หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า - บทที่ 623 นรกที่มืดหม่นที่สุดในโลก

บทที่ 623 นรกที่มืดหม่นที่สุดในโลก

อู๋ซินเยว่นั่งกอดอกบนโซฟา จ้องมองโจวอี้ที่กำลังจ้องมองมายังเธอด้วยสีหน้าจริงจัง จากนั้นเขาจึงกล่าวขึ้นอย่างเชื่องช้า “ทักษะที่ฉันกำลังฝึกอยู่ตอนนี้ค่อนข้างพิเศษ แถมยังอยู่ในช่วงสำคัญ ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถทำการฝึกทักษะ ‘ดาราสถิต’ ได้เป็นการชั่วคราว”

กล่าวจบ!

ขณะที่โจวอี้กำลังทำหน้าทำตาประหลาดใจ อู๋ซินเยว่ก็หันศีรษะไปยังประตูพลางตะโกน “อาไช่ เข้ามา”

“เจ้านาย มีอะไรหรือเปล่าคะ?” หญิงผิวคล้ำนามว่าอาไช่เปิดประตูเข้ามาพลางเอ่ยถามด้วยความเคารพ จากนั้นจึงชำเลืองมองไปยังโจวอี้

อู๋ซินเยว่ไม่ตอบอาไช่ แต่หันมากล่าวต่อโจวอี้ “เธอเป็นคนที่ฉันไว้ใจมากที่สุด คุณช่วยสอนทักษะ ‘ดาราสถิต’ ให้เธอก่อนที และหลังจากที่ฉันทะลวงผ่านจุดสำคัญของเคล็ดวิชาตัวเองแล้ว ฉันค่อยฝึกฝนมันจากอาไช่อีกที”

“แบบนี้จะได้เหรอ?” โจวอี้เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? หากคุณสอนฉัน ท้ายที่สุดแล้วฉันก็จะสอนให้กับอาไช่อยู่ดี ดังนั้นไม่ว่าคุณจะสอนใครก่อนมันก็มีค่าเท่ากัน” อู๋ซินเยว่กล่าว

“นี่…”

โจวอี้ลังเลอยู่พักหนึ่ง แต่ในที่สุดเขาก็ตอบตกลง

เมื่อความกังวลใจหายไป โจวอี้ก็สอนทักษะ ‘ดาราสถิต’ ให้กับอาไช่โดยตรงต่อหน้าอู๋ซินเยว่

อาไช่ไม่สงสัยในการตัดสินใจของอู๋ซินเยว่แม้เธอจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการฝึกทักษะนี้จะส่งผลต่อตัวเองอย่างไร ดังนั้นเธอจึงเริ่มเรียนรู้และฝึกฝนโดยตรง

อาไช่สามารถจดจำทุกสิ่งที่โจอี้สอนเธอได้ภายในเวลาสองชั่วโมง

“ลึกลับ ลึกซึ้ง”

“ประหลาด…”

อู๋ซินเยว่นั่งฟังจากด้านข้าง แม้เธอจะยังไม่ฝึกฝนมันแต่ก็ยังจดจำวิธีการฝึกทักษะ ‘ดาราสถิต’ ทั้งหมดได้อย่างแม่นยำ

เธอรู้สึกตื่นเต้น

เธอรู้สึกมั่นใจว่าจะแข็งแกร่งขึ้นด้วยทักษะนี้ในอนาคต

บางทีในอนาคตเธออาจแข็งแกร่งเหนือกว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับผสานเต๋าซะอีก

“ขอบคุณนะโจวอี้” อู๋ซินเยว่กล่าวอย่างจริงจัง

“ไม่ต้องสุภาพกับผมถึงขนาดนั้นหรอก เราก็คนกันเองทั้งนั้น” โจวอี้หยิบบุหรี่ขึ้นมาอีกครั้ง แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่อู๋ซินเยว่พูดก่อนหน้านี้ เขาก็เก็บบุหรี่กลับเข้าไปในกระเป๋าอีกครั้งด้วยความอึดอัดก่อนจะเอ่ยถาม “ผมจะจัดหาคนของสำนักโอสถมาให้เพื่อปกป้องความปลอดภัยของคุณที่นี่ชั่วคราว คุณต้องการไหม?”

“ไม่เป็นไร!” อู๋ซินเยว่ส่ายศีรษะ

เมื่อเห็นพฤติกรรมของโจวอี้ที่หยิบบุหรี่ออกมาแล้วเก็บกลับไป เธอก็รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย

หากโจวอี้ต้องการสูบบุหรี่ในที่อื่นเธอจะไม่ห้ามอย่างแน่นอน หรือแม้กระทั่งโจวอี้จะไปสูบบุหรี่ในห้องนอนของเขา เธอก็จะไม่สนใจ

แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ที่นี่

เพราะเธอกำลังตั้งครรภ์!

เธอกลัวว่ามันอาจส่งผลกระทบต่อลูกในท้อง

“ผมขอตัวก่อนก็แล้วกัน”

โจวอี้หยิบขวดหยกออกมาสองขวดและมอบให้กับอู๋ซินเยว่ ทว่าทันใดนั้นแววตาของเขาแปลกไปอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ไม่พูดอะไรเพียงหันหลังเดินออกจากประตูไป

“คุณอยากรอจนถึงรุ่งสางก่อนไหม?” อู๋ซินเยว่เอ่ยถาม

“ไม่เป็นไร ผมจะเดินทางไปที่สนามบินเลย” โจวอี้กล่าวขณะก้าวเดินไปถึงหน้าประตู เขาพลันหยุดลงและกล่าวอย่างแผ่วเบา “ตรวจสอบเสื้อผ้าของคุณให้ดี มีคนใส่บางอย่างลงไปในเสื้อผ้าของคุณ บางอย่างเช่นพวกแมลง ผมได้ยินอีกเสียงหนึ่งจากคุณ”

“รู้แล้ว” อู๋ซินเยว่กล่าวพลางหันศีรษะหนี

“ถ้าอย่างงั้น ผมไปจริง ๆ แล้วนะ”

โจวอี้โบกมือแล้วเดินออกจากประตูไป

อู๋ซินเยว่จ้องมองไปยังประตูอีกครั้งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสน

อีกเสียงหนึ่ง?

เขาได้ยินจริงเหรอ?

หรือเป็นเพราะอยู่ใกล้เขามากเกินไปในตอนที่เขามอบขวดโอสถเหล่านั้นให้?

คนโง่…

นั่นไม่ใช่เสียงแมลงสักหน่อย แต่เป็นเสียง… เสียงการเต้นของหัวใจลูกของคุณ!

เช้าตรู่ของวันต่อมา

ณ เลานจ์วีไอพีของสนามบินเยี่ยเฉิง โจวอี้มองเห็นเหมิงเทียนอ้าวซึ่งกำลังเร่งรีบเข้ามาพร้อมกับเฉินซานผู้ซึ่งมีรอยเปื้อนเลือดบนคอเสื้อ

“จางมานเยว่ปลอดภัยดีใช่ไหม?” โจวอี้เอ่ยถาม

“อืม ปลอดภัยดี เพียงแต่อาการบาดเจ็บของเธอสาหัสมาก โชคดีที่ผมนำโอสถรักษาของสำนักเราติดตัวไปด้วย ไม่เช่นนั้นก็เป็นไปได้ว่าเธออาจไม่รอด” เฉินซานยิ้มอย่างขมขื่น

“ยังไม่รู้ใช่ไหมว่าใครเป็นคนทำร้ายเธอ?” โจวอี้เอ่ยถาม

“ยังไม่รู้ แม้แต่ในระบบข่าวกรองของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงก็ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับคนเหล่านั้น” เฉินซานกล่าว

‘งั้นก็ช่างไปก่อน” โจวอี้จ้องมองเหมิงเทียนอ้าว “วันนี้เราจะไปที่แดนชำระขั้วโลก นายบอกเล่าถึงสถานการณ์ที่นั่นให้ฉันฟังระหว่างทาง ยิ่งละเอียดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

“โอเค!”

เหมิงเทียนอ้าวพยักหน้า

ณ เมืองซิดนีย์

ในคฤหาสน์ที่ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวาง เลอา หญิงสาวผมบลอนด์สวมชุดนอนผ้าไหมเผยท่าทางแห่งความเกียจคร้านบนใบหน้าที่งดงามของเธอ จากนั้นจึงยกมือขึ้นและบิดขี้เกียจไปมา

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เบื้องหน้าเธอคือแผนที่ขั้วโลกเหนือ

มีรอยจุดสีแดงปรากฏขึ้นหลายสิบจุด

เธอค้นพบข้อมูลที่โจวอี้ต้องการ

ข้อมูลดังกล่าวทำให้เธอตะลึงกันไปหลายชั่วโมง

แดนชำระเขตขั้วโลก!

นี่เป็นชื่อที่สำคัญอย่างยิ่งในข้อมูลที่เธอค้นพบ

“ปี๊บ ปี๊บ…”

ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนข้อความพลันดังขึ้นจากช่องแชทบนหน้าจอคอมพิวเตอร์

หลังเปิดดูเธอก็พบไฟล์หนึ่งถูกส่งแนบมา

นิ้วอันเรียวยาวของเธอวางบนแป้นพิมพ์ขณะที่อีกมือหนึ่งคลิกเม้าส์กดเปิดไฟล์อย่างรวดเร็ว หลังอ่านไฟล์ทั้งหมดแล้ว เธอก็รู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก

“แม่! มาดูนี่เร็ว!” เลอาตะโกนออกไปด้านนอก

วินาทีต่อมา หญิงงามวัยกลางคนผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในห้อง

“เกิดอะไรขึ้น?” เอเลนเอ่ยถามพร้อมขมวดคิ้ว

“แม่รู้จักแดนชำระเขตขั้วโลกไหม?” เลอาเอ่ยถามอย่างรีบร้อน

“แดนชำระเขตขั้วโลก? ลูกถามทำไม?” สีหน้าของเอเลนเปลี่ยนไปในทันที เธอขมวดคิ้วแน่น

“คนที่ชื่อโจวอี้ขอให้หนูตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับแดนชำระเขตขั้วโลก” เลอากล่าว

“เขา…”

เอเลนหยุดชะงักทันที

สีหน้าของเธอพลันเปลี่ยนไปหลายอารมณ์ หลังผ่านไปราวครึ่งนาทีเธอจึงเอ่ยถาม “ทำไมโจวอี้ถึงขอให้ลูกหาข้อมูลเกี่ยวกับแดนชำระเขตขั้วโลก?”

“หนูก็ไม่รู้ แต่ข้อมูลที่หนูค้นพบคือ แดนชำระเขตขั้วโลกเป็นคุกขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งร่วมกันโดยหลายสิบประเทศ นักโทษที่นั่นล้วนเป็นคนเลวที่สุด มิน่าก่อนหน้านี้หนูพบข้อมูลการจับกุมฆาตกรจำนวนมากในฐานข้อมูลของหน่วยข่าวกรองประเทศต่าง ๆ แต่จู่ ๆ ข้อมูลของพวกฆาตกรเหล่านั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย แท้จริงแล้วพวกเขาถูกส่งมายังแดนชำระเขตขั้วโลกนี้นี่เอง!” เลอากล่าว

“เลอา ลูกพูดถูก ที่นั่นเป็นคุกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก ลูกสามารถให้ข้อมูลที่ค้นพบกับโจวอี้ได้ แต่จำไว้ให้ดีว่าหลังจากที่ลูกให้ข้อมูลแก่เขาแล้ว จงลบทุกอย่างทิ้งให้หมดสิ้นและอย่าพยายามค้นหาหรือนำข้อมูลเหล่านี้ส่งให้ใครอีกในอนาคต” เอเลนกล่าว

“ทำไมล่ะคะแม่?” เลอาเอ่ยถาม

“แดนชำระเขตขั้วโลกเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับหลายสิบประเทศ เป็นเรื่องจริงที่ฆาตกรชั่วร้ายทั้งหมดถูกคุมขังไว้ และที่นั่นยังเป็นขุมนรกที่มืดมนที่สุดในโลกด้วย” เอเลนกล่าว

“มืดขนาดไหนกัน?” เลอาพึมพำ

“มืดเกินกว่าที่ลูกจะจินตนาการได้” เอเลนกล่าวอย่างจริงจัง

“แม่ แม่รู้ได้ยังไง?” เลอาพลันจำบางอย่างได้ในทันใด แววตาของเธอแปลกประหลาดไปทันที

เอเลนนิ่งเงียบ

ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ แต่เป็นเพราะเธอรู้ดี

เพราะพ่อของเธอถูกคุมขังอยู่ที่นั่น

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอส่งคนไปช่วยเหลือหลายครั้ง แต่ทุกอย่างจบลงด้วยความล้มเหลว

ไม่ใช่เพราะว่าเธอไม่มีเงินที่จะว่าจ้างคนให้จัดการช่วยเหลือ แต่คนที่เธอส่งไป ไม่อาจไปถึงแดงชำระแห่งขั้วโลกได้ ทุกคนถูกสังหารโดยผู้คุมที่ป้องกันดูแลอยู่พื้นที่รอบนอกเรือนจำ

ทันใดนั้น เอเลนก็แสดงท่าทางแปลกประหลาดทันที

“เลอา แม่อยากรู้ว่าทำไมโจวอี้ถึงอยากไปแดนชำระเขตขั้วโลก”

“อยากให้หนูถามเขาให้ไหมเหรอ?”

“ใช่! ถามเขาเลย!”