Your Talent Is Mine ระบบคัดลอกพรสวรรค์ - บทที่ 980: ยามหัศจรรย์ สวนยา

บทที่ 980: ยามหัศจรรย์ สวนยา

!

“คราวนี้มีเหล่าท่านลอร์ดที่แท้จริงมาร่วมงานกันเยอะทีเดียว!”

เย่เทียนพึมพำกับตัวเอง

ไม่ต้องพูดถึงเหล่าเซียนแท้หลายหมื่นคนที่ยังคงเฝ้าดูอยู่จากทุกทิศทุกทาง ยังมีเซียนแท้หลายร้อยคนกำลังต่อสู้กันอยู่บริเวณทางเข้าสวนสมุนไพรอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม หากพูดอย่างเคร่งครัดแล้ว ก็คือมีเหล่าเซียนแท้เกือบหนึ่งร้อยคนล้อมโจมตีเซียนแท้สองคนในอันดับเซียนแท้

เนื่องจากสองมหาเทพแท้ในลำดับมหาเทพแท้ได้ร่วมมือกันเพื่อผูกขาดสวนสมุนไพรแห่งนี้ มหาเทพแท้องค์อื่นๆ จึงไม่เห็นด้วยและรวมตัวกันเพื่อพยายามบุกรุกสวนสมุนไพรแห่งนี้

นี่คือเหตุผลของการต่อสู้! ส่วนเหล่าเซียนแท้คนอื่นๆ ที่อยู่รอบๆ นั้นอ่อนแอเกินไป แม้แต่แรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยก็ทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสจนไม่กล้าเข้าร่วมอีกต่อไป แต่พวกเขาก็ไม่อยากพลาดโอกาสอันยิ่งใหญ่ของวัดเต๋าแห่งนี้เช่นกัน

“บุตรแห่งเต๋าหมื่นธรรมได้มาถึงแล้ว!”

การมาถึงของเย่เทียนดึงดูดความสนใจจากเหล่าเซียนแท้มากมาย

แม้แต่เหล่าขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่หลายร้อยคนท่ามกลางสนามรบก็ดูเหมือนจะถอนตัวออกจากการต่อสู้ไปทีละคน

อย่างไรก็ตาม เย่เทียนเป็นอันดับหนึ่งในการจัดอันดับปรมาจารย์แท้จริง “047”

พลังของท่านลอร์ดที่แท้จริงนั้นเหนือกว่าท่านลอร์ดที่แท้จริงท่านอื่นๆ อย่างมาก หากเย่เทียนเข้าร่วมด้วย พวกเขาก็จะไม่สามารถต่อกรกับเขาได้เลย

อาจกล่าวได้ว่า แม้ว่าเหล่าจักรพรรดิที่แท้จริงเหล่านี้จะรวมพลังกัน พวกเขาก็อาจไม่สามารถหยุดเย่เทียนได้

ในชั่วพริบตาเดียว การต่อสู้ก็จบลง และสายตาของเหล่าจักรพรรดิแท้จริงต่างจับจ้องไปที่เย่เทียน ราวกับกำลังรอการตัดสินใจของเขา

หากเย่เทียนตั้งใจจะยึดครองสวนสมุนไพรและโรงฝึกวิชาด้วยตนเอง พวกเขาจะไม่ยอมทำตามความประสงค์ของเขาและจะร่วมมือกันต่อต้านเขาอย่างแน่นอน

ถึงแม้พวกเขาจะไม่สามารถเอาชนะพวกนั้นได้ แต่พวกเขาก็สามารถเรียกเหล่าเซียนแท้ที่อยู่ใกล้เคียงมาได้ ตราบใดที่มีเหล่าเซียนแท้มากพอ ไม่ว่าเย่เทียนจะทรงพลังแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถต่อสู้กับพวกเขาได้

ต้องยอมรับว่าเย่เทียนเคยคิดจะยึดครองสวนสมุนไพรแห่งนี้ หรือแม้แต่ตัววัด แต่เมื่อเห็นเหล่าเซียนแท้มากมาย หากเขาทำเช่นนั้นจริง ๆ เขาคงจะไปล่วงเกินเหล่าเซียนแท้และกองกำลังต่าง ๆ มากมาย

“ฉันขอแนะนำให้ทุกคนเข้าไปในสวนสมุนไพร ปริมาณยาที่ได้มาอย่างน่าอัศจรรย์นั้นขึ้นอยู่กับความสามารถของคุณเอง คุณคิดอย่างไร?”

เย่เทียนเสนอแนะ

ในขณะนั้น เหล่าท่านลอร์ดแท้หลายท่านต่างตกใจ

ท้ายที่สุดแล้ว ในความคิดของพวกเขา เย่เทียนควรจะเป็นเจ้าของสวนสมุนไพรแต่เพียงผู้เดียว! ถ้าพวกเขามีพลังเท่าเย่เทียน ทำไมถึงต้องแบ่งปันสมุนไพรเหล่านี้กับคนอื่นด้วย? พวกเขาจะต้องทุ่มสุดตัวเพื่อแย่งชิงมันมา! พวกเขาคิดเช่นนั้นในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา

“ว่านฟา เต้าจื่อพูดถูก ฉันเห็นด้วยกับคำแนะนำของว่านฟา เต้าจื่อ!”

พระเจ้าผู้ทรงสัจธรรมองค์หนึ่งทรงตะโกน

เหล่าเซียนแท้องค์อื่นๆ ก็เห็นพ้องต้องกันทีละองค์ หากพวกเขาไม่เห็นด้วย พวกเขาคงไม่มีโอกาสได้รับยาศักดิ์สิทธิ์แม้แต่เม็ดเดียว ตอนนี้พวกเขามีโอกาสเข้าไปในสวนยาและได้รับยาศักดิ์สิทธิ์แล้ว พวกเขาไม่ใช่คนโง่ ดังนั้นพวกเขาจะคัดค้านได้อย่างไร?

มีเพียงพระมหากษัตริย์ที่แท้จริงสองพระองค์ในอันดับพระมหากษัตริย์ที่แท้จริงเท่านั้นที่รู้สึกไม่พอใจหรือแม้กระทั่งโกรธเคือง

ถ้าเย่เทียนไม่มา สองคนนั้นคงจะสามารถฆ่าจอมราชันย์แท้คนอื่นๆ ได้ทีละคนในที่สุด แล้วก็ยึดครองสวนสมุนไพรแห่งนี้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถยึดครองสำนักฝึกฝนได้ทั้งหมด เพราะจะมีจอมราชันย์แท้ผู้ทรงพลังคนอื่นๆ ทยอยมา แต่การที่สามารถยึดครองสวนสมุนไพรและนำยาศักดิ์สิทธิ์ที่นี่ไปได้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

แต่ตอนนี้ เย่เทียนอยากแบ่งปันยาศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ พวกเขาสองคนจะได้ยาศักดิ์สิทธิ์มาเท่าไหร่กัน? นี่ไม่ใช่แผนที่สมบูรณ์แบบที่พวกเขาคิดไว้เลย แต่ในเมื่อเย่เทียนพูดแล้ว พวกเขาก็ไม่กล้าคัดค้าน มิฉะนั้น หากพวกเขาไปยั่วยุเย่เทียน พวกเขาอาจตายคาที่ก็ได้

“เราเห็นด้วย!”

ท่านลอร์ดทั้งสองพยักหน้าเห็นด้วย

“งั้นก็ให้พวกเขาทั้งหมดเข้าไปได้เลย!”

เย่เทียนพูดขึ้น

วูบ! เหล่าขุนศึกผู้แท้จริงต่างพากันพุ่งทะยานเข้าสู่สวนยาอย่างไม่หยุดยั้ง โดยไม่มีใครต่อต้าน

หลังจากเย่เทียนเข้าไปในสวนสมุนไพร เขาก็เห็นศพของเหล่าเซียนแท้หลายศพ เซียนแท้เหล่านี้ไม่ใช่เซียนแท้ประจำวัด แต่เป็นเซียนแท้ที่มาจากภายนอก

ก่อนหน้านี้ สวนสมุนไพรแห่งนี้ถูกค้นพบ และเหล่าขุนนางแท้บางท่านก็เข้าไปในสวนนี้ จากนั้นจึงเกิดการต่อสู้ขึ้น

หลังจากที่เซียนแท้สององค์จากอันดับเซียนแท้เดินทางมาถึง พวกเขาได้สังหารเซียนแท้ทั้งหมดในสวนยา และปิดกั้นเซียนแท้องค์อื่นๆ ที่ทางเข้า อย่างไรก็ตาม มีเซียนแท้มากเกินไป ทำให้พวกเขาต้องต่อสู้กันอย่างดุเดือด จนนำไปสู่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อไปนี้

“การห้าม!”

เย่เทียนพบข้อจำกัดมากมายภายในสวนสมุนไพร โดยพื้นฐานแล้ว สมุนไพรทุกชนิดล้วนมีข้อจำกัด แต่ละชนิดครอบครองพื้นที่เล็กๆ ในสวนสมุนไพร และไม่มีชนิดใดส่งผลกระทบต่อกันและกัน

ข้อจำกัดเหล่านี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อป้องกันไม่ให้พลังของยาศักดิ์สิทธิ์ผสมปนเปกัน มิเช่นนั้น ยาศักดิ์สิทธิ์ชนิดหนึ่งอาจได้รับผลกระทบจากยาศักดิ์สิทธิ์ชนิดอื่น ทำให้พลังชีวิตของยาศักดิ์สิทธิ์นั้นลดลง และยากที่จะมีอายุยืนยาวมาก ๆ

หรือยาบางชนิดที่มีฤทธิ์รุนแรงน่ากลัวซึ่งอาจกัดกินพลังงานทางจิตวิญญาณและอาจทำลายยาชนิดอื่นได้ด้วย

เพื่อป้องกันอุบัติเหตุใดๆ ผู้คนในวัดจึงแยกสมุนไพรออกจากกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่พวกเขาตั้งข้อจำกัดเหล่านี้ขึ้นมา

แน่นอนว่าข้อจำกัดเหล่านี้ไม่ได้เข้มงวดมากนักในแง่ของการป้องกัน มิเช่นนั้นคงไม่มีใครสามารถเข้าถึงยาศักดิ์สิทธิ์ได้

ในขณะนั้น เหล่าท่านลอร์ดที่แท้จริงได้เข้ามาและเริ่มฝ่าฟันข้อจำกัดต่างๆ

เมื่อข้อจำกัดนั้นถูกยกเลิกแล้ว ยาที่อยู่ข้างในจึงจะสามารถรับประทานได้

เย่เทียนไม่รอช้า เริ่มทำลายข้อจำกัดของยาศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ตรงหน้าเขาทันที

*แตก!* เย่เทียนทำลายข้อจำกัดด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวอย่างง่ายดาย แล้วหยิบสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง… เมื่อพิจารณาจากอายุแล้ว สมุนไพรนี้มีอายุอย่างน้อย 1.1 พันล้านปี ทำให้มันมีค่ามหาศาล มีค่ามากกว่าสิ่งประดิษฐ์ระดับสูงสุดเสียอีก! เย่เทียนเหลือบมองไปยังเหล่าจักรพรรดิแท้คนอื่นๆ บางคนพบว่าการทำลายข้อจำกัดนั้นยากลำบาก ต้องใช้เวลานานมากในการเอาชนะข้อจำกัดของสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์เพียงชนิดเดียว

ดูจากความเร็วของพวกเขาแล้ว ครั้งนี้พวกเขาคงได้สมุนไพรวิเศษมาแค่ชนิดเดียวเท่านั้น

เย่เทียนไม่เสียเวลา เขาทุ่มสุดตัวและฝ่าฟันข้อจำกัดของยาศักดิ์สิทธิ์แต่ละชนิด จนได้มาทีละอย่าง

ทุกคนต่างอิจฉาความสามารถในการเก็บเกี่ยวสมุนไพรของเย่เทียนอย่างรวดเร็ว แต่ไม่มีใครกล้าแย่งชิงกับเขา เพราะนั่นจะเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ! สิบต้น! ร้อยต้น! พันต้น! หมื่นต้น! สวนสมุนไพรแห่งนี้มีสมุนไพรอย่างน้อยหนึ่งแสนต้น แต่ความเร็วของเย่เทียนนั้นเร็วเกินไป เขาเก็บเกี่ยวได้หลายหมื่นต้นในเวลาอันสั้น และยังคงเก็บเกี่ยวต่อไปเรื่อยๆ

จักรพรรดิที่แท้จริงอีกสองคนในอันดับจักรพรรดิที่แท้จริงก็ได้รับผลตอบแทนอย่างมากมายเช่นกัน โดยได้รับสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์กว่าพันชนิด แม้ว่าจะเทียบไม่ได้กับความมั่งคั่งของเย่เทียน แต่มันก็ยังเป็นโชคลาภที่มหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ

ในขณะที่เย่เทียนกำลังคาดหวังว่าจะเก็บเกี่ยวสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ได้มากกว่า 50,000 เม็ด ออร่าของจักรพรรดิแท้จริงก็แผ่กระจายออกมาจากภายนอก

ในบรรดาพลังเหล่านั้น มีพลังออร่าของบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นที่ทรงพลังถึงสามพลัง! เย่เทียนจึงได้รู้ว่าพวกเขาทั้งสามคือใครก็ต่อเมื่อบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นทั้งสามลงมาแล้วเท่านั้น

ท่านลั่วไห่ผู้แท้จริง! ท่านจินลวนผู้แท้จริง! ท่านเป่ยเซียงผู้แท้จริง! ทั้งสามท่านนี้คือ 2.

เซียนแท้ระดับครึ่งขั้นทั้งสองลงมายังสวนสมุนไพร แต่แทนที่จะลงมือทันที พวกเขากลับฉวยโอกาสทำลายข้อจำกัดของสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์แต่ละชนิด แล้วเข้าร่วมกับกลุ่มผู้เก็บเกี่ยว

มหาจักรพรรดิระดับครึ่งขั้นทั้งสามคนนี้ไม่ช้าเลยในการได้มาซึ่งยาศักดิ์สิทธิ์ และมหาจักรพรรดิลั่วไห่ยังเร็วกว่าเย่เทียนในการได้มาซึ่งยาศักดิ์สิทธิ์เสียอีก

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าจักรพรรดิแท้จริงลั่วไห่แข็งแกร่งกว่าเย่เทียน เพียงแต่หมายความว่าวิธีการทำลายข้อจำกัดของจักรพรรดิแท้จริงลั่วไห่นั้นซับซ้อนกว่าเท่านั้น

พบว่าจ้าวแห่งทะเลมรณะกำลังใช้ไม้เล็กๆ ตีไปที่ข้อจำกัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่ไม้ตีไปที่ข้อจำกัดนั้น ข้อจำกัดเหล่านั้นก็จะแตกกระจายราวกับแก้วที่ถูกเหล็กทุบ! เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เทียนจึงรู้ว่าเขาสามารถได้รับยาศักดิ์สิทธิ์ได้สูงสุดเพียง 30,000 หน่วยเท่านั้น

สิ่งเดียวที่พอจะพอเอาตัวรอดได้ก็คือ เขาได้นำเอาสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่มีอายุนับพันล้านปีมาตั้งแต่แรกเริ่มมาด้วย และเนื่องจากเขาเริ่มเก็บรวบรวมสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มาก่อนบรรพบุรุษแท้ระดับครึ่งขั้นทั้งสาม การเก็บเกี่ยวของเขาจึงย่อมยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างแน่นอน