ใครปล่อยไอ้หมอนี่มาบำเพ็ญเซียนวะ！ - บทที่ 778 โจรทั้งสี่เกาะจวี้เซียน: ทำไมในโลงศพมีคนอยู่?

สองมังกรที่กำลังสอดแนมอยู่รู้สึกขนหัวลุก เดิมทีคิดว่าเป็นคน
นอกลงมือ แต่ไม่คิดว่าจะมีคนในเป็นกบฏ และยังเกี่ยวข้องกับ
อาจารย์อาวุโสบางคนอีกด้วย
ผู้ที่กล้าทำเรื่องร้ายแรงเช่นนี้ เกรงว่าอาจารย์อาวุโสผู้นี้จะมีพลัง
ไม่ธรรมดาแน่
“ทำอย่างไรดี ตอนนี้จะจับพวกเขาทั้งหมดไหม?”
มังกรที่สุขุมกว่ามองเพื่อนอย่างแปลกใจ: “เจ้าคิดอะไรอยู่ พวก
เขาแปดคน สี่คนขั้นแปลงร่างเซียน อีกสี่คนขั้นทารกแรกกำเนิด และ
สี่คนขั้นทารกแรกกำเนิดเหล่านั้นพลังต่อสู้น่าจะเทียบเท่าขั้นแปลง
ร่างเซียนได้ แค่พวกเราสองคนจะจับพวกเขาได้เหรอ?”
“แล้วทำยังไงดี?”
“อย่างนี้ เจ้าไปแจ้งอาจารย์อาวุโส ข้าจะอยู่ที่นี่เฝ้าดู ผู้บำเพ็ญ
ขั้นทารกแรกกำเนิดสี่คนนี้เมื่อได้ไข่มุกมังกรแล้ว ต้องนำไปมอบให้
อาจารย์อาวุโสที่ลงมือแน่นอน พอดีจะได้จับได้คาหนังคาเขา แบบนี้
พวกเราก็จะได้ดีความชอบใหญ่!”
“เจ้านี่ฉลาดจริงๆ!” เพื่อนรู้ว่าเวลาเร่งด่วน จึงรีบออกเดินทางไป
แจ้งอาจารย์อาวุโสทันที

ลู่หยางทั้งสี่และโจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนทำการแลกเปลี่ยนเสร็จ
สิ้น ได้หญ้าบรรพมังกรมาเรียบร้อย
หัวหน้าโจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนส่งเสียงสื่อจิตลับ: “แผนเปลี่ยน
แล้ว รีบเคลื่อนไหวโดยเร็ว!”
ลูกน้องสามคนไม่เข้าใจ: “เรื่องที่พวกเราขโมยไข่มุกมังกรถูก
เปิดเผยแล้วหรือ?”
หัวหน้ามองลูกน้องทั้งสาม ด้วยท่าทางเหมือนเหล็กที่ไม่อาจตีให้
เป็นเหล็กกล้าได้ ถ้าเกาะจวี้เซียนไม่มีข้า พวกเจ้าคงถูกจับไปนาน
แล้ว
“พวกเจ้าไม่ได้ยินที่ผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดสี่คนนั้นพูด
หรือ หญ้าต้นนี้เป็นของอาจารย์อาวุโสตระกูลมังกรบางคน พวกเรา
แย่งหญ้าของเขามา เขาจะปล่อยให้พวกเรารอดชีวิตหรือ?”
“เมื่อเจ้าพวกทารกแรกกำเนิดทั้งสี่นี้ไปเล่าเรื่องให้อาจารย์อาวุโส
ตระกูลมังกรฟัง พวกเราทั้งสี่คนก็จบเห่แล้ว!”
ถ้าพวกเขายังอยู่ในขั้นรวมร่าง เรื่องยังพอมีทางให้ต่อรอง แต่ขั้น
แปลงร่างเซียนสี่คนต่อหน้าอาจารย์อาวุโสตระกูลมังกร เกรงว่าแค่
ตะปบเดียวก็รับไม่ไหวแล้ว!
“แล้วทำยังไงดี?”

หัวหน้ากัดฟันตัดสินใจ: “ไม่มีเวลามากแล้ว รีบไปสมาคมการค้า
เอาไข่มุกมังกรออกมา”
ส่วนลู่หยางกับสหายตัดสินใจไปหาผู้อาวุโสมังกรเสื้อคลุมดำ
เมื่อเห็นคนทั้งสองกลุ่มแยกเป็นสองทาง มังกรที่สุขุมซึ่งแอบดูอยู่
ก็ตามลู่หยางกับสหายไปโดยไม่ลังเล
ส่วนโจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียน เมื่ออาจารย์อาวุโสมาถึง ถึงพวก
เขาจะหนีออกจากตลาดทะเลไปแล้ว ตระกูลมังกรก็สามารถจับพวก
เขากลับมาได้!
นี่คือความมั่นใจของตระกูลมังกรผู้ครองทะเลตงไห่!
โจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนรีบกลับไปที่สมาคมการค้า วันนี้เป็น
วันที่สาม ผู้ดูแลหลิวรออยู่ที่เคาน์เตอร์หน้านานแล้ว
หัวหน้าส่งเสียงสื่อจิตอย่างเร่งรีบ: “เหล่าหลิว รีบเอาโลงศพ
ออกมาเร็ว!”
“เกิดอะไรขึ้น ถูกเปิดโปงแล้วหรือ?” ผู้ดูแลหลิวได้ยินน ้าเสียง
ของหัวหน้าผิดปกติ
“วันนี้เปลี่ยนหน้าตาอีกแล้วเหรอ?”
“สามวันก่อนตอนพวกเจ้าสี่คนฝากโลงศพไม่ได้หน้าตาแบบนี้นี่
ระมัดระวังจริงๆ”

“ยังไม่เปิดโปง เจ้าแค่เอาออกมาก็พอ ถ้าตระกูลมังกรซักถามเจ้า
เจ้าก็บอกความจริงไปได้เลย ตระกูลมังกรจะไม่สงสัยเจ้าหรอก”
หัวหน้าไม่ลืมที่จะปลอบใจผู้ดูแลหลิว ไม่เช่นนั้นถ้าผู้ดูแลหลิวคิดว่า
พวกเขาทั้งสี่พึ่งพาไม่ได้ และไปรายงานเพื่อทำความดีความชอบ ก็
จะยุ่งยากแล้ว
“ได้”
ผู้ดูแลหลิวเข้าไปในคลัง เดินผ่านโลงศพที่ปกคลุมด้วยผ้าดำซู่อี้
เอาโลงศพที่เขาฝากไว้ด้วยตัวเองเมื่อสามวันก่อนออกมา
“เอาไป ระวังหน่อย” ผู้ดูแลหลิวแบกโลงศพออกมา
“พวกเราคงมีโอกาสพบกันอีก” โจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนรับโลง
ศพมา รีบร้อนจากไป
ระหว่างแบกโลงศพ พวกเขาไม่ลืมทำหน้าเศร้าโศก แสดงท่าทาง
เหมือนพี่น้องที่ดีตายไป
ในฐานะโจรใหญ่ ไม่เพียงแต่วิทยายุทธ์ต้องสูง สมองต้องไว การ
แสดงก็ต้องดีด้วย ผู้คนรอบข้างที่เห็นพวกเขาต่างเชื่อว่าในโลงศพ
บรรจุศพจริงๆ
โจรทั้งสี่แบกโลงศพร้องไห้น ้าตาและน ้ามูกไหลพราก หลอกผู้คุม
ได้สำเร็จ ออกจากตลาดทะเลไปได้

ออกจากตลาดทะเลไปได้ประมาณสองลี้ ทั้งสี่คนหยิบแผ่นวิเศษ
เร็วดั่งเทพ ติดที่ขา เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ รีบออกห่างจาก
สถานที่อันตรายนี้โดยเร็ว
พวกเขาเร่งรีบเดินทาง เปลี่ยนเส้นทางหลายครั้ง บางครั้งบินบน
ท้องฟ้า บางครั้งว่ายในน ้า ในที่สุดก็มาถึงเกาะที่วางแผนไว้
“ฮู่ ปลอดภัยแล้ว”
พวกเขาวิ่งมาตลอดทางด้วยความหวาดผวา กลัวว่าตระกูลมังกร
จะพบพิรุธ “เกือบเสียงานที่ทำมา รีบเอาไข่มุกมังกรออกมาเร็ว!”
ลูกน้องคนที่สองตื่นเต้น ไม่คิดว่าจะสำเร็จจริงๆ แม้ว่าระหว่างทางจะมี
เหตุไม่คาดฝัน แต่ด้วยการตัดสินใจอันชาญฉลาดของหัวหน้า จึง
พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้
หัวหน้าก็ตื่นเต้นเช่นกัน เขาเปิดฝาโลงศพ และสบตากับเสี่ยวซิง
ไห่ที่นอนอยู่ในโลงศพ แล้วชะงักไป
เขาค่อยๆ ปิดฝาโลงศพ แล้วเปิดอีกครั้ง ข้างในก็ยังคงเป็นเสี่ยว
ซิงไห่นอนอยู่
เสี่ยวซิงไห่หาวหนึ่งที: “ออกมาสามวันแล้วสินะ ได้เลือดมังกรมา
หรือยัง?”
“พวกเจ้าเปลี่ยนรูปลักษณ์อีกแล้วเหรอ กลัวถูกจำได้หรือ?”

เสี่ยวซิงไห่ได้ยินว่าตระกูลมังกรมีความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีกับเจ้า
สำนักเวิ่นเต๋าและอาจารย์อาวุโสใหญ่ ระมัดระวังสักหน่อยก็ถูกต้อง
แล้ว โจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนมองเสี่ยวซิงไห่ด้วยความตกใจและ
สงสัย พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญที่มีอายุกว่าพันปี สนใจแต่ความ
เคลื่อนไหวของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง จึงไม่คุ้นเคยกับเสี่ยวซิงไห่ซึ่ง
เป็นคุนเผิงที่มีชีวิตแค่ยี่สิบปี และออกโลกได้เพียงสามปี
“พี่ใหญ่ นี่มันอะไรกัน ไข่มุกมังกรกลายเป็นตัวแล้วหรือ?”
ลูกน้องคนที่สี่ส่งเสียงสื่อจิตถาม
หัวหน้าพยักหน้าเงียบๆ เขาก็คิดเช่นเดียวกัน: “เป็นไปได้มาก
ได้ยินว่าวัตถุวิเศษและวัตถุกึ่งเซียนบางชิ้นที่ผลิตอย่างประณีต
สามารถพัฒนาความคิดและแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้”
“และพวกเจ้าไม่ได้ยินหรือ เขาพูดว่า ‘ออกมาสามวัน’ หมายถึง
ขโมยเขาออกมาจากวังมังกรสามวันแล้ว ดูท่าทางเขา ดูเหมือนจะดี
ใจที่ได้ออกมาจากวังมังกรด้วยซ ้า”
“แม้เขาจะอยู่ในขั้นทารกแรกกำเนิด แต่กลับมองออกในทันทีว่า
พวกเราปลอมตัว นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดจะทำได้
นะ!”
“แล้วเลือดมังกรที่เขาพูดถึงล่ะ?”
“ไม่แน่ใจ อาจเป็นไปได้ว่าไข่มุกมังกรต้องดูดซับเลือดมังกรถึงจะ
แสดงพลังที่แท้จริงออกมา?” ลูกน้องคนที่สองคาดเดา

ในฐานะผู้แข็งแกร่งขั้นรวมร่าง พวกเขามีเลือดมังกรอยู่ในมือ แต่
ไม่ค่อยสด
“ท่านต้องการอันนี้หรือ?” หัวหน้าหยิบขวดเล็กๆ ที่บรรจุเลือด
มังกรออกมาจากแหวนเก็บของ น ้าเสียงแฝงความเคารพโดยไม่รู้ตัว
“ไม่ค่อยสดเลยนะ” เสี่ยวซิงไห่รู้สึกว่าตระกูลมังกรไม่น่าไว้ใจ
จริงๆ เอาเปรียบลู่หยางทั้งสี่คนที่เป็นคนนอก ทำภารกิจสำเร็จแล้ว
กลับให้เลือดเก่า
“ขอประทานอภัย” หัวหน้ายิ้มประจบ
“เทลงมาเถอะ” เสี่ยวซิงไห่นอนราบในโลงศพ ตอนนี้เขายังคงอยู่
ในสภาพบาดเจ็บสาหัส
เสี่ยวซิงไห่ถอนหายใจ: “หากไม่ใช่เพราะข้อจำกัดของกฎ ข้าก็
คงไม่ต้องพึ่งพาการดูดซับเลือดมังกรเพื่อฟื้นฟูสภาพร่าง”
หัวใจของโจรทั้งสี่สั่นสะท้าน ถูกต้องแล้ว เป็นไข่มุกมังกรที่
กลายเป็นตัว หลังจากแปลงร่างเป็นมนุษย์ พลังก็ลดลงมาก ต้องดูด
ซับเลือดมังกรเพื่อฟื้นฟู ส่วนกฎที่เขาพูดถึง น่าจะเป็นผลจากการ
ต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งขั้นข้ามพิบัติหรือกึ่งเซียน
หัวหน้าเทเลือดมังกรลงในโลงศพอย่างเคารพ เสี่ยวซิงไห่ไม่
สนใจว่าเสื้อผ้าจะเปื้อนเลือดหรือไม่ นอนสบายๆ ดูดซับเลือดมังกร
ฝึกฝนวิชาแปลงมังกร

เมื่อได้ยินเสียงคำรามของมังกรดังมาจากร่างของเสี่ยวซิงไห่ โจร
ทั้งสี่ยิ่งไม่กล้าประมาท
หัวหน้ายืนข้างๆ ยิ้มประจบ พยายามเรียบเรียงคำพูด กลัวจะทำ
ให้ไข่มุกมังกรที่กลายเป็นตัวโกรธ
“พี่จู๋ ท่านมีแผนอะไรต่อไปหรือไม่?”
เสี่ยวซิงไห่ชะงัก: “พี่จู๋คือใคร พวกเจ้าตั้งชื่อเล่นให้ข้าหรือ?”
“ท่านไม่ใช่ร่างแท้เป็นไข่มุกมังกรหรอกหรือ หากท่านไม่ชอบชื่อ
นี้ ผู้น้อยสามารถเปลี่ยนได้”
เสี่ยวซิงไห่ยิ่งงงมากขึ้น: “พวกเจ้าสูญเสียความทรงจำหรือยังไง
ข้าคือเสี่ยวซิงไห่นะ”
เสี่ยวซิงไห่และโจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียน มองกันไปมองกันมา
ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน จากนั้นโจรทั้งสี่จากเกาะจวี้เซียนก็
รู้สึกตัว โกรธจัดจนทั้งเกาะได้ยินเสียงตะโกนของพวกเขา
“ไข่มุกมังกรอยู่ที่ไหน?!”