ประกาศิต ราชามังกร - บทที่ 563 ดวงตาแห่งปัญญารู้จักผู้คน

กู่เหวินเทียนทอดถอนใจยาวพลางปิดปากเงียบสนิท ยามนี้เขาตระหนักแล้วว่าตนเองถูกหลอกใช้เป็นเบี้ยตัวหนึ่ง ทว่าทุกอย่างสายเกินการณ์ที่จะเอ่ยสิ่งใดเสียแล้ว!

หลังมื้ออาหารค่ำ จ้าวอู่จี๋รุดร่วมเดินทางไปพร้อมกับเฉินผิงมุ่งหน้าสู่โรงประมูลคริสตีส์ด้วยตนเอง เพื่อกางปีกปกป้องมิให้ฉินเสี่ยวเทียนสบโอกาสสร้างความลำบากแก่เฉินผิง!

ทันทีที่ย่างเท้าเข้าสู่โถงจัดแสดง เฉินผิงพลันสัมผัสได้ถึงระลอกออร่าพลังที่กระเพื่อมไหว เด่นชัดว่าในหมู่โบราณวัตถุเหล่านี้มีของแท้ปะปนอยู่ ทว่าความผันผวนของไอพลังนั้นช่างริบหรี่ยิ่งนัก

ภายในห้องโถงกว้างขวางตระการตาหลายร้อยตารางเมตร โบราณวัตถุจำนวนมากถูกจัดวางเรียงราย ทุกชิ้นล้วนถูกครอบไว้ด้วยตู้กระจกอย่างดี ส่องประกายเล่าขานเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ภายใต้แสงสปอตไลท์ที่สาดส่อง!

“คุณชายเฉิน…”

ยามนั้นเอง เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจพลันดังขึ้น!

เฉินผิงปรายตาไปตามเสียง จึงพบว่าเป็นไป่จ้านถัง

เมื่อเห็นเฉินผิง ไป่จ้านถังก็รีบสาวเท้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว “คุณชายเฉิน นึกไม่ถึงเลยว่าท่านจะมางานนี้ด้วย!”

เฉินผิงคลี่ยิ้มบาง “เจ้ากลับมาตั้งแต่เมื่อใด แล้วคุณหนูเสิ่นสบายดีหรือไม่”

“ข้าเพิ่งกลับมาเมื่อวานนี้เพื่อร่วมงานประมูลครั้งนี้โดยเฉพาะ เหมิงเฉินนางสบายดีมาก ยามนี้หุบเขาเสวียนเยว่เข้าสู่สภาวะปกติเรียบร้อยแล้วครับ!” ไป่จ้านถังเอ่ยรายงาน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงจึงลอบโล่งอกในใจ ทว่าก็นึกถึงเสิ่นเตี้ยนซานที่ต้องจบชีวิตลงก่อนวัยอันควรเพื่อช่วยตนเองขึ้นมาอย่างอดไม่ได้!

“จ้านถัง ท่านนี้คือคุณชายเฉินที่เจ้าพูดถึงรึ”

ฉับพลันนั้น ชายชราผู้มีดวงหน้าเยาว์วัยราวทารกทว่ามีเส้นผมขาวโพลนดุจหิมะก็ก้าวเข้ามา!

“คุณปู่ครับ ท่านนี้คือคุณชายเฉิน…” ไป่จ้านถังรีบแนะนำให้เฉินผิงรู้จักทันที “คุณชายเฉิน ท่านนี้คือคุณปู่ของข้า ไป่ซิ่วซาน ครับ!”

“ผู้เฒ่าไป่…” เฉินผิงพยักหน้าทักทายเล็กน้อย

“คุณชายเฉินช่างเป็นมังกรในหมู่มนุษย์โดยแท้ รูปลักษณ์สง่างามเปี่ยมพรสวรรค์ ตระกูลไป่ของข้านับว่ามีวาสนาหนุนนำยิ่งนักที่ได้มีโอกาสรับใช้คุณชายเฉิน…” ใบหน้าของไป่ซิ่วซานฉายแววนอบน้อมต่อเฉินผิงอย่างถึงที่สุด!

ท่าทีอันนอบน้อมของไป่ซิ่วซานทำให้ผู้คนรอบข้างพากันหันมามองด้วยความฉงน พวกเขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่า เหตุใดผู้นำตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวงอย่างตระกูลไป่ ถึงต้องก้มหัวให้เกียรติชายหนุ่มรุ่นลูกรุ่นหลานถึงเพียงนี้ ทั้งยังเอ่ยคำวาจาที่ลดตัวลงราวกับเป็นข้ารับใช้อีกด้วย!

“ผู้เฒ่าไป่ตาแหลมคมมองคนทะลุปรูโปร่ง มิน่าเล่าตระกูลไป่ของท่านถึงยืนยงคงกระพันมาได้อย่างยาวนาน…” จ้าวอู่จี๋ที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยชมชมไป่ซิ่วซาน

เห็นได้ชัดว่า ไป่ซิ่วซานล่วงรู้ตัวตนที่แท้จริงของเฉินผิงแล้ว เขาถึงได้ถ่อมตนลงถึงเพียงนี้ การมี ‘ผู้บำเพ็ญเพียร’ (修真者) คอยหนุนหลัง ย่อมหมายถึงความแข็งแกร่งของตระกูลที่จะก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาล!

“ท่านเจ้าตำหนักจ้าวกล่าวเกินไปแล้ว ท่านเองก็คงมองออกเช่นกันใช่หรือไม่ว่าคุณชายเฉินมิใช่ปุถุชนธรรมดา” ไป่ซิ่วซานคาดเดาได้นานแล้วว่าจ้าวอู่จี๋ก็รู้ฐานะของเฉินผิง ไม่อย่างนั้นยอดฝีมือระดับเจ้าตำหนักจะยอมเดินตามหลังเฉินผิงต้อย ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร!

และนั่นก็พิสูจน์แล้วว่าการคาดคะเนของเขานั้นถูกต้อง เฉินผิงคือผู้บำเพ็ญเพียรตัวจริงเสียงจริง!

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ……” จ้าวอู่จี๋หัวเราะร่า

“คุณชายเฉิน เชิญด้านในเถิดครับ ของที่จัดแสดงอยู่ตรงนี้ล้วนเป็นเพียงวัตถุทางโลก สมบัติล้ำค่าที่แท้จริงถูกเก็บรักษาไว้ด้านใน…” ไป่ซานซิวผายมือเชิญเฉินผิงด้วยความเคารพ

เฉินผิงพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินตามไป่ซิ่วซานมุ่งหน้าสู่โถงด้านใน

ทว่าในวินาทีนั้นเอง เฉินผิงพลันสัมผัสได้ถึงสายตาอันเปี่ยมด้วยจิตสังหารอันบ้าคลั่งที่จับจ้องมา เมื่อหันไปมองก็พบชายวัยกลางคนผู้หนึ่งกำลังเดินตรงเข้ามา พร้อมกับชายชราผมเทาที่ก้าวตามหลัง

ดวงตาของชายวัยกลางคนผู้นั้นอัดแน่นไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย ราวกับอยากจะฉีกทึบกลืนกินเฉินผิงเข้าไปทั้งเป็น!

เพียงแค่สบตากับชายวัยกลางคนผู้นี้ เฉินผิงก็รู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด… คนผู้นี้ต้องมาจากตระกูลฉินอย่างแน่นอน!

เป็นดังคาด ยามที่ชายวัยกลางคนผู้นั้นย่างสามขุมเข้ามาใกล้ สีหน้าของไป่ซิ่วซานก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาขรึมตึง เขาขยับกายเข้าขวางหน้าเฉินผิงทันที “ฉินเสี่ยวเทียน เจ้าคิดจะทำอะไร”

“ผู้เฒ่าไป่ ข้าก็แค่อยากจะเข้ามาทักทายไอ้เด็กนี่สักสองสามคำ เหตุใดท่านต้องตื่นตูมถึงเพียงนั้น? ไม่นึกเลยว่าตระกูลไป่ผู้เกรียงไกร ยามนี้จะผันตัวไปเป็นสุนัขรับใช้ให้ผู้อื่นเสียแล้ว แถมยังรีบออกตัวปกป้องเจ้านายเร็วนักนะ!”

ใบหน้าของไป่ซิ่วซานมืดครึ้มลงด้วยความโกรธ ขณะที่ไป่จ้านถังซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ทนไม่ไหว ก้าวพรวดออกไปชี้หน้า “ฉินเสี่ยวเทียน เจ้าลองปากดีอีกคำดูซิ…!”

“พวกผู้ใหญ่กำลังเจรจากัน วาจาของเด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาสอด!”

ฉินเสี่ยวเทียนหรี่ตาลงเล็กน้อย พลันนั้นกระแสพลังกดดันสายหนึ่งระเบิดออกจากร่าง กระแทกจนร่างของไป่จ้านถังเซถอยหลังไปหลายก้าว!

จ้าวอู่จี๋ยื่นมือออกไปพยุงหลังไป่จ้านถังไว้ได้ทัน จากนั้นจึงตวัดสายตาคมกริบมองฉินเสี่ยวเทียนพลางเอ่ยเสียงต่ำ “ฉินเสี่ยวเทียน ที่นี่คือโรงประมูลคริสตีส์ หากเจ้ากล้าก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่ ก็อย่าหาว่าข้า จ้าวอู่จี๋ ไร้ความปราณี!”