กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1215: อัสนีฟาดผาเขากลางใจ

จักรพรรดิโบราณยืนยิ้มจ้องมอง อู่ อวี้ กับลั่วผินอยู่

นอกค่ายกล

หากเขาสามารถฝั่าค่ายกลของวังมังกรสี่สมุทรมาได้

มันจะสามารถคว้าตัวของ อู่ อวี้ ไปได้ในทันที

เดิมทีทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของมันทั้งหมด

อู่ อวี้ ไม่สามารถทำอันใดได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาไม่

สามารถหลบหนีออกจากเงื้อมมือของมันได้แม้แต่

น้อย

อู่ อวี้ สามารถหลบหนีไปยังพิภพปีศาจบรรพกาล

กับลั่วผินได้ก็จริง แต่มันก็แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น

เขาไม่มีทางที่จะพาเผ่ามังกรเทวะทั้งหมดข้ามไปยัง

พิภพปีศาจบรรพกาลได้

อีกทั้งผู้คนในเผ่าพันธุ์มังกรเทวะหาได้มีความคิดเปิด

กว้างเช่นเดียวกับลั่วผิน เผ่าพันธุ์ยังมีเหล่าเจ็ดผู้

อาวุโสอยู่อีก และพวกเขาจะไม่ยอมละทิ้งวังมังกรสี่

สมุทร เพื่อไปอยู่ในพิภพปีศาจบรรพกาลเป็นแน่ ต่อ

ให้พวกมันตายไปพวกมันก็ไม่มีวันเชื่อว่าจักรพรรดิ

โบราณจะฝั่าคายกลเข้ามาได้

ตอนนี้ร่างกลืนสวรรค์ถูกจัดการก็ดูเหมือนว่าทุกอย่าง

จะสายเกินไปแล้ว

อู่ อวี้ ยังสามารถนำลั่วผินเข้าสู่พิภพปีศาจบรรพกาล

ได้ เนื่องจากเขาเป็นห่วงเป็นใยแค่ลั่วผินเพียงผู้เดียว

เท่านั้น แต่น่าเสียดายที่นางมีภารกิจอันยิ่งใหญ่ก็คือ

ฟืนฟูเผ่าพันธุ์มังกรเทวะ

หากนางจะทำลายเผ่าพันธุ์มังกรเทวะเพราะ

ความเห็นแก่ตัวในความรัก ตราบาปอันใหญ่หลวงนี้

คงติดตรึงในจิตใจของนางไปตราบนานเท่านาน

นางทำเช่นนั้นไม่ได้ และ อู่ อวี้ ก็ไม่ยอมปล่อยให้นาง

ทำเช่นกัน

เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้ร่างกลืนสวรรค์

หลบหนีจาก ‘เจดีย์วิญญาณสวรรค์หวง’

ในความเป็นจริงเขาไม่สามารถเอาชนะจักรพรรดิ

โบราณได้ การดิ้นรนต่อสู้นี้เป็นเพียงแค่เรื่องแล้วไร้

สาระ

อู่ อวี้ ไร้ซึ่งคนหนุนหลังใด ๆ ฉะนั้นเขาจึงทำได้แค่

เพียงพึ่งพาลำแข้งของตนเองเท่านั้น กำลังต่อสู้กับ

สวรรค์ กำลังต่อสู้กับปฐพี และกำลังต่อสู้กับเทพ

เซียน!

การต่อสู้นี้ไม่มีอันใดมากกว่าการรนหาที่ตาย!

แม้เวลานี้ชีวิตของเขากำลังอยู่บนเส้นด้ายแห่งความ

เป็นความตาย แต่จิตใจก็ยังมุ่งมั่นที่จะไปสู่แดนเซียน

วังสวรรค์ การเจอกับอุปสรรคระลอกคลื่นเล็ก ๆ

น้อย ๆ หาได้สร้างผลกระทบอันใดกับเจตจำนงของ

เขา

” อันที่จริงค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน

ถูกข้าตรวจสอบศึกษามานานหลายปีแล้ว ข้ารู้ว่า

ส่วนสำคัญของมันอยู่ที่ใด มังกรอย่างพวกเจ้าช่างโง่

เขลาสิ้นดี หลงเชื่อดักดานว่าข้าไม่มีปัญญาจะทำลาย

ค่ายกลนี้ได้ ข้าจะบอกพวกเจ้าให้เอาบุญข้าแค่ไม่

ต้องการทำลายมันเท่านั้น ”

ขณะจักรพรรดิโบราณกำลังกล่าวเขาก็เริ่มลงมือ ด้วย

การควบคุมเจดีย์วิญญาณบรรพกาล จากนั้นก็พุ่ง

ทะยานเข้าใส่ค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัด

เซียน

“จัดค่ายกล ทุกคนอยู่ในตำแหน่งของตนเอง!”

หลังจากลั่วผินออกคำสั่ง เจ็ดผู้อาวุโส, หลงจวิน , ลั่ว

ผิน ก็ยืนอยู่ในตำแหน่งของตนเองเพื่อจัดตั้งค่ายกล

ลั่วผินถือเป็นหัวใจหลักของค่ายคนดังกล่าว เมื่อ

จักรพรรดิโบราณพุ่งทะยานเข้ามา พวกเขาทั้งเก้าก็

ต้อนรับด้วยการปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์สร้างค่ายกล

พลังมหาศาลถูกปลดปล่อยเข้าสู่ค่ายกลเก้ามังกร

สวรรค์เร้นลับสกัดเซียน ปรับปรุงยกระดับเพิ่มขึ้น

หลายระดับจนบัดนี้อยู่ในระดับสูงสุดแล้ว!

ในเวลานี้ค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน

เต็มไปด้วยสีสันมากมายหลากหลาย ชั่วครู่ต่อมาก็ได้

ยินเสียงมังกรคำรามดังกึกก้อง โฮกกกกกก!!! พร้อม

กับเงาร่างขนาดใหญ่ของมังกร อีกทั้งยังมีจำนวนนับ

ล้าน ด้วยจำนวนนับไม่ถ้วนอันนับไม่ถ้วนนี้ทำให้ดู

หนาแน่นเป็นอย่างมาก ฉับพลันก็บังเกิดห้วงแห่ง

ความโกลาหลตามมา ไม่ว่าจะเป็นเสียงร้องของอัสนี

หรือสายอัสนีแล๊บผ่า ดังกึกก้องกัมปนาทราวกับเสียง

ระเบิดอะไรสิ้นสุด ประดุจมันกำลังประกาศก้องว่า

หากผู้ใดกล้าบุกรุกเข้ามามันผู้นั้นจะต้องตาย!

“จักรพรรดิโบราณเหยียนหวง! วังมังกรสี่สมุทรเป็น

สถานที่บริสุทธิ์! สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นยอมไม่เปิดทางให้

ท่านเข้า ฉะนั้นจงอย่าขัดขืนรีบถอยห่างออกไป หาก

ท่านไม่ฟังคำชี้แนะของพวกเราก็อย่าได้ตำหนิว่าพวก

เราไร้ซึ่งความปรานี ทั้งหมดเป็นเพราะท่านคิดจะ

ทำลายวงเวทย์นี้เอง! บรรพชนมังกรที่อยู่บนสวรรค์

จะต้องจัดการท่านอย่างแน่นอน! ”

มังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์หลงจวิน ถึงจะตะโกนว่า

กล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธเคืองแต่สีหน้าของมันช่างตรง

กับข้าม เพราะเวลานี้มันซีดเกิดราวกับไข่ต้ม

“หืมมม? ช่างเป็นคำขู่ที่น่ากลัวเหลือเกิน ฮ่า ๆ ๆ

พวกเจ้ามันก็แค่สิ่งมีชีวิตไร้ประโยชน์? จำได้หรือไม่

ว่าเมื่อก่อนนี้เผ่าพันธุ์มังกรเทวะเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูงส่ง

รุ่งโรจน์เพียงใด แต่เป็นเพราะบรรพชนมารกลืน

สวรรค์ปรากฏขึ้น เผ่าพันธุ์ของเจ้าจึงถูกทำร้ายจน

แทบไม่มีเหลือ แล้วพวกเจ้าไม่คุ้นหน้าคุ้นตาอสูรที่อยู่

ด้านนอกนี้บ้างหรือไร มันคือบรรพชนมารกลืน

สวรรค์ที่ทำลายเผ่าพันธุ์ของเจ้ามิใช่รึ? แล้วสิ่งนั้นก็

คือร่างกายของ อู่ อวี้ แสดงว่าเขาก็คือลูกหลานของ

บรรพชนมารกลืนสวรรค์ ฉะนั้นพวกเจ้าจงรีบเปิด

ค่ายกลให้ข้าไปจับตัว อู่ อวี้ เดี๋ยวนี้ ข้าจะได้แก้แค้น

ให้กับพวกเจ้าอย่างไรเล่า ”

จักรพรรดิโบราณยิ้มอย่างชั่วร้าย

“นั่นคือบรรพชนมารกลืนสวรรค์หรอกหรือ?” เจ็ดผู้

อาวุโสกับหลงจวินต่างตกตะลึงเป็นอย่างมาก!

พวกมันไม่เคยรู้ความจริง

“ มันคือคนที่เจ้ามังกรสี่สมุทรของพวกเจ้ารักนักรัก

หนาอย่างไรเล่า ” จักรพรรดิโบราณยิ้มอีกครั้ง

” อู่ อวี้! ”

เจ็ดผู้อาวุโสก็ยิ่งโมโหเดือดดาลมากขึ้น ความโมโห

โกรธาดังกล่าวในเปลี่ยนทิศทางมาที่ อู่ อวี้ ทันที

” อู่ อวี้ เจ้าไม่ใช่บุตรชายของข้า ตัวตนที่แท้จริงของ

เจ้าคือบรรพชนมารกลืนสวรรค์ใช่หรือไม่? ข้าถึงมา

ที่นี่เพื่อสังหารมัน พวกเจ้าว่าอย่างไรจะทรยศบรรพ

ชน ร่วมมือต่อสู้กับบรรพชนมารกลืนสวรรค์เช่นนั้น

หรือ?” รอยยิ้มของจักรพรรดิโบราณในยามนี้ดูเหี้ยม

เกรียมอำมหิต

“เจ้ามังกร!”

ยามนี้เจ็ดผู้อาวุโสคงเข้าไปหาลั่วผิน ปัจจุบันความ

จริงนั้นอยู่ตรงหน้า โดยรวมลักษณะของ อู่ อวี้ มี

บางอย่างคล้ายคลึงกับมหาภัยพิบัติในประวัติศาสตร์

ของพวกมัน

ดังนั้นพวกมันจึงไม่อาจหลับหูหลับตาทำเป็นนิ่งเฉย

อีกต่อไปได้

และไม่มีทางที่คนอย่างพวกมันจะผ่อนปรน ด้วยคำ

หลอกลวงของจักรพรรดิโบราณแค่เพียงไม่กี่คำ พวก

มันก็รีบเปลี่ยนข้างไปอยู่ฝังไปอยู่ข้าง ๆ จักรพรรดิ

โบราณทันที

อู่ อวี้ รู้ดีว่าสถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลง

ในเวลานี้ลั่วผินแบกรับแรงกดดันเพียงผู้เดียว เมื่อผู้

อาวุโสทั้งเจ็ดกับหลงจวินยอมจำนนให้แก่เขาโกหก

หลอกลวงของจักรพรรดิโบราณ นางกำลังจะข้าม

ผ่านทัณฑ์สวรรค์ แต่กลับต้องมาสูญเสียพลังใหญ่

หลวงให้กับที่นี่!

หลังจากจักรพรรดิโบราณใช้วาจาหว่านล้อมเจ็ดผู้

อาวุโส มันก็บินทะยานฝั่าเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียนก็

สลายหายไปในทันที!

วังมังกรสี่สมุทรอันกว้างใหญ่ได้ถูกทำลายเสมือนดั่ง

วังมังกรในอดีต ได้ถูกเปิดเผยตัวตนต่อสวรรค์และ

ปฐพี

ณ เวลานี้วังมังกรสี่สมุทรได้โปรดเปิดเผยแก่โลกหล้า

พลังฟั้าดินที่อัดแน่นอยู่ด้านในเริ่มกระจายแผ่ไปทั่ว

ทั้งโลกหล้า กลายเป็นสถานที่ค่อนข้างธรรมดาไปใน

พริบตา

ค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียนถูกทำลายลง

แล้ว!

จักรพรรดิโบราณมีความสามารถทำลายมันได้

มันอาศัยอุบายด้วยการเปิดโปงร่างกลืนสวรรค์ของ อู่

อวี้ เพื่อมันจะทำลายค่ายกลเข้ามาได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเจ็ดผู้อาวุโสจิตใจไขว้เขวมุ่งเปั้าไปหา อู่ อวี้

จักรพรรดิโบราณก็ฉวยโอกาสนี้ตักตวงผลประโยชน์

ถ้าหากจักรพรรดิโบราณทะลวงฝั่าค่ากลดังกล่าวด้วย

กำลังของตนเองทั้งหมด ก็ยังไม่อาจรู้ได้ว่ามันจะ

สามารถผ่านเข้ามาได้หรือไม่

เสียงคำรามดังกึกก้อง

ขณะนี้ดวงตาของ อู่ อวี้ กลายเป็นสีแดงก่ำ

เมื่อลั่วผินเห็นท่าทีของเขา นางก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจ

อย่างบอกไม่ถูก แม้จะอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล

จากจักรพรรดิโบราณ สีหน้าของนางซีดเผือดแล้วรีบ

ล่าถอยอย่างรวดเร็ว

เมื่อ อู่ อวี้ จับตัวนาง ร่างกายของนางก็อ่อนระทวย

ราวกับสูญเสียความแข็งแกร่งทั้งหมดไป ราวกับว่า

นางไร้ซึ่งเรี่ยวแรงอ่อนแอเป็นอย่างมาก

” ข้าขอโทษ ข้าไม่อาจช่วยเจ้าได้ … ”

สายตาของนางสื่อความรู้สึกภายในใจออกมาอย่าง

ชัดเจน ในเวลานี้หยาดน้ำตาได้ไหลนองอาบหน้าของ

นาง สีหน้าของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเศร้า

สร้อยอย่างยิ่ง

นางไม่เคยแสดงออกทางอารมณ์อย่างตรงไปตรงมา

เช่นนี้มาก่อน อู่ อวี้ สิ่งนี้ยิ่งทำให้จิตใจของเขาทุกข์

ทรมานมากขึ้น เขาขอโทษตัวเองที่เป็นคนไร้

ความสามารถ จนทำให้เรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้น

เขาไม่เคยคิดว่าขนาดเขามีพลังมากมายเช่นนี้ ยังไม่

สามารถปกปั้องสตรีที่ตนเองรักได้

นางร่ำไห้ดูเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง

นั่งมองเขาด้วยสายตาเศร้าเสียใจเจ็บปวดอย่าง

ที่สุด…

เมื่อมองมือเล็ก ๆ ของนางทำให้นางดูบอบบาง

อ่อนแอเป็นอย่างมาก …

ราวกับว่าในช่วงเวลานี้มีสายอัสนีฟาดผ่าเข้ามา

ทำให้จิตใจสั่นไหวอย่างสุดจะเปรียบปาน

เมื่อแหงนหน้ามองขึ้นไป สามารถแลเห็นจักรพรรดิ

โบราณยืนเอามือไพล่หลัง สีหน้าของมันเปือนด้วย

รอยยิ้มราวกับว่ามันยังคงเป็นบิดาของ อู่ อวี้ ยืนอยู่

ตรงหน้าพวกเขา จากนั้นก็มองไปยัง ลั่วผินและ อู่

อวี้ มันกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า ” นี่ไม่ดีเอาเสียเลย

บรรพชนมารกลืนสวรรค์ที่เคยทำลายเผ่าพันธุ์มังกร

เทวะ เจ้ามีคุณสมบัติอันใดที่ครองคู่กับจ้าวมังกรของ

เผ่าพันธุ์มังกรเทวะ นางคงถูกพวกเขาตราหน้าอย่าง

ใหญ่หลวง”

หลังจากให้ค่ายกลถูกทำลาย อู่ อวี้ สามารถพาลั่วผิน

ไปยังพิภพปีศาจบรรพกาลได้ในทันที ทว่านางไม่อาจ

ละทิ้งเผ่าพันธุ์มังกรเทวะไปได้ ก่อนหน้านี้ก็เป็นไป

ไม่ได้อยู่แล้ว ปัจจุบันความเป็นไปไม่ได้ยิ่งเพิ่มสูงขึ้น

กว่าเก่า

” อู่ อวี้ เจ้ารีบปล่อยมือเจ้ามังกรของเราเดี๋ยวนี้นะ!

จักรพรรดิโบราณจะลงทัณฑ์เจ้า!”

มังกรแก่เหล่านี้ไม่ได้รู้ความจริงอันใดเลย ไม่ต่างจาก

คนโง่เขลาที่หลงเชื่อคำพูดโอ้อวดของผู้อื่นอย่าง

ง่ายดาย อีกทั้งยังเลือกข้างไปหนุนหลังจักรพรรดิ

โบราณ

“หุบปาก!”

ลั่วผินสุดจะทานทนพวกมัน นางต้องแบกรับความ

บอบช้ำในจิตใจซุกกายอิงแอบอยู่ภายในอ้อมกอด อู่

อวี้ กลางอากาศ

นางจ้องมองจักรพรรดิโบราณ จากนั้นก็หันไปมอง

เผ่าพันธุ์มังกรที่อยู่ด้านหลัง ในที่สุดค่ายกลคุ้มกันก็

แตกสลาย วงเวทย์นี้เสมือนเป็นตัวแทนในเกียรติยศ

ศักดิ์ศรีของเผ่าพันธุ์มังกร

“ลั่วผิน เจ้ากำลังถูกมันหลอกรู้หรือไม่! เจ้าจะบอกว่า

ความรักของเจ้ามันยิ่งใหญ่เหนือกว่าความแค้นอัน

ใหญ่หลวง ระหว่างเผ่าพันธุ์ของเรากับบรรพชนมาร

กลืนสวรรค์เช่นนั้นหรือ เจ้าหลงมันจนโงหัวไม่ขึ้นถึง

ขนาดหลงลืมความแค้นที่มันเข่นฆ่าบรรพบุรุษของ

เราแล้วงั้นรึ ตาสว่างเสียที! คงมีแต่ความตายของมัน

เท่านั้นสินะ ถึงจะทำให้เจ้าตาสว่างได้? จักรพรรดิ

โบราณรีบลงมือเลย! ” มังกรปีศาจเทวะพิสุทธิ์กล่าว

ด้วยน้ำเสียงเกลียดแค้นอย่างที่สุด

อู่ อวี้ นั้นหมดหวังเสียแล้ว

เขาเห็นว่าลั่วผินกำลังเจ็บปวดทุกข์ทรมานใจอย่างยิ่ง

อีกทั้งยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ นานา

เขาเป็นบุรุษอกสามศอก

แล้วจะปล่อยสตรีอันเป็นที่รักให้ตกอยู่ในสถานการณ์

ลำบากเยี่ยงนี้ได้อย่างไร

เมื่อต้องเผชิญกับคำพูดโปั้ปดใส่ร้าย นางยิ่งทุกข์

ทรมานใจมากขึ้นเป็นทวีคูณ จักรพรรดิโบราณได้

วางแผนทุกอย่างไว้แล้ว ราวกับว่ามันเห็น อู่ อวี้ เป็น

เพียงตัวตลกที่กำลังเล่นจำอวดให้มันดู

” เจ้าไปก่อนเถอะ ปล่อยพวกเราไว้ที่นี่แหละ เขาไม่

กล้าสังหารเราหรอกเพราะพวกเรามีบรรพชนบนวัง

สวรรค์คอยปกปั้องคุ้มครองอยู่ เจ้ารีบไปเถอะ”

ลั่วผินรู้ว่าเขามีประตูพิภพปีศาจบรรพกาล หากมีการ

ต่อสู้ก็อาจจะมีความหวัง

อู่ อวี้ รู้ดีว่านางมีบรรพชนอยู่ในวังสวรรค์ แต่นางไม่

สามารถสื่อสารกับพวกเขาได้เลย!

” อย่ากล่าวเหลวไหล ถ้าข้าคิดจะทำเช่นนั้นวันนี้ข้า

คงไม่กลับมาที่นี่ ”

เขามองนางด้วยสายตาที่เปียมล้นด้วยความรักอย่าง

สุดซึ้ง เขาเหยียดนิ้วมือออกไปปาดน้ำตาจากมุมหาง

ตาของนาง ภายในใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่าง

สุดบรรยาย พายุแห่งความเศร้าโศกกำลังถาโถมเข้า

ใส่หัวใจของเขา ในวันนี้ทำให้เขารู้อย่างชัดเจนว่านี่

คือราคาที่ต้องจ่ายสำหรับความอ่อนแอของตนเอง!

“การฝึกฝนคือการปล้นชิง! ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะ

เป็นวีรชนอย่างแท้จริง! แล้วก่อนจะกลายเป็นวีรชน

ต้องปกปั้องคนที่รักให้ได้เสียก่อน!”

วลีนี้ถูกสลักตราตรึงไว้ในจิตใจของเขาในบัดดล

นับตั้งแต่ที่เข้าก้าวเข้าสู่โลกแห่งการฝึกฝนบำเพ็ญ

เพียร ประโยคดังกล่าวไม่เคยตกยุคตกสมัยเลย

ฝึกฝนบำเพ็ญตนคือการปล้นชิง!

เวลานี้สติสัมปชัญญะของเขาครบถ้วนและสุขุมอย่าง

ที่สุด เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขาไม่ต้องการให้ลั่ว

ผินต้องอับอายขายขี้หน้า เขาไม่เคยเห็นนางต้องทน

ทุกข์ทรมานเกี่ยวกับเขาขนาดนี้มาก่อน ไม่เช่นนั้นก็

ไม่คู่ควรกับความรักและความเอาใจใส่ดูแลที่นาง

มอบให้

แม้แต่จิ้งจกตุ๊กแก เพื่อความอยู่รอดมันยังยอมปล่อย

ให้หางของตนเองขาด!

เขาเองก็เช่นกัน เพื่อความอยู่รอดเขาก็จะต้องหักขา

ของตนเองทิ้ง!

เขาจะต้องมีชีวิตรอดต่อไป เพื่อกลับมาแก้แค้นและ

ปกปั้องคนที่เขารัก ฉะนั้นเขาจะฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้!

สถานการณ์ในวันนี้เสมือนเขาตกอยู่ในห้วงเหวลึก นี่

คือช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้

ทุกอย่างทุกอย่างที่เขามีกำลังจะถูกปล้นชิงโดย

จักรพรรดิโบราณ เรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดแสดงให้

เห็นอย่างชัดเจนว่าตัวเขานั้นมันอ่อนหัดไร้เดียงสา

เกินไป แค่ความรู้สึกหลอกตนเองเพียงชั่ววูบ

หลงใหลได้ปลื้มกับสิ่งที่ได้มาเพียงชั่วขณะ มันก็ทำให้

เขาถูกถีบลงเหวแล้วสูญเสียทุกอย่างจนสิ้น!

ขนาดจิ้งจกตุ๊กแกมันยังทำได้ ไหนเลยมนุษย์อย่างเขา

จะทำไม่ได้?

หากไส้เดือนมันยังมีชีวิตรอดอยู่ได้แม้ว่าร่างกายจะ

ถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน แล้วเหตุใดเขาถึงจะทำไม่ได้กัน

เล่า?

ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้ายสิ่งที่จักรพรรดิโบราณ

ต้องการมากที่สุดคือร่างต้นของเขา

ปัจจุบันฝีมือของเขายังอ่อนด้อยไป จึงยังไม่มี

คุณสมบัติที่จะเผชิญหน้ากับมันได้ เขาจึงจะกระทำ

ได้เพียงพึ่งพาตนเองเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปากกับจักรพรรดิโบราณว่า ” ก็ได้…

ข้ายอมแพ้ เชิญเจ้าพาข้าไปได้เลย แต่เจ้าต้องสัญญา

กับข้าในฐานะบุรุษก่อนว่าจะถอนตัวออกจากวัง

มังกรสี่สมุทรไปเดี๋ยวนี้ ถ้าตกลง ข้าสัญญาว่าจะไม่

ขัดขืนหรือหลบหนีแต่อย่างใด ”

———————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ