจักรวาลรวมกันเป็นหนึ่งในอนาคต ทั้งสองฝ่ายก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตในมหาจักรวาลเช่นเดียวกัน
ดังนั้น หากคนจากจักรวาลขนนกครามไม่ยั่วยุเขา เขาจะไม่กำจัดอีกฝ่ายทิ้ง
แน่นอน เหตุผลที่แท้จริงคือเย่เทียนไม่ต้องการมีส่วนร่วมในสงคราม เพราะถ้าเขาฆ่าเจ้าพิภพเหล่านี้ มันจะดึงดูดความสนใจของแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทันที จากนั้นเขาก็ต้องฆ่าแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์อีก นั่นไม่เท่ากับว่าเป็นการเริ่มสงครามเต็มรูปแบบกับจักรวาลขนนกครามหรอกหรือ?
“โอหังนัก!”
เจ้าพิภพเล่ยเซียงตะคอกอย่างเย็นชา
“หอกแยกปฐพี!”
เจ้าพิภพเล่ยเซียงแทงหอกของเขา เงาหอกจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมความว่างเปล่า ทั้งหมดแฝงไว้ด้วยพลังแห่งมหาวิถี พลังของมันเพียงพอที่จะฆ่าเจ้าพิภพ 9 ดาราได้ทุกคน
และพลังการโจมตีนี้ก็เพียงพอที่จะสังหารเจ้าพิภพ 10 ดาราขั้นต้นได้เช่นกัน!
เจ้าพิภพดาบจันทร์เงิน และเจ้าพิภพ 10 ดาราอีกคน เจ้าพิภพปีศาจเงาก็เริ่มลงมือเช่นกัน พวกเขาปลดปล่อยกระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาออกมาทันที
ในเวลานี้ ทั้งสามคนไม่ได้ต้องการทดสอบอะไรแล้ว หากยังคงเก็บงำความแข็งแกร่งอยู่อีกก็เท่ากับแต่หาความตาย อีกฝ่ายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งมาก หากยังคงรั้งรอต่อไปพวกเขาอาจถูกฆ่าภายในเสี้ยววินาที
ภายใต้การโจมตีอย่างเต็มกำลังของเจ้าพิภพ 10 ดาราทั้งสาม แม้แต่เจ้าพิภพ 10 ดาราขั้นสูงสุดก็อาจจะได้รับบาดเจ็บ พวกเขาไม่เชื่อว่าเย่เทียนจะต้านทานการโจมตีนี้ได้
“เฮ้อ!”
เสียงถอนหายใจดังก้องในความว่างเปล่า
“เหตุใดพวกคุณถึงอยากตายนัก” เย่เทียนพึมพำ
ด้วยการโบกมือ ห้วงมิติโดยรอบพลันหยุดชะงัก และในชั่วพริบตา เขาใช้พลังแห่งกฎเกณฑ์ควบแน่นเป็นรูปร่างดาบฟันออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
สวบ!
ฉับพลัน พื้นที่โดยรอบเจ้าพิภพ 10 ดาราทั้งสามแตกออกเป็นเสี่ยงๆ กระแสปราณดาบตัดผ่านร่างกายของทั้งสาม
ในพริบตา ร่างของเจ้าพิภพดาบจันทร์เงิน และเจ้าพิภพเล่ยเซียงก็พังทลายลง และสมบัติสูงสุดทรงพลังในมือของพวกเขาแตกร้าว
“แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์…”
เจ้าพิภพ 10 ดาราทั้งสองสลายไปอย่างสมบูรณ์ ขณะที่ห้วงความคิดของพวกเขายังเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
“หืม…คุณยังไม่ตาย!”
เย่เทียนมองไปที่เจ้าพิภพปีศาจเงาด้วยความสนใจ แม้ว่าอีกฝ่ายจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ยังไม่ตาย
“ที่แท้คุณก็ฝึกฝนพลังศักดิ์สิทธิ์ประเภทช่วยชีวิตที่ค่อนข้างทรงพลัง บวกกับสมบัติช่วยชีวิตอีกหลายชิ้น นั่นเป็นสาเหตุที่คุณยังไม่ตายแม้จะรับดาบของฉันไป ไม่เช่นนั้น ต่อให้คุณจะไปถึงขีดจำกัดของเจ้าพิภพขั้นสูงสุดก็ไม่มีทางที่จะต้านทานดาบเมื่อครู่ของฉันได้” เย่เทียนกล่าว
ในเวลานี้ เจ้าพิภพปีศาจเงาไม่หลงเหลือความคิดใดอีกแล้ว ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์อีกคนอยู่ในจักรวาลนิรันดร์ และดูเหมือนว่าคนตรงหน้าเขาจะไม่ใช่แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั่วไป กระทั่งการฟันออกมาด้วยท่วงท่าธรรมดายังสามารถสังหารเจ้าพิภพเล่ยเซียงและเจ้าพิภพดาบจันทร์เงินผู้ซึ่งเกือบจะไปถึงขีดจำกัดของเจ้าพิภพ 10 ดาราแล้ว ตัวตนเช่นนี้จะเป็นแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ที่อ่อนแอได้อย่างไร?
“ท่านแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย! ฉันเป็นเจ้าพิภพ 10 ดาราจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษา ท่านประมุขของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษาของเราก็เป็นแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน อีกทั้งเขายังเป็นแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ 1 ดาราระยะกลางด้วย เห็นแก่หน้าประมุขของเรา ขอโปรดไว้ชีวิตฉัน ฉันยินดีที่จะช่วยท่านเกลี้ยกล่อมให้ท่านแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ซูหลงผูกมิตรกับจักรวาลนิรันดร์ของท่าน!” เจ้าพิภพปีศาจเงาร้องขอความเมตตา
“สายเกินไปแล้ว!” เย่เทียนตอบอย่างไม่แยแส “หากคุณพูดคำเหล่านี้ก่อนที่ฉันจะลงมือ บางทีฉันอาจจะปล่อยคุณไป แต่ตอนนี้ฉันได้สังหารเจ้าพิภพ 10 ดาราไปแล้วสองคน เราทั้งสองฝ่ายจะผูกสัมพันธ์ฉันมิตรกันได้อย่างไร!”
กล่าวจบ เย่เทียนก็โจมตีอีกครั้ง เขาฟันไปยังเจ้าพิภพปีศาจเงาด้วยความพลังที่มากกว่าก่อนหน้านี้ 2 เท่า
“ไม่!”
เจ้าพิภพปีศาจเงาพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อจะหลบหนี เขาถึงกับเผาผลาญพลังชีวิต เลือดเนื้อ และวิญญาณ พยายามกระตุ้นพลังศักดิ์สิทธิ์ช่วยชีวิตของเขาในระดับสูงสุด แต่ถึงกระนั้นปราณดาบของเย่เทียนก็เสียบทะลุผ่านร่างกายของเขาอย่างง่ายดาย ส่งผลให้จิตวิญญาณ และร่างกายของเขาแหลกสลายกลายเป็นความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์
“หนี!”
เมื่อเห็นฉากนี้เจ้าพิภพและผู้ฝึกตนคนอื่นๆ จากดินแดนมังกรอุษาต่างก็ตื่นตระหนกและรีบหนีไปคนละทิศละทาง
“เขตแดนโกลาหล!”
เย่เทียนปลดปล่อยทักษะนี้ออกมาแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วบริเวณ
ภายใต้การปราบปรามของเขตแดนโกลาหล เจ้าพิภพทั้งหมดไม่มีโอกาสที่จะหลบหนีอีกต่อไป พวกเขาต่างถูกบดขยี้กลายเป็นหมอกเลือดด้วยพลังของเขตแดนโกลาหล ถูกทำลายไปอย่างสมบูรณ์
หลังจากกำจัดผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษาทั้งหมดแล้ว ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 ก็ออกมาจากอาณาจักรแห่งทวยเทพและแสดงความขอบคุณต่อเย่เทียนทันที
“ขอบคุณท่านผู้สูงสุดหมื่นสวรรค์ที่ยื่นมือช่วยเหลือ!”
“ฉันเคยทำสัญญากับท่านว่าจะช่วยเหลือเผ่าโปรตอสหนึ่งครั้ง ตอนนี้ฉันได้ช่วยเหลือพวกท่านแล้ว พวกเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก” เย่เทียนกล่าว
“ผู้สูงสุดหมื่นสวรรค์ หากท่านจากไปในตอนนี้ อาจมียอดฝีมือจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษาย้อนกลับมาอีกครั้ง ถึงตอนนั้นเผ่าโปรตอสของฉันก็จะยังไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ ข้อตกลงระหว่างท่านกับฉันคือขอให้ผู้สูงสุดหมื่นสวรรค์ยื่นมือเข้าช่วยเหลือแก้ไขวิกฤตการณ์ และตอนนี้เผ่าโปรตอสของฉันก็ยังคงอยู่ในวิกฤติ!” ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 กล่าวขึ้น
เขารู้ว่าการพูดแบบนี้อาจทำให้เย่เทียนขุ่นเคือง แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น หากเย่เทียนจากไป เผ่าโปรตอสจะต้องแบกรับความโกรธเกรี้ยวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มังกรอุษา ถึงตอนนั้น เผ่าโปรตอสก็จะต้องถูกทำลายล้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“ฮึ่ม! ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 หากเอาตามที่ท่านพูด ฉันไม่ต้องอยู่เฝ้าปกป้องเผ่าโปรตอสไปตลอดชีวิตเลยหรือ? หากท่านยังคงอ้างว่าเผ่าโปรตอสยังคงอยู่ในวิกฤติ แล้วฉันไม่ต้องช่วยเหลือท่านตลอดไปเลยหรืออย่างไร?” เย่เทียนถาม
ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 รีบกล่าวว่า “ผู้สูงสุดหมื่นสวรรค์ ฉันขอให้ท่านอยู่ปกป้องเผ่าโปรตอสเป็นเวลาร้อยปี เมื่อครบกำหนด 100 ปีก็จะถือว่าสามารถแก้ไขวิกฤติของเผ่าโปรตอสได้แล้ว ท่านคิดว่าอย่างไร?”
“ร้อยปี?” เย่เทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พยักหน้า “เอาละ ฉันจะอยู่ที่เผ่าโปรตอสเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี อย่างไรก็ตาม หากเกิดวิกฤติขึ้นในเผ่ามนุษย์ ฉันจะจากไปทันที”
“ตกลง!” ลอร์ดศักดิ์สิทธิ์ลำดับที่ 1 รีบตอบตกลง เขารู้สึกโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด