จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1646 ข่มขู่

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า
ทั้งภายในและภายนอกราชสำนัก ต่างก็เงียบสงบลงไปโดยสิ้นเชิง
ทางฝ่ายขององค์ชายสาม ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย!
ฝ่ายของไท่จื่อ ก็เช่นเดียวกัน
ยิ่งทางสถาบันก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน!
ทุกคนทุกฝ่ายเหมือนจะหยุดทุกการกระทำและการเคลื่อนไหว!
กำลังรอคอยอะไรกันอยู่เหรอ
และในเวลานี้เอง ผู้หญิงสองคน ทั้งที่เป็นผู้ใหญ่และเด็ก ก็ได้มาถึงด้านล่างของปลายเขาที่เป็นที่ตั้งของสถาบัน
หลังจากลูกศิษย์ที่เฝ้าอารักขาภูเขาสอบถามความประสงค์ที่ผู้หญิงทั้งสองคนมายังที่นี่แล้ว ก็รีบขึ้นไปบนเขาเพื่อแจ้งให้กับหลินหยุนทราบ
หลินหยุนเองก็คาดคิดไม่ถึงเลยว่า
หญิงทั้งสองคนจะมาหาเขาในเวลานี้
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่สักพัก ก็ได้เดินออกมาจากวิมาน
ที่ปลายเขา
ทั้งสามคนได้พบเจอกัน
โม่หยู่มีท่าทางที่กระสับกระส่ายอยู่บ้าง เหมือนจะต้องการเข้ามาทักทายหลินหยุนด้วยความอบอุ่น และพูดสอบถามอะไร แต่เมื่อเธอมองไปเห็นคู่ดวงตาของหลินหยุนแล้วนั้น ความกล้าหาญที่ได้รวบรวมขึ้นอย่างยากเย็นก็พลันสูญสิ้นไปทั้งหมด
เมื่อเห็นโม่หยู่มีท่าทางแบบนี้ ซินเอ๋อที่อยู่ด้านหลังก็เดินขึ้นมาด้านหน้า และพูดกับหลินหยุนอย่างยิ้มแย้มว่า “พี่หลินหยุน คือคุณเองจริง ๆ ด้วย! ”
“ในช่วงเวลาที่ฉันกับพี่โม่หยู่เดินทางตระเวนไปทั่วนั้น ต่างก็ได้ยินผู้คนพูดถึงชื่อของคุณอยู่เป็นประจำ เดิมทีพวกเราก็แค่คิดว่า เป็นคนที่มีชื่อเดียวกันกับพี่หลินหยุนเท่านั้น! ”
“ต่อมาพี่โม่หยู่ก็พูดว่าผู้ที่สามารถทำให้เกิดความเคลื่อนไหวอย่างยิ่งใหญ่ในเขตกลางฟ้าได้นั้น แน่นอนว่าจะต้องเป็นพี่หลินหยุนอย่างไม่ต้องสงสัย! ”
“ทั้งที่พี่โม่หยู่พูดแบบนี้แล้ว ฉันเองก็ยังไม่เชื่อ เธอจึงได้พาฉันมาที่สถาบันเพื่อตามหา! ”
“คิดไม่ถึงเลยว่า จะเป็นพี่หลินหยุนจริง ๆ ด้วย! ”
ซินเอ๋อค่อนข้างจะตื่นเต้นอยู่บ้าง ดวงตาที่มีขนาดใหญ่และสดใสทั้งสองข้างนั้น กระพริบเป็นประกาย มองดูแล้วช่างบริสุทธิ์ไร้เดียงสาอย่างที่สุด!
แต่เมื่อหลินหยุนได้ยินดังนั้น ดวงตาก็พลันเบิกกว้าง และพูดถามขึ้นว่า “พวกเธอมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ? ”
ในเมื่อตอนนั้นหญิงทั้งสองคนได้ตัดสินใจที่จะแยกจากไป แล้วในตอนนี้ ก็ไม่มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องอะไรกับเขาแล้ว
ความสัมพันธ์เพียงอย่างเดียวก็คือมีสายเลือดดาวไกอาเหมือนกัน
เพียงแค่นี้เท่านั้น!
สำหรับพวกผู้บำเพ็ญเซียนสายเลือดดาวไกอาที่อยู่ในดินแดนที่หนาวเย็นนั้น ตอนนี้หลินหยุนยังคงไม่สามารถที่จะไปจัดการช่วยเหลือได้!
นอกจากว่าจะรอให้ไท่จื่อขึ้นครองบัลลังก์อย่างเป็นทางการแล้ว แบบนั้น ก็คงจะพอมีโอกาสอยู่บ้าง!
ตอนนี้ เขามองออกอย่างชัดเจนแล้วว่า
นิกายวิญญาณ์บริสุทธิ์ สำหรับในเขตกลางฟ้าแล้ว อันที่จริงก็เป็นแค่สำนักระดับสองเท่านั้น
ที่สามารถลงมือจัดการกับเผ่ามนุษย์ดาวไกอาได้นั้น ก็เป็นเพราะคำสั่งของราชวงศ์!
นี่ไม่ใช่เรื่องราวที่ธรรมดา
อีกทั้ง เรื่องนี้ เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่กษัตริย์องค์ก่อนยังคงมีชีวิตอยู่
จวบจนวันนี้ไท่จื่อเองก็ยังไม่ได้ขึ้นครองบัลลังก์ จึงไม่สามารถที่จะจัดการแก้ไขเรื่องนี้ได้!
แม้ว่าจะรอให้ไท่จื่อขึ้นครองบัลลังก์แล้ว สำหรับคำสั่งของกษัตริย์องค์ก่อน จะสามารถแก้ไขได้หรือไม่นั้น ก็ยังไม่อาจพูดได้อยู่ดี!
แต่ก็ยังถือว่าพอมีโอกาสอยู่บ้าง!
ถึงแม้จะไม่สามารถแก้ไขได้ในเร็ววัน แต่สามารถที่จะทำให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นได้บ้างในแดนเหมันต์ โดยไม่ให้นิกายวิญญาณ์บริสุทธิ์ไปไล่ล่าสังหารอีก แค่นี้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว!
เห็นท่าทางของหลินหยุนแล้ว โม่หยู่ก็รีบเดินขึ้นมาด้านหน้า และพูดว่า “พี่หลินหยุน ที่จริงพวกเรา……”
ไม่ทันรอให้เธอพูดจบ หลินหยุนก็ยกมือขึ้นขวางไว้ และพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีก ฉันเคารพในการตัดสินใจของพวกเธอ พูดมาสิ ที่มาหาฉันมีธุระอะไรกัน? ”
โม่หยู่ก้มหน้าและพูดขึ้นอย่างหมดหวัง “พี่หลินหยุน ฉันกับซินเอ๋อยังต้องการที่จะติดตามอยู่ข้างกายของคุณ! หวังว่าพี่หลินหยุนจะตอบตกลงด้วย! ”
หลินหยุนพูดว่า “เวลานี้ฉันคือลูกศิษย์ของสถาบัน! ซึ่งไม่สะดวกที่จะให้พวกเธอติดตามอยู่ข้างกาย ดังนั้น เรื่องนี้ก็ไม่ต้องพูดอะไรกันมากแล้ว! ”
โม่หยู่เหมือนจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าหลินหยุนจะต้องพูดออกมาในลักษณะนี้ จึงรีบพูดต่อว่า “ฉันทราบดี พี่หลินหยุน สถานที่อย่างสถาบันนี้ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะสามารถเข้ามากันได้ง่าย ๆ แต่พี่หลินหยุนเพียงแค่ให้ฉันกับซินเอ๋อไปอยู่ด้วยกันกับพี่ฉินหลันก็เพียงพอแล้ว! ”
“พี่ฉินหลันอยู่คนเดียว ถ้าหากมีฉันกับซินเอ๋ออยู่ด้วยแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ยังช่วยเหลือดูแลกันได้บ้าง! ”
“อย่างน้อยก็มีคนพูดคุยด้วยเพิ่มขึ้นอีกสองคน! ”
“พี่หลินหยุน ช่วงเวลานี้ฉันกับซินเอ๋อเดินทางตระเวนกันอยู่ด้านนอก รับรู้ได้ถึงความยากลำบากในเขตกลางฟ้านี้แล้ว ซึ่งการที่ไม่มีพี่หลินหยุนอยู่ข้างกาย ผู้หญิงสองคนอย่างพวกเรา เหมือนจะมีอันตรายความเสี่ยงอยู่รอบตัวไปหมด! ”
“หวังว่าพี่หลินหยุนอย่าได้ปฏิเสธพวกเราเลย! ”
หลินหยุนสีหน้ายังคงไม่เปลี่ยน และพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ไม่จำเป็นหรอก! ไม่ง่ายเลยที่พวกเธอจะมาถึงเขตกลางฟ้านี้ได้ จึงควรที่จะมุ่งมั่นพัฒนาไปในทิศทางที่ตนเองต้องการ หากคิดจะอยู่ข้างกายของฉันตลอดไปนั้น ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีอะไร! ”
“พอเถอะ พวกเธอกลับไปกันได้แล้ว! ”
เมื่อพูดจบ หลินหยุนก็หันหลังแล้วเดินจากไป
มองไปยังเงาหลังของหลินหยุน ซินเอ๋อก็พูดขึ้นว่า “พี่หลินหยุน จะเดินจากไปแบบนี้เลยเหรอ? ”
หลินหยุนหยุดฝีเท้าลง และหันกลับมามองที่ซินเอ๋อ
เวลานี้ ใบหน้าของซินเอ๋อไม่ได้บริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหมือนกับเมื่อสักครู่แล้ว
โดยได้จ้องมองสบตากับหลินหยุนอย่างแข็งทื่อ!
หลินหยุนส่งเสียงฮึอย่างเย็นชาและพูดว่า “เธอจะกักตัวฉันเอาไว้ตรงนี้เหรอ? ”
ซินเอ๋อเปลี่ยนท่าทางกลายเป็นสาวน้อยคนเดิม และพูดอย่างเย็นชาขึ้นว่า “พี่หลินหยุนอย่าลืมนะว่าตนเองมีประวัติความเป็นมาอย่างไร! ”
“ฉันได้ยินว่า เวลานี้พี่หลินหยุนได้กลายเป็นคนของไท่จื่อแล้ว! ”
“ถ้าหากประวัติความเป็นมาของพี่หลินหยุนได้ถูกไท่จื่อ หรือเป็นที่รับรู้ไปทั่วทั้งเขตกลางฟ้าแล้วล่ะก็……”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปในสถานการณ์แบบใดกัน? ”
ได้ยินที่ซินเอ๋อพูด หลินหยุนพลันหัวเราะขึ้น และมองไปที่ซินเอ๋ออย่างมีความหมาย พร้อมกับพูดขึ้นว่า “เธอกำลังข่มขู่ฉันอยู่ใช่ไหม? ”
ซินเอ๋อพลันพูดขึ้นว่า “ถ้าหากพี่หลินหยุนคิดแบบนี้แล้วล่ะก็ งั้นก็คงจะเป็นการข่มขู่! ที่จริงแล้วหากจะพูดประวัติความเป็นมาของพี่หลินหยุนออกไป ก็ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับพวกเราเช่นกัน! ”
“จากใจจริงแล้ว พวกเราก็ไม่อยากที่จะทำแบบนี้เหมือนกัน! ”
“ข้อเรียกร้องของพวกเรานั้นง่ายดายมาก ก็แค่ติดตามอยู่ข้างกายพี่หลินหยุนก็พอแล้ว! ”
“นอกจากนี้หากในเวลาที่เหมาะสมก็แค่ต้องการให้พี่หลินหยุน แนะนำพวกเราสองคนให้กับทางไท่จื่อ! ก็เพียงเท่านี้เอง! ”
“เรื่องนี้สำหรับพี่หลินหยุนแล้ว ก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ที่ไม่ต้องลงมือลงแรงอะไรมากเลย! ”
“แต่ถ้าหากเพียงเท่านี้ พี่หลินหยุนยังไม่ยินยอมแล้วล่ะก็ พวกเราก็คงจะไม่มีวิธีการอย่างอื่น ทำได้เพียงนำประวัติเรื่องราวของพี่หลินหยุนป่าวประกาศออกไปให้เป็นที่รับรู้ไปทั่วเขตกลางฟ้าเลย! ”
“เชื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้ไท่จื่อจะรักชื่นชอบผู้มากความสามารถแค่ไหน! ”
“ก็คงไม่สามารถปกป้องชีวิตของพี่หลินหยุนเอาไว้ได้หรอก? ”
“พวกเราไม่อยากที่จะกระทำการถึงขั้นนั้น! ”
“ดังนั้นพี่หลินหยุนอย่าได้บีบบังคับพวกเราอีกเลย! ”
ใบหน้าของหลินหยุนยังคงมีรอยยิ้มอยู่บ้าง แต่เขาก็ได้หรี่ตาลงมาบ้างแล้ว
ตอนนี้จะประกาศสถานะของเขาใช่ไหม?
เขากลัวด้วยเหรอ?
ไม่กลัว!
แต่คงจะสร้างปัญหาความยุ่งยากตามมาไม่น้อย!
หลินหยุนสูดหายใจลึก มองไปที่ซินเอ๋อ และพูดว่า “ดูเหมือนว่า การที่เธอติดตามอยู่ข้างกายฉันมานานหลายปีนั้น กลับยังไม่เข้าใจในตัวตนของฉันเลย! ”
ซินเอ๋อพูดขึ้นว่า “ไม่ใช่แน่นอน! ฉันเข้าใจในตัวของพี่หลินหยุนเป็นอย่างมาก! นิสัยของพี่หลินหยุน เป็นผู้ที่มีน้ำใจและเคารพในความชอบธรรม และพี่ฉินหลันก็คือชีวิตของพี่หลินหยุน เรื่องเหล่านี้ฉันเข้าใจและรับรู้อย่างชัดเจน! ”
“ดังนั้นพี่หลินหยุนอาจจะไม่กังวลว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับตนเอง! ”
“หรืออาจจะไม่สนใจว่าตนเองจะเกิดเรื่องอะไร! ”
“แต่ถ้าหากพี่ฉินหลันจะต้องประสบกับปัญหาที่ตามมาด้วยล่ะ? ”
“ฉันคิดว่าต่อให้พี่หลินหยุนจะไม่คิดพิจารณาถึงตนเอง แต่ยังไงก็จะต้องคิดพิจารณาถึงพี่ฉินหลันอย่างแน่นอน! ”
“พี่หลินหยุน ฉันพูดได้ถูกต้องไหม? ”
หลินหยุนพยักหน้า และพูดว่า “ถูกต้อง! เป็นไปตามนี้จริง ๆ! ”
ซินเอ๋อได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะดีใจขึ้นทันที และพูดว่า “ดังนั้นเห็นไหมล่ะว่า ฉันเข้าใจในตัวของพี่หลินหยุนเป็นอย่างมากเลย!