ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 319 ชีวิตประจำวัน (2)

เมื่อทั้งสองเห็นว่าโม่จิ่วเยี่ยไม่ได้พูดจำโอ้อวด พวกเขำจึงรู้สึก
สบำยใจขึ้นบ้ำง
แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ยังรู้สึกขอบคุณอีกฝ่ำยจากใจจริง
เมล็ดพันธุ์ที่มีค่ำที่ไม่เคยมีในต้ำซุ่นนี้ การที่โม่จิ่วเยี่ยยอมยกให้
โดยไม่คิดเงิน นับเป็นบุญคุณอันยิ่งใหญ่
“ดีมาก ดีมาก ข้าจะพำคนในบ้ำนไปรับเมล็ดพันธุ์ ข้าลุงเซี่ยจะ
จำบุญคุณนี้ไว้”
ฟำงฉวนโจวก็แสดงท่ำทีตำม “ถูกต้องแล้ว ข้าขอขอบคุณเจ้ำใน
นามตระกูลฟำงด้วย”
โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้สนใจเรื่องคำขอบคุณ เมล็ดพันธุ์ดี ๆ จากพื้นที่
มิติของภรรยาสามารถนาความอุดมสมบูรณ์มาสู่ชีวิตของชำวบ้ำน
ได้ ก็ถือว่าเป็นการสร้ำงผลบุญให้กับลูกที่ยังไม่เกิดมาของพวกเขำ
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เขำกับเฮ่อจือหร่านมีมากที่สุดก็คือเงินทอง
แม้ว่าพวกเขำจะไม่ลงมือทำอะไรในซีเป่ยเลย ก็มีเงินที่ใช้ไม่หมดไป
หลายชำติ
หลังจากพูดคุยกันและส่งทั้งสองกลับไปแล้ว โม่จิ่วเยี่ยก็พำ
คนงำนที่จ้ำงมาไปแบ่งพื้นที่เพำะปลูก

แม้ครอบครัวของพวกเขำจะมีที่ดินทำกินมากมาย แต่ชนิดของ
พืชที่ปลูกก็หลากหลายเช่นกัน
ในหมู่บ้ำนซีหลิ่งไม่มีนาข้าว แต่ก็ปลูกพืชผักผลไม้ที่มีมูลค่ำและ
รสชำติอร่อยเอาไว้มากมาย
โดยเฉพำะพริก มันเป็นพืชที่หาได้ยากในยุคนี้ สามารถนาไป
ปรุงอาหารได้หลากหลายอย่ำง อีกทั้งยังอร่อยมาก
ดังนั้นในปีนี้พวกเขำจึงตัดสินใจปลูกพริกถึงยี่สิบหมู่
ส่วนพืชชนิดอื่นก็ยังเน้นปลูกพวกธัญพืชเป็นหลัก แน่นอนว่า
ชนิดของพืชพรรณก็ต้องครบถ้วน
ในช่วงเวลานั้นโม่หานเยี่ยไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่ำ นางใช้
เวลาว่างจากการเลี้ยงกระต่ำยและสัตว์เลี้ยงอย่ำอื่น ศึกษำตำรา
สมุนไพรที่เฮ่อจือหร่านมอบให้หลายต่อหลายรอบ
เมื่อไม่นานมานี้ เฮ่อจือหร่านยังมอบเมล็ดพันธุ์สมุนไพรที่
สามารถเจริญเติบโตภายในหนึ่งปีให้กับนางด้วย
หญิงสาวผู้นี้ตื่นตั้งแต่เช้ำมืดทุกวัน ขอแบ่งที่ดินจากครอบครัว
ไปสามหมู่ แล้วลงมือสร้ำงเป็นแปลงปลูกสมุนไพรด้วยตนเอง โดยไม่
ยอมให้ใครช่วย
แปลงสมุนไพรแห่งนี้ นางต้องการลงมือดูแลพวกมันด้วยตัวเอง

เพราะพี่สะใภ้เก้ำบอกว่า หากต้องการปลูกสมุนไพรให้ดีได้
จะต้องลงมือดูแลด้วยตัวเอง เช่นนี้ถึงจะเข้าใจการเติบโตของ
สมุนไพรได้เร็วขึ้น
ความจริงแล้วเมล็ดพันธุ์สมุนไพรพวกนั้นล้วนมาจากพื้นที่มิติ
ไม่จำเป็นต้องดูแลอะไรมาก นี่เป็นความตั้งใจของเฮ่อจือหร่านที่อยาก
ฝึกความอดทนของโม่หานเยี่ย จึงไม่ได้บอกความจริงไป
หญิงสาวผู้นี้ดีทุกอย่ำง แค่ถูกคนในครอบครัวตำมใจจนเอาแต่
ใจตัวเองไปสักหน่อย
เฮ่อจือหร่านหวังว่าโม่หานเยี่ยจะเข้มแข็งขึ้น ผ่านการลงมือปลูก
สมุนไพรด้วยตัวเอง
ความตั้งใจของนางย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตำของฮูหยินผู้เฒ่ำ
แต่ก่อนตอนอยู่ในเมืองหลวง นางเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวในบ้ำน
จึงถูกตำมใจจนเสียคน
แต่ตอนนี้ทุกอย่ำงไม่เหมือนเดิมแล้ว คนทั้งบ้ำนถูกเนรเทศ
ระหว่างเดินทำงยังเผชิญกับความยากลาบำกมากมาย ตอนนี้ยังมี
ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว จะยังทำตัวเป็นคุณหนูที่
ได้รับการเลี้ยงดูอย่ำงดีได้อย่ำงไร?
ดังนั้น ฮูหยินผู้เฒ่ำจึงเห็นด้วยอย่ำงยิ่งกับวิธีการของเฮ่อจือห
ร่าน แม้จะเป็นห่วงบุตรสาวที่ต้องลาบำกทุกวัน แต่นางก็ไม่มีความคิด
ที่จะเข้าไปช่วยเหลือตั้งแต่แรก

โม่หานเยี่ยเหนื่อยจนน้ำตำไหล แต่นางก็ไม่ยอมแพ้ ยังคง
พยายามต่อไป
เมื่อไร่นาทั้งหมดถูกไถเสร็จสิ้น สมุนไพรของหญิงสาวก็ถูกปลูก
จนเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
ด้วยความพยายามนี้ นางจึงลิ้มรสกับความสาเร็จ
สกุลโม่มีที่ดินมากมาย จึงจ้ำงคนงำนมาจำนวนมาก การ
เพำะปลูกจึงคืบหน้ำเร็วกว่าครอบครัวอื่นในหมู่บ้ำน
การหว่านไถในฤดูใบไม้ผลิเสร็จสิ้นลงชั่วคราว เหลือเพียงการ
ดูแลรักษำซึ่งไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน
เมื่อถึงเวลาที่ชำวบ้ำนว่างจากงำน ก็สามารถขอให้พวกเขำมา
ช่วยได้ คนสกุลโม่เพียงแค่จ่ำยค่ำจ้ำงให้เท่านั้น
ส่วนเหล่ำอดีตผู้ใต้บังคับบัญชำที่พักอยู่ในถ้ำ ก็ยังคงมีพี่ห้ำกับพี่
หกที่คอยดูแลอยู่ทุกวัน หลังจากฟื้นฟูร่างกายมาได้ระยะหนึ่ง แม้
ร่างกายของพวกเขำจะยังไม่แข็งแรงเหมือนเดิม แต่ก็เคลื่อนไหว
ได้มากแล้ว
แม้พวกเขำอยากอยู่ที่นี่และใช้ชีวิตร่วมกับสกุลโม่ แต่ก็ยังคิดถึง
ญำติพี่น้องที่บ้ำนเกิด
วันนี้พวกเขำจึงกล่าวว่าจะกลับไปเยี่ยมบ้ำน หากเป็นไปได้ ก็จะ
พำครอบครัวมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน

แน่นอนว่าพวกเขำไม่ต้องการให้ราชสานักรู้ว่าพวกเขำยังมีชีวิต
อยู่ เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ในสกุลโม่
พวกเขำไม่ต้องการรับใช้จักรพรรดิผู้โง่เขลาอีกต่อไป
หากครั้งนี้ไม่ใช่เพราะโม่จิ่วเยี่ยไปช่วยมาจากหนานเจียง พวก
เขำคงต้องใช้ชีวิตเหมือนซำกศพเดินได้ไปชั่วชีวิต หรือไม่ก็อาจถูก
ศัตรูใช้งำนจนร่างกายแหลกสลายในสักวัน
พวกเขำเกลียดชังปรมาจำรย์ซือเหมิงที่เปลี่ยนพวกเขำให้
กลายเป็นโอสถมนุษย์ และเกลียดชังจักรพรรดิซุ่นอู่ยิ่งกว่า พวกเขำ
ได้ยินโม่จิ่วเยี่ยเล่ำว่า หลังจากข่ำวการตำยในสนามรบของพวกเขำ
ถูกส่งกลับไปยังเมืองหลวง จักรพรรดิซุ่นอู่ไม่เพียงไม่ได้มอบเงิน
ปลอบขวัญให้ครอบครัวของพวกเขำ แต่ยังกล่าวโทษว่าผู้คนที่ตำย
จากไปไร้ความสามารถกลางท้องพระโรงอีกด้วย
หากไม่ใช่เพราะจวนฮู่กั๋วกงของสกุลโม่แอบส่งคนไปมอบเงิน
ช่วยเหลือให้ครอบครัวพวกเขำ ทุกคนก็ไม่กล้ำจินตนาการว่าชีวิต
ความเป็นอยู่ของคนในบ้ำนจะลาบำกเพียงใด
เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว เหล่ำทหารก็จะรู้สึกโกรธแค้นและ
คิดถึงครอบครัวมากขึ้น
โม่จงหยวนเข้าใจความรู้สึกของพวกเขำเหล่านี้ดี นึกย้อนไป
ตอนที่เขำเพิ่งฟื้นความทรงจำและเชื่อมโยงเรื่องราวเข้าด้วยกันได้ ตัว
เขำก็รู้สึกโกรธแค้นเช่นกัน

แต่การที่ทหารเหล่านี้จะกลับบ้ำนไปเยี่ยมญำติพี่น้อง ระหว่าง
ทำงย่อมต้องใช้เงินไม่น้อย ยิ่งกว่านั้น พวกเขำยังไม่ได้กลับบ้ำนมา
หลายปี จะกลับไปมือเปล่ำหลังตำยแล้วฟื้นคืนก็คงไม่ได้
น้องสะใภ้เก้ำใจกว้ำงมาก นางจะแบ่งเงินที่หามาได้ให้กับคนใน
บ้ำนทุกเดือน
แม้ว่าเขำกับภรรยาจะเก็บออมเงินเอาไว้บ้ำง แต่ก็ยังไม่เพียงพอ
สาหรับค่ำใช้จ่ำยระหว่างทำงของทหารทุกคน
ด้วยความจำเป็น โม่จงหยวนจึงต้องไปปรึกษำเรื่องนี้กับโม่จิ่วเยี่ย
นอกจากน้องชายแล้ว เขำก็ไม่รู้จะพึ่งใครได้อีก ใครใช้ให้เขำเป็น
พี่ชายที่ไร้ความสามารถ หาเงินมาได้ไม่มากเล่ำ
เมื่อเขำไปหาโม่จิ่วเยี่ย ก็เห็นน้องชายกำลังพำคนงำนสร้ำงคอก
กระต่ำยขนาดใหญ่อยู่
ในพื้นที่มิติของเฮ่อจือหร่านได้เพำะพันธุ์สัตว์ปีกและปศุสัตว์ไว้
จำนวนมาก พวกมันเองก็ต้องมีที่อาศัยอยู่ด้วย
ที่ดินรกร้ำงของที่บ้ำนมีมากมาย ไม่ใช่ทุกที่ที่จะถูกปรับปรุงแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยกับภรรยาจึงปรึกษำกันและกันว่าจะเก็บที่ดินเหล่านี้ไว้
สาหรับสร้ำงคอกกระต่ำยและใช้ประโยชน์อย่ำงอื่น
แน่นอนว่าตอนนี้การเลี้ยงกระต่ำยเป็นอาชีพที่หาเงินได้มากที่สุด
ของสกุลโม่ การสร้ำงคอกกระต่ำยจึงต้องได้รับความสาคัญเป็น
อันดับแรก

ตำแหน่งของคอกกระต่ำยถูกคือบริเวณเชิงเขำ โดยใช้ที่ดิน
บริเวณนั้นทั้งหมดทำเป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์
คอกกระต่ำยถูกสร้ำงด้วยอิฐและกระเบื้องอย่ำงประณีต แบ่ง
ออกเป็นห้องขนาดใหญ่หลายห้อง ส่วนด้านในกรงถูกจัดวางไว้อย่ำง
เป็นระเบียบ
วันหน้ำกระต่ำยในคอกจะถูกแยกเลี้ยงเป็นสัดส่วนตำมขนาด
สายพันธุ์ และอื่น ๆ ตำมความเหมาะสม
แม้คอกกระต่ำยจะมีพื้นที่กว้ำงขวาง แต่เหมือนจะเป็นงำนใหญ่
ไม่น้อย แต่โชคดีที่การก่อสร้ำงไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อน แค่เข้าใจ
ขั้นตอนพื้นฐำนในการสร้ำงสิ่งปลูกสร้ำงก็สามารถทำได้
ทุกคนในสกุลโม่ต่ำงขยันขันแข็ง เวลาผ่านไปราวหนึ่งเดือน เข้า
สู่ช่วงปลายเดือนสี่ อากำศจึงเริ่มอบอุ่นขึ้น
ไม้ผลบนภูเขำหยั่งรากลงไปในดินเป็นอย่ำงดี เนื่องจากเป็น
ผลผลิตของพื้นที่มิติ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องดินและสภำพอากำศ ไม่ว่า
จะเป็นไม้ผลชนิดไหนก็ดูเติบโตอย่ำงมีชีวิตชีวา
ต้นไม้เหล่านี้เติบโตได้ดีเหมือนต้นไม้ที่เคยออกผลในพื้นที่มิติมา
ก่อน พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็คงจะได้เก็บเกี่ยวผลไม้นานาชนิดแน่นอน
ฝั่งพืชผลในไร่นาก็เช่นกัน หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาอันวุ่นวาย
ของการเพำะปลูกในฤดูใบไม้ผลิ ชำวบ้ำนหมู่บ้ำนซีหลิ่งต่ำงก็ไม่ได้

งานยุ่งเหมือนแต่ก่อน พวกเขาหลายคนจึงเริมคิดจะหาเงินด้วยการ ไปช่วยคนสกุลโมสร้างบ้าน