กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1157: เสาสวรรค์ชมพูทวีป (จบเล่ม9)

จากมุมมองการออกแบบ สถานที่นี้ควรเป็นสถานที่ส าคัญที่สุดในราชวังหมื่น

เซียน

 

ที่นี่ไม่มีเตียงนอน

 

เป็นสถานที่ว่างเปล่าไม่มีแม้แต่ศาสตราวิถีแท้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์

 

อู่ อวี้ รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะก่อนหน้านี้วิญญาณเซียนเกลื่อนกลาด

กระจัดกระจายอยู่บนพื้นไปหมด ไฉนสถานที่ส าคัญเช่นนี้กลับไม่มีอะไรเลย

 

ด้วยความผิดปกติดังกล่าว เขาจึงเดินเข้าไปด้านใน ในห้องโถงอันว่างเปล่านี้

ตรงกลางมีเสาอยู่ต้นหนึ่ง เขาจึงกวาดตามองด้วยเนตรเพลิง

 

พยายามมองอย่างระมัดระวัง และจดจ าทุกรายละเอียด

 

แล้วก็พบว่ามันไร้ซึ่งสมบัติใด ๆ ทุกหนทุกแห่งดูสะอาดสะอาดหมดจด

โดยเฉพาะที่นี่

 

” เจ้าเด็กโง่ เจ้าเพิกเฉยเสาตรงกลางได้อย่างไร? ” เมื่อ อู่ อวี้ ก าลังจะจากไป

หมิงซวงก็พูดท้วงขึ้นทันที

 

เมื่อได้ยินดังนั้น อู่ อวี้ ก็ชะงักทันที

 

จริงอย่างที่นางกล่าว เขาหาได้สนใจเสาตรงกลางห้องโถงแม้แต่น้อย ด้วย

เพราะมันเป็นเสายึดอยู่กับพื้นและหลังคา เขาจึงคิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของ

พระราชวัง

 

อีกทั้งต าหนักอื่น ๆ ก็มีอยู่เสามากมาย

 

แต่เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าไม่มีเสาอยู่ในห้องโถงหลักของราชวังหมื่นเซียน

 

เขาจึงไปตรวจสอบเสาอีกครั้งอย่างละเอียดถี่ถ้วน

 

เสาต้นนี้หนาและเป็นสีด าทั้งต้น ทั่วทั้งพื้นผิวเต็มไปด้วยลายสลักมากมาย

ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าลายสักสลักเหล่านี้คืออะไร ดังนั้นเขาจึงตรวจสอบไปรอบ ๆ

แล้วพบว่ามันดูเหมือนเป็นอสูรตนหนึ่ง ไร้แขนไร้ขา มีแค่ร่างกายและปาก

ขนาดใหญ่ ดูราวกับว่ามันสามารถกลืนกินสวรรค์แลโลกาได้

 

สิ่งนี้ให้ความรู้สึกคล้ายกับอสูรกลืนสวรรค์

 

อันที่จริงวัสดุของเสานี้ดูค่อนข้างหยาบกระด้าง เป็นสิ่งที่สามารถมองเห็นได้

ในต าหนักอื่น ๆ จึงท าให้ในตอนแรกเขาคิดว่ามันเป็นแค่เสาธรรมดา ๆ แต่

เมื่อใช้เนตรเพลิงที่มองก็พบว่าเสาต้นนี้เป็นเอกเทศของตนเอง นอกจากนี้บน

ตัวเสายังปรากฏร่องรอยของวงเวทย์ให้เห็น

 

” นี่คืออะไร? ” อู่ อวี้ รู้สึกสับสนเล็กน้อย เมื่อมองอย่างพินิจพบว่ามันจะต้อง

เป็นศาสตราเต๋าวิถีแท้อย่างแน่นอน

 

เขาเดินวนรอบ ๆ เสาอย่างงุนงง ทันใดนั้นเขาก็พบเห็นแผ่นโลหะเล็ก ๆ บน

พื้น นอกจากนี้ยังมีอักษรจารึกไว้บนแผ่นโลหะดังกล่าว แต่ตอนนี้ถูกปกปิดไป

ด้วยฝุ่นหนา แต่เพราะฝุ่นมันเกาะเกรอะกรังจึงท าให้เขามองไม่เห็นในตอน

แรก

 

” นี่มัน แผ่นอะไร? ”

 

แผ่นโลหะดังกล่าวถูกสลักอยู่บนพื้น คงต้องบอกว่าต าหนัก 30,000 หลังด้าน

นอก ทั้งแผ่นภาพค าอธิบายและสมบัติทั้งหมดถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ

เรียบร้อยไว้อย่างดี แต่หลังจากเข้ามาในห้องโถงใหญ่ เขาพบกับสมบัติ

เกลื่อนกลาดกระจัดกระจายไปทั่ว จึงท าให้เขาไม่ทันได้สังเกต

 

แผ่นโลหะดังกล่าวคือค าอธิบายคุณสมบัติการใช้งานของเสาต้นนี้

 

สายตาของ อู่ อวี้ มองลงมายังอักษรตัวเล็ก ๆ ที่เขียนไว้บนแผ่นโลหะ

 

ถึงแม้จะเห็นเสาต้นนี้แต่เขาก็ยังไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนัก เพราะตั้งแต่ก้าว

เหยียบเข้ามาในโถงนี้ เขาก็ตื่นตาตื่นใจไปกับสมบัตินานัปการละลานตาไป

หมด ฉะนั้นจึงไม่รู้สึกแปลกใจอันใดหากจะเห็นเพิ่มขึ้น

 

แต่หลังจากอ่านข้อความเขาก็รู้สึกติด ๆ ขัด ๆ บางอย่าง

 

ข้อความเขียนว่า ‘มีอสูรบรรพกาล นามว่าอสูรชมพูทวีป วิญญาณของมันถูก

น ามาใช้เป็นวิญญาณศาสตรา โดยมีโลหะอุกกาบาตสวรรค์เป็นวัตถุดิบ ซึ่ง

ใช้เวลาในการหลอมสร้างกว่า 300 ปี จนกลายเป็น ‘เสาสวรรค์ชมพูทวีป’

และมีวงเวทย์จ านวน ‘1 ล้านวง’ กลายเป็น ‘ศาสตราวิถีแท้วิญญาณ

ศักดิ์สิทธิ์’ ห่างจากการเป็นศาสตราเซียนเพียงก้าวเดียวเท่านั้น’

 

” ศักดิ์สิทธิ์ … ศาสตราวิถีแท้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์? ”

 

อู่ อวี้ รู้สึกงุนงงเป็นไก่ตาแตก

 

อสูรชมพูทวีป โลหะอุกกาบาตสวรรค์ถูกหลอมสร้างมาเป็นเวลานานกว่าสาม

ร้อยปีแล้ว มันคือศาสตราวิธีแท้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์มีชื่อว่า ‘เสาสวรรค์ชมพู

ทวีป’!

 

ทั้งล าต้นเป็นสีด าสนิท มีภาพประติมากรรมอสูรร้ายสลักไว้อยู่

 

ในคราแรกที่เขาไม่สนใจ เพราะเขาสัมผัสไม่ได้เลยว่าเสาต้นนี้เป็นศาสตรา

เต๋า และมันก็มีชื่อว่า ‘เสาสวรรค์ชมพูทวีป’

 

ศาสตราที่จัดอยู่ในประเภทอาวุธของ อู่ อวี้ ในตอนนี้ก็คือทวนศึก ‘จักรพรรดิ

เสด็จ’ ที่ถูกหลอมสร้างโดยจักรพรรดิโบราณ

 

จักรพรรดิเสด็จเป็นทวน ซึ่งในตอนแรก ๆ เขาเองก็รู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยสัก

เท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่มีปัญหาและไม่ได้ชื่นชอบอะไรมากนัก

 

เมื่อเห็นว่า ‘เสาสวรรค์ชมพูทวีป’ มีวงเวทอยู่นับล้านที่เป็นเช่นดั่งต านานมา

ปรากฏอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมอยากน าเสาสวรรค์ชมพูทวีปต้น

นี้กลับไป เพราะมันจะยิ่งเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ของเขายิ่ง ๆ ขึ้นไป

 

นี่เป็นความคิดแรกที่ผุดขึ้นมา

 

นอกจากนี้มันยังเป็นศาสตราวิถีแท้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ มันจึงดึงดูดใจเขาเป็น

อย่างมาก

 

อย่างไรก็ตามเขาลังเลเล็กน้อยแล้วคิดว่า ” นี่เป็นศาสตราวิถีแท้วิญญาณ

ศักดิ์สิทธิ์ที่เก็บไว้ในสถานที่แห่งนี้ ถ้าข้าเอามันกลับไปจะพกพาไปไหนมา

ไหนได้ทุกที่หรือไม่? ”

 

จากนั้นครู่หนึ่งเขาก็คิดว่า ” ตอนนี้ข้าเป็นจักรพรรดิเหยียนหวงแล้วนี่นา

เท่ากับว่าทุกสิ่งทุกอย่างในท้องพระคลังแห่งนี้เป็นของข้า แล้วท าไมศาสตรา

วิถีแท้วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ ข้าถึงเอาไปใช้ไม่ได้เล่า? ถ้าจักรพรรดิโบราณ

ไม่เต็มใจจะให้เรา แล้วเขาจะเป็นบิดาของข้าได้อย่างไร? ”

 

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้แล้วเขาจึงตัดสินใจ

 

เสาสวรรค์ชมพูทวีปตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่ เป็นเอกเทศไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ

พระราชวัง ในเมื่อ อู่ อวี้ เป็นเจ้าบ้านดังนั้นเขาจึงไม่คิดมากกับเรื่องนี้อีกแล้ว

หลังจากนั้นเขาจึงเก็บ ‘เสาสวรรค์ชมพูทวีป’ ไว้ในเจดีย์ล่องก าเนิดเพื่อ

ประกันความปลอดภัย

 

เมื่อเขาเก็บเสาสวรรค์ชมพูทวีปไว้ในที่ ๆ ปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว เขาก็ยังคง

กวาดตามองไปรอบ ๆ สอดส่ายสายตามองหาสมบัติชิ้นอื่นแต่ก็ยังไม่พบว่ามี

ชิ้นใดที่ดีกว่าเสาสวรรค์ชมพูทวีป ดังนั้นเขาจึงออกจากท้องพระคลังแล้ว

กลับไปที่วังเซียน

 

ซึ่งเป็นเวลาที่เขาได้รับข่าวคราวจากลั่วผิน นางแจ้งข่าวมาว่านางเดินทางใกล้

ถึงวังสี่สมุทรแล้ว

 

” ถ้าเช่นนั้นเราไปท าพันธสัญญาเสาสวรรค์ชมพูทวีปที่พิภพปีศาจบรรพกาล

ดีกว่า ”

 

เสาสวรรค์ชมพูทวีปต้นนี้มีอานุภาพเหนือกว่าตราประทับมังกรเหยียนหวง

เสียอีก คาดว่าคงจะต้องใช้พลังงานจิตเทวะเป็นอย่างมาก ฉะนั้น อู่ อวี้ จึงไม่

รีบร้อน

 

หลังจากเขาได้รับข่าวคราวจากลั่วผิน ว่านางเดินทางถึงวังสี่สมุทรอย่าง

เรียบร้อยปลอดภัย เขาจึงจะกลับไปยังพิภพปีศาจบรรพกาล แล้วบอกกับ

จักรพรรดิอารามสวรรค์ว่าเขาจะปิดด่านฝึกตน

 

ทว่าก่อนออกเดินทางไปยังพิภพปีศาจบรรพกาล เขาได้ออกไปด้านนอกเพื่อ

ทดลองควบคุมวงเวทย์ของตราประทับมังกรเหยียนหวงก่อน และแน่นอนว่า

เขาจะต้องไม่พลาดในการทดลองเปิดปิดวงเวทย์คุ้มกันพรมแดนหรืออะไรที่

คล้ายกัน

 

การได้รับสมบัติล ้าค่าอย่างเสาสวรรค์ชมพูทวีปมาครอบครองอย่างกะทันหัน

เช่นนี้ มันจะช่วยยกระดับพลังรบต่อสู้ของเขาไปถึงขั้นใหม่ ซึ่งสิ่งนี้ท าให้เขา

รู้สึกตื่นเต้นมากไม่น้อย

 

ในความเป็นจริงมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพลังอ านาจ แต่ขึ้นอยู่กับอ านาจและ

ประสิทธิภาพในการต่อสู้ กล่าวได้ว่ายามนี้เขามีความเข้าใจในศาสตราวิถีแท้

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในครอบครองของเขาได้อย่างถ่องแท้เกือบทุกชิ้นแล้ว

เขาสามารถออกไปที่ใดก็ได้ โดยเฉพาะในอาณาเขตเหยียนหวง นอกจากจักร

โบราณแล้ว คงไม่มีผู้ใดเทียบเคียงเขาได้ ต่อให้เป็นบุคคลที่อยู่ในระดับ

เดียวกับจักรพรรดิอารามสวรรค์ เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถจัดการคนนั้นได้

อย่างง่ายดาย

 

ในเหยียนหวงเขามีชีวิตเสมือนดั่งเทพเซียนก็ไม่ปาน

 

เขาออกมาจากราชวังหมื่นเซียน แล้วไปปรากฏยังเขตพระราชฐาน เขาตรงไป

ยังอาณาเขตพระราชฐานอย่างไม่เร่งรีบ ล าดับแรกเขาจะทดลองเปิดปิดวง

เวทของเขตพระราชฐานดูก่อน

 

ระหว่างทางที่เขาเดินไปยังเขตพระราชฐาน ได้บังเอิญพบเจอกับเหล่าขุนนาง

ซึ่งพวกมันต่างรีบคุกเข่าลงกับพื้นให้เขาอย่างร้อนรน พร้อมกับตะโกนเอ่ย

ขานนามจักรพรรดิอวี้ บางคนรู้ว่าเขาคือ อู่ อวี้ บางคนไม่รู้

 

เขาไม่ตอบสนองใด ๆ แค่รีบเร่งเดินหน้าต่อไป หลังจากนั้นคนที่คุกเข่าคารวะ

ก็แยกย้ายกันไปท ากิจของตนเอง

 

ในอดีตเขาไม่รู้ว่า ถ้าตนเองเคลื่อนไหวในเขตพระราชฐานจะถือเป็นเรื่อง

ใหญ่ถึงเพียงนี้

 

ยกตัวอย่างเช่นมีผู้คนที่อยู่ตามถนนหนทางทันทีที่ได้เห็น อู่ อวี้ ก็รีบคุกเข่ากับ

พื้นดินอย่างพินอบพิเทา

 

ในหมู่พวกเขามีบางคนรู้จักของ อู่ อวี้ อย่างเช่นชวีอิ๋นแห่งกองทัพมังกรเพลิง

 

” จักรพรรดิอวี้ ” ร่างของชวีอิ๋นสั่นเทา ผมเผ้ากลายเป็นสีเทามันดูแก่ไปมาก

เลยทีเดียว

 

นี่คงเป็นเพราะลูก ๆ ของมันได้ตกตายไปจนสิ้น

 

” อืม ” เมื่อต้องเผชิญหน้ากันในตอนนี้ มันก็ไม่ใช่ผู้น่าเกรงขามอีกต่อไป

 

ชวีอิ๋นดูหวาดกลัว อู่ อวี้ เป็นอย่างมาก

 

แล้วเขามองไปที่กองทัพมังกรเพลิงด้วยเช่นกัน

 

อู่ อวี้ ยังจดจ าได้ดีเมื่อครั้งที่เขายังอยู่ในทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง ตอนที่

มองเห็นชวีอิ๋นจากไกล ๆ ชวีอิ๋นดูราวกับเทพเซียนก็ไม่ปาน

 

แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เขาได้เข้าใจโลกอันกว้างใหญ่นี้มากขึ้นแล้ว

 

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้กล่าวอันใด อู่ อวี้ มุ่งตรงออกมาด้านนอก และยืนอยู่

ด้านข้างเขตพระราชฐาน หลังจากนั้นเขาจะใช้ตราประทับมังกรเหยียนหวง

ควบคุมค่ายกลนี้ดู ซึ่งถ้าหากเขาได้ลงมือปฏิบัติทดลองด้วยตนเองมันจะยิ่ง

ท าให้เขาเชี่ยวชาญมากขึ้น ภายในเขตพระราชฐานแห่งนี้ไม่อนุญาตให้ผู้คน

บินเข้ามาจากบนฟ้า ทุกคนจะต้องเข้าทางประตู ดังนั้นการที่ อู่ อวี้ จะปิด

เปิดมันในช่วงเวลาสั้น ๆ จึงมิใช่ปัญหาอันใด อีกทั้งมันยังท าให้เขาคุ้นเคยกับ

มหาฟ้าดินซึ่งถูกจัดวางไว้ที่นี่มากขึ้น

 

รวมถึงค่ายกลของนครเทวะก็สามารถทดลองเปิดปิดได้จากที่นี่ แต่เมื่อเทียบ

กับค่ายกลวงเวทย์ของพระราชฐาน นับว่ามันยังอ่อนแอกว่าเล็กน้อย หาก

ต้องการจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากขึ้น ก็ไม่ได้กินพลังงานอะไรมากนัก

ทว่าถึงแม้วงเวทย์ดังกล่าวจะมีอยู่จริง แต่ก็ไม่ได้ใช้งานอะไร ด้วยเพราะไม่มี

ผู้ใดกล้าบุกเข้ามาในนครเทวะหรือเขตพระราชทาน

 

ต่อจากนั้นเขาก็จะเริ่มควบคุมวงเวทย์คุ้มกันพรมแดน และนี่ถือเป็นงานใหญ่

ที่สุด

 

แต่ระหว่างทางเขาได้พบเจอกับสตรีสองนาง หนึ่งในนั้นก็คือพระธิดาซีและ

หญิงชราอีกคน พวกนางจะต้องออกจากเขตพระราชฐาน ด้วยเพราะถึงวัน

ครบก าหนดเส้นตายแล้ว

 

เมื่อหญิงชราเห็น อู่ อวี้ ก็รีบคุกเข่าลงบนพื้นร่างกายสั่นเทาร ่าไห้ทันทีพร้อม

กล่าวว่า ” ขอให้จักรพรรดิอวี้อายุยืนนาน ”

 

อู่ อวี้ ไม่รู้จักนาง แต่นางน่าจะเป็นมารดาของพระธิดาซี เป็นหนึ่งในสนมของ

จักรพรรดิโบราณ แต่นางดูแก่ชรามากจริง ๆ

 

พระธิดาซีมีท่าทางฟึดฟัดขัดขืนเล็กน้อย และนางไม่ยอมคุกเข่า ดวงตาสั่น

เทาเมื่อยามแลมอง อู่ อวี้ นางก็ยังสัมผัสถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากเขาได้

อย่างชัดเจน ว่าแรงกดดันนี้แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

 

” คุกเข่าลง คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้! ” หญิงชรารีบดึงนางให้คุกเข่าลงด้วยความรัก

ตัวกลัวตาย พระธิดาซีดูอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็ยังคุกเข่าลงก้มศีรษะให้แก่ อู่

อวี้

 

ซึ่งมันท าให้ อู่ อวี้ งงงวยเล็กน้อย

 

เพราะเขาคือจักรพรรดิเหยียนหวง พระธิดาซีจึงต้องคุกเข่าลงให้กับเขาอย่าง

ง่ายดาย

 

” ไม่ต้องมากพิธี ไปเถอะ ”

 

อู่ อวี้ โบกมือ

 

” เพคะ จักรพรรดิอวี้ ” จากนั้นหญิงชราก็ลุกขึ้นแล้วดึงพระธิดาซีจากไป

 

เขาพยายามสงบสติอารมณ์ลง เพราะยามนี้เข้าใจถึงพลังอ านาจได้อย่าง

ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

 

แล้วทันใดนั้น เขาก็ทะยานข้ามผ่านนครเทวะไปยังจุดที่ตนเองต้องการ

 

ระหว่างทางผู้คนที่คุกเข่าต่างมองเขาด้วยความเคารพย าเกรง

 

ด้วยเพราะไม่ว่าจะเป็นนครเทวะ หรืออาณาจักรโบราณเหยียนหวง ล้วนเป็น

ของเขาทั้งหมด

 

เขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าเวลานี้ตนเองเป็นเจ้าเหนือหัวของอาณาจักรผู้ฝึกตน

แล้ว ทุกคนล้วนให้ความเคารพหวั่นเกรงแก่เขา สามารถควบคุมทุกสิ่งทุก

อย่างได้ทั้งหมด ความรู้สึกของการมีอ านาจอันแสนยิ่งใหญ่นี้มันเป็นอะไรที่ไร้

ที่เปรียบอย่างสิ้นเชิง ถึงแม้เขาจะไม่เคยมีประสบการณ์ทางด้านนี้มาก่อน แต่

อย่างน้อยครั้งหนึ่งเขาก็เคยเป็นเจ้าชายจึงพอจะเข้าใจมันได้

 

อย่างไรก็ตามอาณาจักรนี้มันกว้างใหญ่เกินไปจริง ๆ

 

เมื่อเขาอยู่เพียงล าพังก็เริ่มไตร่ตรองวงเวทย์คุ้มกันพรมแดน ในฐานะที่เขา

เป็นเจ้าเหนือหัว ฉะนั้นเขาจะต้องควบคุมมันได้อย่างแน่นอน เขาสามารถ

เปิดหรือปิดวงเวทย์คุ้มกันพรมแดนให้ใครเข้าหรือออกจากที่นี่ก็ได้ตามใจ

ต้องการ

 

เขาสามารถกระตุ้นพลังวงเวทย์คุ้มกันพรมแดน เพื่อใช้สังหารทุกอย่างใน

อาณาจักรนี้ได้

 

ด้วยอ านาจนี้เขาเหมือนกับเทพสวรรค์อย่างแท้จริง

 

ขณะที่เขาจมอยู่ในโลกแห่งอ านาจ เขาก็ได้รับสารแจ้งข่าวจากลั่วผินอีกครั้ง ”

ข้ามาถึงที่หมายอย่างปลอดภัยวงเวทย์เปิดแล้ว โปรดจ าไว้ว่าท่านคือยอดรัก

ของข้า ”

 

อู่ อวี้ หัวเราะ

 

เขารู้ว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องไปพิภพปีศาจบรรพกาล

 

 

—————

 

จบไปแล้วกับเล่มที่ 9 ส าหรับเล่มต่อไปนั้น ราคาจะถูกปรับขึ้นไปอยู่ที่ 30

เหรียญทองตามเดิม และ และ และ และ เล่มที่ 9 จะยังคง 20 เหรียญทอง

ตามเดิมจร้า!!!!