จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1840 ปล่อยมือ

บทที่ 1840 ปล่อยมือ
2 วันต่อมา ค่ายกลก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างจริงๆ
และก็มากันทั้งหมด 12 คนแล้ว
ในเวลา 2 วันนี้ ก็มีอีก 3 คนถูกสับฆ่าตาย
ในนั้นมีเพียง 1 คนที่ส่งข้อความกลับมาแล้ว
นอกจากเซี่ยเอ๋อที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วยังมีอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้มาที่นี่
อาจเป็นเพราะรู้สึกว่าตนนั้นซ่อนตัวได้ดี ดังนั้นไม่อยากมาที่นี่แล้ว
หลินหยุนก็ไม่ได้เร่งรัดอะไร มองไปยัง 12 คนนี้ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “พวกคุณซ่อนตัวข้างนอกตามลำพัง ซึ่งตามหาตัวง่ายเกินไป ฉันจัดค่ายกลอยู่ที่นี่ อีกฝ่ายแม้ว่าจะหาเจอ ก็ไม่ง่ายเลยที่จะทะลวงเข้ามา!”
“แต่ว่า เมื่อถูกยอดฝีมือมากมายล้อมไว้ที่นี่ งั้นพวกคุณก็หมดหวังแล้ว!”
“ดังนั้นเข้าไปได้หรือไม่ ก็ยังต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกคุณ!”
“สำหรับการออกไปจากโลกครุฑทองในตอนนี้ ก็ยังพอถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดี เพียงแต่ว่าพวกคุณจะต้องมีความมั่นใจที่จะสามารถหลบหนีการตรวจสอบจากยอดฝีมือพวกนั้นได้!”
“ตอนนี้ ตัวเลือกของพวกคุณก็มีมากมาย!”
“ส่วนจะเลือกอย่างไร ล้วนแล้วก็อยู่ที่ตัวพวกคุณเอง!”
พูดจบ หลินหยุนก้าวขึ้นไปบนอากาศและออกจากเขตที่วางทุ่นระเบิด
มองเงาร่างของหลินหยุนที่จากไป หนึ่งในผู้บำเพ็ญแดนสู่ธรรมะตอนกลางรีบพูดว่า “ท่าน หรือว่าพวกเราทำได้เพียงรอความตายงั้นเหรอ? ท่านไม่สนว่าเราจะเป็นหรือตายเหรอ?”
ในเหนือนภา หลินหยุนหันกลับมาและกล่าวว่า “ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร ฝ่ายตรงข้ามที่เผชิญหน้าอยู่แข็งแกร่งแค่ไหน เรื่องนี้พวกคุณก็รู้ดี คนที่อยู่สูงกว่าก็สามารถทำได้ถึงขั้นสุดยอดแล้ว!”
เมื่อเสียงสิ้นสุดลง หลินหยุนก็จากไป ผู้คนมองหน้ากัน สีหน้าดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง
ไม่นานต่างก็ทำการตัดสินใจ สองคนในนั้นไปจากที่นี่ ไปสู่ทางเข้าโลกนั้น
และเหลืออีก 5 คน ต่างคนต่างจากไป
เห็นได้ชัดว่าซ่อนตัวได้อย่างอิสระ!
และอีก 6 คนที่เหลือทั้งหมดต่างก็เข้าสู่ค่ายกลที่หลินหยุนจัดไว้
ไม่นาน ค่ายกลก็กลายเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ทั้ง 6 คนซ่อนตัวอยู่ในนั้น
และหลินหยุนทางนี้ มาถึงที่ซึ่งเป็นทางเข้าโลกก่อนแล้ว ไม่นานก็เจอ 2 คนนั้นกำลังบินมาทางนี้
ที่ซึ่งอยู่ตรงปากทางเข้าโลก หลังจากที่ทั้งสองคนหยุดอยู่ครู่หนึ่ง รีบเปลี่ยนชุดกิโมโนทันที แล้วยังเปลี่ยนลักษณะใบหน้าอีกด้วย ชี่ในร่างกายก็เปลี่ยนด้วยทั้งหมด
หลังจากที่ทำเสร็จแล้ว ทั้งสองคนลอยตัวบินออกจากโลกไป
แต่ เพิ่งออกไป ก็ถูกล้อมรอบด้วยยอดฝีมือนับไม่ถ้วน ก่อนหน้านี้ผู้บำเพ็ญเซียนไปมาเข้าออกก็มีไม่มาก แถมก็ไม่มีผู้บำเพ็ญเซียนแดนสู่ธรรมะ
ในตอนนี้เห็นทั้ง 2 ออกมาพร้อมกัน และทันใดนั้นทุกคนก็ล้อมรอบกัน
หลินหยุนส่ายหน้าเบาๆ แม้ว่าสองคนนี้มีอีกตัวตนหนึ่งเพื่อกำบังก็ตาม เกรงว่าจะเป็นเรื่องยากที่จะหลบหนีไปจากการถูกล้อม โดยยอดฝีมือจำนวนมากเช่นนี้
มองดูป้ายหยกอีกครั้ง ตามการกระจายของแสงสว่าง หลินหยุนรู้สถานการณ์โดยรวม
เซี่ยเอ๋อคนนั้น ราวกับว่ามันหายไปอย่างสมบูรณ์
นอกจากเซี่ยเอ๋อคนนั้น น่าจะยังมียอดฝีมือของแดนจ้าวแห่งเต๋าอีกคนหนึ่งถึงจะถูก!
แต่ผู้คนกลับนำลูกแก้วดั้งเดิมครุฑทอง มอบให้เซี่ยเอ๋อทั้งหมด และไม่ได้มอบให้จ้าวแห่งเต๋าคนนั้นเลย นี่คือเรื่องที่หลินหยุนไม่อาจเข้าใจได้!
คิดมาถึงตรงนี้ หลินหยุนใช้ป้ายหยกติดต่อกับหวูเหวยอีกครั้ง หวูเหวยในขณะนี้ได้เรียนรู้ขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่จากช่องทางอื่น แต่สำหรับลูกน้องผู้บำเพ็ญตน สรุปว่าเหตุการณ์เป็นอย่างไร ก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ
ในเวลานี้เห็นหลินหยุนติดต่อมา หวูเหวยก็รีบถามทันที “โลกเปิดมาเป็นเวลานานแล้ว ทำไมคุณถึงเพิ่งติดต่อฉัน? สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”
หลินหยุนกล่าว “วันนี้กองกำลังเหนือชั้นทั้งห้าทิศ ต่างคนต่างมียอดฝีมือแดนจ้าวแห่งเต๋าหนึ่งคน เข้าสู่ท่ามกลางโลกครุฑทองเพื่อค้นหาที่อยู่คนของเรา ถูกพบไปแล้ว 4 รายและถูกสับฆ่าไปแล้ว”
“นอกจากนี้ ส่งลูกน้องไปแล้วอีก 6 คน ซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ค่อนข้างปลอดภัย ณ ตอนนี้ยังไม่มีปัญหา เพียงแต่ว่า 6 คนนี้ ก็สามารถล่าช้าได้เพียงเล็กน้อย โอกาสรอดมีต่ำมาก!”
“ยังมีอีก 2 คน เลือกที่จะใช้ตัวตนเดิมของตนเพื่อออกจากโลกครุฑทอง ตอนนี้กำลังถูกผู้คนมากมายล้อมไว้อยู่!”
“อีก 6 คนที่เหลือ เลือกที่จะซ่อนตัวตามลำพัง ไม่ได้เข้าไปในสถานที่ที่ฉันจัดการไว้ให้พวกเขา!”
“ทั้งหมด 18 คน! และมีอีก 1 คนชื่อว่าเซี่ยเอ๋อ ตั้งแต่โลกเปิดตอนแรก ก็ได้ซ่อนร่องรอยเอาไว้!”
“ในครั้งนี้ ทั้งหมดได้รับลูกแก้วดั้งเดิมครุฑทอง 7 ลูก ในเวลานี้ทุกอย่างอยู่ในมือของเซี่ยเอ๋อ!”
“แต่ว่า ฉันก็หมดทางค้นหาที่อยู่ของคนๆนี้ ในเวลานี้คนอื่นยังสามารถดึงดูดพลังจากยอดฝีมือของกองกำลังห้าทิศ อาศัยโอกาสนี้ ถ้าให้ดีสามารถหาเซี่ยเอ๋อคนนั้นเจอ ไม่รู้ว่าท่านจะมีช่องทางการติดต่ออะไรบ้าง!”
ได้ยินหลินหยุนพูดเช่นนี้ หวูเหวยตื่นเต้นขึ้นมาทันที และรีบพูดว่า “คุณพูดอะไรนะ? ครั้งนี้ พวกเราได้ลูกแก้วดั้งเดิม 7 ลูกแล้ว?”
หลินหยุนพยักหน้าและกล่าว “ถูกต้อง 7 ลูกจริงๆ ดังนั้นในเวลานี้ความสัมพันธ์สำคัญมาก ถ้าท่านมีวิธีในการติดต่อล่ะก็ งั้นก็ต้องรีบหน่อย……”
หลินหยุนยังไม่ทันพูดจบ หวูเหวยที่อยู่อีกฝ่ายพูดว่า “พอแล้ว คุณรีบกลับมาจากโลกครุฑทองเถอะ! มู่ฉอง ครั้งนี้คุณทำได้ดีมาก！ แต่เกี่ยวกับเรื่องถัดไป คุณก็ไม่ต้องสนใจแล้ว!”
หลินหยุนกล่าวทันที “ผู้อาวุโส นี่มันหมายความว่าอย่างไร?”
หวูเหวยกล่าว “ความหมายก็คือ คุณเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว ไม่ต้องเข้าไปยุ่งแล้ว ออกไปจากโลกครุฑทองตอนนี้ และนำป้ายหยกคืนมาให้ฉันด้วย ฉันจะบันทึกความดีความชอบให้คุณ!”
ดวงตาหลินหยุนเป็นประกาย และก็คิดไม่ถึง ว่าครั้งนี้ที่ติดต่อหวูเหวย จะมีผลลัพธ์เช่นนี้
แต่เขาก็ยังคงพยักหน้า และพูดว่า “ได้ ฉันรู้แล้ว!”
เดินออกจากโลกครุฑทอง หลินหยุนก็ถูกล้อมไปด้วยยอดฝีมือนับไม่ถ้วนในทันที
แต่เขาเป็นเพียงดั่งเทพตอนปลายก็เท่านั้น
รู้สึกเพียงเล็กน้อย ก็ไม่ได้ไปสนใจเขาอีก
ยังไงซะ ในสายตาของคนเหล่านั้น ก็แค่ดั่งเทพตอนปลายคนหนึ่งเท่านั้น ก็ไม่ได้มีอะไร
เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าร่วมเหตุการณ์สำคัญเช่นนี้เลย
ออกจากโลกครุฑทอง หลินหยุนรีบกลับไปที่สุดหล้าทะเลทันที และนำป้ายหยกส่งคืนให้หอซิวซินแห่งภพศักดิ์สิทธิ์มังกรฟ้า
แต่ก่อนที่จะส่งกลับไป เขายังวางป้ายประจำตัวของเอียนซู่ไว้ที่สุดหล้าทะเล
ตอนที่ได้เจอหลินหยุน หวูเหวยอารมณ์ดีมาก พยักหน้าให้หลินหยุนครั้งแล้วครั้งเล่า
เห็นได้ชัดว่า สำหรับเหตุการณ์ล่าสุดของหลินหยุนในโลกครุฑทอง จัดการได้น่าพึงพอใจมาก
หยิบป้ายหยกมา หวูเหวยกล่าว “เรื่องนี้คุณทำได้สวยงามมาก ประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง ฉันจะไม่ลืมมัน รอให้เรื่องนี้จบ ฉันจะบันทึกความดีความชอบให้คุณ แต่ก่อนรับปากให้คุณมีหน้าที่ดูแลพื้นที่ตามลำพัง ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!”
“แต่ว่า โลกศูนย์กลางจักรวาลนี้ ล้วนแล้วมีความสำคัญอย่างยิ่ง ถ้าคุณต้องการควบคุมพื้นที่ งั้นจะต้องอยู่ไกลจากที่ซึ่งตรงใจกลางจักรวาลแล้ว!”
“ถ้าคุณเลือกที่จะเก็บไว้ งั้นฉันก็จะยกระดับให้คุณ รวมถึงผลงานที่ผ่านมา สามารถทำให้คุณชนะ 2 ระดับติดต่อกัน คุณอยากจะเลือกอย่างไร?”
หลินหยุนครุ่นคิดครู่หนึ่ง และกล่าวว่า “ต้องเก็บไว้อยู่แล้ว!”