เซียนหมอหญิงยอดนักฆ่า - ตอนที่ 3590 กัดฟันสู้ / ตอนที่ 3591 หนึ่งแขน
ตอนที่ 3590 กัดฟันสู้
ฟังวาจาของประมุขแล้ว ชายวัยกลางคนคนนั้นกลับไม่กล้าเอ่ยตอบ เพียงเดินตามอยู่ข้างหลัง
ขณะที่สองคนเดินมาถึงข้างนอก ประมุขเทียมฟ้าที่อยู่ข้างหน้าพลันรู้สึกถึงจิตสังหารน่าพรั่นพรึงพุ่งเป้ามาที่เขาในทันที เขาตื่นตกใจ ลากชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างหลังแล้วผลักออกไปตามสัญชาตญาณ
“อ้าก!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นยังไม่ทันแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างกายก็ถูกกระบี่หนึ่งฟันออกเป็นสองท่อน เลือดกระเซ็นเต็มพื้น เสียงร้องแหลมสูงตัดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ทำเอาหลายคนตกใจมองมาทางนี้
“ซี้ด! ปะ…เป็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อ! เขา…เขากลับมาแล้ว!”
เห็นดังนั้นแล้ว เหล่าทหารคุ้มกันพวกนั้นต่างก็ตกใจจนหน้าถอดสี โดยเฉพาะตอนที่เห็นเขาถือกระบี่ยืนอยู่กลางอากาศ ตรงที่กระบี่ยาวชี้ไปนั้นมีศพหนึ่งถูกฟันขาดครึ่งอยู่บนพื้น ส่วนประมุขของพวกเขากำลังถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว มีสีหน้าเหลือเชื่อ
“เซวียนหยวนโม่เจ๋อ! เจ้า…เจ้ายังไม่ไปหรือ เจ้าย้อนกลับมาหรือนี่!”
แม้จะตะโกนพูด ทว่าร่างกายกลับถอยหลังไปอย่างไม่อาจควบคุม เหงื่อเย็นๆ ซึมออกมาจากหน้าผาก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปหลังจากนั้น หากเขาใช้คนขวางกระบี่เมื่อครู่นี้ไม่ทัน คนที่ถูกฟันคงต้องเป็นเขาแล้ว แม้เขามีความสามารถต้านกระบี่นี้ได้ แต่หากไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บหนักเช่นกัน!
โหดร้ายนัก! กระบี่นั่นก็รวดเร็วสุดขีด! เซวียนหยวนโม่เจ๋อคิดฆ่าเขาตอนที่เขาไม่ทันได้เตรียมตัวเลย!
อาจเป็นเพราะรู้ถึงความแกร่งกล้าของอีกฝ่ายจากการประมือกันก่อนหน้านี้ บัดนี้พอเห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อพร้อมกลิ่นอายเย็นยะเยือกทั่วตัวแล้ว เขาจึงไม่กล้าก้าวเข้าไปประจัญบาน ถึงขนาดเกิดความคิดที่จะใช้เสียงซึ่งเปี่ยมไปด้วยปราณพลังวิญญาณตะโกนว่า
“ประมุขบัวดำ! เซวียนหยวนโม่เจ๋อมาอีกแล้ว! เจ้ารีบออกมา! เขามาคนเดียว พวกเราร่วมมือกัน…”
เขายังพูดไม่ทันจบ ประกายกระบี่คมปลาบก็จู่โจมมาอีกครั้ง ไอสังหารเย็นเยียบไปจนถึงปราณมหาศาลทำให้หัวใจของเขาหดรัด ไม่สนใจเรียกคนขอความช่วยเหลืออีก เพียงตั้งรับด้วยกำลังทั้งหมด!
เคร้ง!
ดาบและกระบี่กระทบกัน กระแสปราณน่ากลัวพุ่งออกไป แขนข้างหนึ่งของประมุขเทียมฟ้าได้รับบาดเจ็บ ต้องเข้าสู้เช่นนี้เปลืองแรงอยู่บ้าง ตอนนี้สองคนโน้มกายกดดันกัน อยู่ห่างกันไม่ถึงสองก้าวแล้ว ครั้นมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ตรงหน้า ประมุขเทียมฟ้าก็กัดฟัน กล่าวว่า “เซวียนหยวนโม่เจ๋อ! เจ้าอย่าหน้าไม่อายเกินไปนักเลย!”
“หากไม่ใช่เจ้าเป็นศัตรูกับสตรีของข้า ข้าล้วนไม่เห็นเจ้าอยู่ในสายตา!” เสียงทุ้มต่ำดังออกจากปากเซวียนหยวนโม่เจ๋อ แววตาหยั่งลึกจ้องอีกฝ่ายพร้อมจิตสังหารอันเย็นยะเยือก “เมื่อคุกคามนางแล้ว ข้าไม่มีทางปล่อยไว้!”
สิ้นเสียงนั้น ปราณกระบี่ในมือเซวียนหยวนโม่เจ๋อพลันปะทุขึ้นมา แรงกดดันของผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพพุ่งออกไป กลิ่นอายมังกรเขียวโบราณดีดประมุขเทียมฟ้าออกไปทันที ตอนที่ถูกดีดออก กระแสปราณหลายสายจากบนกายและปราณกระบี่อันเอ่อท้นพลันรวมกลุ่มกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นมังกรปราณมุ่งหน้าไปทางประมุขเทียมฟ้าด้วยความเร็วสูง
“โฮก!”
ความดุร้ายของมังกรปราณสมจริงราวกับมีชีวิต มันใช้อานุภาพของสายฟ้ากระแทกร่างประมุขเทียมฟ้า จิตสังหารตลบอบอวลน่าพรั่นพรึงเป็นอย่างยิ่ง ทำเอาหัวใจของประมุขเทียมฟ้าสั่นสะท้าน เขากัดฟัน กลั่นกระแสปราณกลุ่มหนึ่งในกายปะทะกับปราณของสัตว์ร้ายโบราณโดยพลัน
“วันนี้ข้าจะสู้กับเจ้าจนถึงที่สุด!”
เมื่อใช้พลังที่แท้จริงแล้ว ปราณกลางอากาศคล้ายกับสั่นสะเทือนทั้งหมด ปราณพลังวิญญาณมุ่งตรงไปที่กายประมุขเทียมฟ้า ก่อนที่ปราณทั่วกายเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ทรงพลังมากขึ้นเรื่อยๆ
……….
ตอนที่ 3591 หนึ่งแขน
ครืน! ตูม!
ตอนกระแสปราณสองสายชนกัน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับประมุขเทียมฟ้าต่างก็หลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว ป้องกันไม่ให้ถูกกระแสปราณที่พุ่งออกมาทำให้บาดเจ็บ ทว่าหลังจากเซวียนหยวนโม่เจ๋อถอยหลังหลบแล้ว เขาพลันใช้ประโยชน์จากเสียงดังกึกก้องและกระแสปราณซ่านกระเซ็นเพื่อหลบจากด้านหนึ่งและมาอยู่ด้านหลังของประมุขเทียมฟ้า จากนั้นเขาก็ยกกระบี่เซวียนหยวนในมือขึ้นและฟันลงด้วยความเร็วสูง เทียบเท่ากับฟ้าผ่าที่รวดเร็วเสียจนปิดหูไม่ทัน!
ฉัวะ!
ตอนประมุขเทียมฟ้ารู้สึกถึงจิตสังหารข้างหลังและหมุนกายกลับมาอย่างรวดเร็วนั้น ปราณกระบี่สายนั้นกลับกดดันมาถึงตัว เขาหลบคมกระบี่ถึงชีวิตพ้นไปได้ กระนั้นก็ยังถูกกระบี่ฟันคราหนึ่งอยู่ดี
“อ้าก!”
เสียงร้องน่าเวทนาดังจากปากประมุขเทียมฟ้า แขนข้างหนึ่งลอยออกไปเพราะถูกฟัน เลือดกระเซ็นเต็มพื้น พร้อมกับประมุขเทียมฟ้าที่ร่วงหล่นจากกลางท้องฟ้า
ครั้นเห็นประมุขของพวกเขาถูกฟันแขน ทหารคุ้มกันเหล่านั้นพลันตกตะลึง อยากก้าวไปข้างหน้า ทว่าไม่อาจเข้าใกล้เพราะแรงกดดันมหาศาลของผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ จึงทำได้เพียงมองอยู่ไกลๆ ช่วยอะไรไม่ได้โดยสิ้นเชิง
“ท่านประมุข!”
“นายท่าน!”
เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้นเรื่อยๆ แฝงไว้ด้วยความสั่นสะท้านและหวาดกลัวเล็กน้อย เพราะพวกเขาไม่กล้าจินตนาการว่าหากประมุขของพวกเขาถูกฆ่าตาย เช่นนั้นแล้วจุดจบของพวกเขาจะเป็นเช่นไร
ตึง!
ประมุขเทียมฟ้าตกลงมาจากเบื้องบน กระแทกลงกับพื้น จากนั้นก็กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ฝ่ายเซวียนหยวนโม่เจ๋อถือกระบี่จู่โจมเข้ามา ประกายแสงสายหนึ่งฉายออกจากกายเขา
“โฮก!”
สัตว์ร้ายโบราณของประมุขเทียมฟ้าออกมาจากห้วงมิติของเขา ส่งเสียงคำรามด้วยความโมโห ปราณดุดันพุ่งออกโดยพลัน สี่เท้ากระโจนใส่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ ฟันคมกริบสาดประกายกระหายเลือดกัดลงอย่างแรง
เห็นดังนั้นแล้ว เซวียนหยวนโม่เจ๋อมองสัตว์ร้ายโบราณตัวนั้นครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นริมฝีปากบางขยับ “มังกรเขียว!”
“โฮก!”
แสงสีเขียวแผ่ออกมาฉับพลัน เสียงคำรามสายหนึ่งดังขึ้นปะปนกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายโบราณ ดังก้องอยู่กลางท้องฟ้า…
หนึ่งสัตว์ร้ายหนึ่งมังกรโรมรันกันอยู่กลางท้องฟ้า ทำเอาทหารคุ้มกันเหล่านั้นต้องหลบเลี่ยงไปอยู่ข้างๆ พวกเขาเห็นสัตว์ร้ายของประมุขน้อยครั้งนัก รู้เพียงว่าสัตว์ร้ายตัวนั้นคือสัตว์ร้ายโบราณ ร้ายกาจมาก คิดไม่ถึงว่าจะได้เห็นในคืนนี้ อีกทั้งยังปะทะกับมังกรเขียวโบราณของเซวียนหยวนโม่เจ๋อด้วย
กระนั้นมองอย่างไรก็ยิ่งรู้สึกว่าสัตว์ร้ายโบราณของประมุขพวกเขาเพลี้ยงพล้ำในการต่อสู้ครั้งนี้มากขึ้นเรื่อยๆ เกิดอะไรขึ้น? สัตว์ร้ายโบราณของประมุขพวกเขาควรจะเก่งกาจกว่านี้ไม่ใช่หรือ?
เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่เรียกมังกรเขียวออกมามองการต่อสู้ระหว่างหนึ่งมังกรหนึ่งสัตว์ร้ายคราหนึ่ง จากนั้นเบนสายตาออกไป แววตาเย็นเยือกตกลงบนกายของประมุขเทียมฟ้า เขาลงมาจากกลางท้องฟ้า ก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาพร้อมจิตสังหารเย็นเยียบ ประมุขเทียมฟ้าพลันหัวใจบีบรัด ก่อนจะกัดฟันลุกขึ้นยืน เขาปล่อยให้เลือดไหลออกจากบาดแผลที่แขนขาด และใช้มืออีกข้างหนึ่งถือดาบเล่มใหญ่ชี้ไปที่เซวียนหยวนโม่เจ๋อ
“มาสิ! ข้าอยากดูว่าเจ้าเซวียนหยวนโม่เจ๋อจะเอาชีวิตข้าอย่างไร!” เขามีท่าทางดุร้าย ในใจไร้ซึ่งความกลัว มีเพียงความองอาจเข้มข้น ความองอาจชนิดที่แข็งกล้าขึ้นเรื่อยๆ เมื่อปะทะกับคู่ต่อสู้
อย่างไรเสียก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพ แม้เผชิญหน้ากับความตายก็ไม่มีทางอ้อนวอนให้ไว้ชีวิต เพราะศักดิ์ศรีของผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพของพวกเขาไม่อนุญาตให้พวกเขาร้องขอชีวิต ยิ่งไม่อนุญาตให้พวกเขาเกิดความกลัวยามเผชิญหน้ากับความตาย!
เห็นประมุขเทียมฟ้าเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของนักสู้ เซวียนหยวนโม่เจ๋อพลันดวงตาเป็นประกาย พลิกกระบี่เซวียนหยวนในมือ ทันใดนั้นเงาร่างเขาพลันพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า…
……….
YOU MAY ALSO LIKE
