ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 428 ธุรกิจนี้เป็นไปได้หรือไม่?

เขาไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน มันดูคล้ายคางคก แต่สวยงามกว่า
คางคก แปลกประหลาดแต่สวยงามและพิเศษ
“หร่านหร่าน ข้าไม่คิดว่าการท าเครื่องประดับที่สวยงามจะ
ง่ายดายเช่นนี้”
เฮ่อจือหร่านเล่าต านานเกี่ยวกับปี่เซียะให้โม่จิ่วเยี่ยฟัง เพื่อ
อธิบายความหมายมงคลของปี่เซียะ พลางหยิบเครื่องมือขัดเงามา
ตกแต่งจี้ปี่เซียะที่น าออกมาจากแม่พิมพ์
นางไม่ใช่ช่างท าเครื่องประดับมืออาชีพ การที่รู้เรื่องเหล่านี้
ทั้งหมดเป็นเพราะอาศัยความทรงจ าเล็กน้อยจากชาติก่อน
แม้จะเป็นเช่นนั้น จี้ปี่เซียะที่ท าเสร็จก็ยังคงเหมือนกับ
เครื่องประดับที่ซื้อมาจากเถาเป่า เงางามไม่แตกต่างกันเลย และยัง
ประณีตมากอีกด้วย
โม่จิ่วเยี่ยได้รู้ความหมายมงคลของปี่เซียะ และเห็นจี้ในมือของ
ภรรยา จึงอดไม่ได้ที่จะชื่นชม
“หร่านหร่าน ข้าไม่คิดว่าสิ่งประหลาดเล็ก ๆ จะมีความหมายที่ดี
เช่นนี้ มันคงเป็นที่ชื่นชอบของคนที่ค้าขายแน่นอน อีกอย่าง
เครื่องประดับที่เจ้าท าออกมาถือว่าเป็นของชั้นเลิศเลยทีเดียว”
เฮ่อจือหร่านยิ้มภูมิใจ “เป็นอย่างไร การค้านี้เป็นไปได้หรือไม่?”

“เป็นไปได้ หร่านหร่าน เจ้าฉลาดเหลือเกิน ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าใน
หัวเล็ก ๆ ของเจ้ายังมีอะไรที่ข้าไม่รู้อีกบ้าง”
ขณะก าลังพูด โม่จิ่วเยี่ยก็ยกมือขึ้นลูบศีรษะเรียบลื่นของนาง
อย่างเอ็นดู ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความภาคภูมิใจในตัวภรรยา
ต่อมา เฮ่อจือหร่านก็ซื้อแม่พิมพ์เครื่องประดับอีกหลายชนิด แล้ว
ให้โม่จิ่วเยี่ยลองท า
ไม่นานโม่จิ่วเยี่ยก็ท าแหวนทองและก าไลสวย ๆ ออกมาหลายชิ้น
เฮ่อจือหร่านตรวจสอบแล้วน าสิ่งเหล่านี้มากองรวมกัน
“ท่านพี่ หากท่านมีเวลา ลองน าของพวกนี้ไปให้ถังหมิงรุ่ยดู แล้ว
ถามเขาว่ายินดีจะร่วมมือท าการค้านี้กับพวกเราหรือไม่”
หยุดไปชั่วครู่ เฮ่อจือหร่านก็พูดเสริมว่า “ท่านบอกเขาได้ว่า
นอกจากของพวกนี้แล้ว พวกเรายังสามารถท าเครื่องประดับที่ฝังอัญ
มณีและหยกได้อีกด้วย”
เฮ่อจือหร่านยังไม่เคยเห็นช่างฝีมือในชาติก่อนท าเครื่องประดับที่
ฝังอัญมณีและหยกด้วยตาตนเอง
แต่ตอนที่นางซื้อแม่พิมพ์ ก็เห็นว่ามีแม่พิมพ์ที่สามารถท าเช่นนั้น
ได้ ดังนั้นนางจึงคิดว่าหากนางค้นคว้าอีกเล็กน้อย ก็จะสามารถเข้าใจ
ได้

สิ่งเหล่านี้ไม่ต้องรีบร้อน ก่อนอื่นต้องดูว่าถังหมิงรุ่ยจะร่วมมือด้วย
หรือไม่ หากอีกฝ่ายไม่เต็มใจ เฮ่อจือหร่านก็จ าเป็นต้องหาคนอื่นแทน
ท้ายที่สุดแล้ว สถานะของคนสกุลโม่ในตอนนี้ก็พิเศษ การ
เพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ในหมู่บ้านซีหลิ่งอย่างเปิดเผยคงไม่ดึงดูด
ความสนใจของผู้คน แต่หากท าการค้าเครื่องประดับเช่นนี้ อาจจะ
ดึงดูดผู้คนมากขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น นางเชื่อว่าเพียงเครื่องประดับที่ท าจากแม่พิมพ์นี้
ออกสู่ท้องตลาด มันจะต้องสร้างกระแสความนิยมในการซื้อ และ
เจ้าของกิจการก็คงไม่สามารถรักษาสถานะต ่าต้อยเอาไว้ได้
แน่นอนว่าเงินและทองเหล่านี้มีต้นทุนที่แตกต่างจากกิจการอื่น ๆ
ในบ้าน ไม่ว่าถังหมิงรุ่ยจะเสนอการแบ่งผลก าไรอย่างไร พวกเขาก็
ต้องมีค่าใช้จ่ายคงที่
นี่คือทองค าและเงินของแท้ มีมูลค่าสูง เมื่อรวมกับการผลิตพิเศษ
และรูปแบบใหม่ ๆ ของนาง เกรงว่าคงเป็นไปไม่ได้ที่จะแบ่งผลก าไร
ครึ่งหนึ่งกับถังหมิงรุ่ยต่อ
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแผนการเบื้องต้นของเฮ่อจือหร่าน ยังต้อง
รอให้ถังหมิงรุ่ยยอมร่วมมือก่อน แล้วค่อยศึกษารายละเอียดต่อไป
โม่จิ่วเยี่ยก็คิดว่าความคิดในการหาเงินของภรรยานั้นไม่เลวเลย
“ดี พรุ่งนี้ข้าจะไปหาน้องชายถัง ถามว่าเขาสนใจร่วมมือกับพวก
เราหรือไม่”

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว วันรุ่งขึ้นหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ
โม่จิ่วเยี่ยก็ตั้งใจจะเข้าเมืองพร้อมกับพี่แปด ใครจะรู้ว่าเขาเพิ่งเดิน
ออกจากลานบ้าน กลับได้ยินเสียงร้องที่คุ้นเคยดังมาจากเหนือศีรษะ
เป็นเสี่ยวไป๋ที่กลับมาแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าวันนี้ตนเองคงไม่อาจเข้าเมืองได้แล้ว จึงบอกให้พี่
แปดเดินทางล่วงหน้าไปก่อน
เขายื่นแขนออกไป ไม่นานเสี่ยวไป๋ก็ร่อนลงมาเกาะ
โม่จิ่วเยี่ยลูบหัวมัน “เสี่ยวไป๋ เจ้าเหนื่อยแล้วสินะ มีข่าวดีมาบอก
ข้าใช่หรือไม่”
ขณะพูด เขาก็มองไปที่ขาของเสี่ยวไป๋
เสี่ยวไป๋เกาะเก็บขาอยู่บนแขนของเขา โม่จิ่วเยี่ยจึงมองไม่เห็น ดู
เหมือนมันจะรู้สึกถึงความกระวนกระวายของเจ้าของ จึงกระพือปีก
สองสามครั้งแล้วยืดตัวยืน พร้อมกับยื่นขาขวาออกมา
บนนั้นมีม้วนกระดาษเล็ก ๆ ผูกอยู่
โม่จิ่วเยี่ยน าม้วนกระดาษออกมา แล้วพาเสี่ยวไป๋ไปหาเฮ่อจือห
ร่าน ให้เสี่ยวไป๋เข้าไปพักในพื้นที่มิติ จากนั้นก็คลี่กระดาษออกต่อ
หน้าเฮ่อจือหร่าน
ตัวอักษรบนกระดาษแผ่นนั้นมีไม่มากนัก เนื่องจากกระดาษมี
ขนาดเล็กเกินไป ท าให้ตัวอักษรเล็ก ๆ ดูแน่นขนัดไปหมด

ขุนพลอาวุโสจินยังคงมีชีวิตอยู่ แต่สถานการณ์ไม่ค่อยดี ตอนนี้
พบปรมาจารย์ถอนพิษแล้ว แต่เพราะไม่มีกู่แม่ ปรมาจารย์คนนั้นจึง
ไม่อาจถอนพิษได้
พอได้ยินว่าขุนพลอาวุโสจินยังไม่ตายและจักรพรรดิซุ่นอู่หาตัว
ปรมาจารย์ถอนพิษเจอแล้ว ก็หมายความว่ายังคงมีความหวัง
“ท่านพี่ ให้เสี่ยวไป๋พักอยู่ในพื้นที่มิติสักวัน พรุ่งนี้ค่อยส่งหนอนกู่
ออกไปที่เมืองหลวง” เฮ่อจือหร่านเสนอ
“อืม ข้าก็คิดเช่นนั้น แต่ว่าเพราะขนาดตัวของเสี่ยวไป๋ การพา
ขวดกระเบื้องที่มีกู่แม่ไปด้วยสามใบ ข้าเกรงว่าจะท าให้มันบินล าบาก”
นี่คือเรื่องที่โม่จิ่วเยี่ยปวดหัวที่สุด
อย่างไรเขากับเฮ่อจือหร่านต่างก็แยกแยะไม่ได้ ว่าขวดใดกันแน่
ที่มีกู่แม่ที่ควบคุมกู่ลูกในร่างของขุนพลอาวุโสจิน
เฮ่อจือหร่านก็แยกแยะพวกมันไม่ออกจริง ๆ น ้าหนักของขวด
กระเบื้องไม่เบาเลย ด้วยก าลังของเสี่ยวไป๋คงแบกไปด้วยไม่ได้
คิดไปคิดมา เฮ่อจือหร่านจึงจ าต้องเปิดเผยสิ่งของจากยุค
สมัยใหม่แล้ว
นางหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วสั่งซื้อภาชนะพลาสติกบางเบา
หลายอันบนเถาเป่า

ไม่เพียงเท่านั้น กล่องเล็ก ๆ พวกนี้ยังมีฝาปิดสนิท เมื่อใส่กู่แม่ไว้
ข้างในก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหนีออกมาได้
โม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าภรรยาของเขาทุ่มเทเพื่อช่วยชีวิตขุนพลอาวุโส
จิน ถึงขนาดน ากล่องแปลก ๆ พวกนี้ขึ้นมา
แต่เขาคิดข้ออ้างส าหรับสิ่งเหล่านี้ไว้แล้ว กู่พิษทั้งหมดได้มาจาก
ปรมาจารย์ซือเหมิง คงไม่มีใครคิดว่าสองสามีภรรยาจะเปลี่ยนของที่
ใส่หนอนกู่
หรือต่อให้มีคนสงสัย ก็คงจะสงสัยเพียงว่าปรมาจารย์ซือเหมิ
งได้กล่องแปลก ๆ แบบนี้มาจากที่ไหน
เฮ่อจือหร่านไม่ได้คิดอะไรมาก นางคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้แล้ว ไม่
ว่าจะหยิบสิ่งแปลกประหลาดอะไรออกมา สามีของนางก็สามารถหา
ค าอธิบายได้เสมอ เหมือนอย่างครั้งนี้
สามีภรรยาค่อย ๆ ใส่หนอนพิษทั้งสามตัวลงในกล่องพลาสติกใบ
ใหม่ด้วยความระมัดระวัง จากนั้นโม่จิ่วเยี่ยก็ผูกมันไว้ที่ขาของเสี่ยว
ไป๋
จากภายนอกแล้ว มันดูหนักอยู่บ้าง แต่ส าหรับเสี่ยวไป๋กลับไม่
หนักอะไรเลย ตราบใดที่ไม่รบกวนต่อการบินของมัน และหากเสี่ยว
ไป๋บินสูงขึ้นอีกหน่อยก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

นอกจากนี้ โม่จิ่วเยี่ยยังเขียนจดหมายให้เฟ่ยหนานอวี่ฉบับหนึ่ง
เนื้อหาเป็นการบอกให้เขารู้ว่าสิ่งเหล่านี้คือกู่แม่ที่ใช้ควบคุมเหล่าขุน
นางส าคัญในราชส านัก
ส่วนวิธีจัดการนั้น เขาเชื่อว่าปรมาจารย์ถอนพิษที่จักรพรรดิซุ่น
อู่เชิญมาย่อมรู้ดีกว่าใคร