ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 320 คราวนี้พวกเขำจะทำให้คนสกุลโม่ไม่มีวันได้ผุดได้

เกิดอีกเลย
สถำนที่สร้ำงบ้ำนของสกุลโม่ มีหูชงเป็นผู้รับผิดชอบดูแล ทุก
อย่ำงกำลังเป็นรูปเป็นร่ำงปรากฏเค้ำโครง ช่วงเวลาที่ต้องการคนงำน
มากที่สุดได้ผ่านพ้นไปแล้ว
แม้หูชงอยากจะจ้ำงชำวบ้ำนเหล่านี้ต่อ แต่คนงำนกลับมีมาก
เกินไป หากยังจ้ำงคนจากหมู่บ้ำนซีหลิ่ง คนอื่นก็จะพลาดโอกำสนี้
เรื่องนี้ทำให้หูชงหนักใจไม่น้อย
แต่โม่จิ่วเยี่ยจะปล่อยให้เขำหนักใจเพียงลาพังได้อย่ำงไร
บังเอิญว่าสกุลโม่ก็ต้องการคนงำนไปดูแลไร่นาอยู่พอดี
หลังจากปรึกษำกับผู้นาตระกูลจ้ำวกับผู้นาตระกูลโจวแล้ว แต่ละ
ตระกูลก็ส่งคนมาช่วยงำนถึงยี่สิบคน ตกลงจ่ำยค่ำแรงให้วันละ
สามสิบเหวินเท่ำเดิม
ค่ำแรงนี้ยังนับว่ามากกว่าค่ำแรงสร้ำงบ้ำนเสียอีก ตระกูลจ้ำวและ
ตระกูลโจวต่ำงรู้ดีว่าเป็นเพราะสกุลโม่เอื้อเฟื้อต่อพวกเขำมาโดย
ตลอด ดังนั้นพวกเขำจึงเต็มใจช่วยงำนคนสกุลโม่โดยไม่ลังเล
คนตระกูลชุยตอนนี้ก็ลาบำกยิ่งนัก พวกเขำไร้เงำชุยเหวินที่คอย
หนุนหลัง แถมคนในตระกูลยังติดคุกไปอีกมาก เหลือเพียงคนที่มี
ความสามารถเพียงเล็กน้อย

เมื่อพวกเขำได้ยินว่าตระกูลจ้ำวกับตระกูลโจวกำลังช่วยงำนคน
สกุลโม่ ไม่เพียงแต่ไม่ต้องออกจากหมู่บ้ำน ซ้ำยังได้ค่ำแรงดี ๆ วันละ
สามสิบเหวิน ยิ่งตอกความริษยาในใจพวกเขำให้เพิ่มพูน
ไม่ต้องพูดถึงค่ำแรงสามสิบเหวินที่หาได้ทุกวัน หากสกุลโม่ไม่
โผล่มา ฐำนอานาจของตระกูลชุยก็คงไม่จบสิ้นลงเช่นนี้
ยิ่งเห็นท่านนายอาเภอคนใหม่สนิทชิดเชื้อกับคนสกุลโม่ พวก
เขำยิ่งมั่นใจว่าการที่ตระกูลชุยถูกถอนรากถอนโคนเช่นนี้ ล้วนเป็น
ฝีมือสกุลโม่ทั้งสิ้น
บัดนี้ เสาหลักก็หายจาก ที่นาถูกขำยจนแทบหมด เหลือเพียง
ที่ดินผืนน้อยกับลานบ้ำนไร้ค่ำ เพิ่งจะเริ่มต้นปีแท้ ๆ แต่ในบ้ำนกลับมี
เสียงครวญครางหิวโหย
คนตระกูลชุยนั่งไม่ติด พยายามหาทำงสร้ำงปัญหาให้สกุลโม่
แต่พวกเขำก็ยังไม่โง่จนถึงขั้นไม่รู้ว่าต่อให้ไปขอความช่วยเหลือ
อีกฝ่ำยก็คงไม่รับพวกเขำเข้าทำงำน พวกเขำจึงตัดใจล้มเลิก
ความคิดนี้ไป
ทว่าความแค้นนี้ ช่ำงฝืนกล้ำกลืนเสียเหลือเกิน!
กลุ่มคนปรึกษำหารือกันไปมา จนในที่สุดก็ตกลงเลือกวิธีการที่ดี
ที่สุด

สรุปง่ำย ๆ ก็คือ ตระกูลชุยจะต้องพยายามทุกวิถีทำงเพื่อสร้ำง
ความยุ่งยากให้กับสกุลโม่
หึ! คนสกุลโม่มีความสัมพันธ์อันดีกับท่านนายอาเภอแล้ว
อย่ำงไร?
ในบ้ำนมีคนที่เป็นถึงหัวหน้ำเจ้ำหน้ำที่แล้วอย่ำงไร?
คราวนี้พวกเขำจะทำให้คนสกุลโม่ไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีกเลย
……
ตอนเที่ยงวันต่อมา ชายร่างกายาท่ำทำงซื่อ ๆ คนหนึ่งจาก
ตระกูลชุย แฝงตัวเข้าไปในกลุ่มคนที่กำลังช่วยสกุลโม่สร้ำงบ้ำน
คนตระกูลโจวกับคนตระกูลจ้ำวช่วยสกุลโม่ดูแลที่นา พวกเขำ
ต่ำงคุ้นเคยกันมากเกินไปจึงลงมือที่นั่นไม่ได้ แต่การไปช่วยสร้ำงบ้ำน
เช่นนี้คงไม่มีปัญหาอะไรมาก คนพวกนั้นไม่รู้จักเขำอยู่แล้ว ย่อมคิด
ว่าเป็นเพียงคนงำนใหม่ที่เพิ่งมา
การช่วยคนสกุลโม่ทำงำนยังมีข้อดีอีกอย่ำงคือได้กินอาหาร
กลางวันโดยไม่เสียเงินหนึ่งมื้อ
ชายจากตระกูลชุยแอบย่องมาข้างเตำไฟที่สร้ำงขึ้นชั่วคราว
ฉวยโอกำสตอนที่ไม่มีใครสังเกต เทผงสีขำวห่อหนึ่งลงในหม้ออย่ำง
รวดเร็ว

เขำคิดว่าตัวเองทำได้แนบเนียนไร้ที่ติ แต่กลับถูกโม่จิ่วเยี่ยที่
ไม่ได้มาตรวจดูความคืบหน้ำของงำนก่อสร้ำงเสียนานจับได้คำหนัง
คำเขำ
โม่จิ่วเยี่ยเพิ่งเดินเข้ามา ก็เห็นมีคนแอบย่องตำมหลังคนงำน
เหล่านั้น
เดิมทีเขำได้ยินมาว่าชักโครกติดตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงอยาก
มาดูสักหน่อย ใครจะรู้ว่าจะมาพบเจอเรื่องแบบนี้
น่ำเสียดำยที่เขำอยู่ห่ำงออกไปพอสมควร รู้สึกไม่อยากแสดง
วิชำตัวเบำต่อหน้ำชำวบ้ำนเหล่านี้ จึงได้แต่เร่งฝีเท้ำติดตำมเหมือน
คนธรรมดำ ด้วยเหตุนี้จึงมาช้ำไปก้ำวหนึ่ง ทำให้ไม่สามารถขัดขวาง
อีกฝ่ำยได้ทัน
แม้จะเป็นเช่นนั้น คนของตระกูลชุยที่จงใจวางยาก็ไม่มีทำงหนี
รอดแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยเห็นคนผู้นั้นทำเรื่องเลวทรามเสร็จและกำลังจะหลบหนี
จึงปราดเข้าไปคว้ำคอเสื้อไว้
“เจ้ำเป็นใคร?”
คนของตระกูลชุยก็รู้สึกผิดอยู่แล้ว พอถูกจับได้ก็ตกใจจนตัวสั่น
เป็นเจ้ำเข้า

เขำเงยหน้ำมอง เห็นดวงตาเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งของโม่จิ่วเยี่ย
กำลังจ้องมองเขำอย่ำงเอาเรื่อง
“โม่…โม่เหล่ำจิ่ว เจ้ำจะทำอะไร”
โม่จิ่วเยี่ยไม่โกรธแต่กลับยิ้ม “ข้าต่ำงหากที่ควรถำมเจ้ำว่าคิดจะ
ทำอะไร”
ชายผู้นั้นไม่กล้ำยอมรับว่าตนเองมาเพื่อวางยาพิษ เขำพยายาม
ดิ้นรนให้หลุดจากการควบคุมของโม่จิ่วเยี่ย แต่พละกำลังของเขำจะ
ไปสู้อีกฝ่ำยได้อย่ำงไร ยิ่งดิ้นก็ยิ่งรู้สึกว่ามือที่จับคอเสื้อของเขำแน่น
ขึ้น ในที่สุดเขำก็ยอมแพ้
“เจ้ำอย่ำเข้าใจผิดนะ ข้าแค่คิดว่าพวกเราเป็นคนหมู่บ้ำน
เดียวกันทั้งนั้น เจ้ำกำลังสร้ำงบ้ำน ข้าก็แค่มาช่วยเท่านั้น”
โม่จิ่วเยี่ยจะเชื่อข้ออ้ำงแย่ ๆ เช่นนี้ได้อย่ำงไร
คำดว่าแม้แต่ตัวชายผู้นั้นเองก็คงไม่เชื่อเช่นกัน
สาหรับคนประเภทนี้ โม่จิ่วเยี่ยขี้เกียจจะเสวนาด้วย จึงลากคอ
เสื้อคนตระกูลชุยเดินตรงไปยังที่ที่มีคนอยู่มาก
หูชงเพิ่งจะสั่งการเรื่องที่ต้องทำในตอนนี้เสร็จ ก็เห็นโม่จิ่วเยี่ย
ลากคนที่ดูแปลกหน้ำเดินเข้ามา
เขำจึงเดินเข้าไปต้อนรับ “คุณชายเก้ำ นี่คือ?”
โม่จิ่วเยี่ยแค่นเสียงเย็นชำ แล้วโยนคนตระกูลชุยลงพื้น

“คนผู้นี้แอบวางยาลงในน้ำแกง ข้าจับเขำได้คำหนังคำเขำ”
หูชงได้ยินดังนั้นก็ตกใจมาก หากเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วย
เล่ห์เหลี่ยมกลโกงของเหล่ำคนตระกูลใหญ่ การวางยาเช่นนี้ถือเป็น
เรื่องปกติ
แต่ในซีเป่ยที่ยากจน อีกทั้งดูจากคนตรงหน้ำที่แต่งตัวเหมือน
ชำวนา จะมีความคิดสกปรกเช่นนี้ได้อย่ำงไร?
เขำคิดในใจด้วยความหวาดหวั่น ทั่วทั้งสถำนที่ก่อสร้ำงแห่งนี้มี
คนงำนรวมกันกว่าร้อยคน หากนี่เป็นยาพิษร้ำยแรง ก็เท่ำกับพราก
ชีวิตคนกว่าร้อยชีวิตเชียวนะ!
หูชงยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ ปกติเขำไม่เคยใช้ความรุนแรง แต่คราวนี้
กลับอดไม่ได้ที่จะสาวเท้ำเข้าไปเตะคนตระกูลชุยแรง ๆ หลายครั้ง
“พูดมา! เจ้ำเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงมาวางยาพวกเราที่นี่?”
คนตระกูลชุยเห็นว่าตนเองหนีไม่พ้น จึงได้แต่พยายามแก้ตัว
“ข้าไม่ได้วางยาพิษนะ ข้าแค่อยากมาช่วยงำนจริง ๆ ค่ำแรงที่
สกุลโม่ของพวกเจ้ำให้สูงมาก ใครเห็นก็อิจฉำกันทั้งนั้น”
ที่เขำพูดมาก็ดูมีเหตุผล หากไม่ใช่โม่จิ่วเยี่ยจับการกระทำของ
เขำได้คำหนังคำเขำ คงมีคนหลงเชื่อเป็นแน่

โม่จิ่วเยี่ยไม่มีอารมณ์จะต่อล้อต่อเถียงกับคนแบบนี้ เขำเรียก
คนงำนมาสองสามคน สั่งให้พวกเขำนาหม้อน้ำแกงที่ถูกใส่ยาพิษมา
จากนั้นก็พูดกับหูชงว่า
“พี่หู รบกวนท่านช่วยดูแลเรื่องอาหารกลางวันใหม่ด้วย ข้าจะพำ
คนผู้นี้ไปที่ศำลเดี๋ยวนี้”
สาหรับคนที่เติบโตมาในครอบครัวขุนนางอย่ำงพวกเขำ เมื่อเจอ
เรื่องเช่นนี้ สิ่งแรกที่ต้องทำคือแก้ปัญหาให้ถูกต้องตำมกฎหมาย
โดยเฉพำะในยามที่พวกเขำต้องการใช้ชีวิตอย่ำงสงบสุขที่ซีเป่ย การ
กระทำทุกอย่ำงจึงต้องอยู่ภายใต้กฎระเบียบ
หูชงเองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ หลังเกิดเรื่องใหญ่อย่ำงนี้ขึ้นใต้การ
ดูแลของเขำ เขำจึงต้องให้ความสาคัญอย่ำงจริงจัง
ไม่นานโม่จิ่วเยี่ยก็ขับรถม้ำของตนเองมาถึงที่ศำลพร้อมกับพี่ห้ำ
พี่ห้ำนาขวดกระเบื้องใบเล็กบรรจุน้ำแกงที่ใส่ยาพิษไว้ ส่วนโม่จิ่ว
เยี่ยมัดตัวคนตระกูลชุยแน่นหนาแล้วโยนขึ้นรถม้ำ
เฮ่อจือหร่านซึ่งอยู่ที่บ้ำนก็ได้รับรู้เรื่องนี้เช่นกัน นางรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ย
ย่อมจัดการเรื่องนี้ได้อย่ำงเรียบร้อย จึงไม่คิดจะไปด้วย
อีกอย่ำง ต่อให้นางจะอยากไปร่วมสนุกด้วย แต่สามีนางที่คอย
จับตำดูทุกวันก็คงไม่ให้นางทำอะไรตำมใจชอบ

คนตระกูลชุยต่ำงชะโงกหน้ำออกมาจากประตูบ้ำนเพื่อมองไป
ทำงเชิงเขำ พวกเขำต่ำงสงสัยว่าทำไมคนที่ถูกส่งไปวางยาพิษถึงไป
นานขนาดนี้ คงไม่ใช่ว่าเกิดอะไรขึ้นหรอกนะ
ขณะที่คนตระกูลชุยกำลังกังวลใจอยู่นั้น พวกเขำก็เห็นรถม้ำ
ของสกุลโม่แล่นไปยังปำกทำงเข้าหมู่บ้ำนอย่ำงรวดเร็ว