ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 390 รบกวนน้องสะใภ้เก้าด้วย

โชคดีที่จากการตรวจสอบเมื่อครู่ พิษในร่างของโม่ฉิงและหนอน
กู่ยังคงอยู่ห่างกันประมาณหนึ่งนิ้ว
ด้วยความเร็วในการแพร่กระจายของพิษ อย่างน้อยภายในหนึ่ง
เดือน หนอนกู่และพิษจะไม่มารวมตัวกัน
เวลาหนึ่งเดือนเพียงพอให้เฮ่อจือหรานช่วยโม่ฉิงถอนพิษออกได้
จากนั้นก็บ ารุงร่างกายสักระยะ แล้วค่อยก าจัดหนอนกู่
โม่จิ่วเยี่ยมองเฮ่อจือหร่านที่ก าลังครุ่นคิด ก่อนจะถามว่า
“หร่านหร่าน เป็นอย่างไรบ้าง”
เฮ่อจือหร่านตบแขนของเขาเบา ๆ “สถานการณ์ดีกว่าที่คาดไว้
เล็กน้อย ข้าจะไปหายามาช่วยถอนพิษให้ท่านพ่อ”
ลักษณะเด่นที่สุดของพิษนี้คือผู้ที่ถูกพิษไม่สามารถเคลื่อนไหว
รุนแรงได้ มิเช่นนั้นจะเป็นการเร่งให้พิษยิ่งแพร่กระจาย
เฮ่อจือหร่านเพิ่งเห็นท่าทางและขาทั้งสองข้างที่งอของโม่ฉิง นาง
ยืนยันได้ว่าโม่ฉิงคงท าท่าทางเดิมซ ้า ๆ ทุกวันในสุสาน คงไม่มีการ
เคลื่อนไหวมากนัก มิฉะนั้นขาทั้งสองข้างของเขาคงไม่กลายเป็น
เช่นนี้

ตอนนี้แผนการของเฮ่อจือหรานคือ ร่างกายของพ่อสามีที่
อ่อนแอสามารถค่อย ๆ ฟื้นฟูได้ ส่วนหนอนกู่ก็จัดการผ่าตัดเพื่อน า
ออกมาได้ตลอดเวลา เรื่องเร่งด่วนที่สุดคือการช่วยถอนพิษให้เขา
โม่จิ่วเยี่ยได้ยินว่าภรรยาสามารถช่วยถอนพิษให้บิดาได้ จึงถาม
ด้วยความดีใจ “แล้วหนอนกู่เล่า?”
เฮ่อจือหร่านชี้ไปยังต าแหน่งที่หนอนกู่อยู่ในร่างของโม่ฉิง
“ตรงนี้ใกล้กับหัวใจ และจากการตรวจสอบ ข้ายืนยันได้ว่า
ต าแหน่งที่หนอนกู่ซ่อนตัวอยู่นั้นลึกมาก ในระหว่างการผ่าตัดเพื่อน า
มันออกมา จะต้องมีเลือดออกมากแน่นอน ด้วยสภาพร่างกายของ
ท่านพ่อในตอนนี้ หากมีเลือดออกมาก ย่อมเป็นอันตรายถึงชีวิต”
โม่จิ่วเยี่ยได้ยินเฮ่อจือหร่านพูดเช่นนั้น ก็รู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ
“หรือว่าหนอนกู่ของท่านพ่อไม่อาจก าจัดได้?”
“ไม่ใช่ว่าไม่อาจก าจัดได้ สิ่งแรกที่ต้องท าคือช่วยท่านพ่อปรับ
สภาพร่างกายให้พร้อมรับการผ่าตัด วิธีนี้จะปลอดภัยที่สุด”
พอได้ฟังค าอธิบายของเฮ่อจือหร่าน ในที่สุดโม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกถึง
ความหวัง
“ดี ข้าขอฝากเจ้าด้วย”

ในตอนนี้ หากให้เขาพูดอะไรอย่างอื่นก็ดูจะเป็นการแสร้งท า
เจ็บปวดกับความยากล าบากของภรรยาที่ก าลังตั้งครรภ์ แต่มันก็ช่วย
ไม่ได้
ห้องพยาบาลในพื้นที่มิติของเฮ่อจือหร่านไม่มีเซรุ่มที่สามารถ
ถอนพิษในร่างของโม่ฉิง นางจึงต้องไปซื้อจากร้านค้าในเถาเป่า
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะในยุคปัจจุบันได้ยกเลิกการใช้พิษชนิดนี้เพื่อใช้
ในการรักษาโรคไปแล้วหรืออย่างไร ในร้านค้าของเถาเป่าถึงไม่มี
เซรุ่มชนิดนั้นวางขาย
เฮ่อจือหร่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกดเปิดกล่องข้อความของ
นักสะสมตัวน้อย
[สวัสดีค่ะ ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ หากเห็นข้อความ
นี้รบกวนตอบกลับมาเร็วที่สุดนะคะ]
นับตั้งแต่ขอให้นักสะสมตัวน้อยช่วยเหลือนางหลายครั้ง ทั้งสองก็
มักติดต่อกันอยู่เสมอ
นักสะสมตัวน้อยยังตั้งค่าการแจ้งเตือนพิเศษส าหรับข้อความของ
เฮ่อจือหร่านด้วย
ดังนั้น ข้อความที่เฮ่อจือหร่านเพิ่งส่งออกไป จึงได้รับการตอบ
กลับมาทันที่
[ผมมาแล้ว คุณต้องการให้ช่วยอะไร?]

เฮ่อจือหร่าน [ฉันต้องการเซรุ่มที่หาได้เฉพาะที่เมือง H เท่านั้น]
นักสะสมตัวน้อย [ผมอยู่ที่เมือง H พอดีเลย คุณส่งที่อยู่มา ผมจะ
ไปซื้อให้คุณเดี๋ยวนี้]
เฮ่อจือหร่านรีบส่งที่อยู่โดยละเอียดไปพร้อมชื่อเต็มของเซรุ่ม
[คุณช่วยฉันหน่อยนะคะ ฉันก าลังช่วยชีวิตคนอยู่]
นักสะสมตัวน้อย [ได้ ผมจะไปซื้อให้ทันทีเลย]
เฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่านักสะสมตัวน้อยจะออกไปช่วยหาซื้อเซรุ่ม
นานเท่าไร โทรศัพท์ของนางไม่สามารถรับข้อความได้เมื่อออกจาก
พื้นที่มิติ ดังนั้นนางจึงต้องรออยู่ที่นี่
อย่างไรเสียพวกเขาก็เข้ามาในพื้นที่มิติจากบนรถม้า หากพวก
พี่ชายรอจนร้อนใจแล้วเปิดประตูไม่เห็นพวกเขา เมื่อถึงตอนนั้นไม่ว่า
จะอธิบายอย่างไรก็ฟังไม่ขึ้นแน่นอน
ดังนั้น เฮ่อจือหร่านจึงตัดสินใจพาโม่จิ่วเยี่ยกับพ่อสามีออกจาก
พื้นที่มิติ แล้วรออยู่ในรถม้าชั่วคราว
ในช่วงเวลานี้ นางจะใช้จิตส านึกเข้าไปในพื้นที่มิติเป็นครั้งคราว
เพื่อตรวจสอบว่ามีข่าวจากนักสะสมตัวน้อยหรือไม่
พวกเขาเพิ่งออกจากพื้นที่มิติไม่นาน ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูรถ
ม้าจากด้านนอก

“น้องเก้า น้องสะใภ้เก้า อาการของท่านพ่อเป็นอย่างไรบ้าง?”
เป็นเสียงของพี่ใหญ่
แม้ว่าโม่จิ่วเยี่ยจะสั่งไว้อย่างชัดเจนว่าห้ามพวกพี่ชายมารบกวน
น้องสะใภ้ตามก าลังรักษา แต่การรออย่างทรมานเช่นนี้ท าให้คนทน
ไม่ไหวจริง ๆ
โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเข้ามาในรถม้านานขนาดนี้แล้ว แต่กลับ
ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย เหล่าพี่ชายจึงยิ่งกระวนกระวายราว
กับมดบนกระทะร้อน
โม่จิ่วเยี่ยจนใจ ค่อย ๆ ผลักประตูรถม้าออก เห็นเหล่าพี่ชายต่าง
จ้องมองมาที่รถม้า
“พี่ใหญ่ เมื่อครู่หร่านหร่านช่วยตรวจร่างกายให้ท่านพ่อ นาง
บอกว่าในร่างกายท่านพ่อได้รับพิษเรื้อรังชนิดหนึ่ง สถานการณ์ไม่
ค่อยดีนัก ตอนนี้นางก าลังพยายามปรุงยาแก้พิษอยู่ พวกท่านอย่า
เพิ่งร้อนใจไปเลย”
เมื่อได้ยินว่าบิดาได้รับพิษเรื้อรัง ส าหรับพี่น้องสกุลโม่แล้ว มันไม่
ต่างอะไรกับการซ ้าเติมความทุกข์
อาการของบิดาน่าเป็นห่วงมากพออยู่แล้ว ยังต้องมาได้รับพิษ
เรื้อรังนี่อีก…
“น้องสะใภ้เก้า พิษของท่านพ่อสามารถรักษาได้หรือไม่?”

ตอนนี้พี่รองไม่สนใจค าเตือนของน้องเก้า เรื่องที่น้องสะใภ้ก าลัง
ปรุงยาถอนพิษอยู่ ตอนนี้เขาแค่อยากรู้ว่าท่านพ่อจะยังมีชีวิตรอด
หรือไม่
เฮ่อจือหร่านเข้าใจความรู้สึกของพี่ชายทั้งหลายได้ คงไม่มีใคร
สามารถสงบสติอารมณ์อยู่ได้หากคนที่รักของพวกเขามีอันตรายถึง
ชีวิต พวกเขาอาจเป็นเครื่องจักรที่ไร้หัวใจไปแล้ว
“ข้าก าลังพยายามปรุงยาถอนพิษอยู่ ถ้าปรุงส าเร็จ ก็น่าจะรักษา
ร่างกายของท่านพ่อได้”
เฮ่อจือหร่านไม่กล้าพูดรับรอง เพราะสุดท้ายแล้วในร้านค้าของ
เถาเป่าก็ไม่มีเซรุ่มชนิดนั้น หากนักสะสมตัวน้อยก็หาซื้อไม่ได้ จะไม่
เป็นการให้ความหวังกับทุกคนเสียเปล่าหรือ?
แม้ว่าพวกเขาพี่น้องจะไม่เข้าใจเรื่องวิชาแพทย์ แต่จากสภาพที่
อ่อนแอของบิดาก็บอกได้ว่า สภาพร่างกายของท่านนั้นไม่น่าวางใจ
จริง ๆ
แม้ว่าน้องสะใภ้เก้าจะไม่ได้บอกว่าสามารถรักษาท่านพ่อให้หาย
ได้ แต่พวกเขาทุกคนก็รู้ดีว่านางก าลังพยายามคิดหาวิธีสุดก าลัง
พี่ใหญ่ก้าวมาข้างหน้าเป็นคนแรก ค านับให้เฮ่อจือหร่านอย่าง
ลึกซึ้ง “รบกวนน้องสะใภ้เก้าด้วย”
พี่น้องคนอื่นเห็นดังนั้น จึงพากันท าตามพี่ใหญ่ ค านับเฮ่อจือห
ร่านอย่างจริงใจ

“รบกวนน้องสะใภ้เก้าด้วย…”
แต่ขณะเดียวกัน พวกเขาต่างก็รู้สึกละอายใจเช่นเดียวกับโม่จิ่ว
เยี่ย
ตอนนี้น้องสะใภ้เก้าก าลังตั้งครรภ์ ในท้องของนางคือความหวัง
ของคนสกุลโม่ และเหมือนนางจะใกล้คลอดเต็มที่
นางมีร่างกายเทอะทะเช่นนี้ แต่กลับเดินทางไกลมาถึงชายแดน
ตะวันตกเพื่อช่วยเหลือพวกเขา น้องชายที่ได้แต่งงานกับน้องสะใภ้ที่
มีคุณธรรมเช่นนี้ นับเป็นโชคดีของสกุลโม่แล้ว
การได้รับค าขอบคุณจากเหล่าพี่ชายผู้กล้าหาญ พาให้เฮ่อจือห
ร่านรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง
นางโบกมือไว ๆ
“พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน การช่วยชีวิตท่านพ่อเป็นสิ่งที่
ข้าควรท าอยู่แล้ว พวกท่านไม่ต้องมากท าเช่นนี้ อีกอย่าง ข้าก าลัง
ปรุงยาถอนพิษ หากถูกรบกวนแล้วจะท าให้ความพยายามทั้งหมด
สูญเปล่า ดังนั้น จึงต้องรบกวนพวกท่านช่วยเฝ้าที่นี่ให้ดี”
เฮ่อจือหรานอาจจ าเป็นต้องเข้าไปในพื้นที่มิติอีกครั้ง จึง
จ าเป็นต้องชี้แจงข้อดีข้อเสียให้ชัดเจนก่อน ไม่อย่างนั้น หากพี่ชาย
สามีร้อนใจมาเคาะประตูอีกคงไม่ดีแน่

แม้นางจะไม่ได้พูดตรง ๆ ว่าไม่อยากให้ใครมารบกวน แต่ทุกคน
ก็เข้าใจความหมายชัดเจน
“น้องสะใภ้เก้าวางใจ เมื่อมีพวกข้าพี่น้องอยู่ แม้แต่แมลงวันตัว
เดียวก็จะไม่ปล่อยให้เข้ามารบกวนเจ้า” พี่แปดทุบอกรับรอง
ตอนนี้พี่แปดยังคงรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง เขาสังเกตเห็นตั้งแต่
เจอกับน้องเก้าแล้วว่า ตนเองถูกน้องสะใภ้หลอกให้พามาที่ชายแดน
ตะวันตก