โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 57 ระดับ S, น้ำแข็งสุดขั้ว
บทที่ 57 ระดับ S, น้ำแข็งสุดขั้ว
“แต่พวกนั้นตายหมดแล้ว เราไม่มีหลักฐานอะไรเลย!” หวังฮ่าวนึกอะไรได้ กล่าวทันที
กวนเฉิงแค่นเสียง “คำพูดของนายคือหลักฐาน สมาคมเทียนอู่เราทำงานต้องใช้หลักฐานอะไร!”
หวังฮ่าวตาเป็นประกาย สมกับเป็นมหาอำนาจอันดับหนึ่งของจีน ดุดันจริง ๆ
คนของสมาคมเทียนอู่จัดการล้างที่เกิดเหตุ
“หวังฮ่าว เอาวิชายุทธนี้ไปฝึก ต้องเริ่มต้นให้ได้ก่อนไปมหาวิทยาลัยเมืองหลวง!” กวนเฉิงสะบัดแหวน แสงวาบ คัมภีร์วิชายุทธปรากฏในมือ
เคล็ดลมหายใจเทวะ: วิชายุทธระดับ C ฝึกแล้วซ่อนกลิ่นอายและเลียนแบบระดับพลังอื่นได้!
หวังฮ่าวมองคัมภีร์ เข้าใจความหมายของกวนเฉิง
ฝึกวิชานี้แล้วซ่อนขอบเขตได้ ไม่ให้คนอื่นมองออก
กวนเฉิงกำชับอีกเล็กน้อยแล้วจากไป
หวังฮ่าวเก็บคัมภีร์ เดินทางไปสวนขั้วโลก
ซูชิงหยาน โอ้ ไม่ใช่ พรสวรรค์ระดับ S อย่าหนี…
เฉินชวนรอที่ลานจอดรถ
ทั้งสองมุ่งหน้าไปสวนขั้วโลก
…
สวนขั้วโลก
ข้างทางเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม
หญิงสาวงามล่มเมืองยืนอยู่ข้างทาง
ลมพัด ผมยาวสยายเบา ๆ
ชุดยาวสง่างามพลิ้วไหว ใบหน้าสวยงามเผยความตื่นเต้นเล็กน้อย
ในสวนมีผู้คนมากมายชื่นชมทิวทัศน์
แสงแดดสาดส่อง ความอบอุ่นอบอวลทุกมุม
เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนในสวนยิ่งมากขึ้น
ผู้คนที่ผ่านไปมามองซูชิงหยาน สาวงามจริง ๆ…
หนุ่ม ๆ หน้าแดง เข้าไปทักทาย ขอช่องทางการติดต่อ
ซูชิงหยานปฏิเสธทุกคน
…
ครู่ต่อมา หวังฮ่าวมาถึงสวนขั้วโลก
รอบสวนมีนักท่องเที่ยวมากมาย
หวังฮ่าวสวมแว่นและหมวก ไม่สร้างความโกลาหล
สัมผัสความอบอุ่นในอากาศ เขาก้าวเข้าสวน
“ในสวนมีสาวสวยสุด ๆ งามจนตะลึง…”
“ฉันก็เห็น คุณสมบัติ หน้าตา สวยกว่าดาราเน็ตไอดอลพันเท่า…”
“สวยก็สวย แต่เย็นชาเกิน ฉันไม่ชอบแบบนี้ ชอบคนอ่อนโยนดีกว่า…”
“พูดเหมือนเขาเห็นนายในสายตา ไปฉี่ส่องกระจกหน่อย…”
“นาย %$#@…*…”
…
หวังฮ่าวได้ยินคนคุยกัน คิดว่าน่าจะเป็นซูชิงหยาน
“พี่ชาย สาวสวยที่ว่าอยู่ไหน?” หวังฮ่าวถามคนข้าง ๆ
คนนั้นมองหวังฮ่าว “อยากไปรู้จัก? อย่าเลย มีคนถูกปฏิเสธไป 50 คนแล้ว!”
หวังฮ่าวมุมปากกระตุก เสน่ห์ของซูชิงหยานมากขนาดนี้?
“พี่ชาย ผมแค่อยากดู…” หวังฮ่าวกล่าว
คนนั้นชี้ทาง หวังฮ่าวมุ่งไปหาซูชิงหยาน
“ทำไมรู้สึกว่าเขาคุ้น ๆ” คนนั้นมองเงาหลังหวังฮ่าว คิด
หวังฮ่าวเดินตามทาง
คนรอบข้างพูดถึงสาวคนนั้นอย่างตื่นเต้น
ไม่นาน หวังฮ่าวถึงจุดหมาย
เงาร่างซูชิงหยานอยู่ที่ทางเล็ก ข้าง ๆ เป็นป่าดอกไม้กว้างใหญ่
ในป่ามีต้นไม้เขียวชอุ่ม
หญิงสาวท่ามกลางป่าและต้นไม้ ราวกับเทพธิดาแห่งธรรมชาติ
หญิงสาว ป่าดอกไม้ ต้นไม้ กลายเป็นภาพงามสมบูรณ์
หวังฮ่าวมองภาพนี้ ตกตะลึงเล็กน้อย
คนข้าง ๆ ก็มองเช่นกัน
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก เดินไปหาซูชิงหยาน
“ไม่รู้ว่าคนแบบไหนถึงจะเข้าตาสาวคนนี้ได้ ยังไม่ทันไร ปฏิเสธไป 60 คนแล้ว…”
“อีกคนไม่กลัวตายไปทักทาย เดาว่าเขาจะยืนได้กี่วินาที…”
“พนัน 5 เหมา 30 วินาที…”
“พี่ชาย คิดเล็กไป ฉันพนัน 6 เหมา 5 วินาที…”
“7 เหมา 3 วินาที…”
…
หวังฮ่าวหูไว ได้ยินคำพูด
ไอ้พวกหยาบคาย พูดอะไรกัน…
หน่วยวัดของฉันคือวินาทีเหรอ? น่าขำ…
ซูชิงหยานมองป่าดอกไม้ ไม่ทันสังเกตหวังฮ่าว
“ซูชิงหยาน ขอโทษด้วย ผมมาช้า…” หวังฮ่าวมองสาวงาม กล่าว
ซูชิงหยานได้ยินเสียง หันมา ยิ้ม “ฉันก็เพิ่งมาไม่นาน!”
หวังฮ่าวมองใบหน้าสวยที่ยิ้มแย้ม หัวใจเต้นแรง
กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากซูชิงหยานลอยมา
หวังฮ่าวเคลิ้ม…
ติ๊ง… ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ S ระยะ 1 เมตร จะคัดลอกหรือไม่?
เสียงระบบดังในหัวหวังฮ่าว…
แกหยุดรบกวนได้ไหม ฉันกำลังทำธุระสำคัญ…
หวังฮ่าวบ่นในใจ ใครกันมาพูดอะไรในหัว…
ซูชิงหยานรู้สึกถึงสายตาหวังฮ่าว แก้มแดง ใบหน้าสวยงามยิ่งขึ้นใต้แสงแดด
ติ๊ง… ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ S ระยะ 1 เมตร จะคัดลอกหรือไม่?
หวังฮ่าวเพิ่งบ่น เสียงระบบดังอีก
อ้อ ระบบนี่เอง ไม่เป็นไร แกคัดลอกเลย ต้องถามด้วยเหรอ…
ติ๊ง คัดลอกสำเร็จ ยินดีด้วย เจ้าของร่างได้รับพรสวรรค์ระดับ S น้ำแข็งสุดขั้ว ควบคุมพลังหยวนเป็นน้ำแข็ง ควบคุมธาตุน้ำแข็ง!
น้ำแข็งสุดขั้ว…
หวังฮ่าวรู้สึกถึงความหนาวเย็นรุนแรงในร่าง
ไม่แปลกใจที่ซูชิงหยานดูเย็นชา คงเพราะพรสวรรค์นี้…
“ไปเดินเล่นข้าง ๆ กันไหม!” หวังฮ่าวเก็บความคิด กล่าวกับซูชิงหยาน
พรสวรรค์นี้ค่อยกลับไปศึกษาดี ๆ…
ซูชิงหยานตาเผยความประหลาดใจ เธอสัมผัสพลังคุ้นเคยจากหวังฮ่าว
แต่หายไป คงเป็นความรู้สึกผิด…
ซูชิงหยานพยักหน้า “งั้นเดินเล่นแถวนี้กัน!”
ทั้งสองเดินเคียงข้างในป่าดอกไม้ ท่ามกลางสายตาตกใจของผู้คน
แบบนี้ถือเป็นเดตหรือเปล่า? ซูชิงหยานนึก แก้มแดงระเรื่อ
…
YOU MAY ALSO LIKE
