เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 396 มีคนตาย

บทที่ 396 มีคนตาย

เหลยเฉิงวางสายไปด้วยอารมณ์โกรธ เขาเหลือบมองหญิงที่อยู่บนพื้นแล้วกลอกตาอย่างรังเกียจ จากนั้นก็ปิดมือถือเดินตรงขึ้นไปบนชั้นสอง

หลังจากหลับไปหนึ่งตื่น เหลยเฉิงก็หยิบมือถือขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว แล้วก็เห็นว่ามีสายที่ไม่ได้รับอยู่สิบกว่าสาย เขาจึงพิงหัวเตียงแล้วโทรกลับไปอย่างหงุดหงิด

ปลายสายร้อนใจเป็นอย่างมาก “ประธานเหลยครับ ระงับการค้นหาไม่ได้เลยครับ! พวกการค้นหาใหม่ที่ปรากฏขึ้นในเวยปั๋ว มีแต่ข่าวซุบซิบของประธานเหลยเมื่อก่อนทั้งนั้นเลยครับ”

“ข่าวซุบซิบเรอะ! ก็แค่เพิ่มเงินเข้าไปอีกหน่อยก็จบแล้ว”

“ไม่ใช่ครับ ครั้งนี้มันไม่เหมือนกับครั้งก่อน ๆ มีนักเรียนที่สถาบันภาพยนตร์คนหนึ่งเป็นเพื่อนร่วมห้องกับเหิงหว่านไป๋ เธอมาเปิดเผยไดอารี่สมัยก่อนของเหิงหวานไป๋ ทั้งยังมีบันทึกการสนทนาของตัวเองกับเหิงหว่านไป๋ด้วยครับ”

“มีหลักฐานชัดเจนว่าประธานเหลยเป็นคนล่อลวงเหิงหว่านไป๋ให้เข้าวงการบันเทิงโดยทางลัด ทั้งยังบีบบังคับเธอด้วยครับ”

นี่เป็นเพียงแค่การจุดประกายไฟเท่านั้น หลังจากเรื่องของเหิงหว่านไป๋เผยออกมา ก็มีดาราในวงการบันเทิงทยอยกันออกมาพูดว่าเคยถูกเหลยเฉิงล่วงละเมิดทางเพศเมื่อตอนงานเลี้ยงกันอีก

และหนึ่งในคนที่ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากที่สุดก็คือ ดาราสาวว่านหรุ่ยที่โด่งดังไปทั่วประเทศเมื่อห้าปีก่อน ว่านหรุ่ยปล่อยบันทึกเสียงที่เหลยเฉิงลวนลามเธอที่งานเลี้ยงและข่มขู่เมื่อสิบกว่าปีก่อนออกมา ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนแสดงให้เห็นว่าเหลยเฉิงใช้อำนาจกดขี่ข่มเหงให้ว่านหรุ่ยยอมพลีกายให้เขาทั้งสิ้น

ว่านหรุ่ยพูดไว้ในคลิปว่าตอนนั้นเป็นช่วงที่การงานของเธออยู่ในจุดสูงสุด ทางต้นสังกัดรวมถึงผู้จัดการต่างก็บอกเธอว่าอย่าทำให้เหลยเฉิงขุ่นเคือง แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่ยอม

แต่หลังจากที่เธอไม่ยอม ทางต้นสังกัดก็ไม่ป้อนงานให้อีก แม้แต่ทางกองถ่ายภาพยนตร์ใหญ่ ๆ เองก็ไม่กล้าเรียกใช้เธอ จึงออกจากวงการแล้วกลับไปที่บ้าน

เดิมทีเธอเองก็คิดว่าเรื่องในวงการบันเทิงคงจะออกห่างจากตัวเธอไปมากแล้ว แต่พอเห็นข่าวของเหลยเฉิงครั้งนี้ ถึงรู้ว่าวันเวลาที่ตนเองเคยถูกรังแก จนถึงตอนนี้มันก็ยังคงติดอยู่ในใจ เธอจึงลุกออกมา

เพื่อตัวเธอเอง และเพื่อเหิงหว่านไป๋ผู้น่าสงสารด้วย!

ว่านหรุ่ยเคยโด่งดังมากในวงการบันเทิง มีผลงานแสดงละครสองเรื่องและภาพยนตร์หนึ่งเรื่องที่ดังเป็นพลุแตก ในตอนนั้นได้รับการขนานนามว่าเป็น ‘รักแรกที่สวยที่สุด’ ของผู้ชายทั้งประเทศ

ทันทีที่เธอปรากฏตัว ก็เรียกเสียงฮือฮาบนอินเทอร์เน็ตได้เป็นอย่างมาก

นี่ไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้การระงับการค้นหาเกิดผลขึ้นได้

เหลยเฉิงเองก็ได้เห็นการค้นหายอดนิยมเหล่านี้แล้วเช่นกัน และอดไม่ได้ที่จะด่าออกมาชุดใหญ่

พนักงานที่อยู่ปลายสายไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี จึงเอ่ยถาม “ประธานเหลยครับ ตอนนี้จะทำยังไงกันดีครับ?”

“ติดต่อไปหาว่านหรุ่ย แล้วเสนอเงินให้เธอซะ บอกให้เธอออกมายอมรับต่อหน้าสื่อว่าเธอเป็นคนอ่อยฉันเอง”

พนักงานเงียบไป “ทำแบบนั้น เกรงว่าจะค่อนข้างยากครับ”

“ค่อนข้างยากก็ต้องทำ! ฉันจ่ายเงินให้พวกคุณตั้งมากมายจะเลี้ยงเสียข้าวสุกหรือไง?”

พนักงาน “…”

หลังจากด่าลูกน้องเสร็จ เหลยเฉิงก็ผ่อนลมหายใจออก แล้วถือมือถือลงไปชั้นล่าง

เขาเดินลงไปชั้นล่างแล้วตะโกนเรียกชื่อหญิงสาว พอไม่ได้เสียงตอบรับเขาก็ตะโกนเรียกอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบรับอยู่ดี

เหลยเฉิงจึงตะโกนด่าเข้าไปในห้อง “หูหนวกหรือไง?! รอให้ฉันหาเจอก่อนเถอะ ฉันจะฆ่าเธอ!”

เขาสาวเท้าตรงไปยังโซฟา แต่ไปแค่ครึ่งทางฝีเท้าก็หยุดชะงักไป

สายตาเขาจับจ้องที่เลือดสด ๆ ใต้ฝ่าเท้าพร้อมกับเบิกตาโต ก่อนจะมองหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างโซฟาอีกที

อีกฝ่ายยังคงอยู่ในท่าทางที่ล้มลงกับพื้นเหมือนครั้งสุดท้ายที่เห็น แต่ใต้ร่างกายของหล่อนมีกองเลือดขนาดใหญ่ ในขณะที่ร่างกายอยู่ในสภาพนอนขดตัว

เหลยเฉิง “…”

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง…

เหลยเฉิงก็ลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกมาจากในบ้าน แล้วออกแรงยกไปใส่ที่ด้านหลังรถตู้ไว้

ผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาพร้อมกับสุนัขที่เธอเลี้ยง แต่จู่ ๆ สุนัขตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาหาเหลยเฉิงและเห่าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง

เหลยเฉิงโกรธมากจึงยกเท้าเตะมันไป

“นี่! คุณทำอะไรน่ะ!”

“ดูหมาของคุณให้มันดี ๆ สิ!”

“ก็แค่ลูกหมาปอมเมอเรเนียนตัวเดียว มันจะกัดคุณได้หรือไง?” ผู้หญิงคนนั้นอุ้มสุนัขของตัวเองขึ้นมา ทันทีที่เห็นว่าเป็นเหลยเฉิงก็หัวเราะเยาะใส่หน้าแล้วหันหลังเดินไป

แต่สุนัขในอ้อมแขนของเธอกลับยังเห่าเหลยเฉิงไม่หยุด

“พอแล้ว ไม่ต้องกลัวแล้วนะ”

สุนัขตัวนั้นก็ยังเห่าไม่เลิก

ผู้หญิงคนนั้นจึงหันไปมองอย่างสงสัย

เธอรู้จักเหลยเฉิง แล้วก็รู้ว่าสาวที่เหลยเฉิงเลี้ยงดูอยู่ที่นี่คือชู้รัก ทั้งยังรู้เรื่องการค้นหายอดนิยมของเหลยเฉิงเมื่อเช้านี้ด้วย

แต่ว่า…

จู่ ๆ เธอก็กวาดสายตาไปเห็นเลือดสด ๆ หยดลงมาจากใต้ท้องรถคันนั้น

ผู้หญิงคนนั้นเงียบงัน

เหลยเฉิงเองก็เห็นเลือดเช่นกัน จึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยสายตาชั่วร้าย

“กรี๊ดดดดดด”

หล่อนส่งเสียงกรีดร้องแล้วหันหลังวิ่งออกไปทันที เหลยเฉิงก็รีบไล่ตามเธอไป!

“ช่วยด้วยยย มีคนตาย! มีคนตายค่ะ!”

เสียงหล่อนยิ่งดังก้องเป็นพิเศษในยามเช้าอันเงียบสงบแบบนี้ เรียกให้ผู้คนเปิดหน้าต่างออกมาดูกันไม่น้อยเลยทีเดียว

พวกเขาเห็นเหลยเฉิงวิ่งไล่ตามผู้หญิงอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับใบหน้าราวกับจะฆ่าคนได้

คนจำนวนมากหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายไว้ บ้างก็แจ้งตำรวจ บ้างก็ไปแจ้งพนักงานรักษาความปลอดภัย