กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1135: ก่อนขึ้นครองบัลลังก์
ก่อนความจริงจะกระจ่าง เขาจะไม่เรียกจักรพรรดิ
โบราณว่า ‘พระบิดา’ อย่างเด็ดขาด
ด้วยความสัมพันธ์ระหว่าง อู่ อวี้ กับ ลั่วผิน ได้สร้าง
ความตื่นตกใจให้แก่ทุกคน ท่ามกลางกลาง
บรรยากาศอันอบอุ่นมีชีวิตชีวา เขาเอ่ยขึ้นเป็นครั้ง
แรกว่า ” ทุกท่านโปรดฟังข้าก่อน เอ่อ∼ เรื่อง
ระหว่าง … ข้ากับลั่วผินทุก ๆ ท่านอย่าได้กังวลมาก
เกินไป ปล่อยให้เวลามันเป็นไปตามครรลอง
ธรรมชาติดีกว่า ฉะนั้นโปรดขอเวลาให้พวกเราอีกสัก
หน่อย … ”
ขณะกล่าวท่าทางของเขาดูเขินอายเล็กน้อย
การเลือกใช้วิธีนี้ เขาก็วิตกกังวลอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
แต่อย่างน้อยสิ่งที่เขาแสดงออกไปก็ไม่ได้เป็นการ
ต่อต้านจักรพรรดิโบราณ แต่เป็นเพราะความรู้สึก
เขินอายที่จะพูดคุยเรื่องนี้ต่อหน้าธารก านัล
ทุกคนเห็นท่าทางกิริยาของเขาต่างก็ระเบิดหัวเราะ
ออกมาอย่างอดไม่ได้ ด้วยเพราะไม่คาดคิดว่าคน
อหังการแข็งกร้าวอย่าง อู่ อวี้ จะแสดงท่าทางเขิน
อายเช่นนี้ ซึ่งไม่ต่างกับเด็กหนุ่มเพิ่งตกหลุมรักเป็น
ครั้งแรก จากอาการของทุกคนแสดงให้เห็นว่า อู่ อวี้
แสดงละครได้แนบเนียนตีบทแตกกระจุย อีกทั้ง
ผู้คนยังรู้สึกว่าเขานั้นช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง ๆ
แล้วความน่ารักน่าเอ็นดูของเขาก็สามารถแก้ปัญหา
ร้ายแรงได้
ท่ามกลางเสียงหัวเราะของฝูงชน จักรพรรดิโบราณ
จึงกล่าวขึ้นด้วยน้ าเสียงหมดหนทางเล็กน้อยว่า ” ก็
ได้ ๆ ข้ารีบร้อนเกินไป คงต้องปล่อยให้เป็นไปตาม
ธรรมชาติหนุ่มสาวก็แล้วกัน”
โชคดีที่น้ าเสียงของเขาไม่ได้ดูเป็นจักรพรรดิผู้เผด็จ
การ แต่เป็นน้ าเสียงของผู้เป็นพ่อที่ก าลังอ่อนใจ
เรียกได้ว่าหน้าชื่นอกตรมอย่างแท้จริง
เห็นได้ชัด อู่ อวี้ แก้ไขสถานการณ์ยากล าบากนี้ได้
ภายใต้ความสรวลเสเฮฮาของทุกคนลั่วผินท าแค่
เพียงยิ้มเล็กน้อยเท่านั้น ท่าทีเต็มไปด้วยความรู้สึก
ไม่แยแสผนวกกับความงดงามราวกับมหาสมุทร
เต็มไปด้วยสง่างาม เงียบสงบ เป็นความงดงามที่ไร้ที่
ติ ท าให้ผู้คนรู้สึกอิจฉา อู่ อวี้ อย่างช่วยไม่ได้
สถานะยามนี้ของ อู่ อวี้ นับว่าสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง
ดังนั้นการที่จักรพรรดิโบราณจะเรียกพวกเขาว่าคู่
เซียน ก็นับว่าเหมาะสมแล้ว
ลั่วผินระวังตัวได้เหมาะสมจริง ๆ หลังจาก อู่ อวี้
แก้ไขปัญหานี้แล้ว นางก็ไม่ได้แสดงท่าทางปฏิเสธ
อันใด สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ท าให้ผู้คนรู้สึกว่า
ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับ อู่ อวี้ นั้นยังคง
คลุมเครืออยู่บ้าง ช่วงเวลานี้ทั้งสองสบตาชื่นชมกัน
และกัน ก็เป็นการยืนยันว่าพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธ
ความสัมพันธ์ที่มีอยู่ แต่ท่าทางก ากวมมีเลศนัยของ
พวกเขาทั้งสองในยามนี้ ท าให้ทุกคนรู้สึกอิจฉาจาก
ก้นบึ้งหัวใจ
อันที่จริง อู่ อวี้ รู้สึกลังเลเล็กน้อย รอยยิ้มน้อย ๆ
ของเขามีหลายอย่างในใจซ่อนอยู่ในนั้น ลั่วผินรู้ว่า
เขามีหลายอย่างจะพูดคุยกับนาง ไม่เช่นนั้นนางคง
ไม่ถ่อมาไกลจนถึงที่นี่
เขาชอบลั่วผินจริง ๆ เขาสนใจนางมาตั้งแต่แรกเห็น
เมื่อคิดถึงเรื่องนั้นหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความภาพ
ความทรงจ าอันงดงามระหว่างเขากับลั่วผิน ภายใต้
ผลกระทบอันยิ่งใหญ่ อู่ อวี้ ยิ้มให้กับนาง เสมือนดั่ง
น้ าพุที่ไหลเย็นชุ่มฉ่ าอยู่ภายในหัวใจ ความเย็นฉ่ า
หอมหวานนี้อาบชโลมจิตใจของเขาเป็นอย่างยิ่ง
แต่แล้วทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บจี๊ดบนล าคอ เขาเอื้อม
มือไปแตะบนล าคอ ซึ่งเป็นต าแหน่งของตราประทับ
ของหงส์เพลิง สิ่งนี้เตือนให้ อู่ อวี้ นึกถึง หนานกง
เหว่ย ส่งผลให้เวลานี้เขาหันกลับไปมองยังทิศทาง
ของทวีปปีศาจทายาททักษิณ ซึ่งยามนี้นางยืนอยู่
ด้านหลังหวงจุนท าให้เห็นหน้านางไม่ค่อยชัดนัก แต่
เขาก็สัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ก าลังหงุดหงิดของนาง แต่
เป็นเพราะด้านหน้ามีทั้งจักรพรรดิโบราณและผู้คน
อีกนับล้าน นางจึงต้องส ารวมกิริยาเอาไว้
” เหตุใดนางถึงต้องโกรธ? ก็ความทรงจ าของนาง
หายไปไม่ใช่เหรอ นางก็ไม่น่าจะจดจ าอันใดได้? หรือ
ว่านางแสร้งท าเป็นความจ าเสื่อม … ”
นางท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกสับสนอยู่ไม่น้อย เขาก าลัง
คิดถึงความเป็นไปได้เกี่ยวกับ หนานกง เหว่ย แต่
หลายสิ่งหลายในคฤหาสน์จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ ก็
ยืนยันได้ว่าความทรงจ าของนางยังไม่กลับคืนมา
รวมถึงตอนอยู่ในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลเขาก็
ทะเลาะกับนางอีกด้วย
ถึงแม้ยามนี้เขาจะต้องการไล่ตามลั่วผินอย่างสุดใจ
แต่ส าหรับ หนานกง เหว่ย เขาก็ยังสับสนอยู่
เล็กน้อย
ขณะนั้นจักรพรรดิโบราณก็เอ่ยปากขึ้นว่า
“ถ้าเช่นนั้นก็แยกย้ายกันเถอะ”
วันนี้จักรพรรดิโบราณอารมณ์ดีมาก ซึ่งนับเป็น
ปาฏิหาริย์อย่างยิ่ง หากเป็นเวลาปกติจะไม่ได้ยิน
แม้แต่ถ้อยวจีใดออกมาจากปากของเขาด้วยซ้ า
หลังจากกล่าวจบเขาก็หายไปอย่างรวดเร็ว แม้
ร่างกายหายไป แต่เสียงหัวเราะของเขาก็ดังก้อง
กังวานไปทั่วทั้ง ลานเมฆาสวรรค์เพลิงวายุ
จักรพรรดิโบราณหายไป
เขาไม่รู้ว่าพิธีครองบัลลังก์ในวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
หรือไม่
ด้วยตัวตนของจักรพรรดิโบราณ บางทีพรุ่งนี้อาจจะ
ไม่ได้เห็นเขาอีก แล้วต่อจากนี้เขาจะกลายเป็น
จักรพรรดิองค์ใหม่ของเหยียนหวง
จักรพรรดิอวี้
ส าหรับ อู่ อวี้ เสมือนดั่งย้อนกลับไปอยู่ในนครเยว่อู่
อีกครั้ง
ในวันนั้นหายนะก็เกิดขึ้นก่อนที่เขาจะได้ขึ้นครอง
บัลลังก์
เขารู้สึกว่าชีวิตของเขาได้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เวลานั้น
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเป็นสิ่งที่ยากจะลืมเลือน
จริง ๆ
แล้ววันนี้จักรพรรดิโบราณก็บอกกับเขาว่าทุกอย่าง
เกิดจากแผนการของจักรพรรดิโบราณ
ซึ่งเขาจะเชื่อได้อย่างไร?
ในเวลานี้เหล่ากองก าลังจากทั่วชมพูทวีปโลกธาตุ
เริ่มทยอยกล่าวอ าลา อู่ อวี้ แยกย้ายกลับสู่ ‘นคร
หมื่นทวีป’ โดยมีมหาอุปราชเป็นผู้น า เทศกาลจาริก
ศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปสิ้นสุดลงแล้ว แต่พวกเขาก็ต้อง
เผชิญกับการเปลี่ยนแปลงต่อไป ดังนั้นพวกเขาจึง
พูดคุยหารือกันเป็นส่วนตัว
ลั่วผินไม่ได้กล่าวอะไรมากนัก นางท าเพียงแค่
กลับไปรวมกลุ่มมังกรเทวะตนอื่น ซึ่ง อู่ อวี้ รู้สึกได้
ว่าตนเองต้องพบเจอกับปัญหาบางอย่างแล้ว
เนื่องจากพวกมันเหล่านั้นไม่ค่อยพอใจตนเองเท่าใด
โดยเฉพาะเกี่ยวกับตัวตน และเรื่องความสัมพันธ์
ส่วนตัวของพวกเขาทั้งสอง
เจ้ามังกรสี่คาบสมุทรผู้เป็นนายเหนือหัวของมังกรเท
วะทั้งหมด แล้วจะมาเป็นคู่เซียนกับจักรพรรดิ
โบราณเหยียนหวงได้อย่างไร?
ยิ่งกว่านั้นจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงคนเก่ายังมี
สนมถึง 30,000 คน แม้ว่าพระมเหสีขององค์
จักรพรรดิจะทรงเกียรติอิทธิพลและมีอ านาจอย่าง
มาก แต่ส าหรับเจ้ามังกรสี่คาบสมุทรไม่จ าเป็นต้องมี
ต าแหน่งดังกล่าวก็มีเกียรติมีอ านาจอยู่แล้ว
ถึงแม้มองผิวเผินตัวตนศักดิ์ฐานะจะดูเหมาะสมเท่า
เทียม แต่แท้จริงแล้วแต่ละคนก็มีเกียรติอันยิ่งใหญ่
ของตนเอง และเป็นเรื่องยากที่จะอยู่ด้วยกันได้
ความตื่นเต้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว เหลือความตื่นเต้น
อันใหญ่หลวงที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ส าหรับการ
เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันนี้ ทุกคนยังต้องการเวลา
เตรียมตัวเตรียมใจ ดังนั้นทุกคนจึงแยกย้ายกลับไปที่
นครหมื่นทวีปเพื่อปรึกษาหารือกันต่อ ส่วนชาวเห
ยียนหวงที่มารวมตัวอยู่ในนครเทวะต่างก็แยกย้าย
กลับบ้านเรือนของตนเอง
ส่วนมหาอุปราชก็พาแขกเหรื่อกลับไปที่นครหมื่น
ทวีป
ส่วนทางด้านของเหล่าราชวงศ์เหยียนหวง บรรดา
โอรสพระธิดาทั้งหลายคาดว่าวันนี้คงจะเป็นวันที่
พวกมันเศร้าโศกเสียใจที่สุดในชีวิต พวกมันต้องพบ
เจอกับความยากล าบากนานัปการแต่กลับต้องนอน
กอดความพ่ายแพ้อย่างสิ้นหวัง ส าหรับราชพิธีครอง
บัลลังก์ในวันพรุ่งนี้ คนพ่ายแพ้อย่างพวกมันคงไม่
จ าเป็นต้องไป
ส่วนบรรดาเครือญาติและขุนนางชั้นผู้ใหญ่ต่าง ๆ
เวลานี้แต่ละคนอยากจะพูดคุยหารือกับ อู่ อวี้
เพิ่มเติมอีกหน่อย
อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ รู้ทันเรื่องนี้เป็นอย่างดีจึงบอก
กับมหาอุปราชเอาไว้ก่อนว่า ” ในวันนี้ต้องพบเจอ
เรื่องยุ่งยากมามาก ข้าขอกลับไปพักผ่อนก่อนแล้ว
กัน ไม่อยากจะรับแขกตอนนี้ ”
มหาอุปราชเป็นคนมีไหวพริบดี ฉะนั้นเขายังคงปั้น
หน้าเป็นปกติกลมกลืนแล้วตอบกลับไปว่า ” เชิญ
พระโอรสกลับไปพักผ่อนก่อนได้เลย ส่วน
รายละเอียดของงานพิธีในวันพรุ่งนี้ เดี๋ยวข้าจะให้
คนส่งสารส่งรายละเอียดมาให้ท่านดู ท่านก็แค่กวาด
ตามองดูมันคร่าว ๆ ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมากนัก ”
” อื้ม ” อู่ อวี้ พยักหน้ารับ
คนอื่น ๆ ฟังการสนทนานี้อย่างสนอกสนใจ ด้วย
เหตุนี้เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่จึงไม่รบกวน อู่ อวี้ พวก
มันท าแค่แสดงความยินดีอยู่ห่าง ๆ ชีวิตของ อู่ อวี้
เปลี่ยนแปลงเพียงข้ามคืน ดังนั้นเมื่อพวกมันพบกับ
เขาจึงแสดงความเคารพอย่างนอบน้อม
โอรสเล่อกับเหล่าคนสนิทได้หายไปแล้ว
อู่ อวี้, หนานซาน หวางเยว่ และ เย่ซีซี ไม่มีที่อื่นให้
กลับนอกจากต าหนักโอรสเล่อ
จากนั้นคนทั้งสามก็มุ่งสู่ต าหนักราชอารักษ์
เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ อู่ อวี้ อาจจะต้องเปลี่ยนต าหนัก
ราชวังของตนเอง ว่ากันว่าภายในเขตพระราชวัง
แห่งนี้ ยังมี ‘วังจักรพรรดิ’ ที่ยังว่างอยู่ เนื่องจาก
จักรพรรดิโบราณไปมาไร้ร่องรอยเฉกเช่นดั่งภูต
พราย ดังนั้นจึงไม่ได้อยู่ภายในนครเทวะมานานแล้ว
ซึ่งถ้าถามถึงวังที่งดงามที่สุดในชมพูทวีปโลกธาตุก็
ต้องเป็น วังจักรพรรดิ ซึ่งเป็นวังสีเหลืองทองอร่าม
งดงามเป็นอย่างยิ่ง
เหล่าโอรสพระธิดาต่างไปฝันว่าจะได้ไปอยู่ที่นั่น
ไม่คาดคิดว่าพรุ่งนี้ตัวเขาจะได้เข้าไปอยู่ในวังนั่น
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่เหนือการ
คาดหมายของทุกผู้คน อย่างแท้จริง
ทั้งสามคนรีบกลับมาที่ต าหนักโอรสเล่ออย่างรวดเร็ว
ด้านนอกนั้นดูมีชีวิตชีวาเป็นอย่างมาก เสียงอึกทึก
ครึกโครมดังกล่าวเป็นความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นจาก
การจัดเตรียมงานพิธีของ อู่ อวี้ และมีพิธีกรรม
หลายอย่างที่จะต้องซักซ้อม มันเป็นงานพิธีที่ยิ่งใหญ่
มีเพียง อู่ อวี้ เท่านั้นที่รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
ณ ต าหนักราชอารักษ์ คนทั้งสามก าลังนั่งสุมหัว
ปรึกษาหารือ
หนานซาน หวางเยว่ มอง อู่ อวี้ ด้วยรอยยิ้ม เขา
ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า ” เจ้าคิดหาทางออกจนหัวแทบ
แตก ทุก ๆ วันพวกเราต้องมานั่งหวาดกลัวว่า
จักรพรรดิโบราณจะมาไม้ไหน แต่ข้าไม่เคยคิดเลยว่า
หวยเบอร์ใหญ่มันจะออกที่เจ้าเช่นนี้ ”
เย่ซีซีดวงตาแดงก่ าร่างกายสั่นสะท้าน นางไม่อยาก
เชื่อว่าจะเป็น ‘ความจริง’
ระหว่างทาง อู่ อวี้ สงบใจลงมาก
ความจริงพวกเขาได้รับไข่มุกทองค าเหยียนหวงมา
ภายในนั้นมีสมบัติที่ล้ าค่าอยู่มากมาย พวกเขาทั้ง
สามคนควรจะดีใจหัวเราะรื่นเริงเฉลิมฉลองถึงจะถูก
แต่ในทางตรงข้ามพวกเขากลับไม่ได้รู้สึกอะไรแบบ
นั้นเลย
ยามนี้เขาไม่ได้สนใจไข่มุกทองค าเหยียนหวงด้วยซ้ า
สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้มีผลกระทบต่อจิตใจของ อู่ อวี้
เป็นอย่างยิ่ง มันส าคัญเหนือกว่าสมบัติของจาริก
ศักดิ์สิทธิ์หมื่นทวีปเสียอีก
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า “ข้าคิดถึงเรื่อง
หนึ่งเจ้าอยากฟังหรือไม่?”
หนานซาน หวางเยว่ กล่าวว่า ” แน่นอนอยู่แล้ว
บอกตามตรงส าหรับข้าไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครหาใช่
ส าคัญ แต่มันส าคัญส าหรับเย่ซีซี เจ้าจะหยุดไม่ให้
นางแก้แค้นหรือไม่? ”
อู่ อวี้ พยักหน้า เขาจ้องมองเย่ซีซี แล้วลูบหัวของ
นางจากนั้นก็กล่าวว่า ” ข้ายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเจ้า
ร่างของคนทั้ง 3 ที่เขาแสดงให้เห็นในวันนี้ คือพ่อ
คืออาจารย์ และผู้อาวุโสที่เปลี่ยนชีวิตของข้า พวก
เขาล้วนเป็นคนส าคัญมากที่สุดในชีวิตของข้า ดังนั้น
ในตอนนี้ ข้าจึงมีข้อสมมติฐานอยู่สองประการ ”
” สมมติว่า คนทั้ง 3 ที่ส าคัญมากที่สุดในชีวิตของข้า
เป็นเช่นดั่งที่จักรพรรดิโบราณพูดจริง ๆ นั่นก็แสดง
ให้เห็นว่าเขาย่อมเป็นคนดีอย่างแน่นอน เป็นผู้
อาวุโสและเป็นบิดาที่ข้าควรให้ความเคารพอย่างยิ่ง
เพราะเขาให้ทุกอย่างแก่ข้า ซึ่งตัวข้าก็สามารถมอบ
ทุกอย่างกลับคืนไปให้แก่เขาได้เช่นกัน ด้วยเหตุนี้
ข้าที่เห็นเขาสังหารพ่อแม่ของเจ้าต่อหน้าต่อตา
เรียกได้ว่าเป็นการตัดสินใจที่ยากล าบากที่สุดในชีวิต
เลยก็ว่าได้ เนื่องจากข้าเป็นคนกลาง และไม่รู้ว่าควร
ตัดสินใจเช่นใดถึงจะถูก … ดังนั้นข้าจะไม่หยุดเจ้า
และไม่ปล่อยให้เขาท าร้ายเจ้าเช่นกัน ” อู่ อวี้ มองเย่
ซีซีแล้วกล่าวขึ้น
” พี่ชายอวี้ … ” เย่ซีซีร่ าไห้ นางส่ายหัวแล้วกล่าวว่า
” ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น ถึงแม้ว่าข้าอยากจะแก้แค้น
แต่ข้าก็ไม่อยากท าให้ท่านเสียใจ”
อู่ อวี้ ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า ” ทั้งสองนี้เรื่อง ท าให้ข้า
อับจนไร้ซึ่งหนทางจริง ๆ หากคิดในมุมมองของเขา
แล้ว สาเหตุที่เขาสังหารพ่อของเจ้า ก็เพื่อรักษา
ความสงบสุขของอาณาจักรโบราณเหยียนหวง ทว่า
การเผชิญหน้ากับการตัดสินใจนี้มันช่างเป็นอะไรที่
ยากล าบากยิ่ง แต่ … นี่เป็นเพียงหนึ่งในข้อ
สมมติฐานเท่านั้น ”
” แล้วข้อสันนิษฐานอื่นล่ะ? ” หนานซาน หวางเยว่
เอ่ยถาม
ดวงตาของ อู่ อวี้ เปล่งประกายลึกล้ า ” พวกเรา
ก าลังตกอยู่ในอันตราย เพราะนี่แสดงให้เห็นว่า เขา
รู้จักข้าดีกว่าที่คาดคิดไว้ รู้แม้กระทั่งความสัมพันธ์
ของข้ากับลั่วผิน ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับ
อาจารย์และพระบิดาในนครหลวงเย่วอู่ แน่นอนว่า
การที่เขาท าเช่นนี้ย่อมต้องมีจุดประสงค์บางอย่าง ”
เมื่อเย่ซีซี ได้ยินการคาดเดาของเขา นางก็กล่าวขึ้น
ด้วยท่าทางตื่นตระหนกหวาดกลัวว่า ” ช่างน่า
สะพรึงกลัวยิ่งนัก ถ้าเป็นไปได้หลังจากนี้ข้าไม่อยาก
ให้เกิดอะไรขึ้นอีก แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะ … ”
———————————