ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 391 ใครมาก่อนได้ก่อน

โชคดีที่ร่างกายของน้องสะใภ้เก้าแข็งแรง การเดินทางอัน
ยาวนานไม่ได้ส่งผลกระทบถึงลูกในท้อง ไม่อย่างนั้นเขาคงกลายเป็น
คนบาปของสกุลโม่แล้ว
ตอนนี้น้องสะใภ้เก้าพูดออกมาแล้วว่าห้ามไม่ให้ใครเข้าใกล้รถ
ม้า แม้โม่ชูหานจะต้องไม่นอนไม่หลับสามวันสามคืน เขาก็ต้องเฝ้า
ที่นี่ให้ดี
พอมองพี่แปดที่ดูซื่อ ๆ เฮ่อจือหร่านก็พยายามกลั้นยิ้มสุด
ความสามารถ
“ดีแล้ว มีพวกท่านคอยเฝ้าอยู่ ข้าก็สงบใจและศึกษาหายาถอน
พิษได้แน่นอน”
จากนั้นโม่จิ่วเยี่ยก็ปิดประตูรถม้าอีกครั้ง
ขณะเดียวกัน จิตส านึกของเฮ่อจือหร่านก็เข้าไปตรวจสอบใน
พื้นที่มิติ
ตอนนี้เวลาผ่านไปสองชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่นางติดต่อไปหานัก
สะสมตัวน้อย จึงจะดูว่ามีข่าวดีส่งมาบ้างหรือไม่
ทันทีที่นางเปิดโทรศัพท์ก็เห็นข้อความที่นักสะสมตัวน้อยส่งมา
ว่า

[โชคดีที่ท าให้คุณผิดหวัง ผมได้สิ่งที่คุณต้องการมาแล้ว พร้อม
จะวางขายได้ทุกเมื่อ]
เฮ่อจือหร่านตอบกลับทันที่ [ฉันเห็นแล้ว คุณช่วยน าเซรุ่มขึ้น
วางขายให้ฉันเถอะ]
หลังจากนั้นนางก็ไม่ได้รับข้อความจากนักสะสมตัวน้อยอีก แต่
ร้านค้าของเขากลับมีการแจ้งเตือนว่ามีสินค้าใหม่วางจ าหน่าย
เฮ่อจือหร่านรีบเข้าไปตรวจสอบและแน่นอนว่ามันเป็นเซรุ่มที่นาง
ต้องการ
เช่นเดียวกับที่ผ่านมา ราคาขายคือหนึ่งหยวน
เฮ่อจือหร่านรู้ดีว่าเซรุ่มชนิดนี้หายาก ราคาขายจึงสูงมาโดย
ตลอด
หากนางจ าไม่ผิด ในชาติก่อนนางเคยช่วยอาจารย์ไปซื้อมันมา
จากเมือง H ราคาตอนนั้นอยู่ที่ขวดละสามหมื่นหกพันหยวน
เงินสามหมื่นหกพันหยวนในยุคปัจจุบันไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลย หลัง
จากเฮ่อจือหร่านซื้อมาแล้วก็พบว่าเซรุ่มที่นักสะสมตัวน้อยขายให้
นางในราคาหนึ่งหยวนนั้น ไม่ใช่แค่หนึ่งอัน แต่เป็นหนึ่งกล่องเต็ม
และมีถึงสิบขวด
พอค านวนแล้ว ราคาทั้งหมดคือสามแสนหกหมื่นหยวน

ความจริงเฮ่อจือหร่านไม่รู้ว่าในยุคปัจจุบัน เซรุ่มชนิดนี้หยุดผลิต
ไปแล้ว ส่วนที่เหลืออยู่ในคลังสินค้าทั้งหมดล้วนเป็นของขึ้นราคา
เซรุ่มสิบขวดที่นักสะสมตัวน้อยซื้อมา ใช้เงินถึงหนึ่งล้านหยวน
เลยทีเดียว
อย่างไรก็ตาม เมื่อเป็นเรื่องของเฮ่อจือหร่าน เขาไม่เคยตระหนี่
อยู่แล้ว
แม้ว่าทั้งสองจะมีความสัมพันธ์ทางการค้า แต่พวกเขาต่างก็ได้รับ
ความช่วยเหลือมากมายจากอีกฝ่าย
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่รู้สึกเสียดายเงินหนึ่งล้านที่จ่ายไปแม้แต่น้อย
ทว่าเฮ่อจือหร่านเป็นคนที่ไม่ชอบเอาเปรียบ อีกทั้งนักสะสมตัว
น้อยก็ช่วยเหลือนางมามากเช่นกัน
นางจึงนึกถึงไข่มุกราตรีไม่กี่เม็ดที่โม่จิ่วเยี่ยวางไว้ในรถม้า ที่มา
ของไข่มุกราตรีเหล่านั้น โม่จิ่วเยี่ยได้เล่าไปแล้ว ทั้งหมดถูกหยิบมา
จากสุสานของหยวนเมิง
แม้ว่าไข่มุกราตรีเหล่านี้จะไม่ใหญ่เท่ากับไข่มุกที่ถูกน าออกมา
จากท้องพระคลัง แต่ก็นับว่าเป็นของล ้าค่าในบรรดาของล ้าค่า
ดังนั้น นางจึงรีบดึงจิตส านึกออกจากพื้นที่มิติ แล้วเลือกหยิบ
ไข่มุกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดจากห่อผ้าเข้าไปในพื้นที่มิติ
[ขอบคุณที่ช่วยเหลือฉัน นี่คือของขวัญส าหรับคุณค่ะ]

เฮ่อจือหร่านกล่าวจบก็ถ่ายภาพไข่มุกราตรีอย่างช านาญแล้ว
อัปโหลดขึ้นร้านค้าทันที่
เถาเป่าประเมินราคาไข่มุกราตรีไว้ที่สิบล้าน แต่เฮ่อจือหร่านตั้ง
ราคาไว้เพียงห้าล้านเท่านั้น
ต่อมา นางยังเตือนนักสะสมตัวน้อยว่า [ของดีมีเพียงชิ้นเดียว
ใครมาก่อนได้ก่อน]
ร้านค้าของนางเปิดมานาน และของโบราณที่ขายก็เป็นของแท้
ราคาสมเหตุสมผล เฮ่อจือหร่านจึงได้รับความไว้วางใจจากลูกค้า
ประจ าหลายคน
เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นชิงซื้อไข่มุกราตรีไปก่อน นางจึง
จ าเป็นต้องเตือนเขาสักหน่อย
เมื่อนักสะสมตัวน้อยได้ยินว่ามีของดี เขาย่อมไม่รอช้า รู้ดีว่า
เฮ่อจือหร่านอาจจะยุ่งมาก จึงไม่ได้ตอบกลับ แต่กดซื้อทันที่
เฮ่อจือหร่านก าลังยุ่งมากจริง ๆ หลังจากที่นางเตือนเขาไปแล้ว ก็
ปิดโทรศัพท์และถือเซรุ่มที่นักสะสมตัวน้อยช่วยซื้อมาเข้าไปในห้อง
ผ่าตัด
ตอนนี้โม่ฉิงนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด โม่จิ่วเยี่ยท าความสะอาด
ร่างกายของเขาไปแล้วรอบหนึ่ง
แต่ท่าทางการนอนของโม่ฉิงก็ท าให้ผู้คนที่เห็นรู้สึกปวดใจ

เขานอนหงาย หลังแนบกับเตียงผ่าตัด ขาทั้งสองข้างไม่อาจ
เหยียดตรงได้ ยังคงงอไปด้านหลัง
เฮ่อจือหร่านเพิ่งจะพูดไปว่า ขาทั้งสองข้างของโม่ฉิงที่งอนั้นเป็น
เพราะการนั่งคุกเข่าอยู่ในท่าเดียวมานาน ท าให้กระดูกผิดรูปและ
กล้ามเนื้อลีบ
สถานการณ์เช่นนี้ ใช้การบ าบัดทางกายภาพเพื่อฟื้นฟูร่างกาย
อย่างช้า ๆ ได้
เมื่อภรรยามีวิธีรักษาและไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตของบิดา โม่จิ่ว
เยี่ยจึงยอมรับอย่างใจเย็น
แขนของโม่ฉิงยังคงเคลื่อนไหวไปมา โม่จิ่วเยี่ยคอยช่วยกดไว้
เป็นระยะ
การใช้เซรุ่มชนิดนี้ หากผู้ป่วยยังมีสติ กระบวนการถอดพิษ
ออกมาจะทรมานมาก
โม่ฉิงเพียงแค่ปิดกั้นความทรงจ าในอดีต ไม่ใช่ว่าไม่มี
สติสัมปชัญญะ เพื่อไม่ให้เขาต้องทนทุกข์ทรมาน เฮ่อจือหร่านจึงฉีด
ยาสลบให้เขาเล็กน้อย
หลังยาสลบเข้าสู่ร่างกาย โม่ฉิงจึงหลับใหลไปอย่างรวดเร็ว
เฮ่อจือหร่านผสมเซรุ่มกับน ้าเกลือในปริมาณที่เหมาะสม แล้วฉีด
เข้าทางหลอดเลือดด าของโม่ฉิง

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เซรุ่มทั้งหมดก็ถูกฉีดเข้าไป และ
โม่ฉิงก็แสดงปฏิกิริยาอย่างชัดเจน
เส้นเลือดแดงบริเวณหน้าอกของเขาปรากฏรอยนูนขึ้นมา
เล็กน้อย หากไม่สังเกตอย่างละเอียดก็แทบจะมองไม่เห็นเลย
เฮ่อจือหร่านจ้องมองจุดนั้นโดยเฉพาะ เพราะรู้ดีระหว่างการถอน
พิษอาการจะแสดงออก
ส่วนที่นูนนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จากตอนแรกที่ไม่ชัด กลายเป็นตุ่ม
สีด าขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลือง
เมื่อเวลาผ่านไป ตุ่มสีด าเล็กก็ค่อย ๆ ขยายใหญ่ ในที่สุดเมื่อมี
ขนาดเท่าเล็บ จนกระทั่งทะลุผ่านผิวหนังและมีขนาดเล็บมือ ทั้งยังมี
เลือดสีด าไหลออกมาจากรู
“ท่านพี่ เตรียมส าลีกับน ้ายาฆ่าเชื้อไว้ให้พร้อมด้วย”
โม่จิ่วเยี่ยช่วยงานเฮ่อจือหร่านจนคล่องแล้ว พอได้รับการเอ่ย
เตือน เขาก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจในการเตรียมของให้พร้อม
ท้องน้อยของเฮ่อจือหร่านนูนสูง การก้มตัวย่อมไม่สะดวกนัก
นางจึงได้แต่สั่งการโม่จิ่วเยี่ยต่อไป
“ท่านพี่ หลังจากเลือดด าไหลออกหมดแล้ว ให้ใช้ส าลีชุบ
ไอโอดีนท าความสะอาดบริเวณผิวหนัง จนกว่าจะไม่เห็นเลือดสีด า
อีก”

พื้นที่ที่พิษเรื้อรังนี้ครอบครองในร่างกายนั้นแต่เดิมก็มีขนาดเล็ก
อีกทั้งยังรวมตัวกันอยู่จุดเดียว
ดังนั้น เลือดด าที่ไหลออกมาจากร่างของโม่ฉิงจึงไม่ได้มีมากนัก
นี่เป็นเหตุผลเดียวที่เฮ่อจือหรานกล้าจะพยายามถอนพิษให้
ขณะที่เขายังอ่อนแอ
มิฉะนั้น ด้วยสภาพร่างกายของโม่ฉิงในตอนนี้ หากเสียเลือด
มากเท่ากับตอนที่พี่ห้าถอนพิษ นางก็ไม่กล้าลงมือเด็ดขาด
ไม่ต้องพูดถึงว่าการถอนพิษจะส าเร็จหรือไม่ เพียงแค่การเสีย
เลือดมากเกินไปก็สามารถพรากชีวิตของเขาไปได้แล้ว
ทักษะของโม่จิ่วเยี่ยนั้นถือว่าช านาญมาก เขาช่วยท าความ
สะอาดคราบเลือดบริเวณบาดแผลของบิดาอย่างระมัดระวัง
เฮ่อจือหร่านเห็นว่าเขาจัดการเรียบร้อยแล้ว เดิมนางตั้งใจจะ
ทายาสมานแผลเพื่อเร่งการฟื้นตัวก่อนที่จะพันแผล
แต่ทันใดนั้น โม่จิ่วเยี่ยก็อุทาน
“หร่านหร่อน ท่านพ่อเขา…”
ด้วยความเข้าใจของเฮ่อจือหร่านที่มีต่อโม่จิ่วเยี่ย นางรู้ว่าเขามี
สภาพจิตใจที่มั่นคงมาก หากเขาส่งเสียงแบบนี้ แน่นอนว่าต้องมีบาง
สิ่งไม่ดีเกิดขึ้น

น่าเสียดายที่ต าแหน่งที่นางยืนอยู่ตอนนี้มองไม่เห็นบาดแผลของ
โม่ฉิง ก่อนโม่จิ่วเยี่ยจะพูดจบ นางจึงรีบเปลี่ยนต าแหน่งอย่างรวดเร็ว
รูเล็ก ๆ ซึ่งขับเลือดพิษออกบนร่างกายของโม่ฉิง มีแมลงพิษตัว
หนึ่งขนาดเท่าเล็บมือก าลังเคลื่อนไหวเข้าออกไปมา
ถูกต้อง เข้าออกไปมา
ไม่เพียงแต่โม่จิ่วเยี่ยเท่านั้นที่ตกใจกับฉากนี้ แม้แต่เฮ่อจือหร่าน
ก็ยังรู้สึกงุนงง
……………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
…………….