ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 234 ขายได้มากกว่าที่คิดไว้สิบเท่า
- Home
- ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง
- บทที่ 234 ขายได้มากกว่าที่คิดไว้สิบเท่า
เรื่องเงินส่วนแบ่ง พวกเขาเข้าใจกันดีอยู่แล้ว คือจะจ่ายหลังจาก
ขายสินค้าหมด เฮ่อจือหร่านก็คุ้นเคยกับวิธีนี้ จึงไม่ได้รีบร้อนเก็บเงิน
เฮ่อจือหร่านเชื่อว่า กระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานจะต้องกลายเป็น
อาหารขายดีในโรงเตี๊ยมแน่นอน หากไม่มีอะไรผิดพลาด ถังหมิงรุ่ย
จะต้องมารับสินค้าจากนางในวันพรุ่งนี้
คิดได้ดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงรีบบอกพี่ห้าให้ฆ่ากระต่ายตัวผู้อีก
สิบตัว
เฮ่อจือหร่านไม่ต้องสั่งการ บรรดาพี่สะใภ้ก็เข้าครัวไปจัดเตรียม
ท าอาหารนี้ทันที่
เป็นไปตามที่เฮ่อจือหร่านคาดการณ์ไว้ วันรุ่งขึ้นถังหมิงรุ่ยก็มา
เยี่ยมเยือนแต่เช้า
กระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานถูกส่งไปที่เมืองมณฑล เขาคอย
สังเกตการณ์อยู่ที่นั่นและพบว่ามันได้รับความนิยมจากลูกค้าเป็น
อย่างมาก
ไม่เพียงเท่านั้น โรงเตี๊ยมยังขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานหนึ่ง
จานในราคาที่สูงลิ่วถึงสี่ต าลึง
แน่นอนว่าการที่โรงเตี๊ยมสามารถขายกระต่ายผัดเผ็ด
เปรี้ยวหวานในราคาแพงเช่นนี้ได้ ย่อมมีความเกี่ยวข้องกับถังหมิงรุ่ย
เขาขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานหนึ่งจานด้วยราคาสองต าลึง
โรงเตี๊ยมส่วนใหญ่มักจะหาก าไรมากกว่าครึ่งขึ้นไป หากไม่ขายใน
จานละราคาสี่ต าลึง ก็เหมือนจะไม่ได้ก าไรอะไรแล้ว
แต่กระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานที่ถังหมิงรุ่ยขายประสบ
ความส าเร็จเป็นอย่างมาก เถ้าแก่โรงเตี๊ยมก็แสดงท่าทีว่าต้องการ
อาหารแสนอร่อยชนิดนี้มากเท่าที่เขาต้องการ
ดังนั้นถังหมิงรุ่ยจึงรีบกลับมาเมืองอวิ่นภายในคืนนั้น โดยไม่ได้
ตรงกลับบ้านแต่มุ่งหน้ามาที่บ้านสกุลโม่ทันที่
เมื่อมาถึงบ้านสกุลโม่ เขาก็มอบเงินแปดสิบต าลึงให้เฮ่อจือหร่าน
ซึ่งมากกว่าราคาตามแผนเดิมของนางถึงสิบเท่า
เฮ่อจือหร่านมองเงินมากมายตรงหน้าด้วยความประหลาดใจและ
ถามว่า “คุณชายถัง นี่มันอะไรกัน?”
ถังหมิงรุ่ยยิ้มกล่าวว่า “ข้าขายกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานใน
ราคาห่อละสองต าลึง ต่อไปนี้การค้าที่ร่วมมือกับพี่สะใภ้เก้า ตราบใด
ที่อยู่ในมือข้า ข้าก็จะพยายามแบ่งผลก าไรครึ่งต่อครึ่งกับท่าน”
ยามนี้ถังหมิงรุ่ยยังไม่รู้ว่าค าพูดเพื่อแสดงความกตัญญูของเขา
ในวันนี้ จะท าให้เขาเสียผลก าไรไปมากเท่าไหร่ในอนาคต
อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ส าหรับถังหมิงรุ่ย เพราะ
วันหน้าการค้าของเขาก็จะแผ่ขยายไปทั่วดินแดน การร่วมมือกับคน
สกุลโม่เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
เฮ่อจือหร่านเห็นถังหมิงรุ่ยเสนอวิธีแบ่งผลก าไรเช่นนี้ด้วยตัวเอง
นางจึงไม่มีท่าทีจะปฏิเสธแต่อย่างใด
แม้ว่านางจะมีเงินมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ในพื้นที่มิติ แต่ใครบ้างจะ
รังเกียจว่าตนเองมีเงินมากเกินไป?
หลังจากเก็บเงินแปดลิบต าลึงไว้เรียบร้อยแล้ว ถังหมิงรุ่ยก็
จ่ายเงินจากการขายตุ๊กตาเพิ่มให้ เพราะมีตุ๊กตาจ านวนมากและเขา
ต้องการก าไรที่มากขึ้น มันจึงไม่ได้ขายเร็วเหมือนกับกระต่ายผัดเผ็ด
เปรี้ยวหวาน
ดังนั้นวันนี้สิ่งที่ส่งมอบให้เฮ่อจือหร่านมีเพียงส่วนแบ่งจากการ
ขายตุ๊กตาเพียงบางส่วนเท่านั้น
แม้จะเป็นเช่นนี้ ส าหรับเฮ่อจือหร่านแล้วก็ถือว่าได้รับรายได้ก้อน
ใหญ่
ถังหมิงรุ่ยรีบไปส่งกระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานที่เมืองมณฑล เขา
ทักทายอย่างรวดเร็วและจากไปอย่างเร่งรีบ
หลังจากส่งถังหมิงรุ่ยไปแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ยังท ากระต่ายผัดเผ็ด
เปรี้ยวหวานต่อไปพร้อมกับพวกพี่สะใภ้ง
เรื่องในบ้านทั้งหมดล้วนเป็นเฮ่อจือหร่านที่คอยดูแลจัดการ ส่วน
โม่จิ่วเยี่ยพาเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ ไปช่วยชาวบ้านเก็บกวาดหิน
ออกจากที่ดินรกร้าง
พวกเขาท างานกันอยู่ห้าวัน ไม่เพียงจัดการเรื่องที่ดินรกร้าง
เรียบร้อย ชาวบ้านที่ใจดีก็ยังช่วยถอนวัชพืชออกด้วยความเต็มใจ
ที่ดินรกร้างเช่นนี้ พอถึงช่วงฤดูใบไม้ผลิของปีหน้า ก็เหลือเพียง
ไถพรวนดินเล็กน้อยก็สามารถเพาะปลูกพืชผักได้แล้ว
หลังจากจัดการเรื่องที่ดินรกร้างเสร็จ โม่จิ่วเยี่ยก็ยังไม่ได้อยู่เฉย
เขาจ้างงานพวกชาวบ้านด้วยค่าแรงวันละยี่สิบเหวิน ให้รื้อบ้าน
ร้างทั้งหมดที่อยู่ตรงเชิงเขา และเก็บกวาดซากปรักหักพังให้สะอาด
ขณะเดียวกัน เขาก็ก าลังวุ่นวายกับการซื้อวัสดุต่าง ๆ ส าหรับ
การสร้างบ้านด้วย
ตอนนี้กระต่ายตัวผู้ที่สามารถฆ่าได้ในบ้านถูกเชือดไปหมดแล้ว
การท ากระต่ายผัดเผ็ดเปรี้ยวหวานขายจึงต้องรอไปจนถึงหลังปีใหม่
ให้ลูกกระต่ายพวกนั้นเติบโต
หนังกระต่ายชุดแรกก็ท าเสร็จแล้ว
เฮ่อจือหร่านซื้อสีย้อมมาจากร้านค้าในเถาเป่า และย้อมหนัง
กระต่ายให้เป็นสีสวยงาม
หนังกระต่ายที่ย้อมสีแล้วให้ความรู้สึกนุ่มนวลเมื่อสัมผัส ต่างจาก
ความรู้สึกแข็งกระด้างที่ทุกคนคุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะน าหนังกระต่ายสวย ๆ เหล่านี้ไปท าอะไร แค่ดู
จากสีสันก็คงเป็นของเพียงหนึ่งเดียวในราชวงศ์ต้าซุ่นแล้ว
เมื่อชาติก่อน เด็กสาวมากมายซื้อพวงกุญแจรูปกระต่ายหูยาวที่
ท าจากหนังกระต่าย รูปลักษณ์ที่น่ารักของกระต่ายหูยาวนั้นเป็นที่
นิยมมาก และด้วยสีสันที่หลากหลาย ท าให้ผู้ซื้อมีตัวเลือกมากมาย นี่
คือจุดเด่นส าคัญที่สุดของพวงกุญแจกระต่ายหูยาว
ดังนั้น นางจึงวางแผนจะใช้หนังกระต่ายเหล่านี้ท าจี้ขนกระต่าย
เรื่องหนังกระต่ายก็ไม่ต้องกังวลใจ เพราะเมื่อกระต่ายที่เลี้ยงใน
บ้านขยายจ านวนขึ้น ในอนาคตก็จะมีหนังกระต่ายมากขึ้นเรื่อย ๆ
นางเชื่อว่ามันจะไม่เหมือนตุ๊กตาที่อาจหยุดชะงักได้
เฮ่อจือหร่านวาดแบบร่างในพื้นที่มิติ แล้วน าหนังกระต่ายสีสัน
สวยงามไปหาพี่สะใภ้
นางสามารถคิดและออกแบบได้ทั้งหมด แต่ทักษะในการลงมือท า
ยังอ่อนด้อยอยู่บ้าง หนังกระต่ายดี ๆ แบบนี้ เฮ่อจือหร่านไม่กล้าลงมือ
ท าเองสุ่มสี่สุ่มห้า หากท าพลาดจะพาให้เสียดายเสียเปล่า
พี่สะใภ้ทั้งหลายก าลังรวมกันท าตุ๊กตา เมื่อเห็นน้องสะใภ้เก้าหอบ
ก้อนขนฟูหลากสีเดินเข้ามา ครั้งแรกพวกนางยังไม่ทันได้สังเกตว่า
เป็นหนังกระต่าย
พี่สะใภ้รองลุกขึ้นยืนพร้อมกับรับของจากมือนางแล้วถาม
“น้องสะใภ้เก้า นี่คือ…” นางยังพูดไม่ทันจบก็นึกขึ้นได้ “น้องสะใภ้เก้า
นี่คือหนังกระต่ายใช่หรือไม่?”
เฮ่อจือหร่านพยักหน้ายิ้ม “ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้าซื้อสีย้อมจาก
ชาวต่างชาติมาย้อมหนังกระต่ายพวกนี้ สีออกมาสวยดีทีเดียว ข้าจึง
คิดแบบตุ๊กตาขึ้นมาใหม่ อยากให้พวกท่านลองท าดู”
พี่สะใภ้คนอื่นได้ยินว่าหนังกระต่ายสีสันสดใสเหล่านี้จะเอามาท า
ตุ๊กตาก็พากันล้อมวงเข้ามา หยิบจับขึ้นมาดูกันอย่างคึกคัก
“น้องสะใภ้เก้า สีสวยขนาดนี้ ถ้าเอามาท าเสื้อขนสัตว์ก็คงจะสวย
มากแน่” พี่สะใภ้ใหญ่อดพูดไม่ได้
ในใจนางแทบจะเห็นภาพเสื้อขนสัตว์ที่ท าจากหนังกระต่ายแล้ว
พี่สะใภ้เจ็ดก็เห็นด้วย “สีสวยเช่นนี้ ท าอะไรก็คงจะสวยทั้งนั้น”
เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าเสื้อขนสัตว์ที่ท าจากหนังกระต่ายนั้นสวยมาก
แต่ไม่ใช่หนังกระต่ายแบบนี้ ถ้านางจ าไม่ผิด ในชาติก่อนเสื้อขน
กระต่ายที่ผู้คนสวมใส่ล้วนท าจากขนของกระต่ายถ่าทู่
แต่หากบรรดาพี่สะใภ้อยากจะท าเสื้อหนัง หลังจากสร้างบ้าน
เสร็จแล้ว นางอาจพิจารณาเลี้ยงกระต่ายถ่าทู่เพิ่มด้วย
ตอนนี้ที่บ้านยังไม่พร้อมจะขยายการเลี้ยงสัตว์ การท าตุ๊กตาขน
กระต่ายได้บ้างก็ถือว่าดีแล้ว
แม้ว่านางจะมีพื้นที่มิติที่มีเงินมากมายจนใช้จ่ายไม่หมดไปหลาย
ชั่วอายุคน แต่เฮ่อจือหร่านคิดว่าในบ้านก็มีสตรีอยู่มาก
ไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบัน ที่ใดที่มีสตรีอยู่มาก ก็มักจะกลายเป็น
สถานที่ที่มีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น ในทางกลับกัน ถ้าทุกคนมีงาน
ของตัวเองให้ท า ก็จะไม่มีเวลาไปคิดเรื่องไร้สาระ ช่วยให้ทุกคนต่าง
สามัคคี
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังหวังว่าพี่สะใภ้ทุกคนจะได้มีฝีมือติดตัวไปใน
อนาคต แม้จะเป็นหญิงม่าย ก็สามารถเป็นหญิงม่ายที่พึ่งพาและยืน
หยัดด้วยตัวเองได้
เฮ่อจือหร่านดึงความคิดกลับมา แล้วหยิบแบบร่างที่วาดไว้
ออกมาจากอกเสื้อ
“พี่สะใภ้ ท่านดูนี่สิเจ้าคะ นี่คือจี้ขนกระต่ายที่ข้าคิดขึ้นมา พวก
เราลองท าดูก่อนได้ ไม่ต้องกังวลว่าจะสิ้นเปลือง เพราะขนกระต่าย
ทั้งหมดล้วนเป็นของจากบ้านพวกเราเอง”
พี่สะใภ้หกค่อนข้างช่างสังเกต นางจึงมองเห็นความแตกต่างของ
แบบร่างนี้ได้ทันที่
“น้องสะใภ้เก้า จี้ที่เจ้าคิดขึ้นมานี้ น่าจะมีขนาดเท่าฝ่ามือใช่
หรือไม่?”