ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 876 เอาที่สบายใจเลย

ตอนที่ 876 เอาที่สบายใจเลย

“นายกเทศมนตรีจาง ! ”

“รองนายกเทศมนตรีถัง ! ”

“ทำไมพวกคุณถึงมาที่นี่ได้ ? ”

เมื่อหวังผิงเปิดประตูก็เห็นจางอี้เต๋อและถังจิงเทียนยืนอยู่นอกประตู เขาจึงถามด้วยความประหลาดใจ

จางอี้เต๋อยิ้ม “พวกเรามีเรื่องมาคุยกับเสี่ยวเจียง”

“งั้นขอเชิญผู้นำทั้งสองคนเข้ามาข้างในก่อนครับ” หวังผิงก้าวออกไปอย่างรวดเร็วและเชิญจางอี้เต๋อและถังจิงเทียนเข้ามาในห้อง

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยืนขึ้นต้อนรับพวกเขาเหมือนกัน

“สวัสดี นายกเทศมนตรีจาง ! ”

“สวัสดี รองนายกเทศมนตรีถัง ! ”

ขณะที่ทักทาย เขาก็ยื่นบุหรี่ให้กับทั้งสองคน

เจียงชานเองก็กล่าวสวัสดีทั้งสองเช่นกัน จากนั้นหนูน้อยก็ชวนเจียงถิงและหวังกังเข้าไปในห้องนอนอย่างรู้ความ

ถังจิงเทียนยิ้มและพูดว่า “ลูกสาวของคุณเป็นเด็กฉลาดมาก ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เองก็พอใจกับท่าทีของลูกสาวของเขามากเช่นกัน จึงยิ้มและพูดออกมาว่า “ตอนนี้เธอเริ่มที่จะรู้กาลเทศะมาบ้างแล้วครับ ! ”

จางอี้เต๋อและถังจิงเทียนจุดบุหรี่แล้วนั่งลงบนโซฟา หวังผิงรีบไปเอาถ้วยชามาชงให้พวกเขา

มือไม้ของเขาค่อนข้างพันกันด้วยความประหม่า

แม้ว่าเขาจะเป็นคณะกรรมการฝ่ายผลิตภัณฑ์และบริการของเจียงเจียกรุ๊ป แต่เขาก็ถือได้ว่าเป็นบุคคลธรรมดาที่ไม่ชินกับการต้องมาเผชิญหน้ากับพวกผู้นำ

หลังจากชงชาแล้ว เขาก็พูดว่า “ผู้นำทั้งสอง เชิญพวกคุณคุยกับผู้ช่วยเจียงกันตามสบายเลยนะครับ ผมขอตัวเข้าไปหาเด็ก ๆ ก่อน”

จางอี้เต๋อพยักหน้า

หวังผิงได้ขอตัวออกมา เขารีบเข้าไปในห้องนอนและปิดประตูทันที

ถังจิงเทียนเหลือบมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “คุณเตรียมการแสดงดอกไม้ไฟไว้ ทำไมคุณไม่บอกเราบ้าง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมจะกล้าเอาเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไปแจ้งท่านผู้นำทั้งสองคนได้อย่างไรครับ ? ”

ถังจิงเทียนขมวดคิ้ว “ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าคุณได้เตรียมงานแสดงดอกไม้ไฟพวกนี้ไว้ ดอกไม้ไฟเหล่านี้มาจากที่ไหน ? ”

จางอี้เต๋อเองก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็น ‘ดอกไม้ไฟแบบใหม่’ ที่ว่านี้ แต่ตราบใดที่มันเป็นของที่เจียงเสี่ยวไป๋ทำ เขาก็เชื่อว่ามันต้องทำออกมาได้ดีแน่นอน

และเขากังวลว่าสินค้าดี ๆ แบบนี้จะตกไปอยู่ในมือของคนอื่นอีก

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ผมได้เข้าซื้อหุ้นของโรงงานประทัดหงหยุน และดอกไม้ไฟแบบใหม่นี้ก็ผลิตในชิงโจวของเราครับ”

ได้ยินแบบนั้น จางอี้เต๋อก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ตราบใดที่ดอกไม้ไฟผลิตในชิงโจว มันก็ไม่เป็นไร

ส่วนถังจิงเทียนนั้นกลับรู้สึกประหลาดใจและถามออกมาว่า “โรงงานประทัดหงหยุนของหวงหงหยุนใช่หรือเปล่า”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “ทำไมไม่มีข่าวเกี่ยวกับการเข้าซื้อหุ้นโรงงานประทัดของคุณออกมาเลย ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “มันก็แค่การเข้าซื้อหุ้นโรงงานเล็ก ๆ แล้วจะประชาสัมพันธ์ไปเพื่ออะไรล่ะครับ ? ”

ถังจิงเทียนขมวดคิ้ว เพราะไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้

จางอี้เต๋อโบกมือ “ลืมไปเถอะ สิ่งเหล่านี้ไม่สำคัญหรอก แต่ฉันอยากถามว่าดอกไม้ไฟแบบใหม่ของคุณมันแตกต่างอย่างไรกับที่มีขายในท้องตลาด”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ผมไม่สามารถอธิบายให้ผู้นำทั้งสองฟังได้ แต่การแสดงดอกไม้ไฟจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ดูกับตาตัวเองไม่ดีกว่าเหรอครับ ? ”

จางอี้เต๋อยิ้ม “มันก็ถูก งั้นฉันจะไม่ถามคุณอีก” จากนั้นหัวข้อการสนทนาก็เปลี่ยนไป “อย่างไรก็ตาม ยอดคำสั่งซื้อของวันนี้ออกมาหรือยัง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ออกมาแล้วครับ ! ”

จางอี้เต๋อและถังจิงเทียนมองหน้ากัน ก่อนจะถามออกมาแทบจะพร้อมกันว่า “แล้วมันได้เท่าไหร่ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างสบาย ๆ ว่า “ประมาณ 600 ล้านหยวนครับ ! ”

“อะไรนะ ! ” ถังจิงเทียนลุกขึ้นจากโซฟาด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เดิมทีเขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุเป้าหมาย 500 ล้านหยวนด้วยซ้ำ แต่ไม่คาดคิดว่าเพียงวันเดียวจะเกิน 600 ล้านหยวนไปแล้ว

อีกทั้งนี่ยังเป็นเพียงยอดการสั่งซื้อสินค้าจากตัวแทนจำหน่ายเท่านั้น

ถือได้ว่าเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของทั้งหมด

พรุ่งนี้ยังมีอีกครึ่งหลัง คือมหกรรมส่งเสริมการลงทุนระดับชาติ !

ถังจิงเทียนมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง ผู้ชายคนนี้กำลังจะท้าทายสวรรค์จริง ๆ !

หากมหกรรมส่งเสริมการลงทุนสามารถสร้างยอดขายได้อีกหนึ่งถึงสองพันล้าน คราวนี้เจียงเจียกรุ๊ปก็อาจทำกำไรได้เจ็ดถึงแปดร้อยล้าน !

เจ็ดถึงแปดร้อยล้าน แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว !

จางอี้เต๋อก็ตกใจเช่นกัน เขาจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าว่างเปล่าเป็นเวลานาน ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างขมขื่นและพูดว่า “คุณสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้จริง ๆ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเล็กน้อย “มันไม่ใช่ปาฏิหาริย์อะไรหรอกครับ แค่คนที่อยู่ภายใต้คำสั่งของผมมีความสามารถและเตรียมตัวมาอย่างดีก็เท่านั้น”

จางอี้เต๋อและถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะกลอกตา: แต่คุณเป็นคนคิดมันขึ้นมา !

อย่างไรก็ตาม หลังจากบรรลุผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ก็ดูเหมือนว่าคนอย่างเจียงเสี่ยวไป๋คงไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้!

“หลังจากงานมหกรรมการลงทุนสิ้นสุดลง รองถังกับฉันจะเฉลิมฉลองความสำเร็จของคุณด้วยกัน ! ” จางอี้เต๋อตบต้นขาของเขาแล้วพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

ถังจิงเทียนพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า “และงานนี้ เหล่าจางและฉันจะจ่ายเป็นการส่วนตัวเอง เราจะกินให้เต็มที่ ไม่เมาไม่กลับ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขารีบพูดขึ้นว่า “เรื่องดื่มเอาไว้ทีหลังเถอะครับ ผมยังมีเด็กอีกสามคนที่ต้องดูแลอยู่ ! ”

ถังจิงเทียนกล่าวว่า “คุณกลัวว่าจะไม่มีใครดูแลเด็ก ๆ ใช่หรือเปล่า ? ไม่ต้องกังวล ฉันจะหาคนมาดูแลให้เอง ! ”

มุมปากของเจียงเสี่ยวไป๋กระตุก เขายอมใจกับท่านผู้นำทั้งสองคนนี้จริง ๆ

เขาควรปฏิเสธดีไหม ?

ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่สำคัญ ดังนั้นเขาต้องใช้ไพ่ตายออกมาซะแล้ว “หลังจากงานมหกรรมการลงทุนสิ้นสุดลง ลุงรองขอให้ผมไปที่บ้านของเขาครับ”

ถังจิงเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

หลินต้ากั๋วเป็นคนเรียกเจียงเสี่ยวไป๋ให้ไปพบ แบบนี้พวกเขาจะพูดอะไรได้อีก ?

จางอี้เต๋ออดไม่ได้ที่จะส่ายหัวแล้วพูดว่า “ลืมไปเถอะ ไว้ค่อยมาคุยเรื่องนี้หลังจากที่เรากลับไปถึงชิงโจวแล้วก็ได้”

นี่ถือได้ว่าเป็นการทำให้ถังจิงเทียนสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผู้นำทั้งสองไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ อันที่จริงมันเป็นเพียงการทำธุรกิจปกติ ไม่จำเป็นต้องเฉลิมฉลองอะไรก็ได้ครับ แต่หากพวกคุณอยากทานอาหารเย็นกับผม ผมจะเลี้ยงอาหารพวกคุณเอง ! ”

เขายิ้มออกมาและพูดว่า “เพราะตอนนี้เป้าหมายของผมคือสร้างยอดขายให้ได้ 1,000 ล้าน ! ”

“ฮะ…..หนึ่งพันล้าน ? ”

ทั้งจางอี้เต๋อและถังจิงเทียนต่างก็ตกใจ

นั่นหมายความว่าในงานมหกรรมการลงทุนในวันพรุ่งนี้ เจียงเจียกรุ๊ปจะต้องทำยอดขายให้ได้สามถึงสี่ร้อยล้านเลยนะ

บอกได้คำเดียวว่า…..น่ากลัวมาก !

ทว่าเจียงเสี่ยวไป๋กลับมีท่าทีที่สงบ ราวกับว่าเงินหนึ่งพันล้านหยวนนั้นมีค่าแค่หนึ่งแสนหยวนสำหรับเขา เขายิ้มและพูดว่า “ผมทำกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ ผมก็ต้องเป็นเจ้ามือเลี้ยงท่านผู้นำทั้งสองไม่ใช่เหรอครับ ? ”

ยอดหนึ่งพันล้านหยวนนี้ เขากลับบอกว่ามันคือกำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ !

ถังจิงเทียนตอบอย่างมึนงง “ควรสิ ! ”

จางอี้เต๋อได้แต่กลอกตา: เอาที่คุณทำแล้วสบายใจเถอะ !

เจียงเสี่ยวไป๋ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาของเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “โอ้ การแสดงดอกไม้ไฟกำลังจะเริ่มแล้วครับ เราออกไปดูกันเถอะ ! ”

จางอี้เต๋อตอบตกลงทันที “ได้สิ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เปิดประตูห้องนอนแล้วเรียกหวังผิงและเด็กน้อยทั้งสามคนให้ไปดูดอกไม้ไฟด้วยกัน “เด็ก ๆ เราไปดูการแสดงดอกไม้ไฟกันเถอะ ! ”

“เย้ ในที่สุดหนูก็จะได้ชมการแสดงดอกไม้ไฟอีกครั้งแล้ว ! ” เจียงชานอุทานอย่างมีความสุข

หวังผิงจึงถามด้วยความประหลาดใจ “ชานชาน หนูเคยดูการแสดงดอกไม้ไฟมาแล้วเหรอ ? ”

เจียงชานพยักหน้าและชี้ไปที่หวังกังกับเจียงถิง “นอกจากหนูแล้ว น้องเสี่ยวกังและน้องถิงถิงก็เคยเห็นมันมาแล้วค่ะ”

หวังกังพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าวสาร “ดอกไม้ไฟสวยมากเลยครับ ! ”

หวังผิงอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว การชมดอกไม้ไฟสนุกอะไรขนาดนั้น ?

อันที่จริง เขาเองยังสับสนอยู่เล็กน้อยว่าทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงจัดงานแสดงดอกไม้ไฟ ?

แต่ลูกชายของเขาชอบดูมันมาก เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ งั้นไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ ! ”