กระจกสรรพรู้ ข้าคือผู้ไร้เทียมทาน - #61บทที่ 61 การทำให้เงียบ

#61บทที่ 61 การทำให้เงียบ

บทที่ 61: การทำให้เงียบ

“แล้วถ้าเกิดมีการค้นพบครั้งสำคัญล่ะ?สมาคมแห่งความจริงมีแอนดรอยด์ระดับ 4อยู่แล้ว นี่…”

จั่วซู่ซวนมู่กล่าวด้วยเสียงเบา

เมื่อร้อยปีก่อน ในช่วงสงครามนานาชาติ ภาพที่สมาคมแห่งความจริงส่งหุ่นยนต์แอนดรอยด์ระดับ 4ออกปฏิบัติการ ยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของพวกเขา

หากไม่ใช่เพราะอาณาจักรเซี่ยพลิกสถานการณ์ในนาทีสุดท้าย สถานการณ์โลกอาจจะไม่เป็นเช่นนี้ในวันนี้

“แอนดรอยด์ระดับ 4เหรอ?”

“คุณกับผมต่างก็รู้ว่า หุ่นยนต์แอนดรอยด์ระดับ 4ของสมาคมแห่งความจริงนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะนำมาใช้งาน มันต้องใช้เงินจำนวนมหาศาล และแม้แต่หุ่นยนต์แอนดรอยด์ระดับ 3ก็ยัง หาได้ยาก…”

ดวงตาของซูสะ เก็นปุ ปรมาจารย์องเมียวจิราวกับลุกเป็นไฟ: “แม้ว่าสมาคมแห่งความจริงจะสามารถส่งแอนดรอยด์ระดับ 4ออกมาได้ เราจะต้องละทิ้งความเป็นไปได้ของการทะลุขีดจำกัดเพียงเพราะเรื่องนั้นหรือ?”

“เราจะต้องประสบกับโอกาสที่พลาดไปเหมือนกับที่ท่านเจียงฉวนเคยประสบเมื่อหลายร้อยปีก่อนหรือไม่?”

ซูซา เก็นปู ปรมาจารย์องเมียวจิจ้องมองซูซู ซวนมู่อย่าง ตั้งใจ

เขามีความทะเยอทะยานสูงมาก และไม่พอใจกับสมาคมแห่งความจริงอย่างยิ่ง ทำไมทายาทของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึงต้องเป็นสุนัขรับใช้ของสมาคมแห่งความจริงด้วย?

“คุณวางแผนจะทำอะไร?”

หลังจากเงียบไปนานจั่วซู่ซวนมู่ก็พูดขึ้นอย่างช้าๆ

“โปรดวางใจได้เลย ผมจะไม่เคลื่อนย้ายสิ่งของใดๆ ภายในประเทศ”

อาจารย์ซูสะ เก็นปุ ผู้เชี่ยวชาญด้านองเมียวจิกล่าวว่า “สมาคมแห่งความจริงแจ้งให้เราทราบว่า ปฏิบัติการบนภูเขาฟูจิจะสิ้นสุดลงในอีกไม่กี่วัน ซึ่งหมายความว่าผลึกวิญญาณหลอมเหลวจะเริ่มก่อตัวขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า”

“ในเวลานั้นแอนดรอยด์ระดับ 2ที่เฝ้ารักษาผลึกวิญญาณหลอมเหลวจะนำเครื่องบินของเรากลับไปหลังจากนำมันกลับคืนมา ฉันตั้งใจจะลงมือในระหว่างทางกลับ”

“ด้วยวิธีนี้ เราจะสามารถแยกตัวออกจากเหตุการณ์ได้ เนื่องจากเหตุการณ์ดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นภายในประเทศ”

“แม้ว่าสมาคมแห่งความจริงจะเกิดความสงสัยในภายหลัง แต่หากไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด พวกเขาก็จะแค่สงสัยเท่านั้น…”

ปรมาจารย์องเมียวจิ ซูซา เก็นปุกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ข้าจะจงใจทิ้งเบาะแสและร่องรอยบางอย่างไว้ เพื่อให้สมาคมแห่งความจริงมุ่งเป้าความสงสัยไปที่อาณาจักรเซี่ย…”

ต้องบอกว่าอาจารย์ซูสะ เก็นปุ ผู้เชี่ยวชาญด้านองเมียวจิได้พิจารณาทุกอย่างอย่างถี่ถ้วนแล้ว แม้กระทั่งคิดว่าจะโยนความผิดให้ใคร

จั่วซู่ซวนมู่เงียบไปนานก่อนจะพูดออกมาว่า “ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลย ทั้งหมดเป็นฝีมือของเจ้าเอง”

เข้าใจแล้ว

กำลังใจของซูสะ เก็นปุ ปรมาจารย์องเมียวจิกลับมาอีกครั้ง

เขารู้ในทันทีว่าจั่วซู่ซวนมู่ได้ตกลงตามแผนของเขาแล้ว

เขาพูดแบบนั้นก็เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกสงสัยเท่านั้นเอง

เวลาผ่านไป

สองวันผ่านไปราวกับพริบตาเดียว

ที่เชิงเขาฟูจิความร้อนระอุเดือดพล่านอยู่ เต็มไปหมด

“ท่านแอนดรอยด์หมายเลข 232เครื่องบินที่จัดเตรียมไว้สำหรับท่านเพื่อกลับไปยังกองบัญชาการพร้อมแล้ว”

จั่วซู่ซวนมู่เหลือบมองลาวาที่อยู่ด้านล่าง จากนั้นก็พูดกับร่างที่อยู่ไม่ไกลนัก

หุ่นยนต์แอนดรอยด์ของ กลุ่ม TruthSocietyไม่มีชื่อ แต่จะถูกเรียกด้วยหมายเลข

ตัวอย่างเช่นแอนดรอยด์ระดับ 2ที่กำลังเฝ้ารักษาภูเขาฟูจิอยู่ในขณะนี้ เป็นแอนดรอยด์ตัวที่ 32 ที่สร้างโดยสมาคมแห่งความจริงดังนั้นหมายเลขของมันคือ 232

เข้าใจแล้ว

แอนดรอยด์หมายเลข 232มีรูปร่างหน้าตาเหมือนมนุษย์ ใบหน้าไร้อารมณ์ จ้องมองไปยังลาวาที่กำลังเดือดอยู่เบื้องล่าง

เมื่อเห็นเช่นนั้นจั่วซู่ซวนมู่จึงไม่เร่งรีบ แต่ยืนนิ่งรออยู่ตรงนั้น

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ลาวาที่เดือดพล่านก็ค่อยๆ ลดระดับลง เผยให้เห็นเสาหินสีแดงฉาน

ที่ยอดเสาหินสีแดงเข้มมีผลึกขนาดเท่ากำมืออยู่ ดูราวกับว่ามันกำลังลุกไหม้ด้วยเปลวไฟ

“ผลึกวิญญาณหลอมเหลว!”

แอนดรอยด์หมายเลข 232จ้องมองคริสตัลที่ลุกเป็นไฟ

สมาคมแห่งความจริงได้ใช้เวลาหลายสิบปีและส่งแอนดรอยด์ระดับ 2มาคอยเฝ้ารักษาผลึกวิญญาณหลอมเหลวนี้ ตลอดเวลา

“นั่นคือผลึกวิญญาณหลอมเหลวจาก วิชาลับการทะลุทะลวงใช่ไหม?”

จั่วซู่ซวนมู่ก็มองไปที่ผลึกเพลิงเช่นกัน

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ารุ่นพี่เป็นอย่างไรปรมาจารย์หยินหยางเจียงฉวนจากหลายร้อยปีก่อน รู้จักสิ่งต่างๆ เช่นผลึกวิญญาณหลอมเหลว

แต่ในขณะนี้ เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่อยู่ภายในนั้น หากเขาสามารถกลั่นกรองมันได้สำเร็จ จนทะลุไปถึงระดับปรมาจารย์หยินหยางได้อาณาจักรนั้นคงง่าย

วูบ!

ในขณะที่ ความคิดของจั่วซู่ซวนมู่กำลังล่องลอยไป

แอนดรอยด์หมายเลข 232กระโดดออกมาอย่างกะทันหันและลงจอดบนเสาหินสีแดงฉาน

จากนั้น มันหยิบกล่องโลหะสีดำออกมา และวางผลึกแอลกอฮอล์ที่หลอมเหลวลงไปข้างใน อย่างระมัดระวัง

กล่องโลหะสีดำปิดลงทันที กักเก็บความร้อนของผลึกสุราหลอมเหลวไว้ได้

หลังจากนั้นไม่นานแอนดรอยด์หมายเลข 232ก็กระโดดขึ้นอีกครั้งและกลับไปยังตำแหน่งเดิม

“นำทางไปเลย”

แอนดรอยด์หมายเลข 232ไม่พูดอะไรและมองไปที่จั่วซู่ซวนมู่

“ตามข้ามา ท่านแอนดรอยด์หมายเลข 232”

จั่วซู่ซวนมู่จึงหันไปนำทางทันที

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงหน้าเครื่องบินทหารลำหนึ่ง

สำนักงานใหญ่ของ สมาคม แห่งความจริงตั้งอยู่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร ในขณะที่เมืองฟูซางอยู่บริเวณชายแดนเอเชียตะวันออก ดังนั้น หากแอนดรอยด์หมายเลข 232ต้องการเดินทางกลับโดยเร็วที่สุด ก็ต้องเดินทางโดยเครื่องบินอย่างแน่นอน

แอนดรอยด์หมายเลข 232ไม่ลังเลเลยและขึ้นเครื่องบินไปทันที

อืม~ ไม่กี่นาทีต่อมา เครื่องบินก็ทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยัง สำนักงานใหญ่ของสมาคมแห่งความจริงที่อยู่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร

จั่วซู่ซวนมู่ยืนนิ่งมองเครื่องบินเคลื่อนออกไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความคาดหวัง

หากแผนการดำเนินไปอย่างราบรื่นและปรมาจารย์องเมียวจิ ซูซา เก็นปุได้รับผลึกวิญญาณหลอมเหลวนั้น ฟูซางก็จะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตแรกที่เหนือกว่าปรมาจารย์หยินหยางอาณาจักร​

บนเกาะเขตร้อนที่ยังไม่ถูกค้นพบ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นทางบินจากฝูซางไปยังอีกฟากหนึ่งของมหาสมุทร

เกาะนั้นปกคลุมไปด้วยป่าทึบอาจารย์เทพองเมียวจิ ซูสะ เก็นปุยืนอยู่บนโขดหินขนาดใหญ่ มองไกลออกไปบนท้องฟ้า

หากไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น เกาะแห่งนี้จะเป็นสถานที่ที่เครื่องบินซึ่งบรรทุกแอนดรอยด์หมายเลข 232จะต้องบินผ่านอย่างแน่นอน

เมื่อวันสองวันที่ผ่านมาปรมาจารย์องเมียวจิ ซูสะ เก็นปุได้นำคนมาที่นี่เพื่อซุ่มโจมตี รวมถึงนำเครื่องยิงจรวดมาด้วย เมื่อใดก็ตามที่เครื่องบินเป้าหมายบินผ่าน เขาจะยิงจรวดเพื่อทำลายมัน

ด้วยพลังของเครื่องยิงจรวด แม้ว่าแอนดรอยด์หมายเลข 232จะไม่ตาย มันก็คงได้รับบาดเจ็บสาหัสและไม่สามารถต่อสู้กับปรมาจารย์องเมียวจิ ซูสะ เก็นปุได้

และผลึกวิญญาณหลอมเหลว…วัตถุชิ้นนี้ยากที่จะถูกทำลายด้วยแรงภายนอก ดังนั้นปรมาจารย์เทพองเมียวจิ ซูสะ เก็นปุจึงไม่กังวลว่ามันจะถูกทำลายด้วยความเสียหายจากเครื่องยิงจรวด

“อิจิโย คุณได้สร้างคุณูปการอย่างมากในครั้งนี้”

อาจารย์ซูสะ เก็นปุ ผู้เชี่ยวชาญด้านองเมียวจิมองไปที่ชิซึรุ อิจิโยที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า…

“ผมไม่กล้าอ้างความดีความชอบ ตราบใดที่มันเป็นประโยชน์ต่อฟูซางของเรา…”

ซู่หยวนกล่าวทันที

แต่ในใจเขารู้ความ คิดของปรมาจารย์องเมียวจิ ซูสะ เก็นปุ ดีราวกับรู้ทันฝ่ามือตัวเอง

อันที่จริง ผ่านทางกระจกสีเทาซู่หยวนได้ทราบอย่างชัดเจนถึงแผนการของปรมาจารย์หยินหยางทั้งสอง คือปรมาจารย์องเมียวจิ ซูซา เก็นปูและจั่วซู ซวนมู่

ส่วนเหตุผลที่เขาถูกพามาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อเข้าร่วมแผนการยึดผลึกวิญญาณหลอมเหลวนั้น… ก็เพื่อปิดปากเขานั่นเอง

ซูสะ เก็นปุ ปรมาจารย์องเมียวจิต้องการครอบครองผลึกวิญญาณหลอมเหลวแต่ไม่ต้องการเผชิญกับ การแก้แค้นและการกำจัดของสมาคมแห่งความจริงดังนั้นเขาจึงต้องหลีกเลี่ยงความสงสัยให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

และวิธีที่ดีที่สุดในการขจัดข้อสงสัยคือการทำให้ดูเหมือนว่าฟูซางไม่มีแรงจูงใจที่จะทำเช่นนั้น

ฟูซางไม่รู้ว่าผลึกวิญญาณหลอมเหลวนั้นใช้ทำอะไร ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเสี่ยงถูกสมาคมแห่งความจริงค้นพบ เพื่อยึดมันมา

นี่เป็นเหตุผลเชิงตรรกะที่ปกติที่สุด ซึ่งสามารถช่วยคลาย ข้อสงสัยของสมาคมแห่งความจริงที่มีต่อฟูซางได้อย่างมาก

ด้วยเหตุนี้เองชิซึรุ อิจิโยผู้ซึ่งรู้ เคล็ดลับวิชาทะลวงทะลุขีดจำกัดและเข้าใจวิธีการใช้ผลึกวิญญาณหลอมเหลวจึงต้องตาย มิเช่นนั้น หากสมาคมแห่งความจริงสืบหาเบาะแสจนพบ เคล็ดลับวิชาทะลวงทะลุขีดจำกัดนั้นในภายหลัง…

ฟูซางจะต้องเผชิญกับ การถูกยุบสมาคมแห่ง ความจริงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เหตุผลที่เขาไม่ได้ติดต่อกับชิซึรุ อิจิโยล่วงหน้าก็เพราะเขาไม่แน่ใจว่าเครื่องบินที่บรรทุกแอนดรอยด์หมายเลข 232จะบินตามเส้นทางที่กำหนดไว้หรือไม่

หากแอนดรอยด์หมายเลข 232ได้รับคำสั่งจากสมาคมแห่งความจริงและเปลี่ยนเส้นทางกะทันหัน แผนการซุ่มโจมตีของพวกเขาก็จะไร้ประโยชน์ แผนการที่จะได้คริสตัลวิญญาณหลอมเหลวก็จะล้มเหลว และก็ไม่จำเป็นต้องฆ่า ชิซึ รุอิจิโยอีกต่อไป

“ว่าแต่ อิชิโย คนอื่นรู้เรื่อง เทคนิคทะลวงขีดจำกัดนั้น หรือเปล่า?”

อาจารย์เทพองเมียวจิ ซูสะ เก็นปุถาม

“เทคนิคลับนั้นสำคัญมาก ผมไม่เคยบอกใครเลยตั้งแต่ได้มา”

ซูหยวนตอบตาม เจตนารมณ์ของปรมาจารย์องเมียวจิ ซูสะ เก็นปู

“เยี่ยมมาก!”

อาจารย์เทพองเมียวจิ ซูซา เก็นปูยิ้ม ดวงตาที่จ้องมองซูหยวนนั้นดูราวกับกำลังมองคนตาย