กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1191: โฉมสะคราญแห่งจันทราเหยาเย่ว

อู่ อวี้ นึกถึงพิภพปีศาจบรรพกาล

” พิภพปีศาจบรรพกาล มีเส้นทางที่สามารถ

เดินทางไปยังแปดพิภพได้ อย่างนี้ไม่เท่ากับว่าพิภพ

ปีศาจบรรพกาลเป็นมหาพิภพหรอกหรือ? แล้วชมพู

ทวีปโลกธาตุมีศูนย์กลางอยู่ที่พิภพปีศาจบรรพกาล

ใช่หรือไม่? ส่วนพิภพดาราก็มีพิภพปีศาจบรรพกาล

เป็นแกนหลัก แต่อาจเป็นเพราะว่ามันอยู่ใกล้กับ

มหาพิภพทมิฬบรรพกาล ดังนั้นทั้งสองพิภพจึง

สามารถเชื่อมต่อกันได้? ”

” ถึงแม้พิภพปีศาจบรรพกาล จะมีเทพปีศาจอยู่

ถึง 8 ตน แต่มันก็ดูไม่เหมือนกับมหาพิภพแม้แต่

น้อย! ยิ่งไปกว่านั้นไม่ใช่ว่าเทพปีศาจทั้งหลายจะถูก

ส่งไปยังภพเทพปีศาจเช่นนั้นหรือ? ต่อให้เป็นมหา

พิภพใบอื่น ก็ไม่สามารถฝืนรั้งอยู่ได้! ”

นี่เป็นข้อสงสัยใหม่ของเขา

เขาถามเย่วหลิงอี๋ว่าเป็นไปได้หรือไม่

เย่วหลิงอี๋ส่ายศีรษะของนางแล้วพูดว่า ” ข้าไม่รู้

เรื่องเส้นทางที่จะน าไปสู่ 8 พิภพนี้เลย มหาพิภพไม่

เพียงแต่จะมีขนาดใหญ่แล้วยังมีพลังฟ้าดินท่วมท้น

อีกด้วย ข้าได้ยินข่าวว่ามหาพิภพทมิฬบรรพกาลมี

เทพเซียนและเทพมารอยู่หลายพันองค์ หาได้มีแค่

8 คน ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่มีช่วงเวลาแห่งการฆ่าอีก

ด้วย พิภพปีศาจบรรพกาลที่ท่านกล่าวถึง มันน่าจะ

เป็นพิภพต้องสาปมากกว่า ”

แม้แต่นางก็ยังไม่แน่ใจ

นี่แสดงให้เห็นว่าพิภพปีศาจบรรพกาลนั้นพิเศษ

จริง ๆ มันอาจไม่ได้เป็นหนึ่งในมหาพิภพสามพัน

ภพ หรือเก้าหมื่นพิภพขนาดเล็ก

อู่ อวี้ ยังไม่สามารถควบคุมอะไรมากมายยามนี้

สิ่งแรกที่เขาจะต้องท าคือหาเส้นทางที่จะไปสู่มหา

พิภพทมิฬบรรพกาล ส่วนพิภพปีศาจบรรพกาลถือ

เป็นสถานที่อันตรายส าหรับเขา

เขายังคงอยากไปที่มหาพิภพทมิฬบรรพกาล

แม้จะรู้ว่าที่นั่นมีเทพเซียนเทพมารอยู่เป็นจ านวน

มากก็ตาม ด้วยเพราะที่นั่นมีผู้คนอยู่เป็นจ านวน

มากเขาจึงสามารถท าตัวกลมกลืนไม่โดดเด่น

เหมือนพิภพปีศาจบรรพกาลที่มีแต่ปีศาจทั้งหมด

แล้วทันใดนั้นเขาก็นึกถึงเส้นทางเซียนบรรพ

กาล ที่นั่นอาจจะเป็น ‘พิภพใบเล็ก’ ‘พิภพที่แตก

สลาย’ หรือไม่ก็ต้องเป็นอะไรบางอย่าง

อย่างไรก็ตามหัวใจของเขายังคงตกอยู่ใน

อาการตื่นตะลึง ดังนั้นเขาจึงไม่รีบเร่งด าเนินการ

แต่นั่งคิดวิเคราะห์เกี่ยวกับพิภพต่าง ๆ อยู่ที่เดิม ซึ่ง

เรื่องนี้จะน าไปสู่การเติบโตของอาณาจักรเต๋ามาก

ยิ่งขึ้น

เขาต้องการครุ่นคิดพิจารณาเรื่องแดนเซียนวัง

สวรรค์ เพื่อตกตะกอนเต๋าของตนเองให้บริสุทธิ์มาก

ยิ่งขึ้น

ขยายมุมมองให้กว้างขึ้น เพื่อยกระดับเต๋า

และนี่ก็ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งอย่าง

แท้จริง

เย่วหลิงอี๋ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ยาม

นี้ อู่ อวี้ ไม่ได้ไปถามเรื่องใดอีก เขาเพียงนั่งอยู่ข้าง

ๆ นางเสมือนดั่งคนรัก

อู่ อวี้ ตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความคิดยาวนาน

กว่าครึ่งชั่วยาม หลังจากนั้นก็คิดไปถึงเรื่องโยงใย

ต่าง ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ เก้าหมื่นพิภพขนาดเล็ก

เชื่อมต่อกับมหาพิภพสามพันภพ เป็นอะไรที่น่า

ดึงดูดใจอย่างยิ่ง

นี่ส าหรับคนที่มีความทะเยอทะยานใฝ่ฝัน

ปรารถนา นี่ถือเป็นแรงดึงดูดที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง

แม้แต่ อู่ อวี้ ก็ถูกความยิ่งใหญ่อัศจรรย์นั้น

ดึงดูดเช่นกัน ซึ่งมันท าให้เส้นทางของเขาชัดเจนขึ้น

ท าให้เขาจมสู่ห้วงภวังค์แห่งความคิดอันล้ าลึก

” เอาล่ะ … เจ้าอย่าคิดมากไปเลย เพียงแค่

มุ่งมั่นเพิ่มอีกนิดก็พอ ” หมิงซวงกล่าวเตือนทันที

เสียงของนางท าให้ อู่ อวี้ ตื่นจากภวังค์ ในเวลา

นี้เขาถูกดึงสติกลับมาสู่โลกแห่งความจริงจากห้วง

ภวังค์อันยิ่งใหญ่ ด้วยหัวใจที่แสนตื่นเต้นจนสุด

ระงับ แต่เขาก็ยังต้องพยายามใจเย็นควบคุมสติ

อารมณ์ของตัวเองไว้ไม่ให้ลิงโลดมากเกินไป

หลังจากนั้นเขาจึงส่ายศีรษะสะบัดความทั้งหมดทิ้ง

ไป ส่วนเย่วหลิงอี๋อยู่ข้าง ๆ ก็ยืนขึ้นด้วยเช่นกัน

อู่ อวี้ ก าลังวางแผนที่จะออกไปจากที่นี่

ทันใดนั้นค่ายกลคุ้มกันก็บังเกิดการผันผวนขึ้น

อย่างกะทันหัน ฉับพลันก็มีเงาสีแดงปรากฏขึ้นต่อ

หน้าของ อู่ อวี้ หากเพ่งพินิจมองดูแล้วนางถือว่า

งดงามอยู่ไม่น้อยเลย ทั้งยังมีรูปโฉมงดงาม มี

ใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเย่วหลิงอี๋เล็กน้อย อีก

ทั้งหมู่มวลแสงภายในดวงเนตรของนางก็เปล่ง

ประกายเอนเอียงไปทางสีแดงเล็กน้อย ใบหน้าของ

นางความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเย่วหลิงอี๋ดูมีเสน่ห์ไม่

น้อย ยิ่งรูปร่างของนางช่างน่าตื่นตะลึงอย่างไม่น่า

เชื่อ นางสวมใส่อาภรณ์ชุดสีแดงเพลิง บรรยากาศ

และแรงกดดันที่แผ่ออกมาแม้แต่เย่วหลิงอี๋ก็ไม่อาจ

เปรียบเทียบได้ เสน่ห์แลรูปโฉมความงดงามของ

นางท่วมท้นพอ ๆ กับลั่วผิน ที่ให้ความรู้สึกบริสุทธิ์

ศักดิ์สิทธิ์สูงส่งเป็นอย่างยิ่ง ภายใต้อ านาจบารมี

และความสง่างาม แฝงไว้ด้วยความรู้สึกของผู้ที่ไร้

ซึ่งกิเลส

นางมีเสน่ห์มากกว่าเย่วหลิงอี๋ บุรุษใดที่ได้พบ

เห็นนางจะต้องยอมศิโรราบอยู่ภายใต้ชายกระโปรง

สีทับทิมของนางเป็นแน่แท้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอิสตรีที่มีเสน่ห์และ

บรรยากาศที่แผ่ออกมาเยี่ยงนี้ มีโอกาสที่จะ

กลายเป็นเซียนอมตะสูงมาก นอกจากนี้นางยังเป็น

บุคคลหนึ่งที่มีอิทธิพลในพิภพดาราแห่งนี้ ศักดิ์

ฐานะไม่ได้ด้อยไปกว่าลั่วผิน นางคือ เจ้าส านักเทิด

จันทรานามว่าเย่วหลิงเซวียน

จากประสบการณ์ที่ อู่ อวี้ เคยได้คลุกคลีกับ

สตรีที่มีอุปนิสัยและลักษณะเช่นนี้มาบ้าง สิ่งที่เขา

สัมผัสได้คือพวกนางจะมีสติปัญญาฉลาดเฉียบ

แหลม กล้าได้กล้าเสีย เป็นคนรับผิดชอบแบก

รับภาระอันใหญ่หลวงของบรรพชน นับเป็นวีรสตรี

อย่างแท้จริง แต่ในทางกลับกันพวกนางจะมีจิตใจที่

อ่อนโยนเข้าอกเข้าใจโลกคิดอะไรได้อย่างล้ าลึกมาก

ยิ่งขึ้น

ดังนั้นเขาจึงรู้สึกประทับใจเจ้าส านักเทิดจันทรา

เป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ไม่คิดว่าจะได้พบเจอนาง

ที่นี่ และนางจะต้องสร้างเรื่องวุ่นวายแน่ ๆ ฉะนั้น

เขาจึงควบคุมตัวของเย่วหลิงอี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทันที

“ เจ้าเป็นใครกัน? เจ้ามิใช่ชาวดารา! ”

ดวงตาของอีกฝ่ายมีอานุภาพงดงามเป็นอย่าง

มาก และนางรู้ได้ทันทีว่าเขาหาใช่ชาวดารา สุ

รเสียงที่เปล่งออกมานั้นท าให้ อู่ อวี้ รู้สึกว่าทั้งมี

เสน่ห์ทั้งน่าเกรงขามไปในตัว

” เจ้าส านักอย่าเพิ่งตื่นตระหนก ข้ามีเรื่อง

อยากจะพูดคุยกับท่าน ข้ามิได้ท าร้ายนางแต่อย่าง

ใด อีกอย่างข้าก็มาที่นี่นานกว่าหลายชั่วยามแล้ว ”

อู่ อวี้ กล่าวด้วยท่าทางสงบนิ่งซึ่งตรงกันข้าม

กับเย่วหลิงเซวียน

เย่วหลิงอี๋ยังอยู่ในมือของ อู่ อวี้ ดูเหมือนว่านาง

จะไม่มีทางเลือกอื่น ถึงกระนั้นนางก็ยังกล่าว

ออกมาด้วยวาจากล้าหาญว่า ” ไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามา

ในส านักเทิดจันทรามาช้านานแล้ว จงบอก

จุดประสงค์และตัวตนของเจ้ามาเดี๋ยวนี้ ”

อู่ อวี้ ยิ้มแล้วพูดว่า ” ก็อย่างที่แม่นางพูดข้าหา

ใช่ชาวดารา ข้ามาจากพิภพขนาดเล็ก หลงทาง

มายังที่นี่ ข้าใช้พลังฟ้าดินในการฝึกฝนหาใช่พลัง

ดารา ฉะนั้นจึงไม่ต้องการอยู่ที่นี่ แต่ก็ได้ยินมาว่า

ส านักเทิดจันทรามีเส้นทางที่จะน าไปสู่มหาพิภพ

ทมิฬบรรพกาล ข้าจึงอยากมาขอร้องให้เจ้าส านัก

พาข้าไปที่นั่นด้วย เพราะข้าต้องการจะไปที่มหา

พิภพทมิฬบรรพกาล หากท่านเมตตาข้าจะรู้สึก

ขอบคุณอย่างยิ่ง ส่วนตัวข้านั้นมีนามว่า อู่ อวี้ ”

อู่ อวี้ ตอบกลับด้วยท่าทางสุภาพอย่างยิ่ง

“ อื้มมม ข้าเข้าใจแล้ว ข้าไม่เคยคิดว่าอยู่ ๆ จะ

มีคนจากพิภพใบเล็กใบอื่นหลงทางมายังพิภพของ

ข้า ส่วนค าขอของเจ้าข้าหาได้มีปัญหาอันใด แต่

วิธีการที่เจ้าท ามันมากเกินไปส าหรับข้า เจ้าจับ

น้องสาวของข้าเป็นตัวประกันแล้วใช้นางมาข่มขู่ข้า

เยี่ยงนี้น่ะหรือ? ” เจ้าส านักเทิดจันทรากล่าวอย่าง

เย็นชา

อู่ อวี้ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ ข้าหา

ได้มีเจตนาเช่นนั้นไม่ ข้าแค่มีค าถามมากมาย

อยากจะคลี่คลายให้กระจ่าง เช่นนั้นข้าจึงใช้วิธี

บางอย่างเพื่อซักถามนาง ซึ่งแม้แต่นางเองก็ไม่

ทราบว่าเส้นทางดังกล่าวนี้อยู่ที่ใด ในเมื่อยามนี้เจ้า

ส านักได้ปรากฏตัวแล้ว ข้าก็จะขอพูดคุยกับท่าน

โดยตรง เจ้าส านักต้องการให้ข้าออกจากที่นี่ใช่

หรือไม่? เนื่องจากการที่ข้าอยู่ที่นี่ก็หาได้มีประโยชน์

อันใดส าหรับแม่นาง ”

เจ้าส านักเทิดจันทราตรวจสอบเขาสักพัก

หลังจากนั้นไม่นานนางก็กล่าวว่า ” ไม่ว่าเจ้าจะ

มาจากที่ใดข้าจะส่งเจ้ากลับไป แม้จะไม่ใช่บุรุษแต่

ข้าก็รักษาสัจจะเยี่ยงบุรุษ เจ้าจงถอดวิชามารที่ใช้

กับนางออก แล้วส่งตัวนางคืนมาให้แก่ข้า ”

ท้ายที่สุดนางเหมือนดั่งจักรพรรดิเหยียนหวง

ทุกถ้อยวาจาที่นางเปล่งออกมาเหมือนดั่งค า

ประกาศิต อู่ อวี้ มองที่ใบหน้าและดวงตาของนาง

อย่างมั่นคง ซึ่งเขาก็คิดว่าคนอย่างนาง น่าจะ

คุ้นเคยกับการพิจารณาภาพรวม และเหตุการณ์

ส าคัญ กลิ่นอายแลจิตวิญญาณที่แผ่ออกมาช่าง

น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง อันที่จริงเขาก็ไม่ต้องการจับ

ตัวเย่วหลิงอี๋เป็นตัวประกันตัวอย่างใด ซึ่งถ้าเขา

ยังคงรั้งตัวนางเอาไว้ก็จะดูไม่จริงใจ ดังนั้นเขาจึง

พยักหน้าแล้วคลายเวทอสูรวิญญาณควบคุมหัวใจ

เต๋าออกพร้อมกล่าวว่า ” เจ้าส านักโปรดวางใจได้

แม้ข้าจะมีบัญญัติเต๋าที่เอาไว้ควบคุมผู้คนให้

เปรียบเสมือนดั่งหุ่นเชิด แต่ข้าเอามาใช้แค่อยากจะ

ซักถามเส้นทางที่จะไปยังมหาพิภพทมิฬบรรพกาล

หาได้ล่วงเกินแม่นางน้อยเย่วหลิงอี๋แต่อย่างใด

เพราะตัวข้าเองก็มีสหายเต๋าเคียงคู่ที่งดงามมากอยู่

แล้ว และข้าต้องไปย ังมหาพิภพทมิฬบรรพกาล

เพื่อแสวงหาโอกาสที่จะได้เคียงข้างอีกครั้ง ”

เขายังคงสุภาพกับนางตั้งแต่ต้นจนจบ

อู่ อวี้ ส่งเย่วหลิงอี๋คืนให้แก่นาง หลังจากเย่วห

ลิงอี๋ตื่นขึ้นมาก็มีอาการสับสนอยู่ไม่น้อย เมื่อนาง

เห็น อู่ อวี้ นางก็ร้องตะโกนว่า ” ว้ายยย!! อย่า

ปล่อยมันไปเด็ดขาดมันแอบดูข้าอาบน้ า! ข้าจะ

สังหารมันนน! ”

อันที่จริงนางนั้นสามารถจดจ าเรื่องที่เกิดขึ้น

ก่อนหน้านี้ได้

” กลับไป! ” เย่วหลิงเซวียนกล่าวด้วยเสียงแผ่ว

เบา หลังจากนั้นนางก็พาตัวน้องสาวออกไป ใน

เวลานี้ อู่ อวี้ เห็นว่าเย่วหลิงอี๋ถูกผลักออกจาก

อาณาเขตวงเวทย์อย่างฉับพลัน ด้านนอกวงเวทย์

นั้นนางถูกหญิงชราจับตัวไว้ หลังจากนั้นนางก็ถูก

พาตัวออกไป ครู่ต่อมาก็มีผู้ฝึกตนใช้กระบี่บิน

จักรพรรดิมากมายมาปรากฏตัวอยู่ด้านนอกวง

เวทย์ ทั้งหมดล้วนเป็นหญิงชรา ซึ่งดูแล้วพวกนาง

น่าจะเป็น 5 อาวุโสดารา!

ทันใดนั้นเจ้าส านักเทิดจันทราก็มอง อู่ อวี้ ด้วย

สายตาสงบเยือกเย็นลงมาก

อู่ อวี้ ยังลังเลอยู่เล็กน้อยแล้วเอ่ยถามว่า ” เจ้า

ส านัก แม่นางเป็นคนให้ค ามั่นสัญญากับข้าเองมิใช่

หรือ? ท่านจะไม่อธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหน่อย

หรือ … ”

ยามนี้นางหันมามองเขาด้วยท่าทางสง่างาม

” เจ้าเชื่อเช่นนั้นว่า ค าพูดของสตรีหนักแน่นดุจ

ติ่งทองเก้าชั้น? ” เย่วหลิงเซวียน แสยะยิ้มขึ้นอย่าง

เหยียดยาม ฉับพลันแรงกดดันมหาศาลก็ระเบิด

ออกมาจากร่างของนาง พร้อมทะยานเข้าใส่ อู่ อวี้

ทันที

อู่ อวี้ ตกตะลึง ไม่คาดคิดว่านางจะลงมือ

เขารีบอธิบายว่า ” ข้าไม่ได้ท าร้ายนางจริง ๆ ”

” หากกล้าท าร้ายนาง เจ้าก็จะไม่มีซากศพให้

กลบฝังอีกต่อไป ”

อู่ อวี้ รู้สึกหดหู่อยู่ไม่น้อย ” เหตุใดต้องสังหาร

ข้าด้วย ไม่ต้องการให้ข้าออกไปจากที่นี่ หรือไปยัง

มหาพิภพทมิฬบรรพกาลใช่หรือไม่? ”

จนถึงตอนนี้เขายังคงพยายามพูดคุยกับนางดี ๆ

เจ้าส านักเทิดจันทราหัวเราะแล้วกล่าวว่า ”

ผู้ใดจะไปรู้ได้ว่าเจ้าเป็นใครกันแน่ บางทีเจ้าอาจจะ

เป็นสายลับของมหาพิภพทมิฬบรรพกาล หากไปยัง

สถานที่เชื่อมต่อของสองภพเจ้าอาจจะพาผู้คนจาก

มหาพิภพทมิฬบรรพกาล มารุกรานสร้างหายนะ

ให้แก่พิภพดาราของเรา จนกลายเป็นศึกนองเลือด

อีกครั้งเล่าจะท าเช่นไร? ”

จากสิ่งที่นางกล่าว นางพยายามระมัดระวังตัว

ซึ่งเหตุผลนี้ท าให้ อู่ อวี้ ถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว

อันที่จริงเหตุผลที่นางกล่าวออกมานั้นก็ถูกต้อง

การระวังตัวไว้ก่อนคือสิ่งที่ควรท า มหาพิภพทมิฬ

บรรพกาลเต็มไปด้วยความลึกลับไม่อาจคาดเดา สิ่ง

นี้แสดงให้เห็นว่าภายในใจของนางยังคงรู้สึกเกรง

กลัวมหาพิภพทมิฬบรรพกาล

” การที่แม่นางจะคิดเช่นนั้นมันก็ฟังดู

สมเหตุสมผลแล้ว แต่แม่นางเข้าใจผิดไป ประการ

แรกข้าไม่ได้มาจากมหาพิภพทมิฬบรรพกาล ข้าไม่

สนใจที่จะท าลายพิภพของแม่นางเลย ข้าคิดว่า

สามารถพิสูจน์เรื่องนี้ได้ ว่าข้ามาจากอีกโลกหนึ่ง

จริง ๆ โลกนั้นมีชื่อว่าชมพูทวีปโลกธาตุ ”

อู่ อวี้ พยายามรีดเฟ้นมันสมองทั้งหมดที่มี

พยายามพิสูจน์ตนเอง ดูเหมือนว่าเจ้าส านักเทิด

จันทราอยากจะสังหารเขาทิ้งเสียให้รู้แล้วรู้รอด ที่

ส าคัญฝีมือของนางไม่ได้ด้อยไปกว่าปักษาน้อยหรือ

มังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์แต่อย่างไร

” ช้าก่อน! ”

อู่ อวี้ ตะโกน

” ตายซะ! ”

เขาไม่ต้องการลงมือ แต่ดูเหมือนว่าคู่ต่อสู้จะ

แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิด

อู่ อวี้ เห็นกระบี่ในมือของนาง

ไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นศาสตราวิถีแท้วิญญาณ

ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีวงเวทย์ประทับอยู่หนึ่งล้านวง

—————-

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ