กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1212: เมล็ดพันธุผสานเซียนกับตัวออน

เซียนรวมศูนย์

อู่ อวี้ เกลียดการหลอกลวงมากที่สุด

จักรพรรดิโบราณใช้คำพูดโปั้ปดมาหลอกลวงจนทำ

ให้เขาเชื่อตามคำลวงนั้น

เขาเชื่อใจจักรพรรดิโบราณ เชื่อในโชคลาภวาสนา

เชื่อว่าจักรพรรดิโบราณเป็นคนจัดกการให้เขา

ทั้งหมดตั้งแต่แรก!

เชื่อว่ามารดาที่แท้จริงอยู่ที่วิมานสวรรค์ซูหยี่!

เชื่อว่าตนเองเป็นบุตรชายของจักรพรรดิโบราณ และ

ได้กลายเป็นจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง!

ทว่ารอยยิ้มและท่าทีการแสดงออกทั้งหมดของ

จักรพรรดิโบราณ บ่งบอกว่า อู่ อวี้ นั้นตกหลุมพราง

ของมันเข้าอย่างจัง!

ขั้นตอนแรกกับดักของมันคือสังหาร ‘เฟิงซัวหยา’

ซึ่งคนผู้นี้เป็นบุคคลที่ อู่ อวี้ เคารพเลื่อมใสมากที่สุด

ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใด เขาก็นับถือคนผู้นี้เหมือนดั่งบิดา

มารดาบังเกิดเกล้า

อู่ อวี้ เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถปกปั้องเฟิงซัวหยาได้

แต่ผู้ใดจะคิดว่าตนเองจะติดอยู่ในกับดักของเทพ

เซียนผู้พิทักษ์ของโลกนี้?

เป็นไปได้ว่านับตั้งแต่ อู่ อวี้ ยังเยาว์ จักรพรรดิ

โบราณก็เริ่มติดตามจับตาดูเขาแล้ว

ครั้งนี้เป็นภัยพิบัติอยากที่จะแก้ไข เป็นเสมือนชะตา

กรรมที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะรอดชีวิต

ปัจจุบันจักรพรรดิโบราณยังไม่ได้ทำลายค่ายกลเก้า

มังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน ซึ่งแสดงว่าลั่วผินยัง

ปลอดภัย บางทีนางอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอันใด

ขึ้นด้านนอก

อู่ อวี้ ไตร่ตรองอยู่พักหนึ่งแล้วก็ตัดสินใจไม่แจ้งข่าว

ให้นางรู้ล่วงหน้า

และตอนนี้เขากำลังคิดว่าจะกระโดดเข้าไปในค่ายกล

เก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียนเลยดีหรือไม่ เพื่อไป

หาลั่วผินแล้วพานางออกมา แต่ก่อนหน้านั้นเขาคง

ต้องให้ หนานซาน หวางเยว่ หลบไปก่อน

ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ค่อยแน่ใจนัก ถ้าหากเขาพาลั่วผิ

นออกมาโดยตรง แต่ก็อาจจะต้องเจอกับส่วนที่ยาก

ที่สุดนั่นก็คือ อาจไปทำให้จักรพรรดิโบราณโกรธ

เคือง แล้วบันดาลโทสะกับเผ่าพันธุ์มังกรตัวอื่น ๆ ซึ่ง

ถ้าเป็นเช่นนั้นมังกรในวังมังกรสี่สมุทรก็จะต้องพบ

เจอกับโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้า

อีกทั้งปัจจุบันเผ่าพันธุ์มังกรเพิ่งจะฟืนคืนกลับมา

และเปั้าหมายของพวกเขาคือการกลับไปรุ่งโรจน์เช่น

ดังในอดีต

ดังนั้นเขาจะใช้วิธีนี้ไม่ได้

วิธีเดียวที่จะคลี่คลายปัญหาทุกอย่างก็คือสังหาร

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงให้ตาย ๆ ไปซะ

หรือไม่ตัวเขาก็ควรจะตายเพื่อให้โลกใบนี้สงบสุข

และการไม่ทำให้ลั่วผินตื่นตระหนกน่าจะเป็นวิธีที่

ดีกว่า ด้วยเพราะนางกำลังเผชิญหน้ากับมหาภัยพิบัติ

แห่งเซียน นางควรมีสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ต้องเผชิญ

ตรงหน้า

สถานการณ์ไม่เลวร้ายอย่างที่ อู่ อวี้ จินตนาการไว้

บางทีเขาอาจจะถ่วงเวลาได้เล็กน้อย บางทีเขา

อาจจะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้

ในเวลานี้จักรพรรดิโบราณคงต้องการแสดงให้ อู่ อวี้

เห็นว่ามันนั้นสามารถทำลายค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์

เร้นลับสกัดเซียนได้

อู่ อวี้ จดจำสิ่งที่อู่หยูตักเตือนว่าให้เขาสุขุมมีสติมาก

ที่สุด

หลังจากนั้นเขาก็พยายามสะกดของจิตใจให้สงบลง

มากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกล่าวขึ้นว่า ” ข้าอยากรู้

ว่าจุดประสงค์แท้จริงของท่านว่าต้องการอะไรกัน

แน่? ข้าอยากจะรู้กลัวทำไมท่านถึงอดทนรอมาจน

ปั่านนี้ ถึงขนาดยอมเสี่ยงให้ข้าไปพิภพอื่น ท่านไม่

กลัวว่าข้าจะไม่กลับมาจากพิภพปีศาจบรรพกาล

เช่นนั้นหรือ? ”

สถานการณ์ในยามเขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะ

ถ่วงเวลาไปก่อนบางทีจักรพรรดิโบราณอาจจะอยาก

อธิบายเรื่องราวต่าง ๆ เมื่อถึงเวลานั้นเขาอาจจะพบ

เจอหนทางที่สามารถทำให้ตนเองรอดพ้น

พอมาได้เจอจักรพรรดิโบราณอีกครั้ง อู่ อวี้ ก็แอบ

สงสัยว่าร่างกลืนสวรรค์จะสามารถเอาชนะเขาได้

หรือไม่

จักรพรรดิโบราณเหลือบมองมาที่เขา จากนั้นก็ยิ้ม

แล้วกล่าวว่า ” เจ้าไม่เข้าใจ …ข้าจะต้องให้เจ้าเติบโต

ตามธรรมชาติจนถึงระดับที่จิตเทวะของเจ้าเสถียร

มั่นคง พอที่ข้าจะปลูกฝัง ‘เมล็ดพันธุ์ผสานเซียน’

ตอนที่เจ้าอยู่ในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลเพราะได้

ความช่วยเหลือจากข้า ไม่เช่นนั้นเจ้าก็คงไม่มาถึงขั้น

นี้ แต่กว่าจะมาถึงขั้นนี้ได้เกือบจะไม่รอด หลังจาก

นั้นไม่กี่ปีเมล็ดพันธุ์ผสานเซียนจะเติบโตอย่างเต็มที่

แล้วข้าค่อยมาเก็บเกี่ยวในภายหลัง แต่ข้าไม่คิดว่าลั่ว

ผินจะเผชิญหน้ากับทัณฑ์เซียนรวดเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้

มาก บางทีอีกไม่กี่วันนางอาจจะกลายเป็นเซียน

อมตะ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เมล็ดพันธุ์ของข้ายังไม่สุก

งอมเต็มที่ ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ข้าจึง

จำเป็นต้องรีบเก็บเกี่ยวก่อน ”

” แต่ถ้าให้ดีเมล็ดพันธุ์ผสานเซียนควรจะเติบโตขึ้น

อย่างเป็นธรรมชาติ แต่เมื่อเจ้ารู้ความจริงจิตใจจะ

เกิดความตึงเครียด เมื่อนั้นก็อาจส่งผลกระทบต่อการ

เติบโตของเมล็ดพันธุ์ผสานเซียน ”

มันเป็นถึงเทพเซียนที่ควบคุมโลกใบนี้อยู่ การที่ อู่ อวี้

ยอมกลับมาแต่โดยดีก็หมายถึงการตกหลุมพรางซ้ำ

ครั้งที่ 2 ฉะนั้นมันจึงไม่มีความกังวลว่าเขาจะใช้ลูกไม้

ลวดลายใด ๆ กับมัน

เพราะ อู่ อวี้ เดินอยู่ในแผนของมันตั้งแต่แรก

” สบายใจได้ การเสียสละของเจ้านั้นมีคุณค่ายิ่งนัก

เพราะเจ้าจะสร้างมหาอำนาจอันยิ่งใหญ่ในแดน

สวรรค์แห่งสวรรค์ เมื่อนั้นตัวเจ้าก็คือข้า ตัวข้าก็คือ

เจ้า ”

จักรพรรดิโบราณกล่าวอย่างอารมณ์ดี

” การเก็บเกี่ยวครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จอย่าง

ยอดเยี่ยม ด้วยเพราะกำไรมหาศาลข้าจึงต้องยอม

ลงทุนสร้างเรื่องสร้างราวแสดงละครไปมากมาย

ทั้งหมดก็เพื่อให้เจ้าเชื่อ แต่เจ้ากลับยังไม่ยอมปักใจ

เชื่อทั้งหมด ประกันความปลอดภัยด้วยการคิดที่จะ

ไปอยู่โลกอื่น แต่ช่างน่าเสียดายที่เจ้าดันหาห่วงผูกคอ

ตัวเอง เพราะตราบใดที่วังมังกรสี่สมุทรยังอยู่ที่นี่ เจ้า

ก็ไม่มีทางไปไหนอย่างไรเสียเจ้าก็ต้องกลับมา ใครใช้

ให้เจ้าตกอยู่ในห้วงแห่งความรักกันเล่า? ”

นับว่ามันเป็นคนที่อดทนชั้นเลิศ การที่มันยอมบอก

ความจริงทั้งหมดกับ อู่ อวี้ เพราะเวลาสุกงอมเต็มที่

แล้ว ฉะนั้นมันจึงไม่กังวลว่าตัวเขาจะตกอยู่ในสภาวะ

ตึงเครียด จนมีผลต่อการเจริญเติบโตของเมล็ดพันธุ์

ผสานเซียน

เมื่อฟังความจริงจากปากของมัน ทำให้รู้สึกประหวั่น

พรั่นพรึงในแผนการอันล้ำลึกของมันอย่างนี้ กล่าวได้

ว่างทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของมันโดย

เบ็ดเสร็จ

ไม่เพียงแต่มันจะแข็งแกร่งมากกว่า อู่ อวี้ ไม่รู้กี่เท่า

ต่อกี่เท่า อีกทั้งยังคำนวณทุกสิ่งทุกอย่างที่คาดเดา

เหตุการณ์ไว้ล่วงหน้า และนี่ก็คือเหตุผลว่าเพราะเหตุ

ใดมันถึงยอมปล่อยให้เขาไปยังพิภพอื่นก่อนหน้านี้

นั่นเพราะมันต้องการให้เมล็ดพันธุ์ผสานเซียนเติบโต

ได้อย่างเต็มที่ไม่มีผลกระทบใด ๆ

” ‘เมล็ดพันธุ์ผสานเซียน’ คืออันใด? ”

อู่ อวี้ ไต่ถาม

ในขณะที่ไต่ถาม เขาก็คิดถึงวิธีการต่าง ๆ ไปด้วย สิ่ง

สำคัญที่สุดก็คือความปลอดภัยของเย่ซีซีกับหนาน

ซาน หวางเยว่

สำหรับลั่วผินนางยังไม่ได้ตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤต

ดังนั้น อู่ อวี้ จึงคลายความกังวลลงเล็กน้อย

จักรพรรดิโบราณโบกสะบัดมือ แล้วกล่าวว่า ” ช่าง

มันเถอะถึงบอกให้เจ้าทราบก็ไม่เป็นไร ท้ายสุดแล้ว

ข้าเล่นละครฉากใหญ่ จนประสบความสำเร็จอย่าง

ง่ายดายเช่นนี้ แต่ไม่มีผู้ใดทราบหรือตื่นตระหนกไป

กับมันเลยแม้แต่น้อย ”

มันกล่าวในสิ่งที่ตนทำอย่างสบาย ๆ อย่างที่คาด

แผนการทั้งหมดล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของมัน

แทบทั้งสิ้น

” เมล็ดพันธุ์ผสานเซียน มาจาก ‘บัญญัติเทวะยึด

ครองเซียนผสาน’ นี่คือบัญญัติเซียนบรรพกาล

เงื่อนไขในการบรรลุผลนับว่ายากลำบากยิ่ง อันที่จริง

มันถือเป็น ‘บัญญัติเซียนต้องห้าม’ เลยก็ว่าได้ ทั้งยัง

ไม่มีผู้ใดคิดใช้มันมานานแล้ว ทว่าตัวข้าได้ประสบพบ

พักตร์กับโชควาสนาครั้งใหญ่ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้

บัญญัติเซียนต้องห้ามนี้ ซึ่งอันที่จริงสำหรับเซียนเห

รินส่วนใหญ่ บัญญัติเซียนนี้ถือว่าไม่มีผลอันใด

เนื่องจากเงื่อนไขมันยากลำบากเกินกว่าจะทำได้ ”

” ด้วยเหตุนี้เมล็ดพันธุ์ผสานเซียน จึงจำเป็นต้อง

ปลูกฝังใส่บุคคลที่อ่อนแอกว่าตนเองเป็นอย่างมาก

ทั้งยังต้องปลูกฝังโดยไม่ปล่อยให้อีกฝั่ายรู้เนื้อรู้ตัว

มิฉะนั้นแล้วคาดว่าต่อให้ผ่านไปหนึ่งทศวรรษมันก็จะ

ไม่เติบโตอย่างเต็มที่ ประการที่สองเมล็ดพันธุ์ผสาน

เซียนยังต้องการ ‘ตัวอ่อนเซียนรวมศูนย์’ ที่ดีที่สุด แค่

ตัวอ่อนเซียนรวมศูนย์ ก็ใช้เงินสะสมตลอดหลายพัน

ปีของข้าไปจนหมด ตอนนี้ถือว่าข้ายากจนข้นแค้น

เป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่จ่ายออกไปก็นับว่าคุ้มค่า เพราะ

ในยามนี้ข้าประสบความสำเร็จแล้ว ”

จักรพรรดิโบราณมองไปที่ร่างกายของ อู่ อวี้ ด้วย

ความพึงพอใจอย่างที่สุด

” เช่นนั้น … เจ้าจะบอกว่าด้วย ‘เมล็ดพันธุ์ผสาน

เซียน’ ผ่านบัญญัติคาถา ‘เทวะยึดครองเซียนผสาน’

จะทำให้เจ้ากลายเป็นข้าเช่นนั้นหรือ? ” อู่ อวี้ จับ

จ้องไปยังอีกฝั่าย และถามขึ้นทีละคำ

เขารู้สึกได้ถึงการดำรงอยู่ของ เมล็ดพันธุ์ผสานเซียน

นั่นก็คือคำว่า ‘อวี้’ ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขา

อักษรโบราณที่ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันนี้ คือเมล็ด

พันธุ์ผสานเซียนที่ถูกปลูกฝังโดยจักรพรรดิโบราณ อู่

อวี้ ฝึกฝนบำเพ็ญตนอยู่ภายในเจดีย์ล่องกำเนิดมา

หลายปี จนเมล็ดพันธุ์ครบกำหนดเวลาเติบโต น่า

เศร้าที่คราแรก อู่ อวี้ คิดว่าเมล็ดพันธุ์นี้ เป็น

หลักฐานของการเป็นพระโอรส

ครั้งหนึ่งเขาเคยแบ่งแยกจิตเทวะเป็น 2 เพื่อยึดครอง

ร่างของบรรพชนมารกลืนสวรรค์ ทว่ายามนี้

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงต้องการใช้ ‘บัญญัติเทวะ

ยึดครองเซียนผสาน’ เพื่อยึดครองร่างต้นของเขา

จักรพรรดิโบราณพยักหน้า แล้วกล่าวว่า ” นับว่าเจ้า

ฉลาดอยู่ไม่น้อย น่าเสียดายที่เจ้าถือกำเนิดในโลก

ของข้า และได้รับมรดกที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดในโลกนี้

ไป ซึ่งข้าคงไม่อาจปล่อยมันไปได้ มันต้องเป็นของข้า

หลังจากอดทนรอมาอย่างยาวนาน อู่ อวี้ เจ้าก็จะ

กลายเป็นข้า ส่วนจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงจะ

เป็นเพียงหุ่นเชิดอยู่ในโลกเล็ก ๆ แห่งนี้ตลอดไป ”

มันกล่าวขึ้นโดยไม่สนใจผู้ใดแม้แต่น้อย อีกทั้งในแต่

ละคำพูดยังแฝงไปด้วยรอยยิ้ม มันจับจ้องมอง อู่ อวี้

ด้วยสายตาที่ดูราวกับกำลังชื่นชมศิลปะชิ้นเอกที่ตน

บรรจงสร้างสรรค์ขึ้น

” เพื่อสืบทอดมรดกเซียนชั้นสูง เจ้าถึงขนาดยอม

ทิ้งอัตลักษณ์จักรพรรดิโบราณ เพื่อกลายเป็นมนุษย์

ธรรมดาเลยเช่นนั้นหรือ? ”

จักรพรรดิโบราณกล่าวว่า ” เจ้านั้นยังด้อย

ประสบการณ์ มีตาหามีแววไม่ แม้ว่าเส้นทางเซียน

ของข้าจะราบรื่น แต่มันก็มาถึงจุดคอขวด และทำให้

ข้าอยู่ได้แค่ในพิภพใบเล็กนี้เท่านั้น ส่วนเจ้าถึงแม้จะ

เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา แต่กลับได้รับสืบทอดมรดก

เซียนชั้นสูง หากข้าเป็นเจ้า ด้วยเต๋าและความ

แข็งแกร่งของข้า รวมถึงความฉลาดเฉลียวที่มี

ความเร็วในการพัฒนาของข้าย่อมเหนือกว่าเจ้าหลาย

ขุม เติบโตกลายเป็นบุคคลสุดยอดในแดนเซียนวัง

สวรรค์ ซึ่งโชควาสนาเช่นเจ้า ได้ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

ของข้า ดังนั้นข้าจึงวางกลอุบายอย่างระมัดระวัง

ค่อย ๆ หลอกล่อเจ้าให้เข้ามาติดอยู่ในกรงของข้า ”

หลังจากกล่าวจบ มันก็ยิ้มเป็นเชิงคำถาม ราวกับว่า

กำลังรอความคิดเห็นของ อู่ อวี้

” นานหลายปีแล้ว ที่ข้าต้องทุ่มเทบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์

ผสานและตัวอ่อนเซียนรวมศูนย์ อีกทั้งข้ายังต้องลง

มือลงแรงไปมากมายเพื่อความสมบูรณ์แบบ ไม่ให้

ผู้ใดรู้ว่าข้าก็คือเจ้า เจ้าเป็นเพียงมนุษย์อันต่ำต้อย

ประสบพบพักตร์กับสิ่งที่น่าอิจฉาริษยาเช่นนี้ เจ้าคง

ไม่รู้สินะว่ามรดกของตนเองน่าสะพรึงกลัวมาก

เพียงใด แต่ทั้งหมดนี้ก็คือโชควาสนาของข้า … ”

อู่ อวี้ เข้าใจแล้ว

เกรงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาล

คงจะเป็นแผนการของมันเช่นเดียวกัน สาเหตุที่เขา

หลับใหลไป 3 วันเต็ม คงเป็นเพราะมันกำลังปลูกฝัง

แกนเมล็ดพันธุ์ผสานเข้าสู่ร่างของเขา

ซึ่งเหตุผลที่จักรพรรดิโบราณจัดการต่อสู้แย่งชิง

ภายในเจดีย์วิญญาณบรรพกาลขึ้น ก็เพื่อความ

สะดวกในการปลูกฝังแกนเมล็ดพันธุ์ผสานเข้าสู่ร่าง

ของเขา ทั้งจักรพรรดิโบราณเทศนาเต๋าและเต๋าจาก

คนยักษ์ทองคำ ก็เพื่อให้ อู่ อวี้ เติบโตได้อย่างรวดเร็ว

มากยิ่งขึ้น

ซึ่งมันก็ประสบความสำเร็จทั้งหมด

อู่ อวี้ ไม่สามารถกระทำอันใดได้ เพราะยามนี้ตัวเขา

ก็อ่อนแอไม่ต่างจากมดปลวก แล้วเขาจะหยุด

แผนการของฝั่ายตรงข้ามได้อย่างไร?

ทั้งคน , วงกต , หลุมพราง , ทุกสรรพสิ่งที่ฝั่ายตรง

ข้ามทำไว้ มดปลวกเช่นเขาไม่สามารถหลบซ่อนตัวได้

แม้แต่น้อย

แผนการจักรพรรดิโบราณ เริ่มตั้งแต่ตอนที่เขายังอยู่

ในจักรวรรดิเปั่ยหมิง ราชโองการที่ทำให้เขา

กลายเป็นชาวเหยียนหวงคือขั้นตอนแรก

จากนั้นก็ค่อย ๆ ดำเนินแผนการไปทีละขั้นจนถึง

วันนี้ ทำให้เหยื่อเติบโตไปถึงจุดที่สามารถสังหารได้

แล้วรวบอวนปิดประตูตาย เพื่อไม่ให้เหยื่อฉีกตาข่าย

หลบหนีออกไป

ช่วงเวลาที่ อู่ อวี้ สูญเสียประตูพิภพปีศาจบรรพกาล

ทำให้จักรพรรดิโบราณรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างยิ่ง

” บัญญัติเทวะยึดครองแกนผสาน แม้กระทั่งภายใน

วังสวรรค์ก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้มากนัก เนื่องจากมันถือเป็น

สิ่งต้องห้ามในสวรรค์ แต่ข้าอยู่ในโลกมนุษย์ทั้งยังเป็น

เพียงพิภพใบเล็ก ๆ จึงอยู่เหนือขอบเขตของกฎ

สวรรค์ เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองโชคดีแค่ไหน การที่มีคน

เช่นเจ้าปรากฏขึ้นในโลกใบนี้ แล้วมีเทพเซียนผู้

พิทักษ์คอยปกปั้องคุ้มครองอยู่ที่นี่ แต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้

ปลายทางในอนาคต หลังจากนี้ทุกสรรพสิ่งของเจ้าก็

จะเป็นของข้า ข้าจะบรรลุการเป็นเซียนอมตะ

กลายเป็นเทพเซียนชั้นยอดแทนเจ้า ช่วยเติมเต็มทุก

ความฝันที่เจ้ามี ลองคิดดูสิว่ามันจะยอดเยี่ยมมาก

เพียงใด? ”

จักรพรรดิโบราณยอมเปิดเผยแผนการทั้งหมดของ

มัน

มันวางแผนการเอาไว้มากมายหลายชั้น เพื่อไม่ให้ อู่

อวี้ รู้ตัวแล้วคาดเดาแผนการของมันได้ ซึ่งกว่ามันจะ

วางแผนการเช่นนี้ออกมาได้คงไม่ง่ายเลย

หลังจากนั้นก็เปิดเผยแผนการอันซับซ้อนของตนเอง

ให้ฝั่ายตรงข้ามรู้ในภายหลัง เพื่อให้ศัตรูรู้สึกสิ้นหวัง

ในการสูญเสียทุกสรรพสิ่ง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็ทำให้มัน

รู้สึกสดชื่นเป็นอย่างยิ่ง

มันช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ที่แย่ยิ่งไปกว่านั้น อู่ อวี้ รู้สึกว่าแม้กระทั่งร่างกลืน

สวรรค์ของตนเอง ก็ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้ …

———————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ