กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1172: เทพปีศาจมังกรคราม

อย่างไรก็ตามเขตแดนมังกรมัจฉาค่อนข้างมืดมิดเงียบเชียบราวกับความตาย

 

ส่วนบริเวณใกล้ ๆ อาณาเขตดังกล่าว อู่ อวี้ พบว่าไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต

 

เห็นได้ชัดว่าไม่มีผู้ใดกล้าเข้าใกล้หรือรบกวนเทพปีศาจมังกร

 

ศักดิ์ฐานะของเทพปีศาจเทียบเท่ากับจักรพรรดิโบราณในชมพูทวีปโลกธาตุ

 

เมื่อปีศาจพวกนั้นกล่าวถึงเทพปีศาจ พวกมันก็แสดงท่าทางหวาดกลัว แล้ว

พูดขึ้นด้วยน ้าเสียงที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัด ถ้าวัดจากน ้าเสียงและ

ท่าทางของพวกมันแล้ว ดูเหมือนว่ามันจะเกรงกลัวมากกว่าเคารพจากใจจริง

โดยเฉพาะปีศาจปักษาสมุทรโลหิต ความหวาดกลัวได้ฝังรากลึกอยู่ในจิตใจ

ของมัน

 

อย่างไรก็ตามต่อให้เป็นปีศาจปักษาสมุทรโลหิต ก็ไม่สามารถท าอันใดกับ อู่

อวี้ ได้ ซึ่งป่านนี้มันคงก าลังตามหาเขาแทบพลิกแผ่นดิน แต่ก็ยังไม่พบเห็น

แม้แต่เงาของเขา

 

อู่ อวี้ เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตแดนมังกรมัจฉาอย่างเงียบ ๆ เขาใช้เนตรเพลิง

ตรวจสอบเส้นทางทั้ง 6 เขาจึงตัดสินใจไปยังเส้นทางที่เป็นส่วนลึกของเขต

แดนมัจฉามังกร

 

เมื่อเขาเคลื่อนตัวเข้ามาในส่วนลึกก็พบว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความมืดมิดและ

ล ้าลึกอย่างที่สุด ไร้ซึ่งแสงสว่างใด ๆ อันที่จริงก็นับเป็นสภาพแวดล้อมที่

เหมาะสมยิ่งส าหรับ อู่ อวี้ เพราะเขาเองไม่ต้องการแสงสว่าง ไม่เช่นนั้นเทพ

ปีศาจมังกรครามอาจจะพบเจอเขาได้

 

เขาเดินหน้าต่อไป เขาก็พบว่าในท้องมหาสมุทรแห่งนี้มีพลังวิญญาณ

หนาแน่นมากยิ่งขึ้น ฉะนั้นเขาจึงรีบมุ่งหน้าต่อไป

 

เขาไม่รู้ว่าเข้ามาลึกมากแค่ไหน ทันใดนั้นเขาก็แลเห็นก้นเหวลึกตรงหน้า ใน

ก้นเหวลึกแห่งนี้มีแสงสว่างเรืองรองอยู่ร าไร อู่ อวี้ จึงมุ่งไปยังจุดที่มีแสงสว่าง

หลังจากนั้นเขาก็ใช้เนตรเพลิงตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบ พบว่าที่มาของ

แสงดังกล่าวก็คือ ‘หินปีศาจบรรพกาล’

 

มันถูกตั้งไว้ยังส่วนลึกของก้นมหาสมุทร บริเวณรอบ ๆ ของมันไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต

ทุกสรรพสิ่งดูเงียบสงัดราวกับความตาย บนผลึกหินปรากฏภาพที่เปลี่ยนไป

มา แล้วสิ่งนี้สามารถยืนยันได้ว่ามันคือหินปีศาจบรรพกาล

 

“ เทพปีศาจมังกรครามไม่ได้อยู่ที่นี่เช่นนั้นหรือ? หรือว่าช่วงเวลาแห่งการฆ่า

ผ่านพ้นไปแล้ว ดังนั้นมันก็เลยออกไปหาความหฤหรรษ์อยู่ด้านนอก? ” อู่ อวี้

เดา

 

ด้วยเพราะสถานการณ์ยังไม่แน่ชัด เขาเลยไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าใกล้หิน ถึง

กระนั้นก็พยายามเฝ้าสังเกตการณ์อย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังคงใช้เนตรเพลิง

ส ารวจตรวจตราสถานการณ์โดยรอบ แต่ก็ยังไม่เห็นร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใด

ๆ

 

” ไม่เห็นมีอะไรเลย หรือเทพปีศาจมังกรครามก าลังซ่อนตัวอยู่ แต่ก็ไม่น่าใช่

มันไม่น่าจะรอดพ้นจากเนตรเพลิงไปได้ ”

 

หลังจากเฝ้ามองดูมาสักพักใหญ่ ๆ เขาก็เริ่มมั่นใจแล้วว่าเทพปีศาจมังกร

ครามอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่ ดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าไปที่หินปีศาจบรรพกาลด้วย

ความเร็วปานสายฟ้า!

 

นับเป็นระดับความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

 

” ไม่ถูกต้อง ”

 

เขารู้สึกว่าสภาพแวดล้อมเงียบเชียบเกินไป

 

ขณะที่พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงล ้า และยังไม่ทันได้แตะสัมผัสกับหิน

ปีศาจบรรพกาลเลยด้วยซ ้า ทันใดนั้นก้นมหาสมุทรอันเงียบสงัดสงบก็บังเกิด

พายุรุนแรงขึ้น ผืนแผ่นดินใต้ท้องทะเลก าลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับ

สวรรค์และปฐพีก าลังพลิกกลับตาลปัตรถล่มพังทลายลง อีกทั้งยังสามารถได้

ยินเสียงภูผาและก้อนศิลาจ านวนนับไม่ถ้วนจากก้นมหาสมุทร ระหว่างนั้น

เขาก็มองไปยังเป้าหมาย แต่พบว่าบัดนี้หินปีศาจบรรพกาลไม่รู้ว่าหายไป

ไหน!

 

ภายใต้ความวุ่นวายอันดุเดือด อู่ อวี้ สามารถกระโดดออกไปโดยใช้เมฆา

ตลบฟ้าได้ทุกเมื่อ หลังจากที่ได้รู้ตัวว่านี่เป็นกับดักเขาจึงรีบหลบหนีออกไป

อย่างเร็วที่สุด

 

แล้วทันใดนั้นมหาสมุทรโดยรอบ ๆ ก็ค่อย ๆ สงบลง

 

ดูเหมือนว่ายามนี้พื้นดินโดยรอบของก้นทะเลได้หายไปแล้ว น ้าทะเลไร้

สิ้นสุดลึกลงไปคือความมืดมิด แม้แต่แสงของหินปีศาจบรรพกาลก็หายไป

 

แม้สภาพแวดล้อมจะเกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ อู่ อวี้ ก็หาได้ตื่นตระหนกแต่

อย่างใดไม่ เขามองไปรอบ ๆ อย่างสงบแล้วถามว่า ” ข้าอยู่ที่ใด? ”

 

เหตุผลที่ถามเช่นเพราะรู้สึกว่าตนเองก าลังถูกกักขัง

 

” เจ้าอยู่ในท้องของข้าน่ะสิ ” ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงอันแผ่วเบาแหบแห้ง

ของชายชราผู้หนึ่ง

 

” ก้นสมุทรแห่งนี้คือปากของเจ้าเช่นนั้นหรือ ข้าไม่เห็นรู้สึกเลย ” อู่ อวี้ จ าได้ว่า

เขาเข้ามาในร่องลึกใต้สมุทร แต่แล้วทุกอย่างก็พลิกกลับตาลปัตร จนตัวเขา

ม้วนกลิ้งเข้ามาในต าแหน่งนี้

 

” ผิดแล้ว … นับตั้งแต่ที่เจ้าก้าวลงมาในเขตแดนมังกรมัจฉา เจ้าก็มาอยู่ใน

ปากของตัวข้าแล้ว ในเขตแดนมังกรมัจฉากว่าครึ่งหนึ่งเป็นร่างกายของข้า ”

เทพปีศาจมังกรครามกล่าวอย่างภูมิใจ

 

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู่ อวี้ ก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

 

เขาพยายามระมัดระวังตัวอย่างมาก แต่ร่างกายของปีศาจตัวนั้นกว้างใหญ่

เกินไปจริง ๆ กลายเป็นว่าเขาเดินเข้ามาในปากของมันมานานแล้ว จนมา

เห็นหินปีศาจบรรพกาลเขาจึงรู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย ทว่าปัจจุบันเขาก็ถูก

มันกลืนกินลงท้องเป็นที่เรียบร้อย ไม่แปลกใจที่เขาถูกพลิกคว ่าพลิกหงาย

เช่นนี้

 

เทพปีศาจมังกรครามแตกต่างจากปีศาจปักษาสมุทรโลหิต อู่ อวี้ รู้สึกว่า

เทพปีศาจตัวนี้ค่อนข้างอิสระมีความสุข ฉะนั้นน่าจะหารือกันได้

 

เขาจึงถามว่า ” เทพปีศาจดูเหมือนท่านจะวางกับดักรอข้าอยู่ที่นี่นานแล้ว ไม่

ทราบว่ามีผู้ใดบางคนมาแจ้งข่าวท่านเช่นนั้นหรือว่าข้าก าลังมาที่นี่? ”

 

เทพปีศาจมังกรคราม หัวเราะแล้วกล่าวว่า ” หึ ๆ เจ้าฉลาดมาก ถูกต้องแล้ว

… ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตบอกว่าเจ้าจับบุตรชายของเขาไปเป็นตัวประกัน

เพื่อแลกเปลี่ยนกับหินปีศาจบรรพกาล ตอนนี้เขาก าลังติดตามไล่ล่าเจ้าจน

แทบจะพลิกแผ่นดินหา ถ้าหากว่าข้าแจ้งข่าวกับเขาว่าเจ้าอยู่ที่นี่ รับรองว่า

เขาจะต้องให้รางวัลข้าอย่างงามแน่นอน ”

 

ดูเหมือนปีศาจปักษาสมุทรโลหิต จะโกรธเขามากทีเดียว

 

อู่ อวี้ หัวเราะแล้วกล่าวว่า ” ข้าว่าค่าตอบแทนที่ปีศาจปักษาสมุทรโลหิตจะ

มอบให้ เทพปีศาจอาวุโสอย่างท่านคงไม่ใส่ใจเหลียวแล ไม่เช่นนั้นท่านคงไม่

พูดคุยอันใดกับข้ามากนัก ”

 

เมื่อเทพปีศาจมังกรครามได้ยินเช่นนั้น มันจึงเปล่งเสียงหัวเราะ ” ฮ่า ๆ ๆ ใช่!

ข้าไม่อยากให้เรื่องของเจ้าไปถึงหูของมัน ข้าได้ยินว่าเจ้ามีกุญแจพิภพปีศาจ

บรรพกาล แล้วข้าก็รู้ว่าเจ้าต้องการหินปีศาจบรรพกาล ดังนั้นข้าจึงต้องการ

เจรจากับเจ้า ข้ารับรองว่าจะเป็นการเจรจาที่บริสุทธิ์ยุติธรรม และเจ้าจะต้อง

ได้รับประโยชน์อย่างแน่นอน ”

 

เทพปีศาจมังกรครามก าลังล่อลวง อู่ อวี้

 

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อู่ อวี้ ก็ระเบิดเสียงหัวเราะแล้วกล่าวว่า ” ฮ่า ๆ ๆ เช่นนั้นผู้

อาวุโสเชิญกล่าวรายละเอียดมาได้เลย ”

 

เทพปีศาจมังกรครามกล่าวว่า ” ข้อตกลงของพวกเรานั้นง่ายมาก ข้าปกป้อง

หินปีศาจบรรพกาลนี้มาเป็นเวลานานแล้ว ข้ายินดีที่จะมอบมันให้เจ้า แต่

ก่อนหน้านั้นเจ้าต้องเปิด ‘ประตูพิภพเซียนกระบี่’ ให้ข้าเข้าไปก่อน เมื่อ

ข้อตกลงบรรลุผลเสร็จสิ้น เจ้าก็จะได้ก าไรเต็ม ๆ ”

 

อู่ อวี้ ฟังข้อเสนอเทพปีศาจมังกรครามอย่างเงียบ ๆ

 

ก่อนอื่นเขาสามารถยืนยันได้ว่าหินปีศาจบรรพกาลของที่นี่ เป็นโลกใหม่จริง

ๆ และมันก็เชื่อว่า ‘พิภพเซียนกระบี่’

 

เขาไม่รู้ว่าโลกที่ว่ามันจะสวยงามเพียงใด ยกตัวอย่างเช่น พิภพดารา , พิภพ

เทพสงคราม และ ชมพูทวีปโลกธาตุ

 

เมื่อได้ยินค าสองค าว่าเซียนกระบี่ รู้สึกได้เลยว่าที่นั่นจะต้องมีผู้คนมากมาย

มุ่งเน้นไปที่วิถีแห่งกระบี่ เฉกเช่นดังนิกายเซียนซูซัน

 

เมื่อได้ยินข้อเสนอ มันท าให้เขารู้ว่าสามารถครอบครองพิภพเซียนกระบี่ได้

อย่างง่ายดายมาก เขาเพียงแค่ท าตามข้อตกลงโดยการส่งเทพปีศาจไปที่

พิภพเซียนกระบี่

 

จากข้อเสนอเห็นได้ชัดว่าเทพปีศาจมังกรคราม หาได้สนใจรางวัลของปีศาจ

ปักษาสมุทรโลหิต ด้วยเพราะมันมีความคิดเป็นของตนเอง

 

อู่ อวี้ ถามว่า ” อยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาลก็ดีอยู่แล้ว เหตุใดผู้อาวุโสถึงคิดจะ

ออกจากที่นี่? ”

 

เทพปีศาจมังกรครามยิ้มอย่างขมขื่นแล้วตอบกลับ ” หลังจากที่ข้าฝึกฝนมา

บ าเพ็ญเพียรมาจนถึงระดับเทพปีศาจ ปรากฏว่าการบ าเพ็ญตนของข้าหาได้

คืบหน้าขึ้นแต่อย่างใด ราวก็กับว่ามันได้มาถึงขีดจ ากัดแล้ว อีกทั้งช่วงเวลา

แห่งการฆ่ายังถือเป็นหายนะครั้งใหญ่ พ่อแม่พี่น้องญาติสนิทมิตรสหายที่

คลุกคลีคุ้นเคยต่างต้องตกตายจบชีวิตในช่วงเวลานี้มานานหลายปีแล้ว มัน

ท าให้ข้ารู้สึกเกลียดชังโลกนี้อย่างที่สุด เจ้าบอกว่าที่นี่ก็ไม่เลวงั้นหรือ หึหึหึ …

เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดพวกเราถึงหวงแหนหินปีศาจบรรพกาลราวกับ

เป็นสมบัติล ้าค่าที่สุดในชีวิต เพราะว่าพวกเราต้องการไปอยู่ที่อื่น ต้องการจะ

หลีกหนีจากช่วงเวลาแห่งการฆ่าของที่นี่ หลังจากได้เห็นภาพที่ปรากฏบน

ก้อนศิลา เพราะอย่างน้อย ๆ ที่นั่นก็ไม่มีช่วงเวลาแห่งการฆ่า ”

 

ค าตอบของเทพปีศาจมังกรครามคล้ายกับราชินีปีศาจกุหลาบ

 

” เจ้าก็แค่ให้ข้าไปในที่ที่อยากไป ไปที่ไหนก็ได้ขอให้ข้าหลุดพ้นจากพิภพ

ปีศาจบรรพกาลก็เพียงพอ ตัวข้านั้นมันน่าสมเพชเกินไปต่อให้ข้ามีเวลา

มากมายนับไม่ถ้วน แต่ก็ไร้ซึ่งความหมาย ”

 

ค าพูดของมันราวกับก าลังอ้อนวอนรอให้ อู่ อวี้ ตอบรับ

 

อู่ อวี้ ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วก็ส่ายศีรษะพร้อมกล่าวว่า ” ขอกล่าวตามตรง

ในสายตาท่านพิภพปีศาจบรรพกาลอาจเป็นสถานที่โหดร้ายไร้ความปรานี

แต่ส าหรับผู้ที่มาจากโลกอื่นมันเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมมาก ในพิภพอื่น พลัง

ฟ้าดินมิได้หนาแน่นมากมายเท่ากับที่นี่ โดยเฉพาะที่นี่มีเทพปีศาจถึง 8 ตน

แต่ที่อื่นมีแค่เพียงตนเดียวเท่านั้น แตกต่างกันเพียงช่วงเวลาแห่งการฆ่า

เท่านั้น ”

 

เทพปีศาจมังกรคราม ส่ายหัวกับกล่าวว่า ” เจ้ายังไม่เข้าใจ ทางออกเดียวของ

พวกเราก็คือ พิภพเทพปีศาจ เจ้าก็น่าจะรู้พวกเราทั้ง 8 เป็นเทพปีศาจแท้ ๆ

แล้วเหตุใดถึงต้องมาจมปลักอยู่ที่นี่ นั่นเป็นเพราะพวกเราไม่สามารถไปยัง

พิภพเทพปีศาจได้ยังไงล่ะ ในหลายปีมานี้ พวกเราเฝ้ามองผู้คนในโลกอื่น

กลายเป็นเทพปีศาจ อีกทั้งยังสามารถไปสู่พิภพเทพปีศาจได้อีกด้วย ”

 

” พิภพเทพปีศาจ? ”

 

ตอนที่เขาอยู่ในชมพูทวีปโลกธาตุ อู่ อวี้ ก็เคยได้ยินสถานที่นี้มาบ้าง ดูเหมือน

มันจะคล้ายกับวังสวรรค์และนรกอเวจี แต่มันน่าจะมีขนาดเล็กมาก แล้วที่นั่น

ก็คือเป้าหมายของเทพปีศาจ ว่ากันว่าหากปีศาจได้บ าเพ็ญเพียรจนถึงระดับ

เทพปีศาจแล้ว ปีศาจตนนั้นจะสามารถไปสู่พิภพเทพปีศาจได้

 

ด้วยเหตุนี้พวกปีศาจจึงต้องการไปยังสถานที่ที่เรียกว่าพิภพเทพปีศาจนั่นเอง

 

” ข้อตกลงเช่นนี้มันง่ายมากส าหรับเจ้า ” เทพปีศาจมังกรคราม กล่าวด้วย

น ้าเสียงอ่อนโยน

 

ด้วยเพราะมันรู้สึกว่า อู่ อวี้ ชักจะเริ่มโอนอ่อนผ่อนตามแล้ว

 

อู่ อวี้ ยังคงส่ายศีรษะแล้วกล่าวไปตามตรงว่า ” ข้าขอกล่าวตามตรง จิตใจ

ของข้ายังคิดระแวงเพราะข้ากับท่านยังไม่ได้รู้จักสนิทชิดเชื้อกัน ข้าไม่รู้ว่า

ท่านเป็นเทพปีศาจดีหรือชั่ว ไม่รู้ว่าท่านจะร้ายกาจน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

หากข้าพาท่านไปที่พิภพเซียนกระบี่ ข้าไม่รู้ว่าพอถึงที่นั่นแล้วท่านจะไป

อาละวาดท าให้โลกแห่งนั้นพังทลายลงหรือไม่ ไม่รู้ว่าท่านจะคิดครองโลก

หรือไม่ แล้วถ้าเกิดท่านไปฆ่าผู้คนมากมายจนล้มตายเกลื่อนกลาด ตราบาป

ดังกล่าวก็คงจะอยู่ในใจข้า ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะข้าไม่รู้จักอุปนิสัยใจคอ

ที่แท้จริงของท่าน แม้ว่าข้อเสนอของท่านจะดูเรียบง่ายน่าสนใจ แต่เมื่อนึกถึง

ผลที่ตามมาข้าไม่สามารถพาท่านไปได้จริง ๆ ”

 

เทพปีศาจมังกรครามยังคงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

 

เมื่อได้ยินเสียงที่ อู่ อวี้ กล่าว เทพปีศาจมังกรครามก็ตกตะลึง ในฐานะผู้ที่มี

ศักดิ์เป็นเทพปีศาจ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้า อู่ อวี้ มันกลับพูดขึ้นด้วยน ้าเสียง

ละล ่าละลักว่า ” ข้าขอร้อง หรือจะให้ข้าสบถสาบานอย่างไรกับเจ้าก็ได้ ข้าขอ

เอาชีวิตเป็นเดิมพันว่าข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกอื่น ข้าต้องการจะไปที่พิภพ

ปีศาจเพียงเท่านั้น ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าขอสาบานให้ฟ้าผ่าตายหากข้าผิดสัจจะ

หรือไม่คอยเฝ้าจับตาดูข้าก็ยังได้? ”

 

ดูเหมือนเทพปีศาจมังกรครามอยากจะออกไปจากที่นี่มากจริง ๆ บางทีถ้ามัน

เป็นมนุษย์ป่านนี้มันคงคุกเข่าอ้อนวอน อู่ อวี้ แล้ว

 

“ ต่อให้ข้าไปคอยจับตาดูเจ้าก็ไร้ประโยชน์ หากเจ้าต้องการบดขยี้ท าลายโลก

นั้นขึ้นมาจริง ๆ ข้าหรือจะหยุดยั้งเจ้าได้? ” อู่ อวี้ เพียงแค่ต้องการเห็นโลกอื่น

ไม่ได้คิดว่าจะไปอยู่ที่นั่น ฉะนั้นการจะพาเทพปีศาจเหล่านี้ด้วยจึงค่อนข้าง

เป็นเรื่องเสี่ยงมากเกินไป และเขาก็ไม่จ าเป็นต้องรับความเสี่ยงถึงขนาดนั้น

ดังนั้นต่อให้อีกฝ่ายจะมีข้อเสนอที่น่าเย้ายวนใจ แต่ส าหรับเขาคงไม่พร้อมที่

จะตอบรับ

 

แม้เทพปีศาจมังกรครามจะพยายามอ้อนวอนง้องอนสักเพียงใด แต่ถูก

ปฏิเสธไม่เลิกรา ส่งผลให้ครั้งนี้มันตอบกลับมาด้วยโทสะว่า ” ในเมื่อจับมือ

กันร้อยครั้ง เทียบกับดื่มสุราร่วมจอกกันครั้งเดียวไม่ได้ พูดจาดี ๆ กับเจ้า

ต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์! เจ้าคงลืมไปแล้วเสียกระมัง ว่าเพลานี้เจ้าอยู่ในท้อง

ของข้า ซึ่งก็เท่ากับว่าเจ้าอยู่ในการควบคุมของข้าด้วย ในเมื่อขอดี ๆ พูดดี ๆ

เจ้าก็ยังปฏิเสธ เช่นนั้นข้าจะแย่งชิงมาจากเจ้าเอง และไปจากที่นี่ด้วยก าลัง

ของตนเอง! ”

 

บางทีนี่อาจเป็นตัวตนที่แท้จริงของมันก็เป็นได้?

 

อู่ อวี้ รู้อยู่แล้วว่าฝ่ายตรงข้ามก าลังจะโจมตีตนเอง เทพปีศาจมังกรคราม

ไม่ได้ท าเพียงแค่กลืนกินเขาลงมาในท้องเท่านั้น แต่เห็นได้ชัดว่ามันก าลังใช้

แก่นพลังชีวิตศักดิ์สิทธิ์กับเขา

 

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ช่าง อู่ อวี้ นั้นเตรียมพร้อมรับมือมาตั้งแต่ไก่โห่แล้ว

ดังนั้นเขาจึงประสานร่างกับเมฆาตลบฟ้าแล้วกระโดดตีลังกาทะลุมิติออก

จากท้องมันโดยตรง

 

 

——————