กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1117: ทามกลางความโกลาหล

การต่อสู้ไร้ความหมายเช่นนี้ อู่ อวี้ ย่อมไม่อยากเข้า

ไปมีส่วนร่วมอย่างเด็ดขาด เพราะมันเป็นการลงทุน

ลงแรงที่เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์สิ้นดี

องค์ชายทมิฬต้องการใช้ประโยชน์จากความ

โกลาหลดังกล่าว เพื่อแก้แค้น อู่ อวี้ และเอาน้ำเต้า

เทวะสรรพสิ่งผกผันกลับคืนมา

แต่กลับกลายเป็นว่าน้ำเต้าเทวะสรรพสิ่งผกผันหาได้

อยู่ที่นี่ ดังนั้นมันจึงคลุ้มคลั่งไปการใหญ่

ในช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายนั้น อู่ อวี้ ก็ใช้ร่างเงา

จำแลง หลบซ่อนตัวอยู่ในมุม ๆ หนึ่ง โดยย่อขนาด

ร่างกายจนเหลือขนาดเล็กจิ๋วหลิว ยิ่งเขาผสานร่าง

กับเมฆตลบฟั้าก็ยิ่งทำให้เหล่าสรรพเทวะวิญญาณ

ไม่มีทางพบเห็นหรือแตะต้องตัวเขาได้

ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดาที่องค์ชายทมิฬจะไม่ทราบว่า

อู่ อวี้ อยู่ที่ใด

อันที่จริงแล้วมันไม่ได้มีเวลาตามล่าตัว อู่ อวี้

มากมายนัก เพราะเวลานี้มันก็กำลังตกอยู่ในที่นั่ง

ลำบากเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ

หลังจากเม็ดทองคำสรรพเทวะวิญญาณก้อนจิ๋วหลิว

ถูกปลุกให้ตื่นแล้ว ร่างของมันก็ส่องประกายแสงสี

ทองเจิดจ้าสว่างไสว หลังจากนั้นขนาดของมันก็

ขยายเพิ่มขึ้น กลายเป็นมีขนาดเท่ากำปัน ลักษณะ

ของพวกมันคล้ายกับเจ้าหนามเขียวที่อยู่ในคฤหาสน์

มารกลืนสวรรค์เอามาก ๆ การเคลื่อนไหวของมัน

เป็นลักษณะพุ่งดิ่งคล้ายดาวตก พวยพุ่งเข้าใส่ยอด

ฝีมือระดับสามภัยพิบัติค้นหาเต๋าขั้นที่ 8 อย่างไม่

หวั่นเกรงกลัวตาย

เปรี๊ยงงงง!

ทันใดนั้นภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลชั้นที่ 8 ก็

บังเกิดเสียงคำรามระเบิดดังกึกก้องอยู่พักหนึ่ง

อู่ อวี้ เห็นว่ายามนี้เหล่ายอดยุทธผู้ที่อยู่ในระดับ

สามภัยพิบัติค้นหาเต๋าขั้นที่ 8 ไม่ว่าจะเป็นโอรสยวี่ ,

โอรสเซียว ,หลานฉีหลิวเมิ่ง , มู่หยุนซี ฯลฯ งัด

สารพัดกระบวนท่าที่ตนเองมีปัดปั้องกันหยุดยั้งการ

ระเบิดโจมตีของฝั่ายตรงข้าม

การโจมตีของสรรพเทวะวิญญาณนั้นดูเรียบง่าย แต่

กลับทรงพลังเปียมล้นไปด้วยอานุภาพรุนแรง หาก

โดนมันโจมตีเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง เป็นไปได้ว่าอาจ

ถูกบดขยี้เอาได้ง่าย ๆ ภายใต้การอัดกระแทกอย่าง

รุนแรง ก่อให้เกิดแสงประกายสีทองส่องสว่างขึ้น

อย่างต่อเนื่อง ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างหนัก

หน่วงแก่การปั้องกันของพวกเขา

โดยทั่วไปแล้วยอดฝีมือหนึ่งคน จะสามารถรับมือ

สรรพเทวะวิญญาณได้หลายร้อยตัว บางทีอาจถึงขั้น

หลายพันตัวเลยด้วยซ้ำ ทั้งสองฝั่ายปะทะกันอย่าง

ดุเดือดเลือดพล่าน ทางฝังของสรรพเทวะวิญญาณ

ได้ถาโถมโจมตีโหมกระหน่ำจากทุกทิศทาง ระเบิด

ประกายแสงทองคำก็รุนแรงจนน่าเหลือเชื่อ สรรพ

เทวะวิญญาณบางตัวถูกยอดฝีมือบดขยี้ ซึ่ง อู่ อวี้

คิดว่ามันจะต้องตกตายแล้วเป็นแน่ แต่ที่ไหนได้…

หลังจากตัวของมันแตกกระจายออก ฉับพลัน

ชิ้นส่วนเหล่านั้นก็กลับรวบรวมกัน แล้วก็กลับสู่

สภาพเดิมอีกครั้ง!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ก่อนหน้านี้พวกมันถึงพยายาม

เตือนแล้วเตือนอีกว่าอย่าทำเสียงดังเด็ดขาด

ปัจจุบันเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาแล้วว่า สรรพเทวะ

วิญญาณเหล่านี้มันน่าสะพรึงกลัวมากเพียงใด อู่ อวี้

เห็นว่ายามนี้ทุกคนกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก

ท่ามกลางการปะทะต่อสู้อันแสนชุลมุนวุ่นวายจะ

บังเกิดเป็นความสูญเสียอย่างหนัก สรรพเทวะ

วิญญาณพวกนี้ไม่ยอมพ่ายแพ้ง่าย ๆ แถมยังพุ่งเข้า

โจมตีใส่อีกฝั่ายอย่างบ้าคลั่งไม่กลัวตาย

พื้นที่ทั้งหมดบนชั้นที่ 8 ปัจจุบันเต็มไปด้วยประกาย

แสงเจิดจ้าแลกระแสสายอัสนีสี่ทอง โดยปกติแล้ว

ท่ามกลางการต่อสู้อันแสนดุเดือดเลือดพล่านของ

เหล่ายอดฝีมือ ย่อมสามารถต่อต้านโต้กลับสรรพเท

วะวิญญาณได้อยู่แล้ว สรรพเทวะวิญญาณหลายสิบ

ตัวถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดเป็นชิ้น ๆ ด้วย

อานุภาพของศาสตราวิธีแท้วิญญาณนภา นับเป็น

ภาพที่ยอดเยี่ยมหาดูได้ยากยิ่งเหลือคณา แต่ช่างน่า

เสียดายสถานการณ์ยามนี้มันวุ่นวายเสียจนไม่

สามารถจ้องจับตาดูอย่างตั้งใจได้เต็มที่ นั่นเป็น

เพราะสรรพเทวะวิญญาณพวกนี้สามารถเกิดขึ้นใหม่

ได้อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นพวกยอดฝีมือจึงตกเป็นฝั่าย

เสียเปรียบ แล้วดูเหมือนจะต้องอยู่ในสถานการณ์

เช่นนี้ไปอีกสักพักใหญ่ ๆ เลยทีเดียว

เท่ากับว่าเวลานี้มีเพียงผู้เดียวเท่านั้น ที่ไม่ตกอยู่ใน

สถานการณ์ต่อสู้อันแสนชุลมุนวุ่นวายดังกล่าว คนผู้

นั้นก็คือ อู่ อวี้ เขาหลบซ่อนตัวอยู่ในเหลี่ยมที่

เหมาะสม อีกทั้งยังทำตัวไม่โดดเด่นสะดุดตา จึงมี

เพียงคนที่อยู่ใกล้ ๆ เท่านั้น ถึงจะสังเกตเห็นเขาได้

เมื่อเห็นว่าตนเองเริ่มมีคนสนใจ เขาก็จะใช้ร่างเงา

จำแลงผู้กระโดดหลบออกไปยังตำแหน่งอื่น เพื่อ

หลีกเลี่ยงการถูกจับตามอง และเพื่อปั้องกันคำครหา

ว่ารู้มาก เขาจึงพยายามเคลื่อนที่เปลี่ยนตำแหน่ง

อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเม็ดทองคำสรรพเทวะวิญญาณ

จะระเบิดอยู่ใกล้ ๆ เขาหลายครั้ง แต่ก็หาได้ระคาย

ผิวหรือเป็นอุปสรรคขวางทางเขาแต่อย่างใดไม่

องค์ชายทมิฬกำลังมองหาเขาอยู่ สีหน้าของมันดู

วิตกกังวลเป็นอย่างมาก ดู ๆ แล้วช่างน่าขบขันต่อผู้

พบเห็นเป็นยิ่งนัก

อู่ อวี้ เกียจคร้านเกินกว่าที่จะมานั่งสนใจมัน เขาจึง

เพิกเฉยแล้วไม่เหลียวแลมันอีกต่อไป หลังจากนั้น

เขาก็ใช้เนตรเพลิงกวาดตามองดูสภาพแวดล้อม

โดยรอบใหม่อีกครั้ง แต่ทุกอย่างก็ยังเป็นเหมือนเดิม

เขายังไม่สามารถพบเจอสิ่งผิดปกติใด ๆ บนชั้นนี้ได้

เขารู้สึกว่าที่นี่ช่างเป็นสถานที่เรียบง่ายแต่กลับเต็ม

ไปด้วยความลึกลับแลปริศนาซับซ้อนยากแก้ไข

ท่ามกลางสถานการณ์โกลาหลวุ่นวาย มีเขาเพียงคน

เดียวที่ใช้โอกาสนี้ตรวจสอบสิ่งผิดปกติบนเจดีย์ชั้นที่

8 ว่าจะมีสิ่งใดแตกต่างไปจากเดิมบ้าง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก ตอนนี้

สถานการณ์ยังคงค่อนข้างชุลมุน อันเนื่องจากการ

อาละวาดของเม็ดทองคำสรรพเทวะวิญญาณ ชนิดที่

เรียกว่ามืดฟั้ามัวดินแทบมองไม่เห็นทิศทางกันเลย

ทีเดียว

” บนเจดีย์มีสรรพเทวะวิญญาณมากมายถึงเพียงนี้

ช่างเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! ”

หลังจากเวลาผ่านไปได้ประมาณ 1 ก้านธูป เม็ด

ทองคำจำนวนนับพันนับหมื่นยังไม่ยอมลดจำนวนลง

เลยแม้แต่น้อย นับว่าเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อจริง ๆ

หากสรรพเทวะวิญญาณเหล่านี้ไม่สามารถเกิดใหม่

ได้ ด้วยจำนวนนับพันนับหมื่นของพวกมัน คงไม่

คณามือเหล่าผู้ฝึกตน ผู้ฝึกตนนอกรีต และปีศาจ

พวกนี้เป็นแน่ เป็นไปได้ว่ามันคงถูกเหล่ายอดฝีมือ

บดขยี้จนแทบไม่เหลือหลอแล้ว

แต่หลังจากเหล่ายอดฝีมือปล่อยและต้านรับการ

โจมตีอย่างหนักหน่วงต่อเนื่อง พวกมันทุกคนก็เริ่ม

เหนื่อยล้ากันไม่น้อยแล้ว การที่พวกมันต้องประสบ

โชคร้ายบนชั้นนี้ ทำให้เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของพวก

มันยามนี้ตึงเครียดเป็นอย่างมาก รวมถึงโอรส

พระธิดาทั้งสาม

“หินวิญญาณ”

อู่ อวี้ ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเฝั้าดูหินวิญญาณ

หรือไม่ก็มองหาความแตกต่างบนกำแพงรอบ ๆ

และสิ่งที่เขาค้นพบในก็คือทุกอย่างยังคงเป็น

เหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ถึงแม้ที่นี่จะ

วุ่นวายโกลาหลเป็นอย่างมาก

” ไร้ซึ่งเงื่อนงำ … คงจะต้องลงไปรออยู่ข้างล่าง รอ

ให้ไข่มุกทองคำเหยียนหวงปรากฏขึ้นเองยังน่าจะมี

โอกาสมากกว่า… ” เขาชักเริ่มท้อแท้เล็กน้อย

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าภายในไข่มุกทองคำเหยียนหวง มี

สมบัติมากมายเก็บซ่อนอยู่ เขาก็มีแรงฮึดสู้อีกทุก

ครั้ง ภายในใจก็เฝั้าบอกตัวเองว่าไหน ๆ ก็มาถึงจุดนี้

แล้ว โอกาสอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น จะมายอมแพ้ตอนนี้

ไม่ได้เด็ดขาด

หลังจากนั้นเขาก็กวาดตามองรอบ ๆ อย่างผ่อน

คลาย แล้วฉับพลันสายตาของเขาก็ไปสะดุดอยู่ที่

อาณาเขตการต่อสู้หนึ่งเข้าโดยบังเอิญ

“หืม?” ทันใดนั้น อู่ อวี้ ก็เบิกตากว้างราวกับได้เห็น

ทางสว่าง ท่ามกลางความโกลาหลและเม็ดทอง

คำนับพันนับหมื่น ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นบางอย่างที่

ผิดแผกออกไป แต่เมื่อเขามองอย่างพินิจพิเคราะห์ก็

ไม่เห็นมันแล้ว

“นั่นมันอะไร … ” อู่ อวี้ รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่

ได้เห็นเค้าลางบางอย่าง ด้วยเหตุนี้จิตใจของเขาก็

เริ่มกระวนกระวายมองซ้ายมองขวาล่อกแล่ก

หลังจากนั้นก็ใช้เมฆาตลบฟั้าขั้นที่ 3 พุ่งเข้าไปกลาง

สนามรบ เงยหน้ากวาดตามองไปทั่วทุกทิศทาง

“หรือเราตาฝาดไป?” เขาชักเริ่มสงสัยตนเองว่าตา

ฝาดไปหรือไม่ ด้วยเพราะเม็ดทองคำทุกเม็ดดูแล้ว

ล้วนเหมือนกันหมด มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเขา

จะตาฝาดแล้วมองผิดพลาดไป

อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าตนเองอาจจะไม่ได้ตาฝาด

เหมือนกัน และสิ่งผิดปกติดังกล่าวอาจจะมีอยู่จริง

ดังนั้นเขาจึงมองหาต่อไป ท่ามกลางเม็ดทองคำ

จำนวนนับไม่ถ้วน เขาสามารถแลเห็นบางสิ่ง

บางอย่างได้อย่างเลือนราง

สิ่งผิดปกติเขาสังเกตผมก่อนหน้านี้มันก็คือ ไข่มุก

ทองคำเหยียนหวงจริง ๆ แต่เป็นเพราะมันถูกปก

คลุมไปด้วยเม็ดทองคำสรรพเทวะวิญญาณจำนวน

มาก มันเลยละลานตาจนทำให้มองไม่เห็น

รูปลักษณะของเม็ดทองคำคล้ายคลึงกับไข่มุก

ทองคำเหยียนหวงมากจริง ๆ เหมือนแม้กระทั่งแสง

สีทองที่ส่องประกายเจิดจ้าบนร่างของมัน แล้วสิ่งที่

แตกต่างกันก็คือไข่มุกทองคำเหยียนหวงไม่มีตาปาก

จมูก และไม่สามารถส่งเสียงร้องได้

ซึ่งหากจะเข้าใจผิดก็เป็นเรื่องธรรมดา

ถึงกระนั้น อู่ อวี้ ก็คิดว่ามันจะเป็นไปได้หรือไม่

ไข่มุกทองคำเหยียนหวงถูกซุกซ่อนอยู่ท่ามกลางเม็ด

ทองคำจำนวนมาก แล้วถ้ามันมีอยู่จริง ๆ ก็ไม่น่า

แปลกใจเลยว่าเพราะเหตุใดคนอื่น ๆ ที่อยู่ที่นี่นาน

2-3 เดือนกลับไม่พบเห็นไข่มุกทองคำเหยียนหวง

นั่นเพราะมันเป็นเรื่องเกินความคาดหมายเกินไป

ด้วยเพราะเม็ดทองคำสรรพเทวะวิญญาณ เป็น

เสมือนสินค้าก๊อปเกรดเออย่างไรอย่างนั้น ในเมื่อไม่

มีอะไรจะเสีย อู่ อวี้ จึงลองวางเดิมพันอีกครั้ง ด้วย

การพยายามไขว่คว้าไข่มุกทองคำเหยียนหวง และดู

เหมือนว่าตราบใดที่มีการต่อสู้ยังคงไม่จบสิ้น ไข่มุก

ทองคำของแท้ก็ยังคงเคลื่อนตัวต่อไปไม่หยุดเช่นกัน

“จักรพรรดิโบราณเป็นพวกแหกคอกอย่างแท้จริง ไม่

ยอมทำตามกฎใด ๆ ดังนั้นเราเองก็ต้องคิดนอก

กรอบ เพื่อตามเขาให้ทัน … ”

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ตัวเขาซึ่งอยู่ท่ามกลางสมรภูมิการ

ต่อสู้และสรรพเทวะวิญญาณนับไม่ถ้วน ก็เริ่มกว่าตา

ขึ้นมองไข่มุกทองคำเหยียนหวงที่มีรูปลักษณ์

แตกต่างจากเม็ดทองคำเม็ดอื่น ๆ อีกครั้ง แล้วครั้งนี้

เขาจะต้องจับความแตกต่างเพียงเล็กน้อยนั้นให้ได้

หนึ่งก้านธูป… สองก้านธูปผ่านไป ความหวังในใจ

ของเขาก็เริ่มหดหายไปตามกาลเวลา มันค่อย ๆ

ลดลง ลดลงเรื่อย ๆ ปัจจุบันดูเหมือนว่าการต่อสู้ก็

ยิ่งโกลาหลมากขึ้นกว่าเดิม เหล่ายอดฝีมือทั้งหลาย

เริ่มพูดคุยกันว่าจะย้อนกลับไปที่เจดีย์วิญญาณบรรพ

กาลชั้นที่ 7 ชั่วคราว แต่เพราะพวกมันไม่อยากไป

คนเดียวแล้วปล่อยให้คนอื่น ๆ อยู่ที่นี่ ดังนั้นมันจึง

พยายามชักชวนคนอื่น ๆ ให้เห็นพ้องแล้วลงไป

ด้วยกัน มันคิดว่าหากไม่มีผู้ใดอยู่ที่นี่แล้วรอเวลาอีก

สักประมาณ 2-3 วัน สรรพเทวะวิญญาณทั้งหมดก็

จะเข้าสู่การหลับใหลอีกครั้ง แล้วหลังจากพวกมัน

หลับสนิทเหล่ายอดฝีมือก็จะรวมตัวกลับมาบนนี้ใหม่

อีกครั้ง

ปัจจุบันผู้ที่ยังไม่แสดงความคิดเห็นก็มีองค์ชายทมิฬ

กับ มัจฉาหยินหยาง เมื่อทุกคนทั้งหมดเห็นด้วยกัน

ก็เป็นเรื่องปกติที่ทุกคนจะล่าถอยไปพร้อม ๆ กัน

พวกมันไม่ได้ไต่ถามความเห็นชอบของ อู่ อวี้ แต่

พวกมันบีบบังคับให้เขาตามลงมาด้วย

อู่ อวี้ ทอดถอนหายใจ เขารู้สึกว่ามันค่อนข้างดู

แปลก ๆ ไปซะหน่อย และในระหว่างที่เขากำลังจะ

จาก ฉับพลันสายตาของเขาก็ไปสะดุดกับสิ่งผิดปกติ

บางอย่างอีกครั้งอย่างไม่ตั้งใจ ในระหว่างที่เม็ด

ทองคำเม็ดอื่น ๆ หมุนเป็นลูกข่างพุ่งเข้าโจมตีฝั่าย

ตรงข้ามอย่างดุดันต่อเนื่อง ไข่มุกทองคำเหยียนหวง

ก็ทำเนียนโดยหมุนเพียงเล็กน้อย โจมตีฝั่ายตรงข้าม

พอเป็นพิธีอย่างไม่ให้ถูกจับสังเกตได้เท่านั้น เห็นได้

ชัดว่ามันซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียนเสียจริง ๆ อีก

ครั้งในรัศมีทรงกลมจะไม่มีเม็ดทองคำเม็ดอื่น ๆ เข้า

มาเกี่ยวข้องกับมัน …

อู่ อวี้ ไม่ต้องการสิ่งใด ภายในใจต้องการเพียงสิ่ง

เดียวเท่านั้นก็คือได้รับไข่มุกทองคำเหยียนหวง!

อันที่จริงตอนแรก เขาคิดเพียงว่าจะขึ้นสู่ชั้นที่ 8

แล้วไปต่อชั้นที่ 9 เท่านั้น แล้วไม่รู้ว่าไข่มุกทองคำเห

ยียนหวงจะอยู่ที่นี่หรือไม่ แต่ยามนี้เขามั่นใจเต็มร้อย

แล้วว่าไข่มุกทองคำเหยียนหวงอยู่บนชั้นนี้จริง ๆ

เมื่อเวลางวดเข้ามาใกล้เช่นนี้ เขาจึงใช้ร่างเงาจำแลง

โดยไม่เอื้อนเอ่ยอันใด ร่างของเขาเปลี่ยนไปอย่าง

รวด แล้วก็ไปปรากฏตัวอยู่ทุกที่อย่างต่อเนื่อง แล้ว

ในที่สุดเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเม็ดทองคำที่

แตกต่างจากเม็ดอื่น โดยไม่พูดอะไรเขาเพียงแค่ยื่น

มือออกไปหยิบมันมาไว้ในแขนเสื้อทันที!

ด้วยเพราะตอนนี้ร่างกายของเขาเล็กกระจิ๋วหลิว จึง

ยืดหยุ่นคล่องตัวเป็นอย่างมาก

อันที่จริงคงต้องกล่าวว่า อู่ อวี้ ยังไม่มั่นใจว่า สิ่งที่

เขาได้รับมานั้นมันจะใช่ไข่มุกทองคำเหยียนหวงของ

จริงหรือไม่

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในชั่วอึดใจต่อมา มันทำให้เขาต้อง

เชื่ออย่างสนิทใจ เพราะทันใดนั้นสรรพเทวะ

วิญญาณเม็ดทองคำที่กำลังง่วนอยู่กับการโจมตีฝั่าย

ตรงข้ามอย่างดุเดือดเลือดพล่าน อยู่ ๆ พวกมันก็

หยุดนิ่งชะงัก ส่งผลให้บนเจดีย์วิญญาณบรรพกาล

ชั้นที่ 8 ยามนี้เงียบเชียบราวปั่าช้าขึ้นมาอย่าง

ฉับพลัน เหล่ายอดฝีมือทั้งหลายก็วิตกกังวลกับ

สถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นเช่นกัน

หลังจากนั้นสรรพเทวะวิญญาณดวงตาแดงก่ำทุกตัว

ก็หันมาจ้องมองที่ อู่ อวี้ แต่เพียงผู้เดียว อีกทั้งยัง

สามารถเห็นได้ชัดว่ายามนี้พวกมันกำลังอยู่ในอาการ

กระสับกระส่ายสุดชีวิต สายตาที่จ้องมองเขาเต็มไป

ด้วยจิตสังหารอย่างท่วมท้น จิตสังหารที่รุนแรงยิ่ง

กว่าก่อนหน้านี้ หลังจากนั้นยอดฝีมือทุกคนก็หลบ

ฉากถอยห่างจาก อู่ อวี้ สมบูรณ์ กล่าวได้ว่าเวลานี้

เขาโดดเด่นเป็นยิ่งนัก

ด้วยปฏิกิริยาทั้งหมดทำให้ อู่ อวี้ มั่นใจว่าสิ่งที่เขา

ได้รับมาจะต้องเป็นไข่มุกทองคำเหยียนหวงอย่าง

แน่นอน!

“สำเร็จแล้วใช่หรือไม่!? ” เขาลังเลเล็กน้อยแล้ว

ความสุขก็เบ่งบานขึ้นมาในทันทีทันใด