โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #82 : พัสดุจากความว่างเปล่า และทูตเหล็กแห่งสยาม
1 ปีผ่านไปหลังจากเคนโตะถอนตัวไปยังแถบดาวเคราะห์น้อย ยานแม่ขนาด 5 กิโลเมตรเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นจากการกัดกินแร่ธาตุในดาวเคราะห์น้อยอย่างตะกละตะกลาม แต่เมื่อเคนโตะเปิดดูรายงานความคืบหน้าบนโลกผ่านเครือข่ายดาวเทียมแฝง เขากลับต้องถอนหายใจยาว
“ทำไมมันช้าแบบนี้…” เคนโตะกุมขมับ “ฉันทิ้งเตาหลอมพลาสม่าสำเร็จรูปไว้ให้แท้ๆ แต่พวกเขายังคลำหาวิธีคุมอุณหภูมิไม่ได้เลยเหรอ? ขยันวิจัยเรื่องงบประมาณมากกว่าวิจัยเรื่องอะตอมหรือไงนะ”
“มนุษย์โลกขาดสิ่งที่เรียกว่า ‘ก้าวกระโดดทางตรรกะ’ ค่ะเจ้านาย” เซราฟีน ยืนอยู่ข้างๆ พร้อมแผนที่ดาราจักร “พวกเขาพยายามใช้พื้นฐานฟิสิกส์ศตวรรษที่ 21 ไปอธิบายเทคโนโลยีศตวรรษที่ 25 ของเรา มันเหมือนการเอาเครื่องยนต์ไอพ่นไปให้มนุษย์ยุคหินดูนั่นแหละค่ะ”
เคนโตะนั่งเคาะโต๊ะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปาก “ในเมื่อเรียนรู้เองไม่ได้ ก็ต้องมี ‘ติวเตอร์’ ส่วนตัวไปให้… เซราฟีน เตรียมยานลำเลียงพลอำพราง 1 ลำ บรรจุแอนดรอยด์รุ่น Worker 10 ตัวที่มีชิปข้อมูลพื้นฐานโลหะวิทยา”
“จะส่งไปที่ไหนคะ?” เซราฟีนถาม
“ส่งกลับไปที่ไทย… ให้รัฐบาลชุดเดิมนั่นแหละ” เคนโตะหัวเราะเบาๆ “ส่งไปจอดที่หน้าทำเนียบรัฐบาลเลยนะ บอกพวกเขาว่านี่คือ ‘ความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมโลก’ แต่ความจริงคือฉันอยากเห็นพวกเขาปวดหัวกับการพยายามแย่งชิงสิทธิ์การเข้าถึงหุ่นยนต์พวกนี้จากชาติมหาอำนาจอื่น ฮ่าๆๆๆ”
กลางวันแสกๆ ในกรุงเทพมหานคร ท้องฟ้าที่ดูปกติกลับปรากฏรอยแยกของอากาศ ยานลำเลียงพลสีดำสนิททรงลิ่มค่อยๆ ร่อนลงจอดอย่างแผ่วเบาเหนือสนามหญ้าหน้าทำเนียบรัฐบาล ท่ามกลางเสียงไซเรนและการระดมพลของทหารราบที่วิ่งกันวุ่นวาย
ประตูยานเปิดออกพร้อมบันไดลาดที่เลื่อนลงมา แอนดรอยด์ 10 ตัว ในชุดสูทสีเทาเรียบหรูเดินออกมาอย่างสง่างาม หนึ่งในนั้นถืออุปกรณ์สื่อสารโฮโลแกรมและประกาศด้วยเสียงภาษาไทยที่ชัดเจน:
“เราคือตัวแทนจาก Root Core Industry ตามคำสั่งของผู้สถาปนา เรามาเพื่อเป็นที่ปรึกษาด้านเทคโนโลยีให้กับรัฐบาลไทยเป็นเวลา 1 ปี เพื่อเร่งการพัฒนาอารยธรรมมนุษย์… โดยมีเงื่อนไขว่า ห้ามคนต่างชาติสัมผัสตัวเราโดยไม่ได้รับอนุญาต มิฉะนั้นระบบป้องกันตัวเองระดับสูงจะทำงานทันที”
ภาพการลงจอดถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกทันที! ผู้นำมหาอำนาจจากทั่วโลกหูผึ่งและโกรธเกรี้ยว “ทำไมต้องเป็นประเทศไทย?! ทำไมไม่เป็น UN?!” เสียงโทรศัพท์สายตรงถึงนายกรัฐมนตรีไทยดังระงมจนสายแทบไหม้
เคนโตะมองภาพความวุ่นวายนั้นผ่านหน้าจอใหญ่บนยานแม่ในห้วงอวกาศลึก เขาเห็นภาพทหารไทยทำตัวไม่ถูกระหว่างจะยึดหรือจะกราบหุ่นยนต์เหล่านั้นดี
“ดูนั่นสิ เซราฟีน… ตอนนี้ประเทศไทยกลายเป็นศูนย์กลางของโลกไปแล้ว” เคนโตะหัวเราะลั่นอย่างสะใจ “จากประเทศเล็กๆ กลายเป็นที่ถือครองกุญแจสำคัญ… ดูซิว่าพวกเขาจะบริหารความกดดันจากคนทั้งโลกไหวไหม”
เซราฟีนยิ้มอย่างลุ่มลึก “เป็นการแก้แค้นที่เจ็บแสบและได้ประโยชน์สูงสุดเลยค่ะเจ้านาย… ตอนนี้โลกทั้งใบจะจดจ่ออยู่กับการเอาชนะกันเอง จนลืมสังเกตว่าเรากำลังสร้างสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นอยู่ที่นี่”…