เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 397 สมปรารถนา
บทที่ 397 สมปรารถนา
ภาพยนตร์เรื่องภาพหลอกวิญญาณหลอนโด่งดังขึ้นแล้ว
สาเหตุก็เพราะว่าเมฆใสเฝ้ามองตะวันออกปากด้วยตัวเองว่าเรื่องนี้สนุก และหลังจากนั้นก็เป็นเพราะว่าถูกชาวเน็ตส่วนหนึ่งคว่ำบาตรไปถึงขนาดที่มีการโจมตีพ่อแม่ของนางเอกด้วย
และที่หนักที่สุดเลยก็คือทางตำรวจในเมืองได้ทำการจับกุมนายทุนคนหนึ่ง ที่พบว่ามีการใช้เส้นสายบีบให้นักแสดงหญิงต้องใช้ทางลัด ฆ่าคน กลั่นแกล้งบนอินเทอร์เน็ต
ทันใดนั้น พวกบล็อกเกอร์ที่เคยทำธุรกิจกับเหลยเฉิงก็ทำการลบคลิปออกอย่างรวดเร็ว
การกระทำของพวกเขาสร้างความเกลียดชังให้ชาวเน็ตขึ้นมาทันที ลบให้ตายก็ยังมีชาวเน็ตนักขุดที่รวบรวมรายชื่อบล็อกเกอร์ ที่ร่วมงานเหล่านั้นมาเผยแพร่ต่อในอินเตอร์เน็ตอยู่ดี
รวมถึงความแตกว่าพวกกลุ่มคนที่โจมตีพ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋บนอินเทอร์เน็ตล้วนเป็นพวกคนที่เหลยเฉิงจ้างให้มาปลุกปั่นกระแสอีกด้วย
ณ โรงภาพยนตร์เหลียนช่วง ใจกลางเมือง
วันนี้เป็นงานเดินสายโปรโมตเรื่องภาพหลอกวิญญาณหลอน
ฉู่ลั่วได้รับคำเชิญจากอิ่นซาน จึงพาหัวหว่านไปที่โรงภาพยนตร์ด้วยกัน
อิ่นซานพาพวกเขามานั่งตรงที่นั่งด้านหลัง แล้วชี้ไปที่คู่สามีภรรยาสูงอายุที่นั่งอยู่ด้านหน้า “นั่นคือพ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋ครับ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า หญิงสาวเห็นแล้ว… ทั้งยังเห็นวิญญาณของเหิงหว่านไป๋ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พ่อแม่ของเธอด้วย
ภาพยนตร์มีความยาวสองชั่วโมงครึ่ง แต่ทั้งโรงไม่มีใครลุกออกไปไหนเลย
บางคนก็หวีดร้องออกมาเสียงดัง บางคนก็แกล้งหยอกคนรู้จักพลางหัวเราะออกมา…
แต่ในตอนสุดท้ายของภาพยนตร์ มันเป็นคลิปวีดิโอช่วงหนึ่งในตอนที่เหิงหว่านไป๋อยู่ที่สถาบันภาพยนตร์ ตัวเธอในคลิปนั้นดูสวยและสดใสมาก ในสายตาเปี่ยมไปด้วยความฝันในอนาคต
“สวัสดีค่ะ นี่ฉันเองนะ! ฉันหวังว่าในอนาคต ฉันจะได้ถ่ายหนังสักเรื่องแล้วพาพ่อแม่ไปดูด้วย”
“ฉันจะบอกพวกเขาว่า ‘เห็นไหมคะ? นั่นหนูเองนะ นางเอกนั่นคือหนูเอง’ ”
“ฮ่า ๆๆ!”
คลิปวีดิโอนั้นค่อย ๆ จางหายไปเหลือไว้แต่ฉากสุดท้าย หลังจากที่ทีมงานกองถ่ายออกไปแล้ว สถานที่ถ่ายทำที่รกร้างแห่งนั้นก็เกิดลมกระโชกแรง ปลิดปลิวใบไม้ให้ร่วงหล่นลงมา
ฉู่ลั่วมองไปทางพ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋ พวกเขากำลังปิดปากสะอื้นเบา ๆ กลัวว่าผู้ชมข้างหน้าจะได้ยิน จึงทำได้เพียงแค่กลั้นเสียงเอาไว้
“แม่คะ! หนูขอโทษนะคะ หนูไม่ควรตายเลย ไม่อยากตายเลย” วิญญาณของเหิงหว่านไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ กลับไปคุกเข่าลงตรงหน้าทั้งสอง “พ่อคะ แม่คะ…”
หัวหว่านที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เช็ดหางตาเบา ๆ ส่งเสียงสะอื้น
ส่วนตรงหน้านั้น ทีมงานผู้สร้างภาพยนตร์เรื่องภาพหลอกวิญญาณหลอนขึ้นไปบนเวทีกันแล้ว และขอบคุณผู้ชม รวมทั้งตอบคำถามของทุกคนด้วย
“ขอถามผู้กำกับอิ่นซาน บนอินเทอร์เน็ตมีคนลือกันว่า เหิงหว่านไป๋นางเอกของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้จากไปแล้ว เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าคะ?”
อิ่นซานรับไมโครโฟนมาแล้วตอบเสียงเรียบ “จริงครับ”
ผู้ชมสาวที่เป็นคนถามตะลึงไปครู่หนึ่ง “เป็นการฆ่าตัวตายหรือว่าถูกฆ่าคะ?”
อิ่นซานเพียงบอกไปว่า “ผมเชื่อว่าทางตำรวจจะให้คำตอบเราได้ครับ”
คำพูดก็นับว่าเป็นคำตอบกึ่งหนึ่งแล้ว ถ้าเป็นการฆ่าตัวตายเรื่องไม่จำเป็นต้องไปถึงตำรวจ มีแต่…
ผู้ชมคนหนึ่งสะอึกไปเล็กน้อย “เธอแสดงได้ดีมาก ๆ ค่ะ”
อิ่นซานพยักหน้า “เหิงหว่านไป๋มีพรสวรรค์มากครับ เพียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตา ทักษะการแสดงแล้วก็ความขยัน ถ้าไม่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น อนาคตของเธอคงจะสวยงาม”
คำพูดนี้ทำเอาผู้ชมคนนั้นยิ่งรู้สึกเศร้า
กระทั่งการเดินสายสิ้นสุดลง เหล่าผู้ชมออกจากโรงภาพยนตร์กันไป
อิ่นซานถึงได้พาทีมผู้สร้างมาพบพ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋ จากนั้นพวกเขาก็ทยอยกันเข้าไปโอบกอดพ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋กัน
“เสี่ยวไป๋แสดงได้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ครับ”
“ตอนที่เหิงหว่านไป๋อยู่ในกองถ่าย เธอพูดถึงพ่อแม่ตลอดเลย บอกว่าพวกคุณรักเธอมากแค่ไหน บอกด้วยว่าคุณน้าทำเนื้อผัดได้สุดยอดมาก ทำเอาผมน้ำลายไหลเลย”
“แล้วก็บอกว่าคุณน้าชายทำได้ทุกอย่าง เก่งมาก ๆ เลยครับ”
พ่อแม่ของเหิงหว่านไป๋จับมือทีละคน โดยนิสัยพวกเขาก็เงียบมากอยู่แล้ว จึงพูดอะไรไม่ค่อยออกนัก ทำได้เพียงขอบคุณอยู่ตลอด
“ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคนครับ”
“ขอบคุณที่เชิญพวกเรามาดูหนังของหว่านหว่าน ในช่วงที่ถ่ายทำเธอไม่ได้ทำให้พวกคุณต้องลำบากใช่ไหมคะ?”
“ถ้าพวกคุณอยากกิน ครั้งหน้าถ้ามีโอกาสก็ไปที่บ้านน้านะ แล้วน้าจะทำให้ทุกคนกินเองค่ะ”
อิ่นซานเอาบัตรธนาคารออกมายื่นให้พวกเขา “นี่เป็นค่าตอบแทนของเหิงหว่านไป๋ครับ ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ให้เธอเลย”
“ไม่ต้องหรอก ๆ”
อิ่นซานยัดใส่มือของพวกเขา “ไม่ต้องไม่ได้ครับ นี่เป็นน้ำพักน้ำแรงจากความขยันของเธอ เป็นสิ่งที่เธอควรจะได้รับ แล้วก็เป็นใจที่กตัญญูของเธอด้วยนะครับ”
หัวหว่านเดินไปข้าง ๆ ฉู่ลั่ว พลางกระซิบถาม “ให้พวกเขาพบลูกสาวของตัวเองหน่อยไหมคะ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “พวกเขาข้ามผ่านเรื่องการตายของลูกสาวมาได้อย่างยากลำบาก ถ้าให้พวกเขาได้เจอกันอีกครั้ง มันจะต้องใช้เวลายาวนานมากในการทำใจ”