เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1595 การผ่าตัดประสบความสำเร็จ!
ได้ยินคำพูดของเฉินชางก็รีบไปเตรียมยา!
ทุกอย่างมีระบบระเบียบเหมือนเตรียมการมาก่อน
อู๋ถงฝู่เห็นฉากนี้ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ!
ขอเพียงอยู่ในการควบคุม สถานการณ์พิเศษเหล่านี้ไม่นับเป็นเรื่องไม่คาดฝัน
แต่สำหรับโจวหงกวง ความจริงไม่ได้มีความรู้สึกอะไร ความรู้สึกเดียวคือ…ลนลานมาก!
คนเราก็แบบนี้แหละ ตอนไม่ผ่าตัด จะพูดอะไรก็ได้
แม้ตายก็ไม่ยอมเป็นคนพิการอะไรก็ว่าไป…
พอเข้าห้องผ่าตัดคนส่วนใหญ่ก็ล้วนอยากจะรอดชีวิต!
ตายไปอย่างสมศักดิ์ศรียังดีกว่าอยู่อย่างไร้ค่า
ก็หมายถึงแบบนี้แหละ!
สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดเป็นตัวกำหนดสิ่งเหล่านี้
ไม่นานอาการใบหน้ากระตุกก็หายไป หลังจากอู๋ฮุยตรวจดูอาการอีกครั้งก็พูดอย่างจริงจัง “การเจาะถูกต้องแล้ว ดำเนินการต่อได้”
เฉินชางได้ยินคำพูดนี้ก็พยักหน้า
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือสร้างจุดเน้นความเสียหายของสมอง
ที่จริงแล้วคือการสร้างจุดเน้นความเสียหายในพื้นที่ VIM ใช้การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าและการกระตุ้นความร้อนเพื่อสร้างจุดเน้นความเสียหายในพื้นที่พบว่าเป็นจุดกระตุ้นการสั่นสะเทือนของร่างกาย
ป้องกันไม่ให้เกิดการกระตุ้นที่ผิดปกติ แบบนี้จึงจะบรรลุวัตถุประสงค์ในการป้องกันอาการสั่นของมือ!
นี่คือผลการวิจัยของเฉินชาง!
แต่ยังต้องปรับปรุงให้สมบูรณ์!
หูฉวนปังและจ้าวฝูรุ่นที่อยู่ข้างๆ อดสบตากันไม่ได้
“นี่พวกเขาจะทำอะไร”
“ผมไม่รู้!”
“หรือเขาจะทำลาย VIM แทนที่จะกระตุ้นมัน”
“ไม่หรอกมั้ง แม้ว่า VIM จะทำให้นิ้วสั่นได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าถ้าทำลายทั้งหมดแล้วจะป้องกันการสั่นได้หรอกมั้ง”
ตอนนี้หูฉวนปังเบิกตาโพลง เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ!
การผ่าตัดนี้ไม่ใช่เพียงแค่ตัดส่วนที่มีปัญหาออก
เพราะมันเป็นไปไม่ได้!
VIM ควบคุมแขนขาส่วนบนและส่วนล่างของร่างกาย กล้ามเนื้อหัวใจและอื่นๆ…
การทำลายมันอาจจะทำให้สูญเสียมากขึ้น!
เฉินชางคิดจะทำอะไรกันแน่
ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้!
และไม่มีใครเห็น!
รังสีศัลยกรรมโรคพาร์กินสันครั้งนี้ ใช้เข็มสำหรับเจาะสมองยาวเจาะเข้าไป ดำเนินการได้ด้วยความรู้สึกเท่านั้น!
แพทย์ผู้นำทีมต้องเก่งมาก!
ในขณะเดียวกัน การผ่าตัดนี้ไม่ได้เป็นเพียงการทำลายง่ายๆ อย่างแน่นอน
ตอนนี้ในหัวของทุกคนเต็มไปด้วยคำถาม
ไม่รู้ว่าขั้นต่อไปเฉินชางจะทำอะไร!
ถ้าการผ่าตัดโรคพาร์กินสันง่ายขนาดนี้ ปัญหาคงแก้ไขไปตั้งนานแล้ว
ยื้อมาถึงตอนนี้ก็เพราะ VIM ยากที่จะเดินต่อไป
เพราะจะทำลายมันไม่ได้!
ควรจะทำอย่างไรดี
และตอนนี้เอง เฉินชางได้ควบคุมเข็มสำหรับเจาะสมอง!
ใช้วิธีการทำลายเชิงปริมาณโดยการควบคุมอุณหภูมิ เลือกการแข็งตัวที่ 75 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 80 วินาที!
แต่การควบคุมระยะและการผ่าตัดต้องมีความแม่นยำถึง 0.1 มิลลิเมตร!
ใช่แล้ว!
แพทย์ผู้นำทีมจะต้องวิเคราะห์ วิจัยและฝึกครั้งแล้วครั้งเล่า!
มือขวาของเฉินชางถือเข็ม ปรับตำแหน่งปลายเข็มอย่างเหมาะสม เพื่อให้ตรงกับส่วนล่างของด้านหลังของตำแหน่ง VIM ที่เป็นศูนย์กลางการสั่นของคนไข้
นี่คือประสบการณ์การผ่าตัดของเฉินชาง!
แต่จะสร้างความเสียหายให้กับจุดต่างๆ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ซ้ายและขวาของตำแหน่งนี้ไม่ได้
หากไม่ระวัง จะกระตุ้นให้เกิดความผิดปกติของกล้ามเนื้อ ถึงขั้นอาจทำให้เกิดอาการสั่นที่แขนขาข้างใดข้างหนึ่ง!
นี่ก็คือเหตุผลที่เฉินชางบอกว่าแม้แต่เขาก็รับประกันได้ไม่ได้
เพราะ VIM เล็กมาก บวกกับเป็นการดำเนินการโดยพึ่งเทคนิคร่วมพิกัดอันแม่นยำในสถานการณ์ที่มองไม่เห็น
แพทย์ผู้นำทีมจึงต้องมีความเข้าใจและเชี่ยวชาญเทคโนโลยีนี้มากพอ!
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ!
ไม่มีใครกล้าผ่อนคลาย
อู๋ฮุยรู้ถึงความยากเป็นอย่างดี แม้แต่หายใจยังระมัดระวัง กลัวว่าจะรบกวนและส่งผลกระทบต่อเฉินชาง!
เฉินชางต้องรักษาความแม่นยำอย่างระมัดระวังเป็นเวลาสองนาที!
ภายในสองนาทีนี้ ห้ามประมาทหรือสติหลุดเด็ดขาด!
เพราะบอกไว้ล่วงหน้าแล้ว ทุกคนจึงกลั้นหายใจ ไม่กล้าพูดอะไร!
ตอนนี้ทุกคนต่างจ้องโจวหงกวง ไม่ใช่เฉินชาง!
มือของเขายังคงสั่นไม่หยุด!
นี่คืออาการหลักของโรคพาร์กินสัน สั่นไม่หยุด
แม้ระหว่างผ่าตัดก็ไม่หยุดเลย!
ตอนนี้เฉินชางถึงขั้นอยากหลับตา
น่าเสียดายที่เวลาหลับตา ความรู้สึกต่อพื้นที่จะลดลง เฉินชางจึงไม่กล้าทำแบบนั้น
ภายใต้ความช่วยเหลือของถุงมือรับสัมผัส เฉินชางเหมือนรับรู้ได้ถึงความแตกต่าง
เขาพยายามอยู่ในสภาวะนี้อย่างระมัดระวัง!
ตอนนี้จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่า ถ้ามีเครื่องมือที่ความแม่นยำสูง เหมือนว่าอัตราความแม่นยำและอัตราความสำเร็จของการผ่าตัดจะสูงกว่าของเขาทำเองอย่างแน่นอน!
ตั้งแต่สเตอริโอแทคติกเฟรมในตอนเริ่มต้นจนถึงการคำนวณพิกัดและการเจาะ ล้วนต้องควบคุมด้วยตัวเอง
ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์คือการสร้างสิ่งที่เป็นไปไม่ได้!
แต่นี่หมายถึงความไม่มั่นคง!
แต่บังเอิญว่าการผ่าตัดเคสนี้ จำเป็นต้องมีความมั่นคง
เฉินชางรู้สึกว่า ตนควรมองหาพวกบริษัทใหญ่ๆ เพื่อลงทุนพัฒนาหุ่นยนต์ผ่าตัดโรคพาร์กินสัน
แน่นอนว่าความยากแบบนี้อาจจะสูงมาก
ต้องใช้ความพยายามร่วมกันในการดำเนินงานหลายอย่าง และยังต้องทำงานร่วมกับเทคโนโลยีต่างๆ เช่น เอ็มอาร์ไอและ พีอีที
นอกจากจะเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ คนทั่วไปทำไม่ได้อย่างแน่นอน
ภายใต้การควบคุมด้วยวิธีการทำลายเชิงปริมาณโดยการควบคุมอุณหภูมิเข็มสำหรับเจาะสมองในมือเฉินชาง อุณหภูมิ75 องศาที่คงที่เริ่มมีผลแล้ว!
ตอนนี้เอง จู่ๆ อู๋ฮุยที่ดูการผ่าตัดอยู่ก็ค้นพบอย่างประหลาดใจว่า อาการมือสั่นของโจวหงกวงเริ่มทุเลาลง!
ทุเลาลงแล้วจริงๆ!
จู่ๆ สองมือที่สั่นไม่หยุดในตอนแรกก็เหมือนจะหยุดไป ทั้งความถี่และความรุนแรงก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด!
ได้ผลแล้วหรือ
ได้ผลแล้วจริงๆ หรือ
อู๋ฮุยคิดถึงตรงนี้ก็อดตื่นเต้นไม่ได้!
มหัศจรรย์เกินไปแล้ว
ได้ผลจริงๆ ด้วย!
ศาสตราจารย์เฉินทำได้แล้วจริงๆ!
การรักษาโรคพาร์กินสัน…
อู๋ฮุยคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า การผ่าตัดโรคพาร์กินสันครั้งแรกของศาสตราจารย์เฉินจะได้รับผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง
สำเร็จ!
ต้องสำเร็จ!
ตอนนี้การผ่าตัดผ่านไปห้าสิบวินาที…หกสิบวินาที…เจ็ดสิบวินาที…
เห็นว่ากำลังจะถึงเวลาแล้ว!
เฉินชางเองก็เริ่มถอยทัพแล้ว
ตอนนี้ จู่ๆ อู๋ฮุยก็ดีใจขึ้นมา เพราะเขามองเห็นฉากปาฏิหาริย์อย่างชัดเจน!
หยุดแล้ว!
นิ่งแล้ว!
นิ่งแล้วจริงๆ!
สองมือของโจวหงกวงหยุดสั่นแล้วจริงๆ!
ศาสตราจารย์เฉินจะทำสำเร็จแล้วจริงๆ เหรอ
ถ้าสำเร็จ หมายความถึงก้าวสำคัญในประวัติศาสตร์การรักษาโรคพาร์กินสันอย่างแน่นอน!
นี่คือชัยชนะครั้งสำคัญ
สำเร็จแล้ว!
อู๋ฮุยตื่นเต้นเล็กน้อย
และตอนนี้เอง ทุกคนรอบข้างต่างเห็นฉากนี้
“หยุดแล้ว! หยุดแล้วจริงๆ!”
“ใช่ หยุดแล้วจริงๆ นี่…ศาสตราจารย์เฉินทำได้แล้ว!”
ทุกคนเห็นฉากนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมา
มหัศจรรย์เกินไปแล้ว
อู๋ถงฝู่มองฉากนี้อึ้งๆ ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร พลันพึมพำว่า “สุดยอดจริง!”
ใช่แล้ว เฉินชางสุดยอดเกินไปแล้วจริงๆ!