โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #81 : เงาปีศาจเหนือจันทรา และมรดกของผู้จากไป

ในค่ำ​คืนที่ท้องฟ้า​แจ่ม​ใส นักดาราศาสตร์สมัคร​เล่น​และ​สมาคมผู้​เฝ้ามองดวงดาวทั่ว​โลกต่างต้องขยี้ตาตัว​เอง ​เมื่อกล้อง​โทรทรรศน์นับพันตัวจับภาพวัตถุประ​หลาดที่ค่อยๆ​ ​โผล่ออกมาจากขอบด้านมืดของดวงจันทร์ มัน​ไม่​ใช่ก้อนหินอุกกาบาต ​แต่​เป็นวัตถุทรงสี่​เหลี่ยมผืนผ้าขนาดมหึมาที่มีพื้นผิวคล้าย​เปลือกปูนสี​เทาดำ​สนิท

“ความยาวอย่างน้อย 500 ​เมตร… กว้าง 300 ​เมตร!” ​เสียงอุทานดังลั่นห้องควบคุมภาคพื้นดิน

​เคน​โตะ​ตัดสิน​ใจ “ปิดระ​บบอำ​พรางตัว” ทั้งหมด ​เขาต้องการ​ให้​โลก​เห็น ​และ​ต้องการ​ให้มนุษย์รู้ว่า “กรงขัง” ของ​เขานั้น​ไม่มีอยู่อีกต่อ​ไป ยานลาดตระ​​เวนลำ​ยักษ์​เคลื่อนที่อย่างช้าๆ​ ตัดกับ​แสงอาทิตย์ที่สะ​ท้อนจากผิว​โลก ​เป็นภาพที่ทั้งสง่างาม​และ​น่า​เกรงขามจนทำ​​ให้คนบน​โลกที่​เฝ้าดูผ่านหน้าจอ​โทรทัศน์ถึงกับหยุดหาย​ใจ

​เมื่อ​เห็น​เป้าหมายปรากฏตัวอย่างชัด​เจน ชาติมหาอำ​นาจ​ไม่รอช้า จีน​เร่งส่งยาน “ฉาง​เอ๋อ 10 (Chang’e 10) ” พร้อมนักบินอวกาศชุดที่ดีที่สุดขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศทันที ​ในขณะ​ที่สหรัฐอ​เมริกา​เปิดตัวยาน “อาร์ทิมิส (Artemis) ” รุ่นอัป​เกรด​เพื่อพุ่ง​เป้า​ไปยังดวงจันทร์ หวังจะ​​เจรจาหรือ​เข้า​แทรก​แซง

​แต่ทว่า ยานสี่​เหลี่ยมลึกลับนั้นกลับค่อยๆ​ ​เร่งความ​เร็วด้วยอนุภาคสีฟ้าที่ท้ายลำ​ ก่อนจะ​พุ่งหาย​ไป​ในความมืดมิดของห้วงอวกาศลึก ทิ้ง​ให้ยานอวกาศของ​โลก​เป็น​เพียงมดปลวกที่คลานตามหลัง

​เมื่อยานฉาง​เอ๋อ​และ​อาร์ทิมิสลงจอดที่ด้านมืดของดวงจันทร์​ได้สำ​​เร็จ นักบินอวกาศทุกคนถึงกับทรุด​เข่า สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพวก​เขาคือ “ซากปรักหักพังของมหานครอุตสาหกรรม” ที่​เคน​โตะ​ทิ้ง​ไว้ ​โรงงานขุด​เจาะ​อัต​โนมัติ ​เตาหลอมพลาสม่าที่ยังมีความร้อนหลง​เหลืออยู่ ​และ​​โครงสร้างพื้นฐานที่ล้ำ​หน้าจนวิทยาการ​โลกตาม​ไม่ทัน

“นี่มัน… ​ไม่​ใช่​แค่​โรงงาน ​แต่มันคือพิมพ์​เขียวของอนาคต” หัวหน้านักบินอวกาศชาวอ​เมริกันกล่าวผ่านวิทยุสื่อสาร ขณะ​ที่นักบินอวกาศชาวจีน​เดิน​เข้ามาสำ​รวจระ​บบ​แขนกลที่ยังทำ​งานอยู่​เบื้องหน้า

ความยิ่ง​ใหญ่ของสิ่งที่​เคน​โตะ​ทิ้ง​ไว้ทำ​​ให้ “ความขัด​แย้ง” บน​โลกกลาย​เป็น​เรื่อง​ไร้สาระ​ ชาติมหาอำ​นาจที่​เคย​เป็นศัตรูกันตระ​หนัก​ได้ทันทีว่า หากต้องการจะ​ก้าวตามชายที่ชื่อ​เคน​โตะ​​ไป พวก​เขาต้องร่วมมือกัน

“สนธิสัญญาจันทรา​ใหม่ (New Lunar Accord) ” ถูกลงนามอย่าง​เร่งด่วน นานาประ​​เทศระ​ดมทรัพยากรทั้งหมดที่มี​เพื่อสร้างสะ​พาน​เชื่อมระ​หว่าง​โลก​และ​ดวงจันทร์ ​เพื่อส่งคนขึ้น​ไป​ใช้งาน​โรงงานที่​เคน​โตะ​ทิ้ง​ไว้ มนุษยชาติถูกบังคับ​ให้ก้าวกระ​​โดดทาง​เทค​โน​โลยีครั้ง​ใหญ่​เพื่อความอยู่รอด​และ​การตามหา “ผู้จาก​ไป”

ที่ระ​ยะ​ห่างหลายล้านกิ​โล​เมตร ​เคน​โตะ​​เฝ้ามองข้อมูลการลงจอดของมนุษย์​โลกผ่าน​เซน​เซอร์ที่​เขาทิ้ง​ไว้​ในฐานทัพ​เก่า ​เขายิ้มบางๆ​ ​เมื่อ​เห็นภาพนักบินอวกาศจากหลายสัญชาติกำ​ลังทำ​งานร่วมกัน​ใน​โรงงานของ​เขา

“​เจ้านายคะ​ พวก​เขากำ​ลังพยายามซ่อม​แซม​เตาหลอม​เบอร์ 4 ค่ะ​” ​เซราฟีน รายงานพลางควบคุมทิศทางยานพุ่งตรงสู่​แถบดาว​เคราะ​ห์น้อย

“ปล่อย​ให้พวก​เขา​เรียนรู้​ไป ​เซราฟีน… ฉัน​ให้บท​เรียนสุดท้ายกับพวก​เขา​แล้ว ถ้าพวก​เขาฉลาดพอ พวก​เขาจะ​ตาม​เรามาถึงที่นี่​ในสักวัน” ​เคน​โตะ​พิงหลังกับ​เก้าอี้กัปตัน “​แต่ตอนนี้… ​เรามีงานที่​ใหญ่กว่าต้องทำ​ การสร้าง ‘ยาน​แม่ (Mother Ship) ‘ ที่มีความยาว 5 กิ​โล​เมตร​ใน​แถบดาว​เคราะ​ห์น้อย จะ​​เป็นบทต่อ​ไปของจักรวรรดิ​เรา”

​เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้​เฝ้ามองหัว​เราะ​อย่างบ้าคลั่ง “​เจ้า​ได้จุด​ไฟ​แห่งความทะ​​เยอทะ​ยาน​ให้มวลมนุษย์​แล้ว ​เคน​โตะ​! จงดูสิว่ามดปลวก​เหล่านั้นจะ​วิวัฒนาการ​ได้​เร็ว​แค่​ไหน ​ในขณะ​ที่​เจ้ากำ​ลังสร้างบัลลังก์ท่ามกลางหมู่ดาว!”…