ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 877 ดอกไม้ไฟลูกแรกถูกจุดแล้ว
ตอนที่ 877 ดอกไม้ไฟลูกแรกถูกจุดแล้ว
ไม่นาน พวกเขาก็ออกจากห้องพักไปชมการแสดงดอกไม้ไฟ
ห้องสวีทที่เจียงเสี่ยวไป๋พักอยู่บนชั้นสอง เมื่อพวกเขาเดินมาถึงบันได จางอี้เต๋อและถังจิงเทียนก็กำลังจะเดินลงไปชั้นล่าง แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้หยุดพวกเขาไว้ก่อน
เขาชี้ไปที่บันไดที่นำขึ้นไปชั้นบนสุด แล้วพูดว่า “เดินขึ้นไปทางนี้ดีกว่าครับ ! ”
ถังจิงเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถึงถามด้วยความประหลาดใจ “คุณจะไม่ไปดูการแสดงดอกไม้ไฟเหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ดูสิครับ ! ”
ถังจิงเทียนชี้ไปที่บันได “ก็เดินลงไปทางนี้ เราจะไปที่จัตุรัสหงซานไม่ใช่เหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “การชมดอกไม้ไฟ เราไม่จำเป็นต้องไปดูที่จัตุรัสหงซานเหมือนพวกเขาหรอกครับ ไปที่ชั้นบนสุดของโรงแรมก็จะเห็นได้ชัดเหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ ? ”
อ่า ?
ถังจิงเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขาตามความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ทัน
จางอี้เต๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คุณนี่ช่างเป็นคนคิดอะไรรวดเร็วจริง ๆ การชมดอกไม้ไฟในที่สูงย่อมเห็นได้ชัดกว่าแน่นอน”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมแค่คิดว่าตอนนี้ที่จัตุรัสจะต้องมีคนเยอะแน่ ๆ เรามีเด็กอยู่ด้วย มันยากที่จะเบียดเสียดฝูงชนเข้าไป”
จากนั้น พวกเขาก็เดินขึ้นบันไดไป
เกสต์เฮาส์หงซานมีทั้งหมดสามชั้น บนชั้นดาดฟ้าค่อนข้างรกนิดหน่อย มีเชือกขึงไว้เกือบทุกแห่ง น่าจะเอาไว้ใช้ตากผ้าห่ม
เด็กทั้งสามคนเดินผ่านใต้เชือกโดยไม่มีสิ่งกีดขวางใด ๆ แต่ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนต้องก้มหัวลงเป็นครั้งคราวเพื่อหลบเชือกจึงจะผ่านไปได้
“ดูที่ดี ๆ ที่คุณเลือกสิ ! ”
บนชั้นดาดฟ้าไม่มีแสงไฟ ซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้นำไฟฉายติดตัวมาด้วย จึงมีเพียงแสงจันทร์ส่องสว่างอย่างคลุมเครือเท่านั้น ถังจิงเทียนจึงถูกเชือกปาดหน้าไปหลายครั้ง ทำให้เขาอดบ่นไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “รองนายกเทศมนตรีถัง คุณก็ใจร้อนเกินไป การแสดงดอกไม้ไฟยังไม่ได้เริ่ม ไม่ต้องกังวล ! ”
ถังจิงเทียนพูดว่า “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกังวลเรื่องการแสดงดอกไม้ไฟกัน ? ”
แต่เขาก็ต้องยอมรับในใจว่า เขาก็ใจร้อนนิดหน่อยจริง ๆ
ในขณะที่พูดคุยกันไปนั้น พวกเขาก็เดินไปที่ขอบของดาดฟ้า กำแพงสูงครึ่งตัวผู้ใหญ่ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อผู้ใหญ่ เมื่อมองไปที่จัตุรัสหงซานในตอนนี้ก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว มีผู้คนอยู่ทุกหนทุกแห่ง ยกเว้นตรงกลางที่ปล่อยว่างไว้
แต่ด้วยกำแพงที่สูงแบบนี้ เด็ก ๆ จึงมองไม่เห็นข้างล่าง พวกเขาทำได้แค่มองขึ้นไปบนฟ้า
“ป่าป๊า เอาหนูขี่หลังหน่อยค่ะ ! ” เจียงชานมองไม่เห็นอะไรเลย จึงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
เมื่อหวังกังได้ยินดังนั้น เขาก็ตะโกนว่า “พ่อครับ เอาผมขี่หลังหน่อยครับ ! ”
หวังผิงยิ้ม จากนั้นก็อุ้มลูกชายขึ้นมาขี่คอตัวเอง
“ว้าว ข้างล่างมีคนเยอะมาก ! ” หวังกังตะโกนด้วยความตื่นเต้น
เจียงเสี่ยวไป๋เองก็อุ้มเจียงชานขึ้นมาขี่หลังของเขาเหมือนกัน
เหลือเพียงเจียงถิงเท่านั้น เธอจึงได้แต่ทำหน้าหงอยดูไม่มีความสุข
เมื่อขึ้นไปขี่หลังผู้เป็นพ่อ เจียงชานก็เห็นแสงไฟรอบ ๆ จัตุรัสหงซาน และผู้คนที่แน่นขนัดอยู่ในจัตุรัส เธอจึงอุทานด้วยความตื่นเต้น แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันหลังไปทักทายเจียงถิง “ถิงถิง ขึ้นมาขี่หลังด้วยกันสิ ! ”
ในตอนนั้นราวกับว่าเธอจำอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในทันใด จึงหันไปพูดกับจางอี้เต๋อว่า “ลุงจางค่ะ หนูขอขี่หลังลุงได้ไหมคะ ? ”
จางอี้เต๋อตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ได้สิ ! ”
เขาเอื้อมมือออกไปอุ้มเจียงชานออกจากคอของเจียงเสี่ยวไป๋
เจียงชานขี่คอของจางอี้เต๋อแล้วตะโกนว่า “ถิงถิง ขึ้นขี่หลังป่าป๊าของพี่เร็ว จะได้มองเห็นข้างล่างด้วยกัน มันสวยมากภายใต้แสงสลัวแบบนี้ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองลูกสาวของเขาอย่างมีความสุข และเรียกเจียงถิง “ถิงถิง มานี่สิ อยากขึ้นขี่หลังลุงไหม ? ”
“ค่ะ ! ” เจียงถิงตอบออกมาเบา ๆ และในที่สุดรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอ
ดังนั้นจางอี้เต๋อ เจียงเสี่ยวไป๋และหวังผิงต่างก็มีเจ้าตัวน้อยขี่หลังของพวกเขา เฝ้าดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเจียงเฉิง ส่วนถังจิงเทียนเป็นคนเดียวเท่านั้นที่ยืนตัวเปล่า ซึ่งดูแปลกไม่เข้าพวกไปเล็กน้อย
เขายื่นบุหรี่ให้ทั้งสามคนด้วยความเบื่อหน่าย และด้วยแสงไฟเล็ก ๆ ที่ปลายนิ้วของเขา จึงทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
ทั้งสี่คนสูบบุหรี่และพูดคุยกันไป
เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ
“ตู้ม……”
ในที่สุด ดอกไม้ไฟลูกแรกก็ถูกยิงขึ้นมาจากจัตุรัสหงซานด้านล่าง มันพุ่งขึ้นสูงกว่า 200 เมตร เมื่อถึงจุดหนึ่ง ดอกไม้ไฟอันงดงามก็ได้เบ่งบานออกมาในท้องฟ้ายามค่ำคืน
หลังจากนั้น ดอกไม้ไฟจำนวนนับไม่ถ้วนก็ถูกปล่อยขึ้นมา และแตกออกเป็นดอกไม้หลากหลายสีสัน ขับให้ค่ำคืนอันเงียบสงบถูกประดับประดาด้วยดอกไม้ไฟหลากสี ทำให้ทุกคนรู้สึกตื่นตาตื่นใจขึ้นมาทันที
“นี่…ดอกไม้ไฟเหรอ ? ”
“มันสวยมาก ! ”
“เหมือนฝนดาวตกเลย ! ”
“มีสีสันหลากหลาย ทำไมดอกไม้ไฟถึงมีหลายสีแบบนี้ ? ”
“มีอย่างน้อยหลายสิบสีเลยนะ ! ”
“มันไม่ใช่แค่มีสีสันที่หลากหลาย ดูรูปทรงของดอกไม้ไฟเหล่านี้สิ มันมีหลายแบบมาก ! ”
“สวยงามจริง ๆ ! ”
“มันแตกต่างไปจากดอกไม้ไฟที่ขายกันตามตลาดอย่างสิ้นเชิง ! ”
“นี่สินะที่เขาเรียกว่าดอกไม้ไฟของจริง ? ”
“ใช่แล้ว แบบนี้ถึงจะเรียกว่าดอกไม้ไฟ ! ”
“หลังจากเห็นดอกไม้ไฟนี้ ดอกไม้ไฟที่ขายตามท้องตลาดก็ดูจะด้อยไปเลย ฉันไม่สามารถดูดอกไม้ไฟพวกนั้นได้อีกต่อไป ! ”
“น่าตื่นตาตื่นใจจริง ๆ ! ”
“ร้อยดอกไม้บานสะพรั่งพร้อมกัน น่าทึ่งมาก ! ”
“……”
ดอกไม้ไฟที่จุดขึ้นในครั้งนี้มีขนาดใหญ่กว่าดอกไม้ไฟที่จุดในเจียงวานมาก
ในเจียงวาน มีไม้ไฟเพียงไม่กี่ร้อยลูกที่จุดขึ้นในเวลานั้น
แต่ในจัตุรัสหงชานมีการจุดดอกไม้ไฟหลายร้อยครั้งขึ้นมาพร้อมกัน จนทำให้ท้องฟ้าเหนือจัตุรัสหงชานทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยดอกไม้ไฟ มองไม่เห็นดวงจันทร์และดวงดาว มีเพียงดอกไม้ไฟเท่านั้นที่เบ่งบานทั่วท้องฟ้า
ในจัตุรัส ตัวแทนจำหน่ายจากทั่วประเทศและแขกที่เข้าร่วมงานมหกรรมการลงทุนซึ่งตอนแรกไม่ได้คาดหวังอะไรกับงานแสดงดอกไม้ไฟนี้เลย พวกเขาแค่มาร่วมงานสนุกเท่านั้น
แต่ในขณะนี้ ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความตกตะลึงและตื่นตาตื่นใจ
ทำไมพวกเขาไม่เคยเห็นดอกไม้ไฟที่งดงามเช่นนี้มาก่อน ?
“ใกล้จะตรุษจีนแล้ว ถ้าเราได้ดอกไม้ไฟพวกนี้ไปขาย ก็คงขายดีใช่ไหม ? ”
“ไม่เพียงแต่ขายง่าย แต่ต้องขายดีอย่างแน่นอน ! ”
“แต่ดอกไม้ไฟพวกนี้ยังไม่มีในรายการสินค้าของเจียงเจียกรุ๊ปเลยนะ ! ”
“หรือว่าพวกเขาแค่จัดแสดงให้เราดูหรือเปล่า ? ”
“เป็นไปไม่ได้ ฉันคิดว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะต้องเปิดตัวดอกไม้ไฟพวกนี้อย่างแน่นอน ! ”
“ใช่ ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่มาจัดแสดงให้เราดูในคืนนี้หรอก ! ”
“เยี่ยมมาก ฉันคนหนึ่งที่ตัดสินใจเป็นตัวแทนขายดอกไม้ไฟแบบใหม่นี้แล้ว ! ”
“ใช่แล้ว ดอกไม้ไฟสวย ๆ แบบนี้จะต้องสร้างรายได้ให้กับตัวแทนจำหน่ายมหาศาลแน่นอน ! ”
“โชคดีที่ฉันตัดสินใจมาดูคืนนี้ ไม่งั้นฉันคงจะพลาดโอกาสดี ๆ ไป ! ”
“เชิญพวกคุณดูไปก่อนนะ ฉันขอตัวออกไปก่อน”
“ทำไมถึงจะออกไปตอนนี้ล่ะ ? ไม่ชมดอกไม้ไฟให้จบก่อนเหรอ ! ”
“จะมัวแต่ดูดอกไม้ไฟทำไม ไปคุยกับเฉินอันผิงเกี่ยวกับการเป็นตัวแทนจำหน่ายดอกไม้ไฟก่อนเถอะ เรื่องธุรกิจต้องมาก่อน ! ”
“ใช่แล้ว งั้นก็ไปด้วยกันนี่แหละ ! ”
“คุณเป็นตัวแทนในหยานเฉิง และฉันเป็นตัวแทนในฉางอู๋ ! ”
“……”
บางคนยังตื่นตาตื่นใจไปกับการแสดงดอกไม้ไฟที่น่าตื่นเต้นนี้ และยังคงดื่มด่ำไปกับความงดงามของดอกไม้ไฟอยู่ แต่บางคนก็เริ่มลงมือแล้ว โดยการไปหาเฉินอันผิงหรือพนักงานขายที่พวกเขาเคยติดต่อด้วยก่อนหน้านี้เพื่อเจรจาเรื่องการขอเป็นตัวแทนจำหน่ายดอกไม้ไฟให้กับเจียงเจียกรุ๊ป
YOU MAY ALSO LIKE
