ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 79 : นางมารงูพิษ กับพระผู้หิวโหย
เมืองเจียซิง เป็นเมืองท่าที่มั่งคั่งมาแต่โบราณ ได้รับฉายาว่า อู่ข้าวอู่น้ำ และ นครแห่งผ้าไหม
สถาปัตยกรรมสไตล์เจียงหนานอันเป็นเอกลักษณ์ดึงดูดสายตาโจวสิงให้พิจารณาอย่างละเอียด ครั้งก่อนมากับถังจิ๋วก็แค่ผ่านๆ เพราะเป้าหมายไม่ใช่ที่นี่
เดินไปตามถนน จิวม่อจื้อเหลือบมองเสี่ยวหลงนวี่ที่เดินเคียงข้างโจวสิง แล้วกระซิบ หมอเทวดาโจว ท่านคงโดนจำหน้าได้อีกแล้ว
ตั้งแต่เข้าเมือง สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่พวกเขา ถ้าโจวสิงไม่ประกาศงดรักษา คงมีคนวิ่งเข้ามาหาแล้ว
โจวสิงพยักหน้า กำลังจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบ
นั่นไงหมอเทวดาโจว
ไม่ผิดแน่ ได้ยินว่ามีแม่นางงดงามดุจเทพธิดามาเชิญท่านไปรักษาญาติ ท่านเลยต้องรีบเดินทาง ดูสิ ข้างๆ ท่านก็มีแม่นางแสนสวยอยู่คนหนึ่ง
ส่วนคนข้างหลังที่หน้าตาไม่เอาถ่านนั่น น่าจะเป็นราชครูถูฟาน จิวม่อจื้อ มายืนรวมกันแบบนี้ ต่อให้ไม่เคยเห็นหน้าหมอเทวดาโจว ก็ต้องจำได้แน่
โจวสิงเม้มปากกลั้นขำ ถ้าไม่เกรงใจจิวม่อจื้อ คงหัวเราะก๊ากไปแล้ว
จิวม่อจื้อหน้าดำคร่ำเครียด อะไรคือหน้าตาไม่เอาถ่าน
เขาอาจจะสู้โจวสิงไม่ได้ แต่ถ้าเทียบกับคนทั่วไป เขาคือพระผู้ทรงศีลที่สง่างามนะโว้ย
ตอนหนุ่มๆ เขาก็หล่อนะจะบอกให้
จิวม่อจื้อหยุดเดิน หันไปมองกลุ่มคนนินทา พอเห็นสายตาอำมหิตของราชครู พวกนั้นก็วงแตกทันที
คนแถวนี้ไร้มารยาทสิ้นดี
จิวม่อจื้อบ่นอุบ คาดว่าพวกนั้นคงเป็นสมาชิกพรรคท้องถิ่น
เอาน่า ท่านราชครู จะโกรธไปทำไม
โจวสิงปลอบ จิวม่อจื้อหรี่ตามอง ถ้าโจวสิงไม่ยิ้มเยาะอยู่ เขาคงไม่โกรธขนาดนี้หรอก
อาตมาหิว
แม่นางมังกร หิวไหม
ยังพูดไม่จบ โจวสิงก็หันไปถามเสี่ยวหลงนวี่ พอเห็นนางพยักหน้า โจวสิงก็สรุป ท่านราชครู ไปหาโรงเตี๊ยมกินข้าวกันเถอะ
โจวสิงเดินนำลิ่วไปที่โรงเตี๊ยม ทิ้งจิวม่อจื้อมองตามตาละห้อย
เขาเคยเป็นคนสำคัญ ตอนนี้กลายเป็นแค่คนจูงม้า
โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว โจวสิงคนเดิมหายไปไหน
บะหมี่เจสามชาม
จิวม่อจื้อตะโกนสั่งเสียงดัง เปลี่ยนความแค้นเป็นพลังการกิน
ส่งม้าให้เสี่ยวเอ้อ ทั้งสามนั่งลงรออาหาร หูผึ่งฟังโต๊ะข้างๆ คุยกัน เฮ้อ น่าสงสารจอมยุทธ์ลู่กับภรรยา ตายไปแล้วยังโดนขุดศพออกมาอีก เวรกรรมจริงๆ
ทั้งสามหันไปมองกลุ่มคนคุยกัน
จิวม่อจื้อส่ายหน้า คนแถวนี้ไร้มารยาทจริงๆ
บ่นซ้ำประโยคเดิม นินทาหน้าตาเขายังพอทน แต่นี่ขุดศพคนตาย มันเกินไปแล้ว
โลกเรามันอยู่ยากขึ้นทุกวัน
โจวสิงแย้ง อาจจะไม่ใช่คนท้องถิ่นทำก็ได้นะ
ถ้าจำไม่ผิด ศพของเหอหยวนจวิน (เมียหลวงลู่) และลู่จั่นหยวน ถูกอู่ซานทงขโมยไป
อู่ซานทงนี่นิสัยแย่มาก เหอหยวนจวินเป็นลูกบุญธรรมแท้ๆ แต่ดันไปหลงรักลูกสาวตัวเอง พอเหอหยวนจวินหนีตามลู่จั่นหยวนไป ก็ทิ้งลูกเมียตัวเองหนีออกจากบ้าน
พอลูกสาวบุญธรรมตาย ยังจะมาขุดศพอีก โรคจิตชัดๆ
ยังไม่หมดแค่นั้นนะ
อีกคนเสริม ได้ยินว่าเจ้าบ้านลู่ลี่ติงแห่งหมู่บ้านตระกูลลู่ โดนนางมารงูพิษ ลี้มกโช้ว หมายหัว นางทิ้งรอยฝ่ามือเลือดไว้ ประกาศจะฆ่าล้างตระกูล ตอนนี้หมู่บ้านตระกูลลู่ประกาศหาผู้กล้าไปปราบมาร ให้รางวัลไม่อั้น
คนอื่นส่ายหน้า ให้เท่าไหร่ก็ไม่ไปหรอก มีเงินแต่ไม่ได้ใช้จะเอาไปทำไม ลี้มกโช้ววรยุทธ์สูงส่ง ทั้งฝ่ามือเบญจพิษและเข็มเงินน้ำแข็ง ทำเอาชาวยุทธ์ขวัญผวา ใครอยากตายก็เชิญ ข้ายังอยากอยู่ดูโลกอีกนาน
หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย ชื่อเสียงนางมารงูพิษกระฉ่อนไปทั่ว ใครจะกล้าแหยม
แม่นางมังกร รู้จักลี้มกโช้วคนนี้ไหม
จิวม่อจื้อเห็นเสี่ยวหลงนวี่ขมวดคิ้ว เลยถามขึ้น
เสี่ยวหลงนวี่พยักหน้า นางคือศิษย์พี่ข้าเอง
จิวม่อจื้อหรี่ตา ลากโจวสิงไปกระซิบ หมอเทวดาโจว นางเป็นใครกันแน่
ลี้มกโช้วอาละวาดในยุทธภพมาเป็นสิบปี ไม่มีใครปราบได้ แถมไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปของนาง
แต่เสี่ยวหลงนวี่บอกว่าเป็นศิษย์พี่
แล้วเสี่ยวหลงนวี่มาจากสำนักไหน
แถมอาจารย์ของนางยังโดนอาวเอี้ยงฮงทำร้ายแต่ไม่ตาย แสดงว่าบรรพชนของนางต้องเก่งมากแน่ๆ
ยุทธภพช่างกว้างใหญ่ไพศาล ยอดฝีมือซ่อนตัวอยู่ทุกที่จริงๆ
เสี่ยวหลงนวี่มาจากสุสานโบราณหลังเขาจงหนาน
บรรพชนของนางคือหลินเฉาอิง ฝีมือไม่ด้อยกว่าห้ายอดฝีมือแห่งยุค
โจวสิงอยากจะบอกว่าหลินเฉาอิงเก่งกว่าเฮ้งเตงเอี้ยง ด้วยซ้ำ แต่กลัวข้อมูลคลาดเคลื่อน
หลินเฉาอิงยังไม่ตาย เฮ้งเตงเอี้ยงก็น่าจะยังอยู่
วิชาของหลินเฉาอิงล้ำเลิศ เฮ้งเตงเอี้ยงแก้ทางไม่ได้ จนต้องไปพึ่งคัมภีร์เก้าอิม
คัมภีร์ดรุณีหยก สร้างมาเพื่อเอาชนะเฮ้งเตงเอี้ยง ไม่ได้กะเอาชีวิต เน้นความเร็วและกระบวนท่าพิสดาร แต่กำลังภายในสู้พลังธาตุธรรมชาติ ของเฮ้งเตงเอี้ยงไม่ได้
ถ้าสู้กันจริงๆ หลินเฉาอิงคงแพ้
ในห้ายอดฝีมือ เฮ้งเตงเอี้ยงยืนหนึ่ง
โจวสิงเห็นจิวม่อจื้อตาลุกวาว ก็รู้ทันทีว่าไอ้หมอนี่อยากลองของอีกแล้ว
ไม่ได้หมายถึงอยากจีบหลินเฉาอิงนะ หมายถึงอยากท้าประลอง
โจวสิงคิดจะห้าม แต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าจิวม่อจื้อจะสู้ระดับห้ายอดฝีมือได้ไหม
น่าจะสูสีมั้ง
โจวสิงเลยปล่อยเลยตามเลย
เขาก็อยากเห็นจิวม่อจื้อปะทะกับยอดฝีมือยุคนี้เหมือนกัน
ยกเว้นเฮ้งเตงเอี้ยง รายนั้นฝึกวิชาจนแทบจะเป็นเซียนไปแล้ว
ส่วนจิวม่อจื้อ ก็แค่ตัวเปิดประตูสู่ระดับยอดฝีมือ
ใครชนะจิวม่อจื้อได้ ถึงจะนับว่าเป็นยอดฝีมือตัวจริง
ถ้าจิวม่อจื้อรู้ความคิดโจวสิง คงอยากจะกราบงามๆ สักที รู้ใจข้าจริงๆ
เขาออกจากถูฟานมาทำไม
ก็เพื่อมาสร้างชื่อเสียงด้วยการตบยอดฝีมือไง
หลินเฉาอิงเก่งระดับห้ายอดฝีมือ ถ้าไม่ลองสู้ดูคงเสียดายแย่
อีกอย่าง เป้าหมายสุดท้ายคือเขาจงหนาน
ถึงจะมีข่าวลือว่าเฮ้งเตงเอี้ยงตายแล้ว แต่เขาไม่เชื่อ ยังไงก็ต้องไปดูให้เห็นกับตา แถมวิชาพลังธาตุธรรมชาติก็น่าสนใจสุดๆ ต้องขอ ยืม มาดูหน่อย
จิวม่อจื้อตัดสินใจ สู้กับหลินเฉาอิงก่อน แล้วค่อยไปหาเฮ้งเตงเอี้ยง
โจวสิง
เสี่ยวหลงนวี่เรียกชื่อเขาห้วนๆ ต่างจากคนอื่นที่เรียกหมอเทวดา
เจ้าจะไปหาลี้มกโช้ว
โจวสิงรู้ทัน
เสี่ยวหลงนวี่พยักหน้า นางไปยั่วโมโหอาวเอี้ยงฮง แล้วล่อมันมาที่สุสาน จนอาจารย์ข้าต้องรับเคราะห์ ข้าต้องพานางกลับไปขอขมาอาจารย์
โจวสิงพยักหน้า อยากไปก็ไปสิ ยังไงเราก็ต้องเดินทางอีกสองสามเดือนกว่าจะถึงเขาจงหนาน ทันเวลาถมเถ
หมอเทวดาโจว ลี้มกโช้ววรยุทธ์สูงส่ง เราไปช่วยแม่นางมังกรกันเถอะ
จิวม่อจื้อลุกพรวด ท่าทางกระเหี้ยนกระหือรือ
สรุปสั้นๆ คือ ข้าอยากบวก
ไม่แน่จริงอย่าเปรี้ยว เดี๋ยวเหนี่ยวคว่ำ
พูดประโยคนี้ใส่ลี้มกโช้ว คงเท่น่าดู
โจวสิงคิดสักพัก แล้วลุกตาม ไปดูกันหน่อยก็ดี
ในนิยาย หลินเฉาอิงตายไปนานแล้ว อาจารย์เสี่ยวหลงนวี่ก็ตายเร็ว เสี่ยวหลงนวี่ฝึกเองซะส่วนใหญ่ เลยสู้ลี้มกโช้วไม่ได้
แต่ตอนนี้อาจารย์ยังอยู่ เสี่ยวหลงนวี่น่าจะเก่งกว่าเดิม
แต่ลี้มกโช้วก็มีอาจารย์เหมือนกัน แถมประสบการณ์โชกโชนกว่าเยอะ
กันไว้ดีกว่าแก้
ย้ำอีกครั้ง โจวสิงแค่สนใจสมบัติในสุสาน ไม่ได้สนใจความสวยของเสี่ยวหลงนวี่เลยสักนิ้ดดด
จิวม่อจื้อพยักหน้าเห็นด้วย
โจวสิงวางเงินค่าอาหาร แล้วรีบตามเสี่ยวหลงนวี่ไป ทั้งสามมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านตระกูลลู่
ที่นี่มี หมู่บ้านตระกูลลู่ สองแห่ง แห่งหนึ่งอยู่ที่ไท่หู (ย้ายไปด่านต้าเซิ่งกวนแล้ว) อีกแห่งอยู่ที่เจียซิง
สามคนผูกม้าไว้ในป่า เดินเท้าเข้าไป ฟ้ามืดแล้ว แต่เสียงการต่อสู้ยังดังสนั่น
เสียงอาวุธกระทบกันปลุกสัญชาตญาณดิบของจิวม่อจื้อให้ตื่นตัว
เขาอยากเข้าไปแจมใจจะขาด
หมอเทวดาโจว สั่งมาคำเดียว
จิวม่อจื้อเร่ง
เสี่ยวหลงนวี่ปรายตามองจิวม่อจื้อ แล้วใช้วิชาตัวเบาพุ่งเข้าไปในวงล้อม
โจวสิงเดินตามไปช้าๆ จิวม่อจื้อหงุดหงิดแต่ก็ต้องรอ ดูสถานการณ์ไปก่อน
วงนอกมีเด็กห้าคน ชายสอง หญิงสาม คนหนึ่งชุดแดงดูมีชาติตระกูล อีกสองคนชุดเขียวกับชุดขาว น่ารักน่าเอ็นดู
โจวสิงกวาดตามองเข้าไปข้างใน
ชายตาบอดถือไม้เท้า หญิงถือมีดคู่ ชายหญิงคู่หนึ่งถือกระบี่และดาบยาว ชัดเจนว่าเป็นสามีภรรยา
คุ้นๆ แฮะ
ชายตาบอดคือ ค้างคาวเหิน กัวเต็งอัก
หญิงถือมีดคู่คือ อู่ซานเหนียง ภรรยาของอู่ซานทง
ส่วนคู่สามีภรรยาคือ ลู่ลี่ติงและภรรยา
ศิษย์น้อง เจ้ากล้าออกจากสุสานโบราณเชียวรึ
เสียงใสกังวานดังขึ้น พร้อมแรงลมฝ่ามือที่ซัดทุกคนถอยกรูด
นักพรตหญิงชุดเหลืองแอปริคอต หน้าตาสะสวยแต่แววตาดุร้าย ยืนประจันหน้ากับเสี่ยวหลงนวี่
กฎของสุสานโบราณ ศิษย์ที่จะลงเขาได้ ต้องมีชายหนุ่มที่ยอมตายแทนเจ้าด้วยความเต็มใจ
ลี้มกโช้วกวาดตามอง มองจิวม่อจื้อแวบเดียว แล้วไปหยุดที่โจวสิง เจ้าคนนี้คือชายในดวงใจของเจ้ารึ
ลี้มกโช้วไม่เชื่อว่าเสี่ยวหลงนวี่จะกล้าแหกกฎ ต้องมีผู้ชายมาเกี่ยวข้องแน่
ความอิจฉาพุ่งปรี๊ดขึ้นสมอง
สิ่งที่เสี่ยวหลงนวี่มี คือสิ่งที่นางไขว่คว้าแต่ไม่ได้มา
เสี่ยวหลงนวี่ตอบเสียงเรียบ อาจารย์ถูกอาวเอี้ยงฮงที่เจ้าล่อมาทำร้าย บาดเจ็บสาหัส ข้าลงมาตามหาหมอไปรักษาอาจารย์ ศิษย์พี่ กลับไปขอขมาอาจารย์เดี๋ยวนี้
ได้ยินว่าอาจารย์บาดเจ็บสาหัส ลี้มกโช้วใจหายวาบ วันนั้นนางเจอชายแก่บ้าคลั่ง ไล่ตามหาลูกชาย นางสู้ไม่ได้เลยล่อมาที่สุสาน หวังให้บรรพชนช่วยจัดการ แต่หลินเฉาอิงปิดด่าน อาจารย์นางเลยต้องออกรับหน้าแทน
นางนึกว่าอาจารย์เอาอยู่ เลยหนีออกมา
ไม่นึกว่า
ลี้มกโช้วมองโจวสิง พิจารณาอย่างถี่ถ้วน ใช่จริงๆ ด้วย หมอเทวดาโจวในตำนาน
นางเคยเห็นภาพวาดเขา
โจวสิงทำหน้านิ่ง
หน้าตาขี้เหร่ (ในสายตาเขา) นิสัยก็แย่ เขาไม่สนใจหรอก
ลี้มกโช้วเคยเป็นเหยื่อความรัก โจวสิงเข้าใจ แต่นางพาลฆ่าคนไม่เลือก นี่รับไม่ได้
แค่งานแต่งลู่จั่นหยวน นางโดนหลวงจีนวัดเทียนหลงไล่ออกมา ก็พาลไปฆ่าล้างครัวตระกูลเหอ แค่เพราะนามสกุลเดียวกับเจ้าสาว
สาวสวยนิสัยดีมีถมไป ทำไมต้องมาสนใจยัยป้าโรคจิตนี่ด้วย
เห็นลี้มกโช้วจ้องมา โจวสิงก็จ้องกลับทันที
มองหน้าหาเรื่องเหรอเจ๊ เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวเลย