เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 407 ทีมเรามีฉู่ลั่ว
บทที่ 407 ทีมเรามีฉู่ลั่ว
เมื่อฉู่จิงเดินไปแล้ว เย่อวิ๋นชูถึงได้ทำท่าเบ้ปาก เธอรีบเดินเข้ามาตรงหน้าฉู่ลั่ว และทักทายอีกฝ่าย “คุณเทพธิดาสวัสดีค่ะ! ฉันเป็นแฟนคลับของคุณ ฉันเคยโดเนตของขวัญให้คุณด้วย แต่ว่าฉันใช้แอ็กเคานต์สำรองค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ”
แม้จะต้องเผชิญหน้ากับความเย็นชาของฉู่ลั่ว เย่อวิ๋นชูก็ไม่ได้สนใจ เธอเคยดูไลฟ์สตรีมของฉู่ลั่วมาก่อน จึงเข้าใจนิสัยนี้เป็นอย่างดี
เย่อวิ๋นชูรู้ว่าเธอเป็นคนแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องน่าตกใจแค่ไหน นองเลือดอย่างไร หรือแม้แต่คำนินทา ฉู่ลั่วก็เผชิญหน้าด้วยใบหน้าสงบนิ่งเช่นนี้เสมอ
เธอเบาเสียงลง และซุบซิบด้วยท่าทางสนิทสนมว่า “ที่จริงฉันรู้ค่ะว่าถ้าพวกเขาชนะก็จะเลือกปรมาจารย์จี้ไจ่ ฉันก็เลยจงใจแพ้น่ะค่ะ”
“ฉันเชื่อมั่นในตัวท่านปรมาจารย์นะคะ”
ฉู่ลั่วมองอีกฝ่าย “ขอบคุณค่ะ”
เย่อวิ๋นชูเอ่ย “ถ้าอย่างนั้นท่านปรมาจารย์ก็พักผ่อนเถอะค่ะ พรุ่งนี้รบกวนท่านปรมาจารย์ช่วยปกป้องพวกเราด้วยนะคะ”
“อืม ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ”
รอจนฉู่ลั่วปิดประตู เย่อวิ๋นชูถึงได้กระโดดโลดเต้นอยู่ที่เดิม พลางเอามือปิดปากกลั้นเสียงกรีดร้องเอาไว้
เธอได้ใกล้ชิดกับท่านปรมาจารย์ ทั้งยังได้พูดคุยกันด้วย
เธอกับท่านปรมาจารย์ได้ผูกมิตรกัน!
กรี๊ดดด!
เทพธิดาก็คือเทพธิดา สวยมากจริง ๆ
เธอข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้ ก่อนจะกระโดดโลดเต้นกลับไปที่ห้องพักของตนเอง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและอยากบอกความตื่นเต้นของเธอให้ทุกคนรับรู้ แต่สุดท้ายก็กลั้นเอาไว้
ในฐานะที่เธอเป็นบุคคลสาธารณะ เธอไม่สามารถส่งเสริมความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องงมงายได้
คืนนี้ ก็ได้ผ่านไปท่ามกลางความตื่นเต้นของเย่อวิ๋นชู
รุ่งเช้าวันต่อมา ทีมงานของรายการเตรียมอาหารให้พวกเขาทานเรียบร้อยแล้ว ก็พาพวกเขาขึ้นไปนั่งบนรถบัส
รถเคลื่อนที่มาได้ครึ่งทาง เฉียวโจวก็ปรบมือ เขาบอกกับแขกรับเชิญทั้งหกคน และปรมาจารย์ทั้งสองท่านว่า “อีกครึ่งชั่วโมง พวกเราจะไปถึงจุดหมายในครั้งนี้แล้วครับ”
“มันคือโรงเรียนประถมหมิงอันในหมู่บ้านหยาง”
โรงเรียนประถมหมิงอันก่อตั้งขึ้นตั้งแต่สมัยเริ่มก่อตั้งสาธารณรัฐ ผลิตคนมีความสามารถมากมาย แต่เมื่อห้าสิบปีก่อน มีนักเรียนเสียชีวิตเกือบสามสิบกว่าคนภายในเวลาเพียงครึ่งปี ผู้คนต่างก็ตื่นตระหนก นักเรียนและครูต่างหวาดกลัวกันมาก โรงเรียนประถมหมิงอันจึงปิดตัวลงนับแต่นั้น
“สามสิบกว่าคน?” หางเจียซิ่นสั่นเล็กน้อย “ไม่มีตำรวจมาตรวจสอบเหรอคะ?”
เฉียวโจว “ตำรวจมาตรวจสอบแล้วครับ ทางโรงเรียนยังได้เชิญปรมาจารย์ที่เก่งมากมาทำพิธีด้วย ตำรวจตรวจไม่พบอะไร แต่เด็กยังคงเสียชีวิตอยู่ ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ก็เลยต้องปิดตัวลงครับ”
“และที่ทำให้คนในพื้นที่พูดกันว่าโรงเรียนประถมหมิงอันเป็นสถานที่แปลกเหนือธรรมชาติ เพราะหลังจากโรงเรียนปิดตัวไปได้สิบปี ตำรวจได้ตามล่าฆาตกรต่อเนื่องคนหนึ่งมาจนถึงโรงเรียนประถมหมิงอัน”
“หลังจากฆาตกรคนนั้นเข้าไปในโรงเรียน ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ตำรวจแทบจะพลิกโรงเรียนหา แต่ก็หาฆาตกรไม่พบ ตอนที่กำลังจะถอดใจ…”
เฉียวโจวหยุดไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัว “ฆาตกรคนนั้นก็ปรากฏตัวออกมากลางอากาศ เขากลายเป็นบ้าไปแล้ว เขาบ้าคลั่งมาก ปากก็เอาแต่ตะโกนว่ามีผี มีผีเด็กเยอะแยะไปหมด…”
ทุกคนต่างก็ขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย
เหยียนอันอี้เป็นคนที่อายุมากที่สุดในนี้ เป็นคนที่สงบลงได้อย่างรวดเร็ว “อาจจะเป็นเพราะสภาพจิตใจของเขาไม่ดี บวกกับบรรยากาศแปลก ๆ ในพื้นที่…”
ผู้กำกับส่ายหน้า “ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะครับ ฆาตกรคนนั้นเป็นฆาตกรที่โหดเหี้ยมมาก เขาก่อคดีต่อเนื่องมากกว่าสิบคดีทั่วประเทศ ทั้งยังมีความสามารถในการสอดแนมและตบโต้ที่เก่งมากด้วย รวมไปถึงวิธีการลงมือในแต่ละคดีก็โหดร้ายทารุณที่สุด”
“มีนักจิตวิทยาเคยประเมินฆาตกรรายนี้ ก็บอกว่าเขามีสภาพจิตใจที่แข็งแกร่งมาก และมีนิสัยต่อต้านสังคมมากเช่นกัน”
เฉียวโจวพูดจบ สภาพจิตใจของทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็ไม่ดีแล้ว
เฉียวโจวพูดว่า “สิ่งที่เราจะทำในครั้งนี้ก็คืออยู่ในสถานที่เหนือธรรมชาติแห่งนี้สามวัน เพื่อตรวจสอบว่าที่นี่มีผีหรือไม่? หากไม่มี เราก็จะมาค้นหากันว่าสาเหตุของปรากฏการณ์นี้คืออะไร?”
กู้เฉาอวี่พูดพร้อมรอยยิ้ม “ทีมงานให้พวกเรามาเป็นทีมจับเท็จแล้วเหรอคะ!”
ฉู่หร่านกับฉู่จิงนั่งอยู่แถวเดียวกัน เธอพูดเสียงเบา “พี่รอง หนูกลัวจังเลยค่ะ!”
“ไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย มีพี่รองอยู่ อีกอย่างพวกเรายังมีปรมาจารย์จี้ไจ่อยู่ด้วย ต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”
กู้เฉาอวี่และหางเจียซิ่นได้ยินคำพูดของฉู่จิง สีหน้าก็ย่ำแย่ลงอย่างมาก
ทีมพวกเขามีจี้ไจ่
แต่ทีมของตนมีเพียงฉู่ลั่วที่เป็นเน็ตไอดอลคนหนึ่ง
ทั้งสองคนต่างก็หันไปมองฉู่ลั่ว ไม่รอให้พวกเขาพูดอะไร เย่อวิ๋นชูก็พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “ทีมของพวกเรามีปรมาจารย์ฉู่ลั่ว ปกป้องความปลอดภัยให้พวกเราได้อยู่แล้ว ใช่ไหมคะท่านปรมาจารย์?”
“ใช่ค่ะ”
ฉู่ลั่วตอบกลับเสียงเรียบ แต่เย่อวิ๋นชูกลับตื่นเต้นเหมือนตัวเองได้รับเหรียญทองชนะเลิศ
กู้เฉาอวี่ “…”
หางเจียซิ่น “…”
พวกเขาสองคนมองหน้ากัน และต้องยอมรับคำพูดของเย่อวิ๋นชูอย่างทำอะไรไม่ได้ เธอทั้งชมว่าฉู่ลั่วเก่งมาก ยกย่องฉู่ลั่ว คาดหวังว่าฉู่ลั่วจะสามารถปกป้องพวกเขาได้