กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #35บทที่ 35 การปลอมตัวและการอำพราง

#35บทที่ 35 การปลอมตัวและการอำพราง

บทที่ 35: การปลอมตัวและการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์

“ในเมื่อฉันก็ต้องตายอยู่ดี การบอกเจ้าของว่าโทรศัพท์อยู่ที่ไหนก่อนที่ฉันจะไป เพื่อที่เขาจะได้มาเอาไปทีหลัง ก็ถือว่าเป็นการทำความดีอย่างหนึ่ง”

เฉียวหมิงหยวนนึกย้อนไปถึงหลายปีก่อน ตอนที่เขาเสียใจอยู่นานเกือบครึ่งปีหลังจากทำโทรศัพท์มือถือของตัวเองหาย

“บี๊บ—” สายเชื่อมต่อแล้ว

เฉียวหมิงหยวนกำลังจะพูดอยู่แล้ว

แต่เขาได้ยินเสียงที่ไม่ระบุเพศดังมาจากโทรศัพท์:

“เฉียวหมิงหยวนเจ้าอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเฉียวหมิงหยวนก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

เขากลับมาสู่ความเป็นจริงอย่างรวดเร็วและถามด้วยเสียงเบาว่า “ผมอยากมีชีวิตอยู่ ผมควรทำอย่างไรดี?”

ในสถานการณ์ความเป็นความตายเช่นนี้เฉียวหมิงหยวนย่อมจะไม่ถามคำถามที่ไร้สาระอย่างแน่นอน

เช่น ‘คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันคือเฉียวหมิงหยวน?’ ‘คุณเป็นใคร?’ ‘ทำไมถึงช่วยฉัน?’ และอื่นๆ…

“ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป ก็จงฟังฉัน”

ที่ร้านโมดูซูหยวนนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าสงบ

เขาไม่เคยไปเกาะหนานไห่มาก่อน และไม่เคยวางแผนโครงการใดๆ ที่นั่นด้วย

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบนเกาะหนานไห่ในตอนนี้

แต่เป็นไปตามแผนที่วางไว้โดย GreyMirror

โดยการโทรไปยังหมายเลขโทรศัพท์ที่ตรงกันในเวลาที่กำหนด เขาจะสามารถติดต่อเฉียวหมิงหยวนได้ อย่างแน่นอน

และในขณะนี้เฉียวหมิงหยวนอยู่ในสภาพที่อ่อนแอที่สุดและจะทำตาม คำสั่งของซู่หยวนโดยไม่ลังเล

นี่เป็นก้าวแรกในแผนการที่จะปราบปรามเฉียวหมิงหยวนผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารไร้สาย อย่างเด็ดขาด

“ตกลง.”

เฉียวหมิงหยวนตั้งสติให้มั่นคง

ในขณะนั้น ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของเขา

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าใครโทรมากันแน่

แน่นอนว่าไม่ใช่กลุ่มคนที่กำลังตามล่าเขาอยู่

มิเช่นนั้น พวกเขาคงไม่ต้องลำบากขนาดนี้

ยี่สิบวินาทีต่อมา

เสียงของซู่หยวนดังขึ้นอีกครั้ง: “ตอนนี้ เดินไปที่ทางเข้าห้องน้ำ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเฉียวหมิงหยวนก็ลุกขึ้นทันที เดินออกไปทางด้านหลังสุด และหยุดอยู่ที่ทางเข้าห้องน้ำ

สิบแปดวินาทีต่อมา

“เดินออกไป เลี้ยวซ้าย หยุดที่ทางแยกหกวินาที แล้วตรงไปต่อ…”

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจ คำสั่งของซู่หยวนแต่เฉียวหมิงหยวนก็ปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างซื่อสัตย์

หากมีแผนที่มุมสูงแบบ 360 องศา จะสังเกตเห็นว่ามีชายชุดดำสวมแว่นกันแดดอย่างน้อยหลายสิบคนกำลังค้นหาอยู่ใกล้ทางออกสถานี

ชายสองคนที่สวมแว่นกันแดดอยู่ใกล้ที่สุดนั้น อยู่ห่างจากห้องน้ำที่เฉียวหมิงหยวนซ่อนตัว อยู่เพียงประมาณสิบเมตรเท่านั้น

ชายหลายสิบคนที่สวมแว่นกันแดดนั้นเห็นได้ชัดว่าอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาเดียวกัน โดยแต่ละคนทำหน้าที่ค้นหาในพื้นที่ที่แตกต่างกัน และมีการประสานงานกันเป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เฉียวหมิงหยวนเดินออกมาจากห้องน้ำ ชายสองคนที่สวมแว่นกันแดดอยู่ใกล้ที่สุดกลับมองไปทางอื่นและไม่ได้สังเกตเห็นห้องน้ำที่อยู่ตรงหน้า

เมื่อพวกเขามองไปข้างหน้าอีกครั้งเฉียวหมิงหยวนก็จากไปแล้ว

หลังจากนั้นเฉียวหมิงหยวนก็เดินและหยุดลง ร่างของเขาปรากฏอยู่ในจุดบอดของชายสวมแว่นกันแดดโดยบังเอิญ

เพียงเท่านี้เฉียวหมิงหยวนก็มาถึงหน้าห้องแล้ว

“ประตูไม่ได้ล็อก ผลักประตูแล้วเข้าไปได้เลย”

เฉียวหมิงหยวนทำตาม คำสั่งของซู่หยวนผลักประตูเปิดเข้าไป แล้วปิดประตูตามหลัง

“ที่นี่อยู่ที่ไหน?”

เฉียวหมิงหยวนมองไปรอบ ๆ

ห้องนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับเจ้าหน้าที่สถานี โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่หญิง เนื่องจากมีกลิ่นน้ำหอมจางๆ ลอยอยู่ในอากาศ

“ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับผู้หญิง?”

เฉียวหมิงหยวนรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที

อย่างที่ทุกคนรู้กันดี สถานที่อย่างห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าจะมีคนเข้าออกอยู่เสมอ การที่ผู้ชายอย่างเขาไปปรากฏตัวในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของผู้หญิงนั้น หากถูกจับได้ ก็คงเป็นปัญหาใหญ่แน่นอน

ในเวลานั้น เขาไม่จำเป็นต้องรอให้ชายชุดดำที่อยู่ข้างนอกค้นหาเขาด้วยซ้ำ เพราะเขาจะถูกไล่ออกไปทันที

“โปรดวางใจได้เลย ภายในครึ่งชั่วโมง จะไม่มีใครเข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้านี้”

เสียงของซู่หยวนดังแว่วเข้ามาในหูของเฉียวหมิงหยวนผ่านทางโทรศัพท์

“ตกลง.”

เฉียวหมิงหยวนไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่โทรมาถึงมั่นใจนักว่าภายในครึ่งชั่วโมงจะไม่มีใครเข้ามา

แต่ในขณะนั้น เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฟังอีกฝ่ายหนึ่ง

“มีตู้ล็อกเกอร์อยู่ทางด้านหน้าซ้ายของคุณ เปิดมันดู ข้างในมีหูฟังขนาดเล็กอยู่ เชื่อมต่อหูฟังเข้ากับบลูทูธของโทรศัพท์ที่คุณถืออยู่ แล้วเราจะสื่อสารกันผ่านหูฟังนี้ต่อไป”

ซู่หยวนยังคงให้คำแนะนำต่อไป

เขาไม่ได้ถือสาอะไร แต่การที่เฉียวหมิงหยวนเอาโทรศัพท์แนบหูนั้นดูเด่นเกินไป

เข้าใจแล้ว

เฉียวหมิงหยวนพยักหน้าและใส่หูฟังเข้าที่หูได้สำเร็จ

“หูฟังรุ่นนี้วางขายในราคา 98 หยวนในอาณาจักรเซี่ย”ซู่หยวนกล่าวต่อ

“ตกลง…”เฉียวหมิงหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็รีบหยิบเงินหนึ่งร้อยดอลลาร์ออกมาวางไว้ตรงที่หูฟังเคยอยู่

ด้วยวิธีนี้ เมื่อเจ้าของหูฟังพบว่าหูฟังหายไป พวกเขาก็จะได้รับเงินชดเชยหนึ่งร้อยดอลลาร์เช่นกัน

เกาะหนานไห่เป็นเกาะท่องเที่ยวสำคัญ ทำให้สามารถแลกเปลี่ยนเงินดอลลาร์สหรัฐเป็นหยวนได้อย่างง่ายดาย

“ตอนนี้ไปที่แถวที่สามของล็อกเกอร์ เปิดล็อกเกอร์หมายเลข 5 ข้างในมีชุดอยู่ หยิบออกมา…”

“ตู้ล็อกเกอร์แถวที่สี่ ตู้หมายเลข 7 เปิดแล้วหยิบวิกผมข้างในออกมา…”

“ตู้ล็อกเกอร์แถวที่หก ตู้หมายเลข 2 เปิดแล้วหยิบเครื่องสำอางออกมา…”

…

เฉียวหมิงหยวนปฏิบัติตาม คำสั่งของซู่หยวนอย่างเคร่งครัด โดยรวบรวมสิ่งของกองหนึ่งจากตู้ล็อกเกอร์ต่างๆ

เนื่องจากเขาอยู่ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของผู้หญิง สิ่งของเหล่านั้นจึงเป็นสินค้าสำหรับผู้หญิงทั้งหมด รวมถึงชุดที่เขาใส่ซึ่งเป็นชุดเดรสด้วย

“นี่ใช้สำหรับอะไร?”

เฉียวหมิงหยวนสงสัยว่า ทำไมถึงเอาของใช้ผู้หญิงออกมาเยอะขนาดนี้?

“ทีนี้ เปิดกล่องเครื่องสำอาง…”

ในขณะนั้นเอง เสียงของซู่หยวนก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ในชั่วขณะถัดไป

เฉียวหมิงหยวนรู้ว่าซู่หยวนต้องการให้เขาทำ อะไร

เครื่องสำอาง

ที่จริงแล้วซู่หยวนกำลังให้เขาแต่งหน้าให้ตัวเองอยู่

“ทางออกของสถานีถูกปิดกั้นอยู่ขณะนี้ หากคุณต้องการออกไป คุณต้องเปลี่ยนรูปลักษณ์ของคุณ”ซูหยวนกล่าว

อัน ที่ จริงแล้วนี่เป็นเรื่องโกหกของซู่หยวน

ในแผนที่จัดทำโดยกระจกสีเทามีวิธีนับร้อยหรือแม้กระทั่งนับพันวิธีที่จะช่วยให้เฉียวหมิงหยวนหลบหนีจากการไล่ล่าของสมาคมแห่งความจริงได้

การใช้เครื่องสำอางเพื่อเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของเขานั้นเป็นวิธีที่ง่ายและสะดวกที่สุด

ดังนั้นซูหยวนจึงเลือกใช้วิธีนี้

ส่วน ความคิดของเฉียวหมิงหยวนนั้น? ตราบใดที่เขาสามารถเอาชีวิตรอดได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการปลอมตัวเป็นผู้หญิงเลย แม้ว่าเขาจะต้องกลายเป็นผู้หญิงเฉียวหมิงหยวนก็จะตกลง

เป็นเพราะความเกลียดชังอย่างรุนแรงต่อสมาคมแห่งความจริงและความหมกมุ่นกับการช่วยชีวิตภรรยาของเขานั่นเองที่ทำให้ซู่หยวนสามารถควบคุมเขาได้อย่างสมบูรณ์

“ดี…”

จริงๆ แล้วเฉียวหมิงหยวนไม่ได้คัดค้านการแต่งกายเป็นผู้หญิงเลย เพราะเขาเคยอาศัยอยู่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรมาหลายปี ความสามารถในการยอมรับของเขาจึงสูงมากเป็นธรรมดา

แต่คำถามคือ ผู้ชายคนหนึ่งจะปลอมตัวเป็นผู้หญิงได้ง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?

คนที่ตามล่าเขาเป็นนักฆ่ามากประสบการณ์ เขาจะหลอกพวกนั้นได้จริงหรือ?

…

สิบนาทีต่อมา

มองดูตัวเองในกระจก

หลังจากใช้เครื่องสำอางปกปิดรูปลักษณ์แล้ว รูปลักษณ์ของเฉียวหมิงหยวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่โดยรวมแล้วก็ยังคงเห็นร่องรอยความเป็นผู้ชายของเขาอยู่

ท้ายที่สุดแล้ว การแต่งหน้าเป็นเพียงการปกปิด ไม่เหมือนการศัลยกรรมตกแต่งที่เปลี่ยนแปลงรูปทรงใบหน้าโดยตรง

“ที่มุมลิ้นชักที่สองทางด้านขวา มีเข็มเหล็กสองเล่ม หาให้เจอ”

เสียงของซู่หยวนดังลอดออกมาจากหูฟัง

“เข็มเหล็กเหรอ?”เฉียวหมิงหยวนก้มลงมองหา และเพียงครู่ต่อมา เขาก็พบเข็มเหล็กเรียวสองเล่มจริงๆ

มันมีลักษณะคล้ายเข็มปักผ้า

“แล้วไงต่อล่ะ?”เฉียวหมิงหยวนถาม

“นำเข็มเหล็กหนึ่งเล่มมาแทงลงไปที่ด้านหลังคอของคุณประมาณสามเซนติเมตร…”

เสียงของซู่หยวนดังออกมา

“จะเอาเข็มนี้มาแทงตัวเองเหรอ?”เฉียวหมิงหยวนอุทานด้วยความตกใจ

ถึงแม้เข็มเหล็กจะบางมาก แต่เฉียวหมิงหยวนก็ยังรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

นี่ไม่ใช่การฆ่าตัวตายเหรอ?

“ถ้าฉันอยากฆ่าคุณ ฉันคงไม่ต้องลำบากขนาดนี้”ซู่หยวนกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเฉียวหมิงหยวนก็เงียบไปสองลมหายใจ จากนั้นสายตาของเขาก็แน่วแน่ขึ้นทันที

ทันทีที่ทราบ เขาหยิบเข็มเหล็กขึ้นมา และทำตามตำแหน่งที่ซู่หยวนกำหนด โดย แทงเข็มเข้าไปตรงๆ

เข็มเหล็กเล่มที่สองถูกแทงเข้าไปที่อีกด้านหนึ่งของคอเขา

และเมื่อแทงเข็มเหล็กสองเล่มเข้าไป ผิวหนังบน ใบหน้าของเฉียวหมิงหยวนก็ถูกดึงและตรึงไว้ ซึ่งส่งผลต่อลักษณะใบหน้าของเขา และรูปลักษณ์ของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว