ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 80 : แลกเปลี่ยน ดัชนีเอกสุริยัน กับชีวิตภรรยา
ลี้มกโช้วเหลือบมองโจวสิงแวบหนึ่ง แล้วเมินหน้าหนี เห็นแก่ที่เขาจะรักษาอาจารย์ให้ นางจะไม่ลงมือกับเขา
ในสายตานาง โจวสิงก็แค่นักเลงใช้พิษ นางก็ทำได้ แค่ระวังอาวุธลับของเขาก็พอ
ศิษย์น้อง ถอยไป ข้าย่อมกลับไปเยี่ยมอาจารย์ที่สุสานแน่
ลี้มกโช้วโกหกหน้าตาย กลับไปก็โดนทำลายวรยุทธ์สิ ใครจะโง่กลับ
นางแค่หลอกให้เสี่ยวหลงนวี่ถอยไปก่อน นางรู้จักนิสัยศิษย์น้องดี ไม่ใช่คนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
แค่รับปากส่งเดชไป เสี่ยวหลงนวี่ก็เลิกยุ่งแล้ว พอนางจัดการพวกนี้เสร็จ ค่อยหาทางหนีทีหลัง
เสี่ยวหลงนวี่เชื่อคนง่ายจริงๆ ได้ยินแบบนั้นก็ถอยฉากไป นางคิดว่าลี้มกโช้วอาจจะกลับใจจริงๆ ก็ได้
ตั้งแต่นางจำความได้ ก็มีแต่ยายซุนกับลี้มกโช้วที่ดูแลนาง ส่วนอาจารย์ก็เอาแต่เฝ้าท่านย่าบรรพชน นางไม่อยากสู้กับศิษย์พี่โดยไม่จำเป็น
ส่วนคนอื่นจะเป็นตายร้ายดียังไง เกี่ยวอะไรกับนาง
ลี้มกโช้วยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเสี่ยวหลงนวี่ถอย สะบัดมือวูบ ลมปราณฝ่ามือเบญจพิษพัดกระโชก
เจ้า ทำไมไม่ช่วยพวกเขาสู้กับลี้มกโช้วล่ะ
เด็กหญิงชุดแดงตะโกนถามเมื่อเห็นเสี่ยวหลงนวี่ยืนเฉย
เสี่ยวหลงนวี่ปรายตามอง เกี่ยวอะไรกับข้า
เด็กน้อยอ้าปากค้าง พูดไม่ออก
ทันใดนั้น เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ลี้มกโช้วกระโดดหลบ ต้นไม้ด้านหลังไหม้เกรียมเป็นรอยนิ้วมือ
จิวม่อจื้อตาโต ดัชนีเอกสุริยัน
ที่เขาตื่นเต้นไม่ใช่เพราะดัชนีเอกสุริยัน แต่เพราะมันทำให้นึกถึงวิชาในตำนานของต้าหลี่ กระบี่หกชีพจร
ชายหนุ่มผมเผ้ารุงรัง หนวดเครารกครึ้มเหมือนคนป่า วิ่งออกมาจากป่า
ดูหน้าตาเหมือนคนแก่เจ็ดสิบแปดสิบเพราะรอยย่นลึก แต่ผมยังดำขลับ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แต่ที่คอกลับห้อยผ้ากันเปื้อนเด็กที่ดูใหม่เอี่ยม
คนบ้าแบบนี้ ใช้วิชานี้ ต้องเป็นอู่ซานทงแน่ๆ
ส่วนผ้ากันเปื้อน คงเป็นของเหอหยวนจวิน
ไอ้แก่ตัณหากลับนี่ทิ้งลูกเมียไปหลงรักลูกบุญธรรม เลวบัดซบจริงๆ
พ่อ
เด็กชายสองคนอายุสิบเอ็ดสิบสองตะโกนเรียก อู่ซิวเหวิน (ลูกคนเล็ก) และอู่ตุนหรู (ลูกคนโต)
ซานทง รีบพาเด็กๆ หนีไป
อู่ซานเหนียงตะโกนบอกสามี
ลำพังพวกเขาสู้ลี้มกโช้วไม่ได้ ยิ่งมีเด็กเป็นตัวถ่วงยิ่งแย่ แถมลี้มกโช้วยังไม่ได้ใช้เข็มเงินน้ำแข็งเลย
อู่ซานทงแม้จะสติไม่ดี แต่ก็รู้สถานการณ์ รีบคว้าตัวลูกชายทั้งสองและเด็กหญิงชุดแดง วิ่งหนีเข้าป่าไป
เด็กสามคนวิ่งตามไม่ทันถ้าเขาไม่ผ่อนฝีเท้า
ผ่านไปหนึ่งก้านธูป เสียงแหวกอากาศดังขึ้นอีก ลี้มกโช้วหลบได้เหมือนเดิม
อู่ซานทงเอาเด็กไปซ่อนในถ้ำร้าง แล้วกลับมาช่วยพวกกัวเต็งอัก
ดัชนีเอกสุริยันยิงระยะไกลได้ แต่กินแรงมาก อู่ซานทงเลยต้องเข้าไปสู้ประชิดตัว ใช้ดัชนีสกัดจุดแทน
การต่อสู้ดุเดือด กัวเต็งอักฟาดไม้เท้าเหล็กเฟี้ยวฟ้าว
ลี้มกโช้วรับมือห้าคนได้สบายๆ แส้ปัดพริ้วไหว ปกป้องร่างดุจเกราะเงิน
นางฉวยโอกาสตวัดแส้ซ้ายฟาดลู่ลี่ติงและภรรยากระเด็น แล้วซัดฝ่ามือปะทะดัชนีของอู่ซานทง ทำเอาอู่ซานทงเซถอยหลัง เลือดลมปั่นป่วน
อู่ซานทง ดัชนีเอกสุริยันของเจ้า เทียบหลวงจีนวัดเทียนหลงไม่ติดฝุ่น
ลี้มกโช้วเยาะเย้ย
อู่ซานทงหน้าแดงก่ำ ถ้าอาจารย์ข้าอยู่ที่นี่ เจ้าคงตายไปแล้ว
ลี้มกโช้วหัวเราะร่า แต่วันนี้พวกเจ้าต้องตายด้วยมือข้า
นางเงื้อแส้ฟาดใส่ลู่ลี่ติงที่นอนเจ็บ เป้าหมายนางคือตระกูลลู่
จังหวะนั้น เสียงกู่ร้องยาวนานดังก้องป่า
ลี้มกโช้วชะงัก หันขวับไปมองทางต้นเสียง
จิวม่อจื้อตาเป็นประกาย กำลังภายในลึกล้ำมาก
อาจารย์ใหญ่
เสียงส่งลมปราณดังขึ้นข้างหูทุกคน
ก๊วยเจ๋ง ก๊วยเจ๋งมาแล้ว
กัวเต็งอักดีใจจนเนื้อเต้น ชี้ไม้เท้าไปที่ลี้มกโช้ว นางมารร้าย ก๊วยเจ๋งมาแล้ว วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว
ลี้มกโช้วหน้าเครียด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นก๊วยเจ๋ง
คนที่เรียกกัวเต็งอักว่าอาจารย์ใหญ่ มีแค่ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้ง
ถ้านางไม่เคยเจอสองคนนี้มาก่อน คงอยากลองดี แต่น้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยพลังวัตรเมื่อครู่ ทำให้นางรู้ตัวว่าสู้ไม่ได้
ลี้มกโช้วรู้จักประเมินสถานการณ์ ไม่เหมือนจิวม่อจื้อที่ชอบมโน
นางตัดสินใจเด็ดขาด สะบัดมือซัดเข็มเงินน้ำแข็งใส่กลุ่มคน
กัวเต็งอักหูทิพย์ ได้ยินเสียงแหวกอากาศก็ตะโกนเตือน ระวังเข็มพิษ
แต่ก็ยังมีคนร้องโอดโอย
ไม่ใช่กัวเต็งอัก ไม่ใช่อู่ซานเหนียง แต่เป็นอู่ซานทงผู้โชคร้าย
โจวสิงสมน้ำหน้าในใจ
ลี้มกโช้วยิ้มเยาะ ดีดตัวลอยละลิ่วหายไปในความมืด ศิษย์น้อง ข้ารับปากจะกลับ แต่ไม่ได้บอกว่าเมื่อไหร่ ลาก่อน
เสี่ยวหลงนวี่คิดสักพัก แล้วไม่ตามไป นางรู้ว่าตามไม่ทัน
หน้าที่นางคือเฝ้าโจวสิง
เข็มเงินน้ำแข็ง
กัวเต็งอักร้องบอก ทุกคนตกใจ
ลู่ลี่ติงและภรรยากระอักเลือดเดินเข้ามา อู่ซานเหนียงรีบไปดูสามี
แขนขวาอู่ซานทงมีเลือดดำไหลออกมา
เขาบาดเจ็บภายในอยู่แล้ว พอโดนพิษซ้ำ กำลังภายในปั่นป่วน ต้านพิษไม่อยู่
หน้าอู่ซานทงเริ่มเขียวคล้ำ อู่ซานเหนียงพยายามเดินลมปราณขับพิษ แต่พิษร้ายแรงเกินกำลังนาง
แม่นาง สามีข้าโดนเข็มเงินน้ำแข็งของลี้มกโช้ว ท่านมียาแก้ไหม
อู่ซานเหนียงหันไปขอร้องเสี่ยวหลงนวี่
นางเป็นศิษย์พี่ข้าก็จริง แต่วิชาฝ่ามือเบญจพิษและเข็มเงินน้ำแข็ง อาจารย์ไม่ได้สอน
เสี่ยวหลงนวี่ตอบตามตรง
อู่ซานเหนียงหน้าถอดสี หมดหนทางแล้วหรือ
ท่านคือหมอเทวดาโจวใช่ไหม
กัวเต็งอักตาบอด อู่ซานเหนียงมัวแต่ห่วงผัว ไม่รู้จักโจวสิง
แต่ลู่ลี่ติงรู้จัก เขาซื้อภาพวาดโจวสิงมาแจกเพื่อนฝูงด้วยซ้ำ
เขาจำโจวสิงได้ตั้งแต่แรกแล้ว
เรื่องพิษต้องให้ผู้เชี่ยวชาญจัดการ
แม้อู่ซานทงจะทำตัวเลวร้าย แต่เขาก็โดนพิษเพราะช่วยครอบครัวลู่
โจวสิงพยักหน้า ลู่ลี่ติงรีบขอร้อง หมอเทวดาโจว โปรดช่วยด้วย ตระกูลลู่จะตอบแทนอย่างงาม
จิวม่อจื้อตาลุกวาวในความมืด
เขาไม่สนตระกูลลู่ เขาสนดัชนีเอกสุริยัน
ถ้าอู่ซานทงไม่สลบไป เขาคงเขย่าคอถามแลกวิชาแล้ว
แต่คุยกับอู่ซานเหนียงก็ได้ ผัวเมียกันนี่นา
(ถามว่ารู้ได้ไง ก็เด็กๆ เรียกพ่อ แล้วมองแม่อย่างเป็นห่วงขนาดนั้น ไม่ใช่ผัวเมียจะให้เป็นอะไร)
ไม่รักษา
โจวสิงปฏิเสธเสียงแข็ง
จิวม่อจื้อสะดุ้ง หันขวับมามองโจวสิง ทำปากขมุบขมิบ นั่นดัชนีเอกสุริยันนะเว้ย
ถึงอู่ซานทงจะใช้ได้กาก แต่ถ้าโจวสิงได้มา เขาจิวม่อจื้อจะโชว์เทพให้ดู
หมอเทวดาโจว ท่านพูดผิดหรือเปล่า
จิวม่อจื้อกระซิบถาม
หลงรักลูกสาวบุญธรรม ทิ้งลูกเมียตัวเอง ขุดศพคนตาย ขโมยกระดูก คนแบบนี้ ข้าไม่รักษา
โจวสิงยืนกราน
วิชาดีแค่ไหน ถ้าคนมันเลว เขาก็ไม่เอา
จิวม่อจื้อหุบปากเงียบ ไม่คุ้มที่จะขัดใจโจวสิง
แค่วิชาเดียว ช่างมันเถอะ
เหตุผลของโจวสิงฟังขึ้น แม้แต่กัวเต็งอักที่เกลียดความชั่วยังเถียงไม่ออก แต่เขาอยากช่วยเพราะเห็นแก่หน้าอึ้งเอี๊ยะซือ เอ้ย อิดเต็งไต้ซือ ที่เคยช่วยเหลือพวกเขา
อาจารย์ใหญ่
เสียงเรียกดังขึ้น กัวเต็งอักดีใจ ก๊วยเจ๋ง รีบมาช่วยสองพี่น้องตระกูลอู่เร็ว
โจวสิงและจิวม่อจื้อหันไปมอง
ชายร่างกำยำหน้าเหลี่ยม คิ้วดกหนา ไว้หนวดเหนือริมฝีปาก เดินอาดๆ เข้ามา
ก๊วยเจ๋ง วีรบุรุษผู้พิทักษ์ชายแดน
ในยุทธภพต้าซ่ง ใครเก่งสุดอาจเถียงกันได้ แต่ใครน่านับถือสุด ต้องยกให้ก๊วยเจ๋ง
ข้างกายคือหญิงงามวัยกลางคน สวมชุดไหมสีม่วงอ่อน รัดผมด้วยห่วงทอง เสื้อผ้ามีรอยปะชุนเล็กน้อย
อึ้งย้ง ประมุขพรรคกระยาจก
พรรคกระยาจกแบ่งเป็นสองสาย สายหนึ่งช่วยก๊วยเจ๋งต้านมองโกล อีกสายนำโดยเฉียวฟง รับมือแคว้นอื่น
ทั้งสองรีบเข้ามาดูอาการ อึ้งย้งเคยได้รับความช่วยเหลือจากอิดเต็งไต้ซือ ย่อมต้องตอบแทน
อึ้งย้งป้อนยา เก้าบุปผาหยกน้ำค้าง ให้อู่ซานทง แล้วตรวจชีพจร สีหน้านางเคร่งเครียด พี่ก๊วยเจ๋ง พิษร้ายแรงมาก ถ้ารักษาทันทีคงพอไหว แต่ตอนนี้ สายไปแล้ว
ก๊วยเจ๋งลุกพรวด เข็มเงินน้ำแข็ง ลี้มกโช้วหนีไปทางไหน
ทางเดียวคือต้องชิงยาแก้จากลี้มกโช้ว
กัวเต็งอักกำลังจะบอกทิศทาง แต่อู่ซานเหนียงคว้าแขนสามี ก้มลงดูดพิษที่แผลทันที
ปกติใช้ปากดูดพิษไม่ได้ผล แถมคนดูดจะโดนพิษไปด้วย
โจวสิงเคยเห็นคนทำแบบนี้แล้วต้องเข้าโรงพยาบาลคู่
แต่ในโลกยุทธ์ ถ้ากำลังภายในสูงพอก็ขับพิษได้ เหมือนราชครูจักรทอง
แต่ถ้าไม่ ก็ต้องใช้วิธีแลกชีวิต แบบอู่ซานเหนียง
พิษเข็มเงินน้ำแข็งจะวิ่งตามกระแสเลือดไปทำลายอวัยวะภายในทีละส่วน จนถึงหัวใจ
แต่การดูดพิษ พิษจะลงกระเพาะ แล้วกระจายไปทั่วร่างพร้อมกัน เร็วกว่าเดิมหลายเท่า
ยาแก้พิษก็ต้องรอเวลาออกฤทธิ์ตามกระแสเลือด
อู่ซานเหนียงตายแน่ๆ
ถ้าจะใช้กำลังภายในต้านพิษ ก๊วยเจ๋งทำได้ แต่เส้นชีพจรอู่ซานเหนียงจะรับไหวไหม
ระเบิดเละเทะแน่นอน
สรุปคือ ถ้าไม่มีใครช่วย อู่ซานเหนียงตายสถานเดียว
อู่ซานทงฟื้นขึ้นมา เห็นภรรยานอนหายใจรวยรินอยู่ข้างๆ เห็นรอยดูดพิษที่แขนตัวเอง ก็เข้าใจทุกอย่าง
จอมยุทธ์ก๊วย ประมุขอึ้ง
อู่ซานทงทำอะไรไม่ถูก หันไปขอความช่วยเหลือ
ก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งถอนหายใจพร้อมกัน
อู่ซานทงน้ำตาไหลพราก จังหวะที่กำลังจะสติแตก เสียงสวรรค์ (หรือนรก) ก็ดังขึ้น ถ้าเจ้ายอมมอบวิชาดัชนีเอกสุริยันให้ข้า ข้าจะช่วยชีวิตเมียเจ้า ตกลงไหม
อู่ซานทงหันขวับ
โจวสิงนั่นเอง
เขาเกลียดอู่ซานทง แต่เขานับถืออู่ซานเหนียง
จะรักษาก็รักษา แต่ขอแกล้งไอ้แก่นี่หน่อยเถอะ
ถ้ามันไม่ให้ เขาก็จะรักษาให้อยู่ดี เพื่อลบความเศร้าในนิยายที่เคยอ่าน
จิวม่อจื้อตัวสั่นระริก
ไม่ใช่ซึ้งในความรักนะ แต่ตื่นเต้นกับฉากดูดพิษ เอ้ย ตื่นเต้นที่จะได้วิชาดัชนีเอกสุริยันต่างหาก
YOU MAY ALSO LIKE
