กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1136: พายุในเหยียนหวง

ส ำหรับ อู่ อวี้ ถ้ำเป็นเช่นดั่งกำรคำดเดำแรก ก็

เท่ำกับว่ำจักรพรรดิโบรำณที่ซ่อนตัวอยู่ในควำมมืด

มำอย่ำงยำวนำน ได้ปรำกฏกำยเปิดเผยตัวว่ำเป็น

บิดำของเขำ เสมือนดั่งเมฆหมอกที่จำงหำยไปจน

สิ้น และทำงเบื้องหน้ำคืออนำคตอันสดใสที่รอเขำ

อยู่

ทว่ำส ำหรับเย่ซีซีมันเป็นกำรตัดสินใจที่เจ็บปวด

ส ำหรับกำรคำดเดำแรกของเขำ มันจะท ำให้เย่

ซีซีกลำยเป็นผู้เดียวที่ต้องตกอยู่ในสภำพหม่นเศร้ำ

หมองใจ ซึ่งทำงด้ำน หนำนซำน หวำงเยว่ เมื่อรู้ว่ำ

เหตุกำรณ์ออกมำเป็นเช่นนี้ เขำก็มีควำมสุขไปกับ

อู่ อวี้ ด้วย

ส่วนกำรคำดเดำที่สองมันเป็นอะไรที่น่ำ

สะพรึงกลัวจริง ๆ เพรำะมันแสดงให้เห็นว่ำ

จักรพรรดิโบรำณผู้นี้รู้จักตัวเขำดีมำก จนสำมำรถ

วำงแผนแอบอ้ำงตนเองเป็นบิดำได้ ฉะนั้นจึงแทบ

ไม่อยำกจะคิดเลยว่ำจุดประสงค์ที่แท้จริงของมันจะ

เลวร้ำยมำกเพียงใด

” ข้ำยังคงยืนยันว่ำเจ้ำควรจะหลบหนีไปที่พิภพ

ปีศำจบรรพกำล จงรีบไปที่ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง

เสีย พำพี่สำวและอำจำรย์ของเจ้ำหลบหนีไปยัง

สถำนที่ปลอดภัย แล้วเรื่องนี้จะไม่รบกวนใจเจ้ำอีก

” หมิงซวงกล่ำว

แม้นำงจะอยู่ในต ำแหน่งของตนเอง แต่ก็อด

เป็นห่วง อู่ อวี้ ไม่ได้หำกมีอะไรพลิกโผผิดพลำด

เกิดขึ้นอีก ดังนั้นนำงจึงไม่ต้องกำรรับควำมเสี่ยงใด

ๆ

อู่ อวี้ ส่ำยศีรษะแล้วพูดว่ำ “ ท ำเช่นนั้นไม่ได้

หรอก เจ้ำอย่ำลืมว่ำจักรพรรดิโบรำณแทบรู้ทุก

เรื่องของข้ำ บำงทีอำจจะรู้เรื่องประตูพิภพปีศำจ

บรรพกำลด้วยซ้ ำไป ประกำรที่สองถ้ำข้ำไปที่ทวีป

แห่งทวยเทพตงเสิ้งเวลำนี้ ก็คงไม่สำมำรถหลบพ้น

สำยตำของเขำไปได้ เรำยังติดปัญหำเรื่องค่ำยกล

คุ้มกันพรมแดน ทำงนั้นจะต้องไม่ยอมให้ข้ำประสบ

ควำมส ำเร็จเป็นแน่ ประกำรที่สำมพิภพปีศำจ

บรรพกำลก็หำใช่สถำนที่ที่ดี ปีศำจที่นั่นทรงพลัง

กว่ำมำกกว่ำที่นี่ ไหนจะมีช่วงเวลำแห่งกำรฆ่ำอีก ”

“ ลองคิดดูสิ ” อู่ อวี้ ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เขำจะ

ส่งร่ำงกลืนสวรรค์ไปก่อน ไม่ว่ำจะเกิดอะไรขึ้นกับ

ร่ำงต้นก็ยังมีอีกร่ำงของเขำอยู่

ก่อนอื่นเขำต้องเปิดประตูพิภพปีศำจบรรพกำล

ในเจดีย์ล่องก ำเนิด

“ คิดว่ำเขำจะมำหยุดเรำหรือไม่ ”

“ ก็ลองคิดดูเอำเองสิ ” หลังจำกผ่ำนไป

ประมำณหนึ่งก้ำนธูป ประตูพิภพปีศำจบรรพกำลก็

เปิดออก พวกเขำทั้งหมดเข้ำมำถึงถ้ ำซ่อนตัวใน

พิภพปีศำจบรรพกำล ซึ่งเหล่ำปีศำจแมวก็คงจะไม่รู้

ว่ำเขำจำกไป และคิดว่ำพวกเขำปิดด่ำนฝึกตนอยู่

ดังนั้นจึงมิได้เข้ำมำสร้ำงควำมวุ่นวำยร ำคำญแก่

ตนเอง ส่งผลให้ถ้ ำในพิภพปีศำจบรรพกำลแห่งนี้

เงียบสงบเป็นอย่ำงยิ่ง

“ ถึงแม้พวกเรำจะมำที่นี่ แต่เขำก็ไม่เข้ำมำ

หยุดไว้ แสดงว่ำหลังจำกนี้เรำไม่ต้องกลัวว่ำจะ

กลับไปที่นั่นแล้วใช่หรือไม่? ” หนำนซำน หวำงเยว่

ถำม

“ คนที่ข้ำห่วงใยอยู่ในชมพูทวีปโลกธำตุ ถ้ำข้ำ

เป็นเขำ แล้วมีจุดประสงค์อันน่ำสะพรึงกลัวอยู่ในใจ

เขำก็คงคิดว่ำข้ำไม่น่ำจะกลับไปอีก ” อู่ อวี้ รู้ดี

แต่ด้วยสถำนกำรณ์ปัจจุบันที่เกิดขึ้น เขำคงไม่

สำมำรถคิดเช่นนั้นได้ เพรำะเขำต้องเผื่อใจว่ำสิ่งที่

จักรพรรดิโบรำณพูดอำจเป็นจริง

เขำจะต้องย้อนกลับไปแล้วท ำทุกอย่ำงให้

ชัดเจน แล้วหำวิธีช่วยเหลืออู่หยู๋ , เฟิง ซัวหยำ , ลั่ว

ผิน ให้อยู่ในสถำนที่ปลอดภัย ถ้ำไม่จ ำเป็นจริง ๆ

เขำคงไม่อยำกมำที่นี่ เนื่องจำกปีศำจภำยในพิภพ

ปีศำจบรรพกำลล้วนตกอยู่ในช่วงเวลำแห่งกำรฆ่ำ

ฉะนั้นตัวเลือกแรกที่เขำสำมำรถท ำได้ยำมนี้ก็

คือ ทิ้งร่ำงกลืนสวรรค์เอำไว้ที่นี่อย่ำงถำวร นี่เป็น

หนทำงสุดท้ำยของเขำ เมื่อเขำพ่ำยแพ้ในชมพูทวีป

โลกธำตุ อย่ำงน้อยก็ยังมีร่ำงกลืนสวรรค์

” แล้วยำมนี้พวกเจ้ำคิดว่ำจะอยู่ที่นี่ หรือชมพู

ทวีปโลกธำตุ? ”

อู่ อวี้ ถำม หนำนซำน หวำงเยว่ กับเย่ซีซี

เย่ซีซีรีบพูดว่ำ ” พี่ชำยอวี้ ข้ำไม่ต้องกำรให้

ท่ำนเสี่ยงเพียงล ำพัง ข้ำอยำกจะกลับไปกับท่ำน ”

สิ่งที่นำงพูดมำเป็นสิ่งเดียวกับที่ หนำนซำน

หวำงเยว่ จะพูดอยู่พอดี ดังนั้นเขำจึงส่ำยศีรษะแล้ว

เอ่ยขึ้นว่ำ ” อีกสองวันให้ หลังจำกขึ้นครองบัลลังก์

อำจจะเป็นช่วงเวลำที่อันตรำยที่สุดเลยก็ว่ำได้ หำก

เจ้ำอยู่ที่นี่ก่อนแล้วใช้ประโยชน์จำกควำมแข็งแกร่ง

ในปัจจุบัน เสริมค่ำยกลของที่นี่ให้แข็งแรงแน่นหนำ

ขึ้นน่ำจะดีกว่ำ ส่วนสมบัติทั้งหมดในไข่มุกทองค ำ

เหยียนหวงก็เก็บมันไว้ที่นี่ แล้วก็คัดแยกจัดสรรปัน

ส่วนมันก่อน ”

หลังจำกนั้นเขำก็หยิบไข่มุกทองค ำเหยียนหวง

ออกมำ แยกแยะจัดสรรปันส่วนสมบัติภำยในให้

เป็นหมวดหมู่ ไว้ในถุงจักรวำล ระดับศำสตรำเต๋ำ

วิถีแท้สุดยอดวิญญำณ พื้นที่ด้ำนในไม่ต่ำงจำกเมือง

ขนำดใหญ่ ที่สำมำรถวำงสมบัติมำกมำยมหำศำลไว้

ได้อีกทั้งยังแข็งแกร่งแน่นหนำ

” รับมันไว้ ” อู่ อวี้ เห็นทั้งสองลังเลเขำจึงกล่ำว

ด้วยน้ ำเสียงจริงจังขึ้น

อย่ำงไรเสียหำกเจอสถำนกำรณ์เลวร้ำยที่สุด

เขำก็ยังมีร่ำงกลืนสวรรค์อยู่ อย่ำงน้อยพี่น้องของ

เขำอย่ำง หนำนซำน หวำงเยว่ กับ เย่ซีซี ก็ยัง

สำมำรถอยู่รอดได้

” พี่ชำยอวี้ ข้ำเป็นห่วงท่ำน … ” เย่ซีซีหยำด

น้ ำตำรินไหลด้วยควำมเป็นห่วงอย่ำงช่วยไม่ได้

พวกเขำไม่ได้รับมัน อย่ำงไรเสียร่ำงกลืนสวรรค์

ก็ยังอยู่ที่นี่ อู่ อวี้ ซึ่งก็ถืออีกหนึ่งตัวตนของเขำ

หนำนซำน หวำงเยว่ ยิ้มแล้วพูดว่ำ ” โอ๋ ๆ ๆ

แม่หนูน้อยอย่ำร้องไห้ไป บำงทีจักรพรรดิโบรำณ

อำจเป็นพ่อของเขำจริง ๆ ก็ได้ เจ้ำสบำยใจได้

อำจจะไม่เป็นอย่ำงที่เจ้ำคิด ”

 

นี่คือสิ่งที่ อู่ อวี้ ก็ยังหำทำงออกไม่ได้เช่นกัน

เขำช่วยเช็ดน้ ำตำให้เย่ซีซี จำกนั้นก็กล่ำวว่ำ ”

ตอนนี้ข้ำยังไม่มีค ำตอบ แต่เมื่อใดที่ได้ค ำตอบ ข้ำ

สัญญำว่ำจะต้องหำค ำอธิบำยมำให้แก่เจ้ำอย่ำง

แน่นอน จงอยู่ที่นี่ ท ำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น

พยำยำมสืบทอดมรดกของ ‘ขุนพลเจวี่ยนเหลียน’

นอกจำกนี้ข้ำก็หำได้จำกไปไหน แค่มิได้อยู่ข้ำงกำย

เจ้ำเท่ำนั้นเอง ”

เขำชี้ไปที่ร่ำงกำยกลืนสวรรค์

แท้จริงแล้ว อู่ อวี้ ยังอยู่กับพวกเขำ

“ รักษำชีวิตด้วย ” หนำนซำน หวำงเยว่ ตบ

ไหล่ของเขำ

“ วำงใจได้ หำกมีเรื่องอันใดเกิดขึ้น ข้ำจะคอย

บอกเจ้ำตลอดเวลำ ” ร่ำงกลืนสวรรกล่ำวกับเขำ

“ ถ้ำเกิดอะไรขึ้น จงทิ้งทุกสิ่งทุกอย่ำงแล้วรีบ

มำที่นี่โดยเร็วที่สุด ” หนำนซำน หวำงเยว่ กล่ำว

“ ตกลง ”

อู่ อวี้ ประตูพิภพปีศำจบรรพกำลอีกครั้ง

“ ถ้ำเกิดเขำแย่งชิง ประตูพิภพปีศำจบรรพกำล

แล้วเจ้ำจะท ำเช่นไร? ” หนำนซำน หวำงเยว่ ก็

กล่ำว

อู่ อวี้ ยังไม่ได้ขบคิดในเรื่องนี้ แต่เขำก็รู้ผลของ

มันดีอยู่แล้ว …

แล้วเขำก็ยิ้มออกมำอย่ำงขมขื่น

คงเป็นเรื่องน่ำสะพรึงกลัวมำกแน่ ๆ

เขำพูดได้เพียงว่ำ “ หำกเกิดเรื่องเช่นนั้น พวก

เจ้ำคงต้องหำฐำนใหม่ ออกไปให้ไกลจำกสถำนที่

แห่งนี้ ถึงแม้ว่ำเขำจะมำที่นี่ แต่ก็ไม่สำมำรถหำเรำ

เจอ ยิ่งไปกว่ำนั้นยังมีเทพปีศำจอยู่ที่นี่ ข้ำไม่เชื่อว่ำ

เทพเซียนอย่ำงเขำ จะกล้ำปลุกเทพอสูรให้ตื่น

ขึ้นมำ หรือเขำอำจจะไม่กล้ำเข้ำมำในโลกนี้ด้วยซ้ ำ

”

เนื่องจำกจ ำเป็นต้องท ำพันธสัญญำโลหิต

ดังนั้นเขำจึงต้องน ำ ประตูพิภพปีศำจบรรพกำล ติด

ตัวไปด้วย

ครั้งต่อไปที่เขำเปิดประตูพิภพปีศำจบรรพกำล

เขำจะปรำกฏตัวขึ้นในสถำนที่ที่จำกไปครั้งล่ำสุด

ตรงต ำแหน่งนี้ หำกจักรพรรดิโบรำณปรำกฏตัวขึ้น

ในสถำนที่แห่งนี้ เขำก็จะปรำกฏกำยขึ้นที่นี่เช่นกัน

ดังนั้นเพื่อควำมปลอดภัย เขำจึงจ ำเป็นต้องทิ้งร่ำง

กลืนสวรรค์ไว้ที่นี่

ดังนั้นเขำจึงบอกให้ร่ำงกลืนสวรรค์ หนำนซำน

หวำงเยว่ กับ เย่ซีซีกับ นอกจำกนี้ยังมีหงส์ทมิฬ

และหุ่นเชิดอีกสองสำมตัว เริ่มหำฐำนที่มั่นอื่น ๆ ใน

พิภพปีศำจบรรพกำลแห่งนี้ ซึ่งอยู่ห่ำงออกไปจำก

อำณำเขตของแมวปีศำจ

ส่วนร่ำงต้นของเขำก็กลับสู่ชมพูทวีปโลกธำตุ

เนื่องจำกยังมีคนส ำคัญของเขำมำกมำยอยู่ในโลกนี้

เช่นลั่วผิน นำงอยู่ในชมพูทวีปโลกธำตุ ดังนั้นเขำจะ

ไม่ทิ้งนำงไว้ที่นี่เด็ดขำด

หนำนกง เหว่ย เองก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

แล้วร่ำงต้นก็กลับมำต ำหนักรำชอำรักษ์ มำยัง

บริเวณโถงกลำงที่ค่อนข้ำงว่ำงเปล่ำ ยำมนี้ต ำหนัก

โอรสเล่อเหลือเพียงเขำล ำพังผู้เดียว

ถึงแม้ด้ำนในจะว่ำงเปล่ำ แต่เขำก็ได้ยินเสียงอัน

คึกคักจำกด้ำนนอกดังแว่วมำ ส ำหรับรำชพิธีขึ้น

ครองบัลลังก์ในวันรุ่งขึ้นกลำยเป็นเรื่องใหญ่เร่งด่วน

พวกจัดงำนพิธีจะต้องเร่งมือให้ทันฤกษ์ยำม ตีกลอง

รัวอย่ำงกระตือรือร้น แม้แต่อำณำจักรโบรำณห

ยำนหวง ตำมหัวเมืองใหญ่ต่ำง ๆ หมู่บ้ำน ฯลฯ

ก ำลังเตรียมกำรอย่ำงเต็มที่ด้วยหน้ำตำยิ้มแย้ม

แจ่มใส เพรำะเรื่องนี้ถือเป็นหน้ำเป็นตำของทุกคน

นี่คือควำมหวังของอนำคตใหม่ เพื่อควำม

เจริญรุ่งเรืองอันเป็นนิรันดร์ผ่ำนรุ่นสู่รุ่น

อู่ อวี้ อยู่ที่ต ำหนักโอรสเล่อ เขำสัมผัสได้ว่ำยำม

นี้ทั้งดินแดนก ำลังคึกคักมีชีวิตชีวำเป็นอย่ำงยิ่ง แต่

มิได้ส ำคัญส ำหรับเขำ

” เจ้ำคิดว่ำยังไง? ” อู่ อวี้ ถำมหมิงซวง

” ข้ำคิดว่ำสถำนกำรณ์มันค่อนข้ำงอันตรำยมำก

ลองคิดดูสิจนป่ำนนี้เหตุใดเขำถึงไม่ยอมปรำกฏตัว

แล้วบอกเล่ำทุกอย่ำงให้ชัดเจน? หรือเขำกลัวจะ

โป๊ะแตก? ในควำมคิดของข้ำถ้ำให้ประเมินว่ำเจ้ำ

คนนี้มันมำดีหรือมำร้ำย มีควำมเป็นไปได้ว่ำจะดีอยู่

ที่ 30 ในร้อยส่วน ส่วนไม่ดี 70 ในร้อยส่วน อย่ำงไร

เสียเจ้ำก็ให้ร่ำงกลืนสวรรค์รออยู่ที่พิภพวิญญำณ

บรรพกำล ซึ่งก็ถือว่ำเป็นกำรเผื่อเหลือเผื่อขำด

เอำไว้แล้ว แต่ข้ำก็รู้ว่ำเจ้ำยังอำลัยอำวรณ์ในโลกนี้

อยู่ จึงท ำให้เจ้ำยังตัดใจจำกมันภำยในตอนนี้ยัง

ไม่ได้ แต่ถ้ำจักรพรรดิโบรำณผู้นี้มันเป็นคนต่ ำช้ำ

เลวทรำม เขำก็น่ำจะทรำบเรื่องนี้เช่นกัน ”

” แล้วยังไงต่อ? ”

” ถ้ำเขำดีก็ไม่ต้องพูดอะไรมำก เพรำะดู

เหมือนว่ำเขำจะพยำยำมฝึกฝนเจ้ำอย่ำงหนัก ทว่ำ

ในทำงกลับกันถ้ำเขำเป็นคนไม่ดีขึ้นมำ เป็นคนต่ ำ

ช้ำชนิดที่เรียกว่ำเลวบริสุทธิ์ เขำศึกษำควำมเป็นมำ

ของเจ้ำอย่ำงถ่องแท้ จนสำมำรถเอำเรื่องทั้งหมดมำ

ตลบหลังหลอกเจ้ำ ยอมทุ่มหมดหน้ำตักเพื่อหลอก

ให้เจ้ำเชื่อ อย่ำงสิ่งที่เกิดขึ้นในเจดีย์วิญญำณบรรพ

กำล ดูเหมือนเขำจะใช้ควำมพยำยำมอย่ำงหนัก

ส่วนเหตุผลที่เขำยังไม่ลงมือ อำจเป็นเพรำะยังไม่ถึง

เวลำก็ได้ แต่รับรองว่ำถ้ำวันนั้นมำถึงเมื่อไหร่ มัน

จะต้องเป็นวันโลกำวินำศของเจ้ำอย่ำงแน่แท้ ซึ่ง

ตอนนี้เรำก็ไม่รู้ว่ำจะถึงเวลำดังกล่ำวเมื่อไหร่

สถำนกำรณ์มันจะดีหรือร้ำยแค่ไหนก็ยังไม่แน่

ฉะนั้นเรำมีเวลำน้อยมำก อีกอย่ำงเจ้ำค่อนข้ำง

เสียเปรียบเพรำะเขำอยู่ในที่มืด แต่เจ้ำอยู่ในที่แจ้ง

หำกเขำคิดจะท ำอะไรกับเจ้ำมันก็จะง่ำยมำก มันก็

ไม่ต่ำงจำกเจ้ำปิดประตูแพ้ทุกประตูไปแล้ว ข าคง

ท ำได้แค่อธิษฐำนขอให้เขำเป็นพ่อของเจ้ำจริง ๆ ! ”

หมิงซวงกล่ำวอย่ำงตรงไปตรงมำ

อู่ อวี้ ก็ตระหนักเช่นกันว่ำ ถ้ำจักรพรรดิโบรำณ

มีแผนร้ำยกับเขำจริง ๆ ประเมินจำกสิ่งที่เขำล่วงรู้

ทุกอย่ำงเกี่ยวกับตนเอง เขำไม่มีโอกำสที่จะมีชีวิต

เลยก็ว่ำได้

” ฉะนั้นพอเจ้ำกลับจำกทวีปปีศำจทำยำท

ทักษิณ ให้รีบไปที่ทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง แล้วพำ

พี่สำวกับอำจำรย์ของเจ้ำไปที่พิภพปีศำจบรรพกำล

ซะ บำงทีเมื่อถึงตอนนั้น จักรพรรดิโบรำณอำจจะ

ไม่ยอมอยู่เฉย ๆ ก็ได้ ” หมิงซวงกล่ำว

” กำรที่เขำรู้เรื่องของข้ำขนำดนั้น มันเป็นอะไร

ที่แทบเป็นไปไม่ได้เลย ซึ่งเรื่องนี้อำจจะเป็นวิธีเดียว

ที่เขำจะใช้ควบคุมข้ำ แล้วเขำจะต้องไม่ยอมให้ข้ำ

ประสบควำมส ำเร็จเป็นแน่ ” ที่เขำกล่ำวเช่นนี้ก็

เพรำะ จักรพรรดิโบรำณอำจจะเดำทำงของเขำได้

หมดเหมือนกับกำรปิดประตูตีแมวอย่ำงไรอย่ำงนั้น

อีกทั้งยำมนี้ อู่ อวี้ ยังไม่มีวิธีใดที่จะพิสูจน์ได้ว่ำ

เขำเป็นคนเลวหรือดี …

ดังนั้นหำกคิดจะท ำอะไรเขำจะต้องพิจำรณำ

อย่ำงรอบคอบ

” ถ้ำเจ้ำมีเวลำอยู่กับจักรพรรดิโบรำณก็คงต้อง

ลองทดสอบดู หำกสู้แบบตรงไปตรงมำ เจ้ำอำจจะ

พ่ำยแพ้ แต่ถ้ำเรำใช้สติปัญญำในกำรสู้ก็น่ำจะพอมี

หวังบ้ำง กำรดิ้นพล่ำนอยู่ในมือของเทพเซียน มัน

ช่ำงน่ำสลดหดหู่เป็นยิ่งนัก ส ำหรับจักรพรรดิ

โบรำณแล้ว เจ้ำก็ไม่ต่ำงจำกคนธรรมดำที่

เปรียบเสมือนมดตัวกระจ้อยร่อย ไม่มีทำงหนีรอด

จำกเงื้อมมือของเขำได้อยู่แล้ว ตอนนี้เขำเพียงแค่

รอเวลำอย่ำงเดียวเท่ำนั้น … ”

อู่ อวี้ ไม่ได้มีปัญหำกับมุมมองในแง่ลบของหมิ

งซวง

” เอำเป็นว่ำหลังจำกรำชพิธีขึ้นครองบัลลังก์ใน

วันพรุ่งนี้เสร็จสิ้น ข้ำจะไปที่ทวีปแห่งทวยเทพตง

เสิ้ง แล้วจะลองดู ว่ำจะเกิดอะไรขึ้นตำมมำ ” เขำ

ต้องกำรหลบหนี แต่เขำจะไม่ยอมทิ้งคนที่เขำรัก

อย่ำงเช่นพี่สำวและอำจำรย์เด็ดขำด

หำกมีอันใดเกิดขึ้น เขำก็ไม่เสียใจที่เขำมำอยู่

ที่นี่ คงพูดได้เพียงว่ำ เขำยังอ่อนด้อยมำกเกินไป

เพรำะก่อนจะเกิดเรื่องขึ้น ยังมีหลำยสิ่งหลำยอย่ำง

ที่เขำไม่ได้เตรียมพร้อม แต่ด้วยเพรำะจักรพรรดิ

โบรำณรู้เรื่องส่วนตัวเกี่ยวกับเขำมำก ดูเหมือนว่ำ

ต่อให้เขำเตรียมพร้อมมำกเพียงใด ก็คงไร้ประโยชน์

…

แต่ก็ต้องมำเสี่ยงดูกัน!

ซึ่งยำมนี้ยังเป็นตอนกลำงวัน ยังมีเวลำมำกกว่ำ

หกชั่วยำมกว่ำจะถึงรุ่งอรุณในวันพรุ่งนี้ แล้วเขำก็

อยำกพบลั่วผินโดยเร็วที่สุด

ด้วยเพรำะนำนมำกแล้ว เขำกับนำงไม่ได้พูดคุย

กันแบบตัวต่อตัว

————-