กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1179: ไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วนิรันดร์

อันที่จริงตระกูลมังกรเทวะ นั้นกระฉับกระเฉงคึกคักเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะ

มังกรตัวน้อยที่ชอบแสดงออก

 

เหล่ามังกรเฝ้ารอเทศกาลโคมไฟมังกรมานานแล้ว ราตรีนี้วังมังกรสี่สมุทรอยู่

ท่ามกลางเมฆหมอกหลากสีสัน เหล่ามังกรน้อยมีความสุขหฤหรรษ์เป็นอย่าง

ยิ่ง ร้องเล่นเต้นร าปล่อยตัวปล่อยใจกับความหฤหรรษ์ตรงหน้า บิดร่างกายไป

มาพริ้วไหวตามจังหวะเสียงดนตรี ความคึกคักมีชีวิตชีวานี้นับเป็นช่วงเวลาที่

หาได้ยากยิ่งส าหรับชีวิตอันแสนสงบสุขของพวกเขา

 

ในความเป็นจริงลั่วผินหาได้แก่ชรามากเกินไป นางกลมกลืนไปกับมังกรตัว

อื่นอย่างง่ายดาย ความจริงแล้วนางหาได้ดุร้าย เหล่ามังกรน้อยทั้งหลาย

มักจะเรียกนางว่าพี่สาวเจ้ามังกร เวลานี้รอบตัวของนางเสมือนถูกรายล้อม

ด้วยดวงดารา ส่วนตัวนางนั้นเป็นดวงจันทราที่อยู่ตรงกลาง

 

ราตรีนี้นางช่างงดงามเป็นยิ่งนัก

 

ในทางกลับกันส าหรับมังกรระดับอาวุโสจ านวนมาก เมื่อถึงเวลาก าหนด

ครบรอบงานเทศกาล เหล่าอาวุโสหาได้มีความสุขนัก ตัวอย่างเช่นอาวุโสทั้ง

7 หลายคนถือเป็นไม้ใกล้ฝั่งกันแล้ว แต่พวกเขาไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับ

มหาภัยพิบัติแห่งเซียน อันที่จริงบรรพชนที่ตกตายไปแล้วจ านวนไม่น้อย ล้วน

พยายามสรรหาหลากหลายวิธีเพื่อมารับมือเผชิญหน้ากับมหาภัยพิบัติแห่ง

เซียน แต่สุดท้ายก็ตกตายอยู่ภายใต้มหาภัยพิบัติแห่งเซียนอยู่ดี

 

แม้ว่า อู่ อวี้ จะเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ในรูปร่างมนุษย์ ทว่าเขาก็ยังถูกดึงเข้า

ไปในกระแสแห่งความคึกคักมีชีวิตชีวา ถึงกระนั้นบรรดามังกรหนุ่มสาวก็ยัง

อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ อู่ อวี้ เมื่อแลเห็นมังกรวิญญาณเซียนบรรพกาล

แสนงดงามขดม้วนตัวอยู่รอบกาย อู่ อวี้ ปกป้องพิทักษ์เอาไว้ตรงจุดกึ่งกลาง

เหล่ามังกรที่เห็นภาพดังกล่าวก็อดไม่ได้ที่จะอิจฉา ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยัง

ซุบซิบพูดคุยกัน

 

” พี่สาวเจ้ามังกร ชอบพี่ชายผู้นี้หรือ? ” มังกรน้อยมารเขาโลหิตหันมาถามลั่ว

ผินด้วยสายตาฉงนสงสัยเป็นอย่างยิ่ง

 

” เจ้าคิดอย่างไร? ” ลั่วผินถาม

 

” ข้าคิดว่าท่านชอบเขา! ” มังกรตัวชมพูที่อยู่ข้าง ๆ ตอบด้วยท่าทางน่ารักน่า

ชัง

 

” ฮ่า ๆ! ”

 

ส่วนมังกรตัวอื่น ๆ ต่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมากับความไร้เดียงสาของ

มังกรน้อย ท าให้บรรยากาศดูมีชีวิตชีวาอย่างนี้

 

อู่ อวี้ อยู่ตรงกลางโดยมีมังกรขดวนอยู่รอบตัว ท าให้เขารู้สึกราวกับว่าก าลัง

ถูกสะกดข่มโดยราชินีผู้แสนหยิ่งผยอง มันเป็นอะไรที่น่าประทับใจอย่าง

แท้จริง ลั่วผินมีด้านที่แข็งแกร่ง ทว่ามิได้ท าให้รู้สึกอึดอัดกลับท าให้รู้สึกอบอุ่น

แทน

 

มีแสงไฟส่องสว่างโดยรอบ ข้างกายก็มีโฉมสะคราญงดงาม ทั่วทุกแห่งหน

ล้วนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอันแสนหฤหรรษ์ มีชีวิตชีวาเกินจะบรรยาย มังกร

น้อยทะยานไปมาขึ้น ๆ ลง ๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สายตาก็คอยหันไปดู

อู่ อวี้ เป็นครั้งคราว ยิ่งใกล้กันมากเท่าไหร่เสียงก็ยิ่งดังระงมเซ็งแซ่ อันที่จริง

ถ้าถามถึงบรรดาพวกมังกรหนุ่มสาวส่วนใหญ่มักจะมีใจเปิดกว้างมากกว่า

ถึงแม้บรรพชนคอยตักเตือนอยู่เสมอว่าตระกูลมังกรเทวะสูงส่งเป็นอย่างมาก

จะต้องไม่เป็นสหายกับคนต่างเผ่าพันธุ์ พวกเขาโดนหล่อหลอมด้วยค าสอน

เช่นนี้มาตั้งแต่เยาว์วัย แต่ในสายตาของพวกเขา อู่ อวี้ สามารถพิชิตจิตใจลั่ว

ผินได้ เป็นเสมือนดั่งต านาน ดังนั้นพวกเขาจึงอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับ อู่ อวี้ เป็น

อย่างมาก

 

“ เจ้าชอบหรือไม่? ” เหนือขึ้นไปบนท้องเวหา มีมังกรร่างกายสีขาวบริสุทธิ์ราว

กับไข่มุก เคลื่อนเศียรมังกรเข้ามาใกล้ พร้อมกับเอ่ยถาม อู่ อวี้

 

“ แน่นอน ข้าจะไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วนิรันดร์ ” อู่ อวี้ ยิ้มแล้วจ้องมองเข้าไป

ในดวงตาของลั่วผิน ไม่ว่านางจะเป็นมนุษย์หรือมังกรหาได้แตกต่างกันไม่

 

” ชีวิตนี้ยังอีกยาวไกล อย่ากล่าวว่าไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วนิรันดร์ ”

 

” ต่อให้ข้าอยู่มานานแค่ไหน ก็คงเทียบไม่ได้กับความงามของเจ้าในช่วงเวลา

นี้ ”

 

ท่ามกลางแสงไฟอันเจิดจ้า ท่ามกลางแสงสีอันล้นหลาม ท่ามกลางผู้คน

มากมาย พวกเขาทั้งสองมีเพียงกันและกัน

 

ทันใดนั้นก็มีมังกรตัวน้อยตัวหนึ่งตะโกนขึ้นมาอย่างกล้าหาญว่า ‘จูบเลย’

หลังจากนั้นมังกรน้อยหลายพันตัวที่อยู่รอบ ๆ ตัวพวกเขาก็ร้องตะโกนค าพูด

เดียวกัน แต่ละตัวดวงตาเบิกกว้างหัวเราะกันอย่างสนุกสนานครื้นเครง รอจะ

เห็นภาพดังกล่าวด้วยความตื่นเต้น

 

” เด็กพวกนี้นี่ ” ลั่วผินหัวเราะทั้งน ้าตา นางยังเผลอคิดว่าพวกเด็ก ๆ คงจะไม่

ชอบ อู่ อวี้ เสียอีก แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนของพวกเขาเหล่านี้ทุกอย่างก็

เปลี่ยนไป อาจเป็นเพราะ อู่ อวี้ หยอกล้อเล่นกับพวกเด็ก ๆ พวกเขาจึงชื่น

ชอบ อู่ อวี้

 

นางหัวเราะทั้งน ้าตา แล้วก็ไม่คาดหวังว่า อู่ อวี้ จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

อย่างมีความสุข ทันใดนั้นเขาก็ยื่นศีรษะมาด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ในสายตา

ของมังกรที่อยู่ด้านหน้าเวลานี้เขาก าลังจุมพิตลงไปที่ริมฝีปากนาง ความเร็ว

ดังกล่าวท าให้ลั่วผินไม่ทันไม่ตอบสนอง ในเวลานี้ร่างกายของนางแข็งทื่อ

ด้วยความตกตะลึง นางโดนเขาจูบขณะที่นางยังอยู่ในร่างของมังกร ร่าง ๆ นี้

ส าหรับมนุษย์เป็นสิ่งที่น่าเกรงขามและศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง แต่ส าหรับ อู่ อวี้

แล้วหาได้เป็นเช่นนั้น บางทีเรื่องนี้อาจเป็นเพราะเรื่องนี้จึงท าให้นางตื่น

ตระหนกเป็นอย่างยิ่ง

 

” ว้าวววว! ”

 

มังกรส่งเสียงวี๊ดว๊าดยังตื่นเต้น การที่มนุษย์อยู่กับมังกรเทวะเช่นนี้ เป็นภาพที่

ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนับตั้งแต่โบราณกาล …

 

ในเวลานี้หนังหัวของ อู่ อวี้ ด้านชาร้อนผ่าวไปทั้งศีรษะ

 

เขาจับประคองหัวมังกรของนาง อย่างไม่ยอมปล่อยให้ศีรษะของลั่วผินหลุด

มือ ในราตรีนี้เขาจะปล่อยให้นางแสดงอ านาจอยู่ฝ่ายเดียวได้อย่างไร

 

ทันใดนั้นก็ไม่คาดคิดว่าร่างสีขาวบริสุทธิ์เช่นดั่งหิมะของลั่วผิน ก็ประกายแสง

สีขาวเจิดจ้า ฉับพลันสองมือที่โอบประคองศีรษะของมังกรของลั่วผิน และริม

ฝีปากที่จุมพิตปากของมังกร บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นริมฝีปากสี

แดงระเรื่อในร่างมนุษย์ของนาง

 

ในเวลานั้น อู่ อวี้ รู้สึกว่าก็เสมือนตัวเองได้รับพรจากสวรรค์ที่ชีวิตนี้ได้มาพาน

พบกับนาง บัดนี้มังกรตรงหน้าของเขาได้กลายเป็นร่างมนุษย์ เพื่อนางจะได้

จูบกับเขาอย่างลึกซึ้ง การที่เขาได้จุมพิตสตรีศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในวังมังกรสี่สมุทร

ช่างเป็นเสมือนพรอันประเสริฐต่อชีวิตอย่างแท้จริง

 

เขารู้ดีว่าเขาการที่ทั้งสองจะครองรักกันได้นั้น จะต้องแบกรับแรงกดดันอัน

หนักอึ้งเพียงใด

 

ยามนี้เขารู้สึกถึงความรู้สึกอบอุ่นของนาง ทั้งอ่อนโยนทั้งชุ่มช ่าประดุจฤดู

ใบไม้ร่วง ดวงตาของเขากับนางสาดผสานใกล้ชิดกันมาก ความบริสุทธิ์นั้น

ราวกับไข่มุกอัญมณี ราวกับว่าสามารถอ่านใจของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

ขณะที่ อู่ อวี้ ก าลังตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ลั่วผินก็กลายเป็น

ผู้น ามือทั้งสองข้างของนางเขาจับลงที่หัวไหล่ของเขา ยึดจับริมฝีปากไม่ให้

ผละจากไป ภาพดั่งกล่าวท าให้มังกรหนุ่มตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างยิ่ง

 

แม้ว่าอยากจะอยู่เช่นนี้ตลอดไป แต่ก็คงจะท าไม่ได้ลั่วผินนางเงยศีรษะขึ้น

มองหน้าเขา จากนั้นริมฝีปากแดงระเรื่อของนางก็กล่าวว่า ” เจ้าช่างกล้ายิ่ง

นัก แม้อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมายเจ้าก็ยังกล้าท าขนาดนี้ กลัวข้าจะดูถูกเจ้า

หรือไร? ”

 

สีหน้าของนางยามนี้เสมือนดั่งพลิกเบี้ยล่างให้กลายเป็นเบี้ยบนจูบ อู่ อวี้

กลับยังอย่างไม่อาจต่อต้าน

 

“อย่างไรก็ตามข้าก็ท ามันแล้ว! ” อู่ อวี้ กลับมามีสติอีกครั้ง จากนั้นเขาก็กล่าว

ออกไปอย่างตรงไปตรงมา สิ่งที่เกิดเมื่อสักครู่เสมือนดั่งความฝัน

 

แต่ที่แน่ ๆ การกระท าของเขาได้ใจเหล่ามังกรหนุ่มสาวไปเต็ม ๆ เวลานี้

บรรดามังกรน้อยต่างส่งเสียงกรีดร้องวี๊ดว๊าด ร้องตะโกนเซ็งแซ่กระจายอยู่

โดยรอบ

 

กล่าวได้ว่าเทศกาลโคมไฟในครั้งนี้คึกคักมีชีวิตชีวาเป็นอย่างมาก

 

ท่ามกลางเหล่ามังกร อู่ อวี้ กับนางยืนจับจ้องมองหน้ากัน บางทีนี่อาจจะเป็น

ความรักที่ทั้งสองมีให้แก่กัน ระหว่างที่ อู่ อวี้ จับจ้องมองนาง เขาก็รู้สึกว่าตน

ยังจูบไม่พอ สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ท าให้เขาลังเลที่จะทิ้งนางไป แต่ทุกอย่าง

จะต้องเป็นไปตามแผน อนาคตข้างหน้ายังรอพวกเขาอยู่ เพื่อไม่ให้เกิดการ

ผิดพลาดเขาก็จ าเป็นต้องจากไป

 

การเดินทาง , ความงาม , เต๋า , เส้นทางแห่งเซียน

 

ทันใดนั้นรู้สึกเขาก็รู้สึกว่าโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ไพศาล

 

” ช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจ า ” อู่ อวี้ กล่าวว่า

 

“ กล่าวเช่นนั้นก็ไม่ถูกต้อง พวกเรายังมีเวลาท าเช่นนี้อีกมาก” ลั่วผินมองเขา

ด้วยสายตาคาดโทษ ท่าทีของนางท าให้ อู่ อวี้ ตระหนักถึงด้านที่น่ารัก ๆ ของ

นาง

 

” กล่าวตามตรงนี่เป็นจูบแรกของข้า ” อู่ อวี้ ยิ้ม

 

” เช่นนั้นรึ? ”

 

” แล้วรู้สึกเสียใจหรืออย่างไร ที่จูบแรกกลับต้องมาเสียให้คนแก่อย่างข้า ”

 

” พูดเยี่ยงนี้อยากโดนตีก้นงั้นหรือ?”

 

ดูเหมือนเขากับนางจะคุ้นเคยกันมาก ถึงได้พูดคุยหยอกล้อกันอย่างคุ้นเคย

ค าพูดจาหยอกล้อดังกล่าวนางมิได้โกรธเคืองแต่อย่างใดไม่

 

หลังจากผ่านไปได้สักครู่หนึ่ง อู่ อวี้ ได้หันไปมองหน้านางแล้วก็ตัดสินใจว่า

ชีวิตนี้เขาจะทุ่มเทให้กับนาง

 

ในสายตาของเขา ลั่วผินก็คิดกับเขาอย่างนั้นเช่นเดียวกัน

 

เขาไม่ต้องการให้ผู้ใดมาท าลายช่วงเวลาอันแสนงดงามนี้ ดังนั้นเมื่อผู้อาวุโส

ทั้ง 7 ปรากฏกายขึ้น โดยเฉพาะมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์ ท าให้บรรยากาศอัน

แสนครึกครื้นต้องเงียบสงบลงในทันทีทันใด ซึ่งครั้งนี้ท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกมีโทสะ

ขึ้นมาจริง ๆ

 

มังกรอาวุโสกระแอมไอสองสามครั้ง ส่วนมังกรน้อยทั้งหลายที่ก าลังคึกคัก

ก่อนหน้านี้ก็ถึงกลับหงอยรับประทานขึ้นมาในทันที ท าได้แค่เพียงปากเงียบ

แล้วก็เฝ้ามองสถานการณ์ที่ก าลังเกิดขึ้น พวกเขารู้ทันทีว่าการที่เจ็ดผู้อาวุโส

ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้า อู่ อวี้ กับลั่วผินเช่นนี้ พวกเขาทั้งหลายจะต้องถูกลงโทษ

และถูกไล่ให้กลับไป

 

โดยเฉพาะมังกรน้อยหนามโลหิต , เถาเอ๋อ , อวี่เฟิง พวกเขาทั้งสามถือเป็น

หัวโจกตัวตั้งตัวตีในเรื่องนี้

 

” จักรพรรดิอวี้เทศกาลโคมไฟมังกรถือเป็นช่วงเวลาอันรื่นเริงของพวกเรา

เผ่าพันธุ์มังกร ในช่วงนี้ทุกปีจะคึกคักมีชีวิตชีวาเป็นอย่างยิ่งท่านรู้หรือไม่? ”

หลงจวินหรือมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์ยืนอยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสทั้ง 7 แลมอง อู่ อวี้

แล้วถามขึ้นอย่างไม่แยแส

 

“ แน่นอนว่าข้ารู้ นี่เป็นงานเทศกาลที่ครึกครื้นสนุกสนานมากจริง ๆ ว่าแต่เจ้า

มีอันใดหรือไม่? ” อู่ อวี้ ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

 

มังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์กล่าวหยั่งเชิงขึ้นว่า ” อันที่จริงการขับกล่อมบรรเลงบท

เพลงหรือเริงระบ าเต้นร าก่อนหน้านี้หาใช่เป็นสิ่งที่สนุกสนานที่สุด แต่สิ่งที่น่า

ตื่นตาตื่นใจที่สุดก็คือการประลองต่อสู้ เมื่อปีที่แล้วเจ้ามังกรเทวะกับข้าได้

แสดงการต่อสู้ดังกล่าว เพื่อเป็นการชี้แนะให้แก่บรรดามังกรหนุ่มสาว ”

 

” อืม? ” อู่ อวี้ พยักหน้าแล้วกล่าวว่า ” ความหมายของหลงจวินก็คือ เพื่อให้

เทศกาลนี้คึกคักมากยิ่งขึ้น ข้ากับท่านจะประลองฝีมือกันใช่หรือไม่? ”

 

เขากล่าวอย่างเรียบง่ายแต่ตรงไปตรงมาเป็นที่สุด

 

ทุกคนสามารถรู้ว่านี่เป็นการเผชิญหน้าระหว่างทั้งสองคน

 

มังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์พยักหน้าแล้วกล่าวว่า ” จักรพรรดิอวี้ มีบัญญัติเต๋า

สะท้านฟ้ามากมาย การประมือกับท่าน นับเป็นเกียรติของข้ายิ่งแล้ว ”

 

ทั้งสองพูดคุยกัน โดยหาได้สนใจลั่วผินแต่อย่างใด

 

“ ฟังดูแล้วก็น่าสนุกดีจริง ๆ ข้าเองก็อยากดูการแสดงนี้เช่นกัน เริ่มกันเลยดี

ไหม ” ลั่วผินกล่าวอย่างเฉยเมย นางไม่ได้ขัดขวางต่อการท้าทายดังกล่าว ท า

ให้หลายคนรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้ใจจริงน่าจะไม่ต้องการให้ อู่

อวี้ ต่อสู้กับมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์

 

แต่ อู่ อวี้ ก็รู้จักนางดี

 

นางไม่ใช่สตรีทั่ว ๆ ไป นางรู้จัก อู่ อวี้ เป็นอย่างดีเช่นกัน นางรู้ว่าเขาก าลังมี

โทสะที่คนเหล่านี้มาขัดจังหวะอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว แล้วนางเองก็มั่นใจในฝีมือ

ของคนที่นางรัก อีกครั้งนี่เป็นงานเทศกาลดังนั้นการต่อสู้เป็นเพียงแค่การ

ทดสอบฝีมือ หาใช่ต้องห ้าหั่นกันให้ถึงตาย ฉะนั้นค ากล่าวของนางจึงเป็นการ

ส่งสัญญาณที่ดีที่สุด อีกทั้งนางยังต้องการให้มังกรทุกตัวที่เห็นว่า อู่ อวี้ คู่ควร

กับนางหรือไม่

 

เพื่อจะได้เป็นการเปิดหูการเปิดตาให้แก่ทุกคนที่ไม่เคยพบเห็น และเหล่า

มังกรที่ยังคงเคลือบแคลงสงสัยในตัวเขา โลกนี้มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้น

ที่จะสยบทุกสรรพสิ่ง ความแข็งแกร่งจะน าพาซึ่งความสุขและความเชื่อมั่น

 

“เช่นนั้นก็ลงมือได้เลย เปิดค่ายกลเล็กเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน” ลั่ว

ผินบัญชา จากนั้นเหล่ามังกรน้อยก็พากันถอยห่างออกไป ภายใต้การควบคุม

ของนาง ม่านทรงกลมโปร่งใสได้แผ่ขยายปกคลุม อู่ อวี้ กับ มังกรปีศาจเทวะ

วิสุทธิ์ไว้ภายใน ครึ่งหนึ่งเป็นมหาสมุทร ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นท้องนภา

 

ถึงแม้อาณาเขตจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะต่อสู้

 

ผู้คนที่อยู่ด้านนอกสามารถแลเห็น การต่อสู้ภายในได้อย่างชัดเจน

 

ภายนอกม่านค่ายกล เจ็ดผู้อาวุโสยืนอยู่ด้านหนึ่ง ส่วนลั่วผินก็ยืนอย่างสง่า

งามอยู่อีกด้านหนึ่ง สายตาของนางจับจ้องไปยัง อู่ อวี้ ที่อยู่เบื้องหน้า และ

ด้านหลังของมังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์คือผู้อาวุโสเจ็ดคน

 

ห้อมล้อมด้วยบรรดามังกร ยามนี้พวกเขาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะได้รับชม

การต่อสู้อันแสนดุเดือด ภายในค่ายกลเล็กเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน

อันที่จริงแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้มีนัยส าคัญแอบแฝงอยู่

 

“ อันที่จริงข้าเองก็ไม่อยากให้เจ้าใช้ก าลังหุบปากพวกเขา แต่นี่เป็นวิธีเดียว

เท่านั้นจริง ๆ ” ลั่วผิน กล่าวอยู่ด้านหลัง อู่ อวี้

 

“ อย่าได้ใส่ใจ นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น วันนี้ข้าเองก็อยากสั่งสอนพวก

ที่ท าลายช่วงเวลาอันน่าจดจ าที่สุดในชีวิตของข้าเช่นกัน ”

 

อู่ อวี้ เข้าสู่สนามประลอง

 

 

——————